นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๑ มีนาคม ๒๕๕๓
รักใส ๆ ของนายดอกเข็ม
รันนรา
...พ่อบอกผมว่าผมไม่ควรมีแฟน ตอนนี้​​ต้องเรียนให้ดีก่อน แฟน​​จะมี​​เมื่อไหร่ก็​​ได้
ผมเชื่อพ่อ..
แม่บอกผมว่าเรื่อง​​เรียน​​ต้องมาก่อน ถึงวัย​​ที่เราควรเรียน เรา​​ต้องเรียน เรื่อง​​อื่นให้พักไว้..
ผมเชื่อแม่.....
พ่อบอกผมว่าผมไม่ควรมีแฟน
ตอนนี้​ต้องเรียนให้ดีก่อน
แฟน​จะมี​เมื่อไหร่ก็​ได้
ผมเชื่อพ่อ..

แม่บอกผมว่าเรื่อง​เรียน​ต้องมาก่อน
ถึงวัย​ที่เราควรเรียน เรา​ต้องเรียน
เรื่อง​อื่นให้พักไว้..
ผมเชื่อแม่..

แฟนผมบอกผมว่าให้ตั้งใจเรียน
ตั้งใจอ่านหนังสือ สอบให้​ได้ เอ็นท์ให้ติด
ผมอยาก​จะเชื่อแฟน
​แต่ผมเชื่อพ่อเชื่อแม่มากกว่า

ผมเลย​ไม่เชื่อแฟน
ผมเลย​ไม่มีแฟน
ผมเลย​ไม่ตั้งใจเรียน
ผมเลย​ไม่รู้​จะเอ็นท์ติดหรือเปล่า?

พอพ่อรู้ว่าผมเรียนแย่..
พ่อด่าผมสามวันแปดวัน
พอแม่รู้ว่าผมเรียนเลว
แม่ด่าผมสิบห้าวันสิบเจ็ดวัน

พออดีตแฟนของผมรู้ว่าผมคงเอ็นท์ไม่ติด
เธอจิกหูผม บังคับให้นั่งอ่านหนังสือ​กับเธอ
พอท่องสูตรไม่​ได้..เธอ​ใช้หนังสือตีผม​ที่หัวไหล่
พอ​จะ​ไปเล่นเกมส์..เธอทำตาเขียวใส่ผม
พอ​จะ​ไปเล่นบอล เธอบอกลอง​ไปเด่ะ โดนเตะแน่

ตอนนี้ผมเลย​​ต้องยอมเชื่อแฟน
ผม​ต้องฝ่าฝืนคำสั่งของพ่อ
ผม​ต้องขัด​ความ​ต้องการของแม่
ผม​ต้องมีแฟน
​เพราะผมอยากเอ็นท์ติด

​และ...​.
ผมรักแฟนของผม
จังเลย​...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3385 Article's Rate 5 votes
ชื่อเรื่อง รักใส ๆ ของนายดอกเข็ม
ผู้แต่ง รันนรา
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๑ มีนาคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๑๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : รันนรา [C-16763 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.53 น.

ข้างบ้านของผมมีผู้หญิงอยู่​คนหนึ่ง​
อายุน้อยกว่าผมปีหรือสองปีนี่แหละ​
ขาว น่ารัก มีลักยิ้ม ไว้ผมสั้นแค่คอ
​และติดฟันเหล็ก

บ้านของผมอยู่​ในซอย
ในซอยมีบ้านปลูกอยู่​เต็ม​ไปหมด
กั้นด้วยรั้วสังกะสีบ้าง ปูนบ้าง
​และรั้วไม้บ้าง
บ้านของผม​กับบ้านของเธอกั้นด้วยรั้วไม้
​และมีต้นไม้ขึ้น​อยู่​

เธอ​กับผมไม่ค่อยถูกกันนัก
สาเหตุก็​คือ
เอ่อ..
​คือหมากะแมว
เธอรักแมว ​แต่ผมรักหมา
พอแมวกะหมากัดกัน
คนก็เลย​..
เอ่อ..
กัดกัน!!

ทุกเย็นเรา​ต้อง​ได้เจอกัน
บางเย็นเราเดินกลับบ้าน​พร้อมกันบ้าง
บางเย็นเรานั่งเล่นอยู่​ใต้ถุนบ้าน​พร้อมกันบ้าง
​แต่คนละบ้านนะครับ​

เธอเรียนน้อยกว่าผมปีหนึ่ง​
ผมม.6 เธอม.5
เธอเรียนโรงเรียนสหศึกษา
​ส่วนผมเรียนโรงเรียนชายล้วน
จึง​เป็นเรื่อง​ไม่แปลก
​ที่เธอ​จะเบื่อผู้ชาย
​และผม​จะชอบผู้หญิง
^_^

อ๊ะ..อ๊ะ..ผมไม่ใช่คนเจ้าชู้นะครับ​
ผมแค่ชอบผู้หญิงเท่านั้น​เอง

วันหนึ่ง​ แมวของเธอหายออกจากบ้าน
เธอทำหน้ากังวลมาขอให้ผมช่วย
ผมว่าง​พอดี ไอ้แพนตากอน(หมาน่ะคับ) ของผมก็ว่าง​พอดี
ผม​กับหมาคู่ใจจึงออกปฏิบัติภาระกิจอันทรงเกียรตินี้
ด้วย​ความเต็มใจ..

เราเดินเข้า​ไปท้ายซอย
​เป็นสวนของ​ใครก็ไม่รู้
ไม่เห็นปลูกอะไร​ มี​แต่น้อยหน่าสองสามต้น มะม่วงสองสามต้น
​และต้นหญ้ารก ๆ​ อีกล้านกว่าต้น

เราคาดว่าเจ้าแมวเหมียว​จะหลงเข้า​ไปในนั้น​
"เรา" คน​ที่ว่านั้น​ ไม่ใช่​ใครอื่น ผมนั่นเอง

แมวอยู่​ในนั้น​จริง ๆ​
มันถูกล่ามเชือกไว้​กับต้นไม้ต้นหนึ่ง​
มันยืนด้วยสองขาหน้า นั่งด้วยสองขาหลัง
มันมองตาแป๋ว
​เมื่อ​ได้ยินเสียงเจ้าของของมัน
มันร้อง "เมี๊ยว" เสียงดังลั่น

เจ้าแพนตาก้อนของผมจู่โจมทันที
ผมตวาดห้าม
​ได้ผลแค่ไหนผมไม่รู้
รู้​แต่ว่า​ได้ยินเสียงร้องเอ๋ง
หมาของผมถูกแมวตบหน้า วิ่งจู๊ดหางตกกลับมาหาผม
...​...​...​
หมาของผมตัวใหญ่มาก
​แต่แมวตัวใหญ่กว่าจิ๊ดนึง
...​...​..
แมวอยู่​ในอ้อมอกเจ้าของ
หมาถูกล่ามเชือกไว้แทน
คนสองคนเลย​​ได้นั่งจีบกัน
อิ๊อิ๊..
นี่จึง​เป็นสาเหตุ​ที่ทำให้ผม​ต้องแอบจับแมว
แอบล่ามแมว..
ผมหัน​ไปเห็นแมว​กำลังค้อนผมตาคว่ำ
ดีนะนี่ ไม่มีแมวตัวไหนในโลกพูด​ได้
อิ๊อิ๊...​
+++++

​ระหว่างคุยกัน
ผมถามเธอว่าใส่ฟันเหล็กแล้ว​ไม่รำคาญบ้างเหรอ
เธอพยักหน้า
ผมถามว่าแล้ว​ใส่ทำไม?
เธอบอกก็ฟันมันเก
ผมถามว่าทำไมถึงเก แล้ว​อย่างผมนี่เรียกว่าเกหรือไม่
เธอจ้องผม ผมจ้องตอบ
จ้องกันอยู่​ครู่หนึ่ง​ จ้องกัน​ไปจ้องกันมา
แล้ว​เธอก็บอกทำไมไม่อ้าปากเล่า..ผมบอกลืม
ก็มัว​แต่จ้องเธออยู่​นี่นา..

ดวงตาของเธอสวยมาก
หวานมาก
หวานจนผมติดใจ
ผมอ้าปากค้าง..
จ้องมองตาเธอ เห็นดวงตาของเธอคล้ายผีเสื้อ​กำลังกระพือปีก
ดำใส..​และลึกสุดหยั่งคาด
ผมอยากลง​ไปนอนเล่นในนั้น​ชะมัด

เธอบอก​จะอ้าปากทำไมไม่ทราบ
ฉันไม่​ได้อยาก​จะดูลิ้นหรือคอของเธอ
ฉันอยาก​จะดูฟัน ​เพราะฉะนั้น​เธอ​ต้องยิงฟัน
ผมเลย​ยิงฟันให้เธอดู
เธอครางเสียงอือม์
แล้ว​บอกว่า..
รู้สึก​จะมีอย่างเดียว​ที่พอ​จะดู​ได้ในร่างกายของเธอ
ก็​คือฟันนี่แหละ​..
ผม​ได้ยินเธอชมแล้ว​ปลื้มใจ​ที่สุดเลย​..
*******

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : รันนรา [C-16764 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.54 น.

ด้วย​เพราะเธออยู่​ข้างบ้าน ทำให้ผม​ได้เจอเธอทุกวัน
การ​ได้เจอเธอทุกวัน ยิ่งทำให้ผมชอบเธอมากขึ้น​ทุกวัน
ข้ออ้างหนึ่ง​​ที่ผมมัก​จะ​ใช้ ​เพื่อป้องกันการครหาต่าง ๆ​
ก็​คือสอนเธอทำการบ้าน
สอน​ที่ใต้ต้นมะม่วงบ้านเธอมั่ง
ใต้ต้นจำปีบ้านผมมั่ง
​แต่​ส่วนใหญ่ผม​จะเรียกเธอมา​ที่บ้านผม
​เพราะผมไม่ชอบคุ๊กกี้
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
แม่ของเธอชอบทำคุ๊กกี้
ผม​ไปนั่งใต้ต้นมะม่วงบ้านเธอทีไร ผม​ต้องกินคุ๊กกี้
คุ๊กกี้อร่อยมาก
แข็งมาก
บางทีก็เหม็นไหม้มาก
เธอเคยบอกว่า..ฉันดีใจมาก ​ที่มีคนมาช่วยกินคุ๊กกี้
มาทุกวัน​ได้ไหม?
ผมบอกผมไม่ว่าง
เธอทำตาคว่ำ
ผม​ต้องรีบหัวเราะ​เอาใจ


การสอนการบ้าน เกิดขึ้น​ในมุมกลับ
เด็กโต​ต้องสอนเด็กเล็ก ​แต่คนแถวนี้ นิยมให้เด็กเล็กสอนเด็กโต
​ทั้งฟิสิกส์​และเลข ทำให้ผมประสาทกลับ
เลย​จำ​เป็นให้เด็กม.5 สอนเด็กม.6
​โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ
แม่ผมเคยบอก วิชานี้​ได้เกรด 3 ​เมื่อไหร่ มีเลี้ยง
ผม​เป็นคนไม่ค่อยชอบกินข้าวนอกบ้าน
ผมจึง​ได้เกรด 2 ตลอดมา

ผม​ต้องท่องศัพท์วันละ 5 คำ
อะไร​ก็​ได้ สั้นยาวแค่ไหนก็​ได้ ให้เธอฟัง
บีดับเบิลโอเคบุ๊ค หนังสือ
ดีดับเบิลโออาร์ดอร์ ประตู
พีอีเอ็นเพ็น ปากกา
จึง​เป็นคำศัพท์​ที่ผมท่อง​ได้จนขึ้น​ใจ
​ส่วน แอลโอวีอีเลิฟ รัก นั้น​ เธอบอกอย่าท่องเด็ดขาด
​เพราะเธอไม่เชื่อ
​และเธอก็กลัวคำ ๆ​ นี้
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แม่ของเธอ​เป็นหญิงม่าย
ม่ายมาตั้งแต่เธออายุ 5 ขวบ
พ่อของเธอใจร้าย
ทิ้งแม่​ไปมีคนใหม่
ไม่สนใจใยดีเธอ​กับแม่เธอเลย​
เธอบอกผู้ชาย​ทั้งโลก​เป็นอย่างนี้
ผมเถียงว่าอย่าเหมา
เธอเถียงว่าอย่างน้อย ก็มีพ่อเธอคนหนึ่ง​ล่ะ
พ่อ​ที่ควร​เป็นโลก​ทั้งโลกของลูก
โลก​ทั้งโลกของเธอเลย​เต็ม​ไปด้วยคนใจร้าย
เธอเชื่ออย่างนั้น​จริง ๆ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
​ที่โรงเรียนของเธอมี​เพื่อน ๆ​ มาชอบหลายคน
คนหนึ่ง​หน้าตาดี ​แต่ขี้เก๊ก
คนหนึ่ง​หน้าตาห่วย ​แต่คุยตลก
คนหนึ่ง​หน้าตาธรรมดา ​แต่ขี้อายจนน่าเตะ
ทุกคนมาจีบเธอด้วยวิธีต่าง ๆ​ กัน
ทุกคนถูกเธอตะเพิดด้วยวิธี​ที่เหมือนกัน
​ถ้าเอ็งยุ่งกะข้า..เอ็งโดนเตะ
ประมาณนี้...​.


แฟนผมคนนี้ดูข้างหลังแล้ว​เหมือนผู้ชาย
ด้วย​เพราะตัดผมสั้น ด้วย​เพราะ​ความผอมเพรียว
​แต่หากมาดูข้างหน้า..
โหย..
ผู้หญิงมาก...​มาก...​.ครับ​
เสียดาย ​ที่มีนิสัย​เป็นผู้ชาย
​และชอบพูดคำว่า เดี๋ยวเตะบ่อยมาก
อย่างน้อยคุณ ๆ​ คง​ได้ยินคำนี้มาไม่น้อยกว่าสามสี่ครั้งแล้ว​
ไม่ใช่ฤา...​


เจ้าแพนตาก้อนของผม วิ่งเล่นอยู่​หลังบ้าน
​ส่วนเจ้ามะนาว แมวของเธอ อยู่​ในอ้อมกอดเธอ
ผม​เป็นคนไม่ชอบแมว
เธอ​เป็นคนไม่ชอบหมา
​เมื่อแมวอยู่​​กับเธอ
หมาจึง​ต้อง​ไปอยู่​หลังบ้าน
​เพราะบ้านนี้​เป็นบ้านเธอ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ขนมคุ๊กกี้อยู่​ตรงหน้า
วันนี้หน้าตาดูน่ารัก ทำ​เป็นรูปหัวใจ​เป็นร่อง ๆ​
ผมมองซ้ายมองขวา
ขอเจ้ามะนาวมาอุ้มบ้าง
ตัวมันนิ่ม ขนมันสั้น
ตามันโต หางมันเหมือนงู
ผมเกลียดงู
ผมเลย​ไม่ชอบแมว
​แต่​เพื่อคุ๊กกี้ ผมทน​ได้
​แต่..แมวไม่ยอมทน
ผม​ต้องจับมันอ้าปาก ดันคุ๊กกี้เข้า​ไปในปาก แล้ว​กดปากให้
เข้าหากัน ขยับขึ้น​ลงหลาย ๆ​ ทีเหมือนมันเคี้ยว
มันดิ้นจนหลุด
กระโจนแผลว​ไปสะบัดหัวพรืด ๆ​ อยู่​ตรงโน้น
เธอว่าผมบ้า..ใจร้ายเหลือเกิน
บังคับให้แมวกินคุ๊กกี้​ได้อย่างไง?
​แม้​แต่คนยังไม่อยากกินเลย​..
​แต่ผม​ต้องกิน..
ผม...​.-_-'
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

​ความสัมพันธ์ของเรา​เป็น​ไปด้วยดี
จำ​ได้ว่าพอปิดเทอมกลางภาค ครอบครัวของเรา​ซึ่งสนิทกัน
ดีก็พากัน​ไป​ที่​ที่ชะอำ
พ่อผม​เป็นข้าราชการ ตัวใหญ่ เส้นใหญ่
เลย​​ได้พักคอนโดหรู ริมหาดสวยนั้น​
ผมดีใจ​ที่​จะ​ได้​ไปเ​ที่ยว​กับเธอ
​แต่เธอไม่รู้สึกดีใจเท่าผม
ผมถาม...​
เธอส่ายหน้า..
ผมถามอีก..
เธอบอก​เป็นห่วงแมว..
โธ่ถัง..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : รันนรา [C-16765 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.54 น.

ผมมีน้องชายอยู่​คน
ซนมาก..ลิงเรียกพี่
​เป็นคน​ที่ 2 ​และ​เป็นคนสุดท้อง
อายุห่าง​กับคนพี่เกือบสิบปี
พ่อเคยเรียกว่านายหลง
โดนแม่ด่าเปิดเปิง
ฉันเต็มใจให้​เขาเกิด อย่ามาเรียกลูกฉันอย่างงี้นะ
พ่อหัวเราะแหะ
อาการหัวเราะแหะนี้ ​เป็นสัญลักษณ์ของผู้ชายบ้านผม
พ่อ ผม น้อง ​จะหัวเราะแหะ ​เมื่อแม่ดุ
จำไว้...​พ่อเคยกระซิบบอกผม
อย่ามีเมีย​เป็นครู..
ผมพยักหน้าหัวแทบหลุดด้วย​ความเห็นด้วย​เป็นอย่างยิ่ง
(ครูท่านอื่นผมยกเว้นนะครับ​ ผมไม่ยกคนเดียว​คือแม่ของผม)
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

ผม​เป็นผู้ชาย มีชื่อว่านายดอกเข็ม
อายุ 17 ปี กะอีก...​เดี๋ยว นับก่อน
8 เดือน อีกสี่เดือนข้างหน้าก็​จะครบ 18 ปี
รูปร่างผอม..ผมสั้นเหยียดตรงยังกะไม้กวาด
ผิวไม่ขาว ​แต่ก็ไม่ดำ ไม่แดงด้วย
​เป็นคนผิวธรรมดา ​ใช้สบู่ไม่เปลือง
รูปหล่อไหม?..ตอนเรียนม.ต้น เคยบอก​กับตนเองว่าหล่อกะ​เขาอยู่​บ้างเหมือนกัน
​แต่พอมาเรียนม.ปลาย ​เพื่อน ๆ​ หลายคนดู​จะหล่อกว่า
​ที่หล่อกว่า​เพราะผมสูง..​และเก้งก้าง
มองไกล ๆ​ เหมือนต้นตาลท่ามกลางต้นหูควาย
เอ้ย..หูกวาง
เพิ่ง​จะมาดู​ได้ดีหน่อย​ก็ช่วงนี้
ช่วง​ที่กินคุ้กกี้นี่แหละ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
​ที่​ต้องบรรยายนั้น​ก็​เพื่อให้คุณ ๆ​ นึกออกว่า
ทำไมผมถึง​ได้มีแฟน​กับ​เขา​ได้..ตั้งหนึ่ง​คน
ทำไมผมถึงมีผู้หญิงมาชอบ​ได้
ทำไมผมถึงมีเรื่อง​อะไร​ ๆ​ มาเล่าให้อ่าน..
อยู่​​ได้ตั้งนาน...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ผม​เป็นนักกีฬาของโรงเรียน​กับ​เขาเหมือนกัน
เล่นบาส ​และก็เล่นบอล
​จะให้ตีปิงปองก็พอ​ได้
​จะให้เล่นเทนนิสก็พอไหว
ยิ่งสนุ๊กเกอร์นี่ ขอบอก
มีเท่าไหร่ตบหมดโต๊ะ
​แต่​ใช้เวลาข้ามวันหรือไม่ ไม่บอก
สรุปก็​คืออะไร​​ที่มันกลม
ผม​จะเล่น​ได้หมด
​และ​ส่วนใหญ่ก็​จะเล่น​ได้ดี
ยกเว้นอย่างเดียว
อะไร​เอ่ย...​
ถูก​ต้อง..โบว์ลิ่ง
โยนกี่ทีก็ตกราง
คนร่างสูงมัก​จะ​ไป​ได้ไม่ดี​กับกีฬาประเภทนี้
นั่น​คือบทสรุป​ที่ไม่เคย​ได้เข้าข้างตัวเองเล้ย..
ของผม..อิ๊อิ๊
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
มาเล่าเรื่อง​ของผมต่อดีกว่า..
บนชั้น 11 ของคอนโดสุดหรู ริมหาดชะอำ
ห้องถูกแบ่ง​เป็น 3 ห้องใหญ่ ๆ​ ห้องหนึ่ง​พ่อแม่ของผม ยึดตั้งแต่มาถึง
อีกห้องหนึ่ง​ แม่ของเธอ​และเธอ ก็ยึด​ไปเงียบ ๆ​
​ส่วนผม​กับน้องชายวัย 7 ขวบกว่า ถูกสั่งให้ยึดห้องนั่งเล่น​เป็น​ที่นอน
เราสองคนมองตากัน
ดวงตาของน้องชาย แสดงว่าดีใจอย่างล้นเหลือ ​ที่​จะ​ได้ซนลับหลังพ่อแม่
​ส่วนผม มีดวงตาเต็ม​ไปด้วย​ความเสียดาย..
คอนโดนี้หรู​ไปซะแล้ว​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
หลายท่านอาจ​จะหาว่าผมเสียดายในเรื่อง​​ที่ไม่ควร
จริงครับ​ ผมเสียดายในเรื่อง​​ที่ไม่ควรจริง ๆ​
ก็ผมอยาก​จะนอน​กับพ่อ​กับแม่ของผมนี่นา
-_-‘
​จะมี​ใครเชื่อผมไหมเนี่ย??
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

เรา​ไปถึงชะอำประมาณสิบเอ็ดโมงกว่า
แวะทานอาหารกันซะก่อน​ที่​จะขึ้น​ห้อง
ห้องอาหารของคอนโดมีสระน้ำ
สระน้ำมีคนเล่นอยู่​บ้าง
คน​ที่เล่นมีเด็กบ้าง ผู้ใหญ่บ้าง
​และผู้หญิงบ้าง
เด็ก​แต่งตัวยังไงไม่รู้ ผู้ใหญ่​แต่งตัวอย่างไงไม่รู้
​แต่ผู้หญิง​แต่งตัวอย่างไง ผมรู้
ผมรู้​ไปถึงยี่ห้อของชุดว่ายน้ำเลย​ทีเดียว
​และรู้ว่า ​แต่ละยี่ห้อแตกต่างกันอย่างไร
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
เธอเห็นสระน้ำแล้ว​ทำตาโต
​ที่ตาโตไม่ใช่เห็นผู้ชายเล่นน้ำ
​แต่เธออยากเล่นบ้าง
ดูเธอรีบกินมาก คง​ต้องการ​จะรีบขึ้น​​ไปเปลี่ยนเสื้อ
แล้ว​​จะรีบลงมาเล่นน้ำ
ผู้หญิง​กับการเล่นน้ำ ดูเหมือน​จะ​เป็นของคู่กัน
เธอชอบน้ำ น้ำ​ที่อ่อนโยน อบอุ่น
โอบไล้​ไปทั่วร่าง
ร่าง​ที่อยู่​ในชุดว่ายน้ำ
ชุดว่ายน้ำ​ที่ประหยัดผ้าเหลือเกินนั้น​
ชุดว่ายน้ำ​ที่กระชับเหลือเกินนั้น​
ผมอิ่มก่อน​ใคร​เขา​เพื่อน
​เพื่อเตรียมตัวเตรียมใจ​เป็น​เพื่อนเธอว่ายน้ำ
ลูกกระเดือกของผมวิ่งขึ้น​วิ่งลงจนนายมะเขือหัวเราะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
น้องของผมชื่อดอกมะเขือครับ​
แม่ผม​เป็นคนตั้ง
ดีไม่มีน้องอีกคน ไม่งั้นคง​ได้ชื่อว่า "หญ้าแพรก"
ครบเครื่องเรื่อง​ไหว้ครู​พอดี
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : รันนรา [C-16766 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.57 น.

สระน้ำยามเ​ที่ยงไม่อนุญาตให้​ใคร​ที่ไม่บ้าพอลงเล่น​ได้
มี​แต่ผมคนเดียว​ที่ลงมาเล่น
​ส่วนเธอนั้น​ไม่เห็นลงมา
ปล่อยผมเล่นน้ำกลางแดดเปรี้ยงอยู่​คนเดียว
เสียงนายมะเขือยังดังอยู่​แว่ว ๆ​
พี่​จะบ้าเหรอ ร้อนตายชัก มี​ใคร​ที่ไหน​เขาเล่นน้ำตอนนี้กัน
บังเอิญผมบ้าพอ
ผมเลย​เล่นคนเดียว
เวลาผ่าน​ไปไม่นาน ผมเดินตัวดำปี๋ขึ้น​ห้อง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ตกเย็นวันนั้น​ก็สมใจ
ผม นายมะเขือ ​และก็เธอ ​แต่งชุดว่ายน้ำลงมาเล่นน้ำ
เธอห่มผ้าขนหนู ผม​กับน้องชายไม่ห่มผ้าขนหนู
ผมไม่ชอบผ้าขนหนู
​โดยเฉพาะตอนนี้ผมยิ่งไม่ชอบผ้าขนหนู
ผมหวังว่า ผ้าขนหนู​จะ​ไปให้ไกลหูไกลตาผมเร็ว ๆ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
แล้ว​ผ้าขนหนูก็​เป็นใจ
ผมนึกชอบผ้าขนหนูขึ้น​มาบ้างแล้ว​
เธอสลัดผ้าขนหนูออก เผยให้เห็นชุดว่ายน้ำ
​เป็นชุดว่ายน้ำ​ที่น่าเกลียด​ที่สุด​ที่ผมเคยเห็น
มัน..มัน..
มันมีเสื้อยืดสวมทับอีกที
​ส่วนกางเกงว่ายน้ำ ​เป็นกางเกงกึ่งประโปรง
​ที่ห้อยลงมาจากเอวจนไม่เห็นอะไร​เลย​
ผมสังเกตยี่ห้อของมันไว้
ว่าง​เมื่อไหร่ผม​จะมาบอก..ไม่ให้คุณ ๆ​ ซื้อ
อย่า​ไปอุดหนุนเลย​ครับ​ น่าเกลียดอ๊อก
เชื่อผมเฮอะ..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
นายมะเขือวัยเจ็ดแปดขวบ ว่ายน้ำค่อนข้างแข็ง
นัวเนียอยู่​ไม่ห่าง
เปล่า..ไม่ใช่นัวเนียอยู่​กะผม ​แต่อยู่​กะเธอ
​ส่วนเธอว่ายน้ำไม่ค่อยแข็ง
มีน้องชายของผม​เป็นครูช่วยสอน
​ส่วนผมว่ายแข็งมาก
เธอเมิน ไม่มอง​แม้​แต่ว่าผม​จะใส่กางเกงว่ายน้ำสีอะไร​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
น้ำใส กลิ่นคลอรีนโชยบาง ๆ​
อุณหภูมิสบาย ๆ​ ทำให้ผมหายเครียด​ไป​ได้เยอะ
พอเวลาผ่าน​ไปไม่นาน ยิ่งใกล้เย็นเท่าไหร่ก็มีผู้มา​ใช้สระน้ำมากขึ้น​เท่านั้น​
ผมเลย​มีโอกาสเห็นชุดว่ายน้ำ​ที่สวย ๆ​ บ้าง
ผมหันหลัง​ใช้สองแขนกางอยู่​ริมสระ เงยคอพักอยู่​บนตลิ่ง
สายตาสอดส่าย​ไปทั่ว
ลูกกระเดือกกระดกขึ้น​ลง​ไปทั่ว
สายน้อยนางหนึ่ง​ อายุเท่าไหร่ไม่รู้ ​แต่รู้สึก​จะแก่กว่าผมนิดหน่อย​
โหย..ชุดว่ายน้ำสวยมาก
​และเธอก็ว่ายน้ำสวยมาก
​แต่เวลาเธอหยุดพัก ดู​จะสวยมากกว่า
เธอใส่หมวกคลุมผม​ที่คง​จะยาว ผิวขาว หุ่นคล้ายนางแบบ
​เมื่อเห็นผมมองเธอ เธอหลบตา ​แต่ไม่หลบอย่างอื่น
ผมเห็นเธอหน้าแดงด้วยล่ะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
โอ๊ย...​
ไหล่ของผมถูกของแบน ๆ​ ตบเข้าให้
ด้วย​ความลืมตัว ผมมาลอยตัวอยู่​กลางสระน้ำ​ได้ไงไม่รู้
ผมหัน​ไปหาเจ้าของฝ่ามือ
ผมไม่เห็น​ใคร นอกจากแฟนของผม
เธอไม่มีทีท่าว่า​เป็นเจ้าของฝ่ามือนั้น​

เธอ​กำลังเล่นสนุกอยู่​​กับเจ้ามะเขือ
อ๋อย..ผมคราง
​ส่วนเจ้ามะเขือ​กำลังอ้าปากหัวเราะแบบประหยัดเสียงอยู่​
อิ๊อิ๊..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : รันนรา [C-16767 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.58 น.

ชายหาดยามค่ำมีปูลม
ปูลมกลัวคน กลัวเจ้ามะนาว ​และกลัวเจ้าแพนตาก้อน
​แต่ไม่กลัวไฟฉาย
ผมส่องไฟ​ไป​ที่มัน
มันยื่นลูกกะตาขึ้น​ดู ทำปากมุบมุบ
พอผมขยับตัว มันปรู๊ดลงรู
ปูลมกลัวคน ​แต่ไม่กลัวลม
ไม่กลัวคลื่น ไม่กลัวทราย
มันหาอาหารจากทราย
มันกินทรายเข้า​ไป มันคายทรายออกมา
ขยักไว้​แต่สิ่ง​ที่​จะกิน​เป็นอาหาร​ได้
แล้ว​ทิ้งทรายไว้​เป็นก้อนกลม ๆ​
​ที่ตอนแรกผมนึกว่า​เป็น "อึ" ปูลม

เธอชอบปูลม เธอชอบทุกอย่าง​ที่มีชีวิต
​และตัวเล็ก ๆ​
เธอเห็นซากแมงกระพรุนนอนเกยหาด เธอคิดว่ามันยังไม่ตาย
เธอจึงนั่งดูอยู่​​เป็นนานสองนาน
เจ้ามะเขือมาจากไหนไม่รู้ หากิ่งไม้มา​ได้ เขี่ยมันให้หงายขึ้น​มา
วงเลย​แตก..
เหม็นเน่าชะมัด
...​...​...​...​...​.

สิ่งมีชีวิต​จะไม่ยอมนอนเฉย..
​จะดิ้นรน​ไปจนกว่า​จะสิ้นใจ
คนน่า​จะดูแมงกระพรุน​เป็นตัวอย่าง
​จะ​ได้ไม่​ไปฆ่ากันตาย​เป็นคู่ คู่..อย่าง​ที่​เป็นข่าว
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
แล้ว​เจ้ามะเขือก็วิ่งหาย​ไปใน​ความมืด
​เขาคงมีอะไร​ทำของ​เขา ตามประสาเด็กซน
ผมตะโกนสั่งเด็ดขาด ห้ามลงน้ำ
​ถ้าลง โดนเตะ..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ผมมีโอกาส​ได้อยู่​สองต่อสอง
ผมถือเชือก​ที่ล่ามเจ้าแพนตาก้อน
เธออุ้มเจ้ามะนาว
เรานั่งลงบนพื้นทรายริมทะเล
ลมเย็น ฟ้าสวย
เสียดายไม่มีดวงจันทร์
​ถ้ามีคง​จะโรแมนติกมากกว่านี้
​แต่ แค่นี้ผมก็​จะสำลักตายอยู่​แล้ว​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
​และนี่​คือการสารภาพ​ความรู้สึกครั้งใหญ่ของผม
​ซึ่งคุณ ๆ​ ก็รู้อยู่​แล้ว​ว่า ผลของการสารภาพครั้งนี้​เป็นอย่างไร
เธอตกลงให้ผม​เป็นแฟน
​แต่ในลักษณะใด
น่า​จะอ่านต่อหน่อย​นะครับ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : รันนรา [C-16768 ], [61.90.78.31]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 14.59 น.

หลายท่านคงไม่รู้ว่าเธอ​กับผมนั้น​เพิ่งรู้จักกันมา​ได้ประมาณสองปี
​เพราะเธอเพิ่งย้ายมาอยู่​ข้างบ้านของผม
​ต้องบอกไว้ก่อนก็​เพราะว่าเดี๋ยว​จะแปลกใจกัน
ว่าเห็นกันมาตั้งแต่เล็กแล้ว​ทำไมถึง​จะเพิ่งมาบอกรักกัน
​ความสมเหตุสมผล​เป็นเรื่อง​สำคัญ
ผมรู้ ​แต่ผมมัก​จะทำไม่​ได้
ผมเขียนอะไร​ ๆ​ มัก​จะไม่สมเหตุสมผลเสมอ
​เพราะผม​เป็นคนไม่มีเหตุผล
​เอาซะเลย​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เรียนสนุกไหม?
คำถามเชย ๆ​ นี้หลุดออกมาจากปากผม
...​...​...​...​...​..ก็ดี..-ห้วน ​และสั้น หากหางเสียงนั้น​ยังปนหวานพอสัมผัส​ได้ปูแล่ม ๆ​
ทะเลสวยดี ผมคุยต่อ
...​...​...​...​...​..ตอนมืดเนี่ยนะ ดูไงสวย?
สวย​เพราะมีแสงดาวสะท้อน​ไปมาไง
...​...​...​...​...​..แล้ว​?
เปล่า..แค่อยาก​จะชวนคุย
...​...​...​...​...​..ก็คุยมาสิ
ไม่รู้​จะคุยว่าอะไร​
...​...​...​...​...​..ดับไฟฉายซะก่อนดีมะ..ฉันอยาก​จะมองฟ้ามืด ๆ​
ผมดับไฟ จริง ๆ​ แล้ว​ควรดับนานแล้ว​ ​แต่มัวนึกถึงเรื่อง​อื่นอยู่​ เลย​ลืม
พอดับไฟ ดวงดาวอีกสองดวงก็ส่องประกายขึ้น​
บนใบหน้าของเธอ
สวยเหลือเกิน...​
++++++

ใน​ความมืดสลัวอาบแสงดาวนั้น​
ในสายลม​ที่โชยผ่านเส้นผมของเธอสะบัดลู่​ไปข้างหนึ่ง​นั้น​
ผมหลงรักเธออย่างลืมหูลืมตาไม่ขึ้น​
​แต่ผม​จะบอกเธอ​ได้อย่างไร..ว่าผมรักเธอ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ทีนี้..แล้ว​ก้อ..ผมเริ่มต่อ
...​.เธอเงียบ คงตั้งใจฟัง
ลมมันเย็น..
เธอหัวเราะ คราวนี้ไม่ปิดปาก เสียงของเธอใสมาก
...​...​...​...​...​..​จะบอกว่าอะไร​ก็บอกมาซะที..เห็นทำกุ๊ก ๆ​ กิ๊ก ๆ​ มานานแล้ว​
เธอรู้?
...​...​...​...​...​..ทำไม​จะไม่รู้?
ว่าเรา​กำลังจีบอยู่​?
เธอพยักหน้า
แล้ว​?
...​...​...​...​...​.แล้ว​อะไร​? เธอถาม
สำเร็จไหม?
...​.นิ่ง​ไปครู่หนึ่ง​ ​ใช้มือหนึ่ง​ขุดทราย
...​...​...​...​...​.เธอคิดว่าสำเร็จไหมล่ะ เธอย้อนถาม
ไม่รู้ ก็อยากฟังคำตอบอยู่​นี่
...​...​...​...​...​.​จะให้ฉันตอบตอนนี้เหรอ? ไม่เร็วเกิน​ไป?
​จะเร็ว​จะช้าก็​ต้องตอบอยู่​ดี
...​...​...​...​...​.นั่นสิ แล้ว​ทำไม​ต้องเร่ง
อยากรู้ อย่างน้อยก็รู้ว่า ​ที่ทำ​ไปทุกอย่างนี่ ​ได้ผลไหม?
...​...​...​...​...​.​ถ้าตอบว่า​ได้?
ก็ดีใจ
...​...​...​...​...​.แค่นั้น​?
​จะให้ทำไงอีก?
...​...​...​...​...​.เปล่า..
หมาย​ความว่า เธอรักเราเหมือนกัน?
...​...​...​...​...​.
เห็นเธอเงียบ ผมเลย​เงียบบ้าง
ผู้หญิงคนนี้ ยาก​จะเข้าใจ
สุ่มสี่สุ่มห้า​ไป คำตอบ​ที่​ได้อาจ​จะ​เป็น
เดี๋ยวโดนเตะ!!!
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
...​...​...​...​...​.ก็รู้สึกดีนะ...​ใน​ที่สุดเธอก็ตอบ
แค่เนี้ย..ผมอุทาน
...​...​...​...​...​.เรายังเด็กนัก..
ถึงคราวผมเงียบบ้าง ​ใช้มือดึงผักบุ้งทะเล​ที่ขึ้น​อยู่​แถวนั้น​มาถือเล่น
...​...​...​...​...​.เรายัง​ต้องเจออะไร​อีกเยอะ
...​...​...​...​...​.เรายัง​ต้องมี​เพื่อน มีคน​ที่เรา​จะชอบ มีคน​ที่​จะชอบเราอีกเยอะ
...​...​...​...​...​.เราแน่ใจแล้ว​หรือว่า เรา​จะไม่พูดมัดตัวเองกันเกิน​ไป
...​..
เพี๊ยะ..เธอสะกิดผมด้วยฝ่ามือ
...​...​...​...​...​.ถามทำไมไม่ตอบ?..
ผมนิ่งคิด​ไปครู่หนึ่ง​
ผูกมัดรึ? เรา​จะผูกมัดกัน​ได้ด้วยอะไร​
สัญญา..หรือคำพูด หรืออะไร​?
ไม่มีอะไร​ผูกมัดเรา​ได้หรอก
ตอนนี้เรารักเธอ ​ถ้าเธอรักเราเราก็คบกัน​เป็นแฟน
เราช่วยเหลือกัน เราห่วงใยกัน มันก็น่า​จะดี​กับชีวิตของเรา
หากวันข้างหน้า..เรา​ได้เจอคนใหม่
เราก็เพียงกลับมาพูดกัน ตกลงกัน
เรา​ทั้งสองยังมีสิทธิในเรื่อง​หัวใจอย่างเต็ม​ที่
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
สายลมยังคงพัดสร้าง​ความชื่นเย็น เวลาผ่าน​ไปช้า ๆ​
​แต่เร็วสำหรับเธอ
เธอทำท่า​จะลุกขึ้น​ ​พร้อม​กับพูดว่า
...​...​...​...​...​...​.ก็​ได้ งั้นเราคบกัน​เป็นแฟนก็​ได้
...​...​...​...​...​...​.​แต่อย่าลืมข้อตกลงในวันนี้
ผมยิ้มแป้น..ฉุดแขนเธอไว้
งั้นขอหอมแก้มที
เพี้ยะ...​.
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

เราสองคนเดินกลับ​ที่พัก
หมาเดินตาม แมวนอนหลับ
ผมฉายไฟกลับ​ไป​ที่เรานั่งพรอดรักกัน​เมื่อสักครู่
เห็นพื้นทรายถูกขุด​เป็นหลุมกว้างพอ​ที่รถบรรทุก​จะตกลง​ไป​ได้มิด
เห็นผักบุ้งทะเลกองพะเนินเทินทึก
นี่แหละ​อำนาจของ​ความรัก
มันทำให้คนมี​ความสุข
มันทำให้คนเขิน​ที่สุด
ในชีวิต...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

ผมมัว​แต่ดีใจ
ผมเลย​ลืมปูลม
ผมเลย​ลืมเจ้ามะเขือ
น้องชายของผม​ไปเสียสนิท
ไม่น่าเลย​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : รันนรา [C-16769 ], [115.67.55.254]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 21.42 น.

ไม่น่าเลย​...​
โลก​กำลัง​เป็นสีชมพูอยู่​แท้ ๆ​
กลับกลาย​เป็นสีตุ่น ๆ​ ขึ้น​ทันที
มะเขือ​ไปไหน?
เธอชะงัก ชะเง้อมอง​ไปมา
ผมมองหาบ้าง
น้องของผม​แม้​จะซน ​แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของผมแน่ ๆ​
​เขาคงไม่ลง​ไปในน้ำ
​แต่​เขาอยู่​ไหน?
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ชายหาดยามนั้น​​แม้​จะไม่มีแสงจันทร์
​แต่ก็ใช่ว่า​จะมืดสนิทจนมองอะไร​ไม่เห็น
ผมกลับไม่เห็น​เขา
ผมตะโกนเรียกชื่อน้องของผม
มะเขืออออออออ
เอื๋ออออออ
...​..
เงียบสนิท
เราสองคนมองตากัน แววกลัดกลุ้มรุ่มร้อนฉายออกมาจากตาเธอจนเห็น​ได้ชัด
​เขาคงเดินเล่น เดิน​ไปไกล จนหลงทาง เราออก​ไปตามหากันดีกว่า
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
พ่อแม่ของเราอยู่​ข้างบน
โน่น ชั้น 11 คง​จะคุยกันหนุงหนิงอย่างวางใจ
เด็ก ๆ​ คงดูแลกันเอง​ได้
​แต่เปล่า..ผม​กับเธอต่างดูต่างแลกันเอง
แล้ว​ลืมนายมะเขือ​ไปเสีย​ได้
แย่แล้ว​เรา..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
โฮ่ง..เสียงนายแพนตาก้อนเห่า
จริง ๆ​ แล้ว​มันเห่าเสียงดัง "เป๋ง"มากกว่า ​แต่ผมกลัวว่าคุณ ๆ​ ​จะคิดว่า​เป็น!ชนิดอื่นเข้า
เลย​​ใช้คำว่า "โฮ่ง" ​เพราะมัน​เป็นหมา
มันเห่า แล้ว​มันส่ายหาง
มันดึงเชือก ผมหันมายิ้ม​กับเธอ
เรามีเจ้าแพนตาก้อน หมา​ซึ่งถือว่า​เป็นสัตว์​ที่มี​ความจำดี จมูกดี
ฉะนั้น​ ไม่​ต้องกลัว เราคง​จะหาตัวของนายมะเขือ​ได้ไม่ยาก
ผม​กับเธอจึงรีบเดินตามการนำของมัน​ไป
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ห่างจากชายหาดหลังคอนโดฯ หลังนั้น​ประมาณ 300 เมตร
​เป็นมุมมืด ​เนื่องจากมีต้นไม้​ที่ขึ้น​ริมทะเลขึ้น​อยู่​รกครึ้ม
เจ้าแพนตาก้อนร้องเป๋งอีกครั้ง ดึงเชือกจนผมแทบทำหลุดมือ
เราถลาตามมันเข้า​ไป
ภาพ​ที่เห็น...​
...​..
...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
เปล่า..ไม่มีอะไร​
มีแค่คนสองคน
​เป็นชายหนุ่มหญิงสาว
ลุกขึ้น​อย่างรวดเร็ว เดินหนีออก​ไปจากกลุ่มต้นไม้นั้น​อย่างรวดเร็ว
​ไปอย่างไม่เหลียวหลัง
ผมเห็นเสื้อผ้าของผู้หญิง ยังใส่ไม่เรียบร้อย​ด้วยซ้ำ
แล้ว​ผมก็เห็นนายมะเขือ
​เขาทำหน้ายุ่ง ลุกขึ้น​มาจากมุมมืดด้านหนึ่ง​
ธ่อ..พี่..ทำไมถึง​ต้องโผล่มาตอนนี้
​กำลังสนุกเลย​..
ผมง้างเท้า..
​ส่วนเธอ..
เพี๊ยะ...​
น้องชายของผมจึง​เป็นผู้ชายคนแรก
​ที่ถูกแฟนของผมเตะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
เธอบ่นอะไร​อีกร้อยแปดพันหมื่นคำ
น้องของผม​ได้​แต่ทำหน้าม่อย
​เขาพยายาม​จะเถียงว่า
ก็คู่ของพี่เข็ม..กะพี่ดาว
มองเท่าไหร่ก็ไม่เห็นสนุก
คนหนึ่ง​ขุดทราย
คนหนึ่ง​ดึงผักบุ้ง
สนุกตายล่ะ
สู้คู่​เมื่อกี๊ไม่​ได้..
มันกว่ากันเยอะ..
ก่อน​จะโดนอีกโครมหนึ่ง​ ​เขาวิ่งจู๊ด​ไปซะแล้ว​ มีเจ้าแพนตาก้อนวิ่งตามหางชี้
เราสองคนมองหน้ากัน
แล้ว​หัวเราะแหะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
หนุ่มสาวเดี๋ยวนี้​เป็นอย่างนี้กันหมดเหรอ
เท่า​ที่เห็น​เมื่อสักครู่อายุ​ทั้งสองก็คงไม่มาก​ไปกว่าเราเท่าไหร่
ทำไม​เขาไม่รู้จักควบคุมตัวเอง
ทำอย่างนี้มันเสื่อมเสีย​ไปถึงพ่อแม่ ​ไปถึงวงศ์ตระผมล
​เป็นเรื่อง​​ที่ไม่ควรทำ​เป็นอย่างยิ่ง
ผมนิ่งฟัง
ใจนึกเสียดาย...​
ว้า...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : รันนรา [C-16770 ], [115.67.55.254]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2553, 21.43 น.

การเ​ที่ยวทะเลครั้งนั้น​ผมมี​ความสุขมาก
​และมี​ความหมายต่อผมมาก
เรา​ทั้งสองคบกัน​เป็นแฟน ​เป็นแฟน​ที่อยู่​ในสายตาของพ่อแม่
​แต่ท่านไม่เห็นด้วยหรอกนะครับ​ ท่านก็ห้ามเท่า​ที่​จะห้าม​ได้
ท่านบอกอย่าให้เรื่อง​เรียนเสีย
​ต้องแยกแยะให้ถูก
​ซึ่งก็​เป็น​ที่มาของตอนแรก​ที่ผมเล่าไว้
งั้นไม่เล่าอีกดีกว่า
เดี๋ยวซ้ำ..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

ตอนนี้ผม​กับเธอ​กำลังเร่งอ่านหนังสือ
ตอนนี้มีเรื่อง​เดียวอยู่​ในหัวของผม ก็​คือการเอ็นท์ให้ติด
​แม้ผม​จะไม่เข้าใจว่า ทำไมผู้ใหญ่​เขาถึง​ต้องขีดเส้นวัด​ความสำเร็จของลูกหลาน​เอาไว้อย่างงั้น
​ถ้าเอ็นท์ไม่ติด ​เขา​ต้องขายหน้า ​เขา​ต้องหาว่ามีลูกไม่รักดี
​ทั้ง​ที่การเรียน​ที่ไหน ก็ควร​จะทำให้เด็ก​เป็นคนดี​ได้
ผมยังเด็กอย่างนี้ ยังคิด​ได้อย่างงี้
แล้ว​ทำไมผู้ใหญ่อย่างงั้น จึงคิดไม่​ได้อย่างงี้บ้าง
ทำไม??
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
​แต่ผมมีเรื่อง​​จะบอก
​เป็นเรื่อง​ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
บังเอิญผม​เป็นคนน่ารัก
​และผมก็ไม่รู้จักเลือก​ที่​จะน่ารักสำหรับคนบางคนเท่านั้น​
ผมทำตัวน่ารัก​ไปซะหมด
จนกระทั่งมีคนมาหลงรักผมอีกคนหนึ่ง​
เธอคนนี้พยายามมาแย่งพื้น​ที่ในหัวใจของผม​ที่เต็ม​ไปด้วยตัวหนังสือนั้น​
ให้มี​ที่ว่างพอสำหรับเธอบ้าง
เธอพยายาม​เป็นอย่างยิ่ง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ก่อนผม​จะเล่า ขอให้คุณ ๆ​ ปิดเรื่อง​นี้​เป็น​ความลับ
จุ๊ ๆ​ อย่าให้แฟนผมรู้​เป็นอันขาด
มี​แต่ตายสถานเดียว
จริง ๆ​ นา
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

เริ่มแรก​ที่เรา​ได้พบกัน เธอ​เป็นน้องสาวของ​เพื่อนรักของผมคนหนึ่ง​
​เพื่อนคนนี้สนิท​กับผมมาก โทร.หากันทุกวัน
หลายครั้ง ผมก็​ไปเ​ที่ยวบ้านของ​เขา
ผมรู้จัก​กับคุณพ่อ คุณแม่ ​และคุณน้องของ​เขา
ไม่เว้น​แม้​แต่หมาตัวนั้น​
​ถ้ามันมี "​เขา"
ผม​จะเรียกมันว่าควายอย่างเต็มปากเต็มคำ
​เพราะตัวมันใหญ่มากกกกกกก
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
เธอคนนั้น​ขาวมาก
​เพราะ​ทั้งบ้าน​เป็นคนจีน
ผมดำ คิ้วดำ ตาดำ
เรียนชั้นเดียว​กับเธอ​ที่​เป็นแฟนผม
อ้อ..ผมบอกชื่อแฟนผม​ไปแล้ว​นี่นา
คง​จะ​ต้องเลิก​ใช้คำว่าเธอแทนชื่อซะแล้ว​
เดี๋ยว​จะสับสน ​เพราะมีตัวละครเพิ่มขึ้น​มาอีกแล้ว​
แฟนผมชื่อว่าดาว
​ส่วนเธอคน​ที่​เป็นน้องสาวของ​เพื่อนผมนี้ ชื่อว่า
ดาว...​
เหมือนกัน
ฮะฮะ..แปลกไหมล่ะครับ​
ฮะฮะ..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : รันนรา [C-16771 ], [115.67.134.25]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2553, 19.28 น.

น้องดาวเข้ามาในชีวิตของผม​ได้อย่างไร??
ไม่ยากครับ​..
ผม​ได้รับเมล์จากน้องดาว
น้องดาว​ซึ่งไม่ใช่ดาว
ไม่ใช่ดาวคน​ที่อยู่​ข้างบ้าน
ไม่ใช่ดาวคน​ที่​เป็นแฟนของผม
​เป็นน้องดาวน้องสาวของ​เพื่อนสนิทคนนั้น​
​เป็นเรื่อง​บังเอิญยิ่งกว่ารถไฟชนเครื่องบิน
​ที่ชื่อของผู้หญิงใกล้ตัวของผม​ทั้งสอง
​จะมาเหมือนกัน
ยังมี​ความเหมือนมากกว่านั้น​
เธอเรียนชั้นเดียวกัน
​และเธอคง "ชอบ" ผมเช่นเดียวกัน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผมเคย​ได้แชตคุย​กับเธอหลายครั้ง
นี่​คือตัวอย่าง
ดาว เซย์: เฮ้ ดีใจจัง วันนี้พี่เข็มออนไลน์ตรง​กับดาว
เข็ม เซย์: เฮ้..ดีใจเหมือนกัน วันนี้ไม่​ต้องกินคุ๊กกี้
ดาว เซย์: คุกกี้?
เข็ม เซย์ : อาหารชนิดหนึ่ง​ ​ที่คุณทานมากแล้ว​คุณ​จะอ้วก
ดาว เซย์: ​แต่ดาวชอบ
ฯขฯ จิงอะ
ฯดฯ จิงดิ
ฯขฯ ไม่เปลี่ยนใจ?
ฯดฯ ไม​ต้องเปลี่ยน?
ฯขฯ งั้นพี่​จะฝากเจ้าด้วง​ไปให้
ฯดฯ ดีเลย​..555 พี่ยังเรียกพี่ดวง​เป็นพี่ด้วงเหมือนเคย
ฯขฯ 555 ก็หน้ามันเหมือนตัวด้วงนี่นะ
ฯดฯ พี่เข็มทำไรอยู่​
ฯขฯ เตะบอลล์มั้ง?
ฯดฯ 555 ขอไพ​ที่ถาม ดาวมีเรื่อง​​จะถาม​ได้ไหม?
ฯขฯ ไม่​ได้..
ฯดฯ อ้าว?
ฯขฯ อยากถามถามเลย​ ห้ามถามว่า​ได้ไหม?
ฯดฯ.ดี ดี งั้นถามเลย​
ฯขฯ ?
ฯดฯ ​ถ้าพี่เข็มมีผู้หญิงมาชอบคนหนึ่ง​ พี่​จะรู้สึกอย่างไร?
ฯขฯ รู้สึกชอบผู้หญิงคนนั้น​
ฯดฯ จิงดิ?
ฯขฯ จิง..ก็​เขาอุตส่าห์ชอบเรานี่นะ
ฯดฯ พี่อยากรู้ไหมว่าผู้หญิงคนนั้น​​เป็น​ใคร
ฯขฯ อยากรู้มั่กมาก มากกกกกกกกกกกกกก
ฯดฯ งั้นไม่บอก
ฯขฯ อ้าว..
ฯดฯ ​เป็นคนใกล้ ๆ​ แถว ๆ​ เนี้ย..
ฯขฯ...​...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
นั่น​เป็นตัวอย่าง
ของการ​ที่ผมโดนจีบ
ยังมีเมลประหลาด ๆ​ ​ที่ผมอยากให้อ่าน
...​
พี่เข็ม..
ตอนนี้ดึกแล้ว​
ทุกคนนอนหมด พี่ดวงก็นอนแล้ว​
​แต่ดาวนอนไม่หลับ
ไม่รู้​เป็นไร..
พี่เข็ม
บอกดาวหน่อย​​ได้ไหม?
​ความรัก​เป็นอย่างไร?
อย่างนี้ใช่ไหม ​ที่เรียกว่ารัก
พี่เข็ม
พี่เคยคิดถึง​ใครไหม?
พี่เคยอยากให้​เขามาอยู่​ใกล้ ๆ​
​เพื่อ​จะ​ได้นอนหลับสบาย
​และฝันดี
จาก..น้องดาว
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
แหะ..
ผมอ่านแล้ว​ก็​ได้​แต่หัวเราะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
การ​เป็นผู้ชาย​ใครว่าง่าย
ยิ่งการ​เป็นผู้ชายอย่างผม ยากนัก
​และก็เชื่อว่า ผู้ชายในวัยผม ​จะ​ต้อง​เป็นอย่างนี้ทุกคน
​คือดีใจ ภูมิใจ ​ที่ตนเอง​เป็น​ที่รักของ​ใครหลาย ๆ​ คน​พร้อม ๆ​ กัน
​โดยหารู้ไม่ว่า ผู้หญิงไม่คิดอย่างงั้น
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผู้หญิงมีอะไร​​ที่ซับซ้อนกว่าเยอะ
เรื่อง​เพียงเรื่อง​เดียว เธอ​พร้อม​จะทุบมันให้กลาย​เป็นร้อยเรื่อง​​ได้ตลอดเวลา
​ใคร​จะรู้
แค่น้ำในแก้ว...​ให้ผู้หญิงผู้ชายมอง​พร้อม ๆ​กัน
ผู้ชายอาจ​จะมองเพียงก็แค่น้ำ
​แต่ผู้หญิงมอง​ได้มากกว่านั้น​
น้ำนั้น​มาจากไหน?
ทำไมมีเท่านี้?
​จะ​เอา​ไปทำอะไร​?
สะอาดหรือเปล่า?
ทำไมถึง​ต้อง​เอามานั่งมอง?
โอย...​นี่แหละ​ผู้หญิง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๐ : รันนรา [C-16772 ], [115.67.134.25]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2553, 19.33 น.

​ความคิดเห็น​ที่ 17

น้องดาวเข้ามาในชีวิตของผม​ได้อย่างไร?
คุณ ๆ​ รู้แล้ว​
มีเหตุการณ์อะไร​​ที่ควร​จะเล่า
มีสิครับ​ ​แต่ยังไม่​ได้เล่าซะที
​คือมีหลายเหตุการณ์​ไปหน่อย​ เลย​ไม่รู้​จะ​เอาเหตุการณ์ไหนดีมาเล่า
​เอาเหตุการณ์นี้ก็แล้ว​กัน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ผมอยากดูหนังเรื่อง​หนึ่ง​
เจ้าด้วง​เพื่อนของผมก็อยากดู
วันอาทิตย์หนึ่ง​เราก็เลย​นัดกันว่า​จะ​ไปดู
​แต่ผม​ต้อง​ไปหา​เพื่อน​ที่บ้าน
​เพราะ​ที่บ้าน​เขามีซีดีเพียบ
มากจนผมนึกว่าบ้านของ​เขาแอบปั้มซีดีเถื่อน
​เขา​ได้ยิน​ความคิดของผมก็ร้องเจี๊ยก
เอ็งหาคุกมาให้ซะแล้ว​
พ่อข้าทำงานอยู่​บริษัทหนังว้อย
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ก่อน​จะ​ไปดูหนังด้วยกันวันนั้น​
ผมก็กะ​จะเข้า​ไปยืมวีซีดีจาก​เพื่อนในคราวเดียวกัน
ปรากฏว่า
ผม​ได้ซีดีมาเกือบร้อยเรื่อง​
​เป็นการช่วยอย่างกระตือรือร้นของน้องดาว
ผมจึง​ต้องให้รางวัลเธอด้วยการแกล้งชวนเธอ​ไปดูหนังด้วยกัน
เสร็จเลย​..
มีรึเธอ​จะไม่​ไป
-_-'
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
จำ​ได้ว่าหนัง​ที่ดู​เป็นหนังเฉินหลง
​เป็นเรื่อง​​ที่​ใครก็บอกว่าสนุกมาก
ผมเลย​อยากดู
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
น่าอิจฉาเจ้าด้วง (ขอเรียกไอ้​ได้ไหมนี่?)
มันสนุกของมันอยู่​คนเดียว
​ส่วนผมก็น้องดาว
ทำอะไร​กันก็ม่ายรุ
ต่างคนต่างก็ไม่รู้เรื่อง​
ผมออกจากโรงหนัง​พร้อม​กับน้ำตาไหลพราก
เสียดายตังค์
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

หนังต่อสู้กันตามสไตล์เฉินหลง
มีลูกโหดลูกฮา​ไปตลอด​ทั้งเรื่อง​
​ที่รู้ก็​เพราะผม​ได้ยินเสียงเพี๊ยะพะ ฮาฮา ดังตลอดเวลา
​แต่ดังอยู่​หูเดียว
อีกหูหนึ่ง​​ได้ยิน​แต่เสียงน้องดาว
เธอชวนคุยตลอดเรื่อง​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
เรื่อง​​ที่เธอชวนคุยไม่เกี่ยว​กับหนังเลย​
หนุงหนิงอะไร​ก็ไม่รู้
ผมก็​ได้​แต่ครับ​ ​ได้​แต่เปล่า
​ได้​แต่อ๋อเหรอ..งั้นก็ดีสิ
​ได้​แต่อือม์ ตลกเนาะ
​ได้​แต่...​
​ไปเรื่อย ๆ​ จนหนังจบ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ไม่เท่านั้น​
เก้าอี้​ที่น้องดาวนั่งสงสัย​จะเสีย
ขาหัก​ไปข้าง
เธอถึง​ได้ทิ้งน้ำหนักมาพิงไหล่ผมซะ​เมื่อยดิก
ผมนั่งตัวเกร็ง..
​ความนุ่มนิ่ม​ที่ไหล่ซ้ายก่อกวนหัวใจจนจั๊กจี้หู
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
มีอยู่​จังหวะหนึ่ง​​ที่ดูเหมือนเธอ​จะ​เมื่อย
เธอขยับแขนขวา​ที่ติดอยู่​​กับมือซ้ายของผม
คล้องเข้ามาในวงแขนของผม
​ที่พักแขน​ซึ่งคนออกแบบบ้า ๆ​ ออกมาให้มีแค่อันเดียว
จนไม่เพียงพอ​กับการวางแขนของคนสองคน
แขนของผมจึงไพล่​ไปอยู่​บนตักของเธอ
ผมเกร็งจน​เมื่อยดิก
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
อาจ​จะ​เป็น​เพราะผม​เมื่อยดิก
อาจ​จะ​เป็น​เพราะผม​เป็นผู้ชาย​ที่ค่อนข้างโง่
อาจ​จะ​เป็น​เพราะผม​เป็นไก่อ่อนในเรื่อง​พวกนี้
อาจ​จะ​เป็น​เพราะผมเกรงใจ​เพื่อน​ที่​เป็นพี่ของเธอ
อาจ​จะ​เป็น​เพราะผมรักเดียวใจเดียวอยู่​​กับแฟนของผม
อาจ​จะ​เป็น​เพราะ..
อ้าว..หนังจบ​พอดี
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ผมเดินเหงื่อแตกเต็มแผ่นหลังออกมา​พร้อม​กับเธอ​และ​เพื่อน
แวะทานไอ้ติมแผ่นดินไหวกันจนท้องป่อง
เดิน​ไปเล่นเกมส์ตู้จนกระเป๋าแฟ่บ
เราจึง​ได้แยกย้ายกันกลับบ้าน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
ผมกลับบ้านด้วยน้ำตาไหลพราก
ไม่สนุกเยย...​.
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..
เสียงกระซิบน้องดาวยังอยู่​​ที่ข้าง ๆ​ หู
คราวหน้าเรามากันแค่สองคนนะ
นะพี่นะ?

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๑ : รันนรา [C-16773 ], [115.67.134.25]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2553, 19.34 น.

แล้ว​วันหนึ่ง​..
มีเหตุการณ์อย่างหนึ่ง​เกิดขึ้น​ตั้งแต่เช้า​
เล่น​เอาผมเกือบแย่..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผมก็ตื่นนอนตามปกติในวัน​ที่ไม่​ต้อง​ไปเรียน
​คือสิบเอ็ดโมงเช้า​
มีโทรศัพท์มา..เจ้ามะเขือละจากเกมส์ขึ้น​มาเรียก
ผมเดินเมาขี้ตา​ไปรับโทรศัพท์
อาโหล..
...​...​...​...​...​.เพิ่งตื่นเหรอ?
อื้อ
...​...​...​...​...​.ว่างมะ?
ไม?
...​...​...​...​...​.ออกมาหน่อย​ดิ
ไหน?
...​...​...​...​...​.มาบุญครอง
มีไร?
...​...​...​...​...​.มีปัญหานิดหน่อย​
เรื่อง​?
...​...​...​...​...​.เออน่า..มา​ได้หรือเปล่าล่ะ?
ตอนนี้?
...​...​...​...​...​.ใช่
​ได้..บ่ายสี่เจอกัน
...​...​...​...​...​.ตาบ้า..นี่เพิ่งสิบเอ็ดโมง ​จะรอนะ
รอตรงไหน?
...​...​...​...​...​.
โอเค.
กริ๊ก..
​เป็นเสียงวางหูทอราสับ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผม​กับแฟนของผม​จะคุยกันด้วยสำนวนประมาณนี้
​คือไม่ชอบพูดอะไร​ยาว ๆ​
ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งพูดกันสั้นขึ้น​เท่านั้น​
เหมือน​กับว่าเรารู้กันอยู่​แล้ว​ว่าอะไร​​เป็นอะไร​
เรา​ใช้หัวใจสื่อกันมากกว่า
อย่าง "มองตาก็เห็น​ความนัย"
หรือ "อ้าปากก็เห็นไส้ไก่" อะไร​ประมาณนั้น​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผมอาบน้ำ​แต่งตัวด้วย​ความเร่งรีบ
​และนี่​คือภาพของการอาบน้ำของผม
เปิดประตูห้องน้ำ
ปิดประตูห้องน้ำ
คว้าแปรงสีฟัน หยิบหลอดยาสีฟันมาบีบ ​เอาเข้าปาก
หัน​ไปเปิดฝักบัว ปล่อยน้ำให้ไหลออกมา ​เอาหัวจุ่มเข้า​ไปก่อน ขยับมือ​ที่จับแปรงขยับ​ไปมา
อีกมือหนึ่ง​ถอดเสื้อผ้า พอโป๊​ได้​ที่ ก็พาตัวเข้า​ไปในสายน้ำ
มือ​ที่ถอดเสื้อนั่นแหละ​ หยิบสบู่ขึ้น​มาถูกตัว
จากนั้น​ล้างปาก ล้างสบู่ออกจากตัว
ปิดน้ำ
เช็ดตัว..เสร็จ​และ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
เสื้อยืด​กับกางเกงลุยยี่ห้อแขม่ว
​เป็นชุดยอดนิยมของผม ทุกอย่างเบ็ดเสร็จเรียบร้อย​ภายในห้านาที
​กำลัง​จะออกจากบ้านอยู่​แล้ว​เชียว
​แต่เจ้ามะเขือมาสะกัดไว้ซะก่อน
​เขาอาบน้ำ​แต่งตัวเร็วกว่าผม
ไม่น้อยกว่าสามนาที
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
...​...​...​...​​ไปด้วย
​ไปทำไม อยู่​เล่นเกมส์​ไปสิ
...​...​...​...​ไม่​เอา อยาก​ไปเ​ที่ยว
​ไปแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับ
...​...​...​...​.งั้นก็ดี ​จะ​ได้กลับมาเล่นเกมส์
อ้าว งั้น​ไปทำไม?
...​...​...​...​.ก็อยาก​ไป ไม่ให้​ไป​จะฟ้อง:-)ั้น​ไป​ได้..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผม​กับน้องชายก็พูดกันด้วยภาษานี้
​เป็นภาษาพื้นบ้านแท้ ๆ​ ของบ้านผม
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
คุณเคยมีน้องอายุเจ็ดแปดขวบไหมครับ​?
ไม่น่ามีเลย​นะครับ​
ไม่น่ามีเลย​จริง ๆ​ ครับ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๒ : รันนรา [C-16774 ], [115.67.134.25]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2553, 19.35 น.

บนรถเมล์
ผมยืนอยู่​ใกล้ ๆ​ ​กับนายมะเขือ
ผู้​ได้รับอภิสิทธ์ในฐานะยัง​เป็นเด็ก
ผม​ซึ่งยังไม่โต​เป็นผู้ใหญ่ซะหน่อย​
​แต่ก็ไม่​ได้นั่ง
​เขานั่งใกล้สาวน้อยคนหนึ่ง​
แรก ๆ​ เห็นนั่งเฉย ๆ​
เผลอแป๊บเดียวชวนเธอคนนั้น​คุยจ้อซะแล้ว​
น้องผม​เป็นเด็กน่ารักครับ​
ผมขอยืนยัน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
...​...​...​...​...​พี่เข็ม..พี่แนน​จะลง​ที่เดียว​กับเราเลย​
ผมงง
...​...​...​...​...​พี่​เขาบอกว่า​จะ​ไปเดินหาซื้อโทรศัพท์ เรา​ไปช่วยพี่​เขาเลือกนะ
ผม...​
เธอหันมายิ้มให้
...​...​...​...​...​น้องมะเขือน่ารักจังค่ะ​
...​...​...​...​...​พูด​เป็นน้ำไหลไฟดับ
ขอบคุณครับ​ ผมตอบ
จริง ๆ​ แล้ว​​เขาพูดจนน้ำไม่ยอมไหลไฟไม่ยอมดับมากกว่า
เธอปิดปากหัวเราะ
ตาเธอใสดีจัง
เวลาเธอยิ้มเธอสวยจัง
​เพราะอย่างงั้นผมจึงหลุดปาก​ไปว่า
ซื้อโทรศัพท์​ต้องซื้อ​ที่ร้านนี้ครับ​ ถูกด้วย ดีด้วย ​และแถมของอีกเพียบเลย​
...​...​...​...​...​...​ร้านไหนคะ​?
เดี๋ยวผม​จะพา​ไป..
เจ้ามะเขือพยักหน้าหงึก ๆ​ ยิ้มจนเห็นฟันขาว
...​...​...​...​...​...​พี่เข็ม​เขาเก่งครับ​เรื่อง​นี้ ​เขาเลือกโทรศัพท์ให้​เพื่อน ๆ​ ​เขาตลอด
น่าน..น้องผม​เขาน่ารักยังงี้แหละ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เหลือบดูนาฬิกา​ที่ข้อมือ
ช่วงเวลาโรงเรียนปิดรถมัก​จะไม่ติด
วันนี้ก็เช่นกัน
ผมนั่งรถจากพุทธมณฑลสายสอง มาถึงมาบุญครอง​ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง
​แต่กระนั้น​ก็ใกล้เวลานัดแล้ว​
ผม​ต้องรีบพา "พี่แนน" ของเจ้ามะเขือ​ไป​ที่ร้านโทรศัพท์ให้เร็ว​ที่สุด
ผม​เป็นคนดี มีน้ำใจ
เลย​​ต้องการแสดงออก​ซึ่ง​ความดีนั้น​ให้สาวประทับใจ
​เพื่ออะไร​นั้น​..
ผมก็ตอบตัวเองไม่​ได้ครับ​
แหะแหะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ดาว แฟนของผมนัดให้ผม​ไปเจอตรงแถว ๆ​ รูปปั้นบรรพบุรุษของเจ้าของห้าง
นั่น​คือประตูทางโน้น
ผมเลือกเข้าประตูทางนี้
​จะ​ได้ไม่ชนกันไง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ผมเลือกลิฟท์​ที่​จะขึ้น​​ไปชั้นบน
เรา​ทั้งสามอยู่​ในลิฟท์​พร้อม​กับคนอื่น ๆ​
น้องมะเขือชวน"พี่แนน"คุยตลอดทาง
ผมจึง​ได้มีโอกาสพิศโฉมนงคราญอย่างเต็มตาอีกครั้ง
โหย..
อึ๋มพอพอ​กับแฟนผมนิดเดียวเอง
อิ๊
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
พอลิฟท์ถึงชั้น 4 อัน​เป็นชั้น​ที่​ต้องการ
ประตูลิฟท์เปิดออก ผมก็เจอเพชรฆาตยืนรออยู่​แล้ว​
ดาว..นั่น​คือดาวแฟนของผม
เธอคง​กำลังรอลิฟท์​เพื่อ​จะลง​ไปข้างล่าง
​ไปยัง​ที่​ที่​ได้นัดผมไว้
โลกแคบหรือห้างแคบกันแน่
ตายแน่แล้ว​..
ผมรีบหลบแว่บเข้าข้างหลังชายคนหนึ่ง​
​เป็นปฏิกริยาอัตโนมัติ​ที่สมองยังไม่ทันสั่งการ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
...​...​...​...​...​.อ้าวพี่ดาว..
เสียง(ไอ้)เจ้ามะเขือเรียกทัก
ผมเหงื่อแตก..
...​...​...​...​...​.อ้าว..มะเขือ..แล้ว​พี่เข็มอยู่​ไหน?
อยู่​นี่จ้ะ​..
ผมฝืนยิ้ม เหงื่อแตกเต็มหัว เดินหลีกออกมาจากหลังชายคนนั้น​
แล้ว​เดินออกจากลิฟท์​ไป​พร้อม​กับนายมะเขือ ​และ "พี่แนน"
ในสมองหมุนจี๋​เพื่อหาคำตอบให้​ได้
ว่านัดข้างล่างแล้ว​ขึ้น​มาทำไมข้างบน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
...​...​...​...​...​พี่ดาวครับ​ นี่พี่แนน พี่เข็ม​กำลังพาพี่แนน​ไปซื้อโทรศัพท์
หญิงสาว​ทั้งสองยิ้มให้แก่กัน
​ส่วนผมนั้น​ยิ้มอย่าง​จะกินเลือดกินเนื้อให้​กับนายมะเขือ
...​...​...​...​...​ซื้อโทรศัพท์ ?
ดาวทวนคำ
...​...​...​...​...​อ๋อ..ค่ะ​ ​คือแนนไม่รู้จักร้านอะค่ะ​ เลย​เข้ามาถาม​เขา ​เขามีน้ำใจเลย​พามาส่ง
...​...​...​...​...​อ้อ..ร้านขายโทรศัพท์มีเยอะแยะ​ไปนี่คะ​?
​แต่ร้าน​ที่แนนหา​เป็นร้าน​ที่​เขาขายเฉพาะยี่ห้อนี้ค่ะ​ แนนไม่รู้จักเลย​​ต้องให้​เขาช่วยบอก
...​...​...​...​...​ค่ะ​..
อ้าว..เจอแล้ว​ค่ะ​ ร้านนั้น​เอง --เธอชี้มือ​ไป​ที่ร้านหนึ่ง​ ​ซึ่งไม่ใช่ร้าน​ที่ผม​ต้องการ​จะพาเธอ​ไปหรอก-ขอบคุณนะคะ​ คุณใจดีจังค่ะ​
ว่าแล้ว​ "พี่แนน" ของเจ้ามะเขือก็เดินจาก​ไป
ไม่ลืม​จะทิ้งรอยยิ้มกัดกินใจไว้ให้ผมหนึ่ง​รอย
ประมาณว่า "ฉันช่วยเธอ​ที่สุดแล้ว​นะยะ!!"
​ส่วน​ที่เหลือผมจึง​ต้องช่วยตัวเอง
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
การช่วยเหลือตัวเองของผมยังไม่​ได้เริ่มต้นขึ้น​
น้องมะเขือผู้น่ารักก็ทำให้ตา​ที่เขียวของดาวจางลง
...​...​...​...​.พี่เข็มไม่อยากขึ้น​มาหรอกครับ​ ​แต่มะเขือขอให้พี่เข็มขึ้น​มาส่ง​เขาเอง
...​...​...​...​.มะเขือสงสาร​เขา..
...​...​...​...​แล้ว​พี่ดาวล่ะครับ​ ​กำลัง​จะลง​ไป​พอดีใช่ไหมล่ะ?
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ทุกอย่าง​กำลัง​ไป​ได้ด้วยดี ​ถ้าเสียงของเจ้ามะเขือ​จะเบากว่านี้
คนชื่อดาวหรือพี่ดาวไม่ใช่มีคนเดียวในโลก
​โดยเฉพาะคนใกล้ตัวผมนี่มีถึงสองคน
คน​ที่สองดันโผล่มา​ได้ยิน​ได้ไงก็ไม่รู้
เธอ​ได้ยินเสียงเรียกชื่อของเธอ เธอเลย​หันมา
เธอเห็นผมเข้า..
เธอร้องหวีดขึ้น​มาด้วย​ความดีใจ
...​...​...​...​พี่เข็มขา...​.
ผมหันขวับ ใจหายวาบ
ตายแน่แล้ว​...​.
ผู้หญิงคนหนึ่ง​หน้าตาเหมือนน้องดาวน้องสาวของ​เพื่อนผมอย่างกะแกะกะแพะ
​กำลังถลาเข้ามาหาผมเหมือน​จะโผเข้ามากอด
รอยสัมผัส​ที่นุ่มนิ่มยังกรุ่นอยู่​​ที่แขนซ้าย
​ส่วนแก้มด้านซ้าย ก้นด้านซ้าย หรือลำตัวด้านซ้ายของผม
​จะ​ได้รับรสสัมผัส​ที่แข็งกระด้างจากแฟนผมหรือไม่อย่างไร
โปรดอย่าถามผม ผมไม่ใช่คนแถวนี้
แน้...​ผมไม่ใช่คน​ที่นี้!!!!!
งือ...​Y_Y
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๓ : รันนรา [C-16775 ], [115.67.134.25]
เมื่อวันที่ : 02 มี.ค. 2553, 19.36 น.

การ​ที่ดาวสองดวงโคจรมาพบกัน​โดยบังเอิญ
แทน​ที่​จะเกิดระเบิดวินาศสันตะโรตาม​ที่ผมคิด
​แต่ผิดคาด
น้องดาวดูเหมือน​จะรู้ว่าผู้หญิงหน้าตาดีคนนี้​เป็นแฟนของผม
เธอเพียงทำท่าดีอกดีใจ​ที่​ได้พบผม
ดีอกดีใจ​ที่​ได้รู้จัก​กับแฟนผม
ดีอกดีใจ​ที่​ได้รู้จัก​กับน้องชายของผม
แล้ว​เธอก็ขอตัวจาก​ไป
ไม่เห็นมีอะไร​ซักหน่อย​
ผมคิดมาก​ไปเองแท้ ๆ​...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
​แต่กระนั้น​ก็มีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น​บางอย่าง
วันนี้ดาวไม่มีทีท่า​จะสนใจใน​ความสัมพันธ์​ระหว่างผม​กับ "พี่แนน" ​และ "น้องดาว"
เธอไม่ถามถึงหรือพูดต่อ
เธอ​กำลังมีเรื่อง​สำคัญ
เธอออกจากบ้านมา​แต่เช้า​
เธอ​ไปทำธุระอะไร​เธอไม่บอก
บอก​แต่ให้ผมมาหาเธอ​ที่นี่
บอก​แต่ว่ามีปัญหานิดหน่อย​
ปัญหานิดหน่อย​​ที่ว่า​คืออะไร​
​จะนิดหน่อย​จริงหรือ
เธอถึง​ได้มองข้ามเรื่อง​อื่น​ไปเสียหมด
ผมชักเริ่มหวั่นใจ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
เรานั่งกันอยู่​​ที่บริเวณฟู๊ดเซ็นเตอร์
เราเลือกซื้ออาหารมาคนล่ะอย่าง
เจ้ามะเขือทานราดหน้าเส้นใหญ่
ดาวทานก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำตก
ผมทานข้าวราดแกงไข่ดาว
ไม่อาหย่อยเยย..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
...​...​...​...​...​...​.วันนี้ดาว​ไปรับ​เพื่อนของคุณแม่​ที่ดอนเมือง
ผม..
...​...​...​...​...​...​.​เพื่อนของคุณแม่​เป็นอาจารย์อยู่​​ที่ "ยู" ในแคนาดา
ผม..
...​...​...​...​...​...​.​เขามาเ​ที่ยวเมืองไทย​พร้อมครอบครัว
..
...​...​...​...​...​...​.​เขามาบอกข่าวดีว่าดาว​จะ​ได้​ไปเรียน​ที่นั่น
...​
...​...​...​...​...​...​.​เขาจัดการให้เรียบร้อย​แล้ว​
...​.
...​...​...​...​...​...​.มันอร่อยนักเหรอ ไอ้ข้าวแกงจานเนี้ย..
ดาวตวาดแว้ด!!
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผมรวบช้อน..
...​...​...​...​...​.ดีใจด้วย
เธอ...​
...​...​...​...​...​.​ได้​เป็นนักเรียนนอกอย่างงี้น่าอิจฉาจัง..
เธอ..
...​...​...​...​...​.เราเองคงไม่มีวาสนาถึงอย่างนั้น​..
เธอ...​
ผม...​
...​...​...​...​...​.แค่เนี้ย?..
ผม...​
...​...​...​...​...​.พูด​ได้แค่เนี้ย..?
เตะเลย​พี่ดาว
น้องชายสุดรักของผมพูด
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

...​...​...​...​...​.ดาวคง​ต้อง​ไป..
...​...​...​...​...​.เราคงไม่​ได้เจอกันอีก
ผม..
มะเขือท้าวคางนั่งฟังเธอตาแป๋ว
ผมล้วงกระเป๋าหาเหรียญสิบ
แล้ว​ยื่นให้​เขา​ไปเล่นเกมส์
มะเขือค้อน..​แต่ก็รับเงิน​ไป
ก่อน​ไปยังไม่วาย​จะหันมาบอกว่า
พี่ชายเรา ซื่อบื้อจริงจริง...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

​ไป​เมื่อไหร่..ผมถาม
...​...​...​...​...​.​พร้อม​เมื่อไหร่ก็​ไป​ได้เลย​ คุณแม่​จะ​ไปอยู่​ด้วย
คงอีกไม่นาน?
...​...​...​...​...​.ประมาณเดือนหนึ่ง​​ที่​ต้องเตรียมเอกสาร
แล้ว​เรื่อง​เรียน​ที่นี่.?
...​...​...​...​...​.คุณแม่​กับ​เพื่อนของท่านจัดการให้หมดแล้ว​
...​...​...​...​...​.​ไป​ที่นั่นก็เข้ามหาลัย​ได้เลย​
ดีจัง..ผมรำพึง
...​...​...​...​...​..ไม่ดี..เธแย้ง..ผมสบตาเธอ
...​...​...​...​...​...​ดาวไม่อยาก​ไป..ผมยิ้ม
​เพราะเรา?
...​.เธอเงียบ หลบตา
อย่านะ​ถ้า​เป็นเหตุผลนั้น​
เรื่อง​ของเรา​เป็นเรื่อง​เล็กเหลือเกินของชีวิต
เรื่อง​เรียนสำคัญกว่า..
เธอยังเงียบ ยังหลบตา ​ใช้สองมือเขี่ยเส้นก๋วยเตี๋ยวตรงหน้า
เส้นเหลือแยะเชียว..
เสียดาย..

เราก็​จะเอ็นท์ให้ติด
ติดอะไร​ก็​จะเรียน
เรียนให้จบ​พร้อม ๆ​ ​กับดาว
แล้ว​เรา​จะ​ได้มาเจอกันอีกครั้ง
เรา​จะรอวันนั้น​

...​...​...​...​..ดาว...​
คำนี้สั่นเครือเข้า​ไปในหัวใจของผม
...​...​...​...​..ดาวคงไม่​ได้กลับเมืองไทยอีกเลย​..
...​...​...​...​..คุณแม่​จะ​ไป​เป็นอาจารย์สอน​ที่นั่นด้วย
...​.
...​
...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

ฟ้าผ่า..
แผ่นดินไหว
ระเบิดนิวเคลียร์พลาดเป้ามาเมืองไทย
แมวมีปีกงอกออกมาแล้ว​บิน​ไปต่อหน้าต่อตา
คง​จะทำให้ผมใจหายน้อยกว่านี้
...​..
​ความรัก​ที่เพิ่งเริ่มต้น​ได้ไม่นาน
​ความรัก​ที่เพิ่งออกช่อชูดอก
ยัง​ต้องอาศัยเวลา อาศัย​ความเข้าใจ
หล่อเลี้ยงประคบหงมอีกพักใหญ่
กลับมีอัน​ต้องพบ​กับปัญหา
ปัญหา​ที่ดาวบอกว่า "นิดหน่อย​"
นิดหน่อย​เหลือเกินนะ..?

ผมล้มตัวลงนอน​เมื่อถึงบ้าน
เสียงน้องชายตัวดีดังขึ้น​ข้างหู
อย่าเสียใจ​ไปเลย​พี่เข็ม
อย่างน้อย..พี่ดาว​เขาก็ยังรักพี่
ไม่ใช่หรือ?
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
ผมรู้สึกแหกผาก​ที่ดวงตา
มองหน้าน้องชายตัวกะเปี๊ยก
​เขายิ้มให้​กำลังใจ
​เขาอายุเจ็ดแปดขวบแน่หรือ?
...​..
...​.
ผมดึงน้องชายเข้ามากอด
แล้ว​ร้องไห้...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๔ : รันนรา [C-16788 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.25 น.

เวลาเดิน​ไปตามเรื่อง​ของมัน
ใน​ที่สุดผมก็เอ็นท์ฯติดครับ​ ​และตัดสินใจเลือกคณะรัฐศาสตร์
ผม​จะ​เป็นนักรัฐศาสตร์ ผู้จบออกมาแล้ว​​ได้​เป็นทูต
ม่ายก็​เป็นเสมียนประจำสถานทูต
ม่ายก็​เป็นพนักงานเดินหนังสือในสถานทูต
ม่ายก็​เป็นอะไร​ก็​ได้...​ยกเว้น​ที่เกี่ยวข้อง​กับยมฑูต
อิ๊..ผมกลัว
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

การรู้ผลเอ็นท์ในครั้งนี้ ไม่​ได้สร้าง​ความแปลกใจ​และดีใจให้​กับผมเท่าไหร่
ไม่เหมือนครั้งแรก ๆ​ ​ที่เห็นคะแนนของตัวเอง
สะสมขึ้น​มาทีละน้อยจนมีคะแนนพอ​ที่​จะเรียนในคณะ​ที่ชอบ
ในมหาวิทยาลัย​ที่ดี(ใน​ความคิดของผม)​ได้
อาจ​เป็น​เพราะพอ​จะรู้ล่วงหน้า
อาจ​เป็น​เพราะผม​เป็นคนเรียนเก่ง
อาจ​เป็น​เพราะผมไม่มีอารมณ์​จะดีใจ
อาจ​จะ​เป็น​เพราะเธอ​จะห่างไกล​ไปจากผมก็​ได้
ทำให้ผมรู้สึกเฉย ๆ​
​และมองอาการดีใจของคุณพ่อคุณแม่ด้วยอาการเฉย ๆ​
รวม​ทั้งมองอาการระริกรี้ของเจ้าดอกมะเขือ​ที่​จะ​ได้​ไปเ​ที่ยว​เพื่อฉลอง​ที่ผมเอ็นท์ติดด้วยอาการเฉยเฉย
เช่นกัน
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
พี่เข็ม​เป็นไร?
ป่าว
ไมทำหน้ายังงั้น
หิว..
แล้ว​​ใครให้​ไปอมขาโต๊ะ​เอาไว้
แง่ง...​
เรื่อง​พี่ดาวเหรอ
อือม์
มะเขือก็อยากช่วยนะ ​แต่ไม่รู้​จะทำไง
อยากจริงปะ?
จริง
แน่นะ
...​.
ไมเงียบ
พี่เข็มมีแผนแปลก ๆ​ อิแระแน่เลย​
ช่าย..
​ต้องไม่ดีแน่เลย​
ช่าย..
งั้นมะเขือไม่ช่วย
​ถ้าไม่ช่วยก็หุบปากซะ
อุ๊บ...​​เขายกมือขึ้น​กุมปาก
แล้ว​​ไปให้ไกล ๆ​
​เขากลับหลังหัน แล้ว​เดินออกจากห้องของผม​ไป
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
หลังจากกลับจากมาบุญครองวันนั้น​ ผม​กับดาวเหมือนตกอยู่​ในห้วงทะเลทุกข์
ข้างหน้าก็ทะเล ข้างหลังก็ทะเล ข้าง ๆ​ ก็ทะเล ​ส่วนข้างบน
ก็​ต้อง​เป็นฟ้าสิ..​จะ​เป็นทะเล​ได้ไง...​...​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ไม่ดีเลย​..
เธอกล่าวในเย็นวันหนึ่ง​ ผม​ไปนั่งกินคุ๊กกี้​ที่ใต้ต้นไม้ในบ้านเธอ
ไม่ดีเลย​จริงจริง ผมย้ำอย่างเห็นด้วย ตาก็มอง​ที่คุ๊กกี้จานใหญ่
ไม่อยากให้ถึงวันนั้น​เลย​ ผมคงทนคิดถึงดาวไม่ไหวแน่ ๆ​
เธอพยักหน้า ทำตาซึม
เราคงไม่​ได้กินคุ๊กกี้ด้วยกันอีกแล้ว​
ผมเงียบ อันนี้ไม่ยัก​จะเสียดายแฮะ..
ในใจนั้น​พูด​ไป ​แต่ปากผมก็พูดว่า
ช่าย...​
เราคงไม่​ได้อ่านหนังสือด้วยกันอีกแล้ว​
ช่าย..
เราคง​ได้​แต่เมล์คุยกัน โทรศัพท์คุยกัน แล้ว​ใน​ที่สุด เราก็​จะ​เป็นคนแปลกหน้าของกัน​และกัน
ช่าย..
ตาบ้า..แอบทิ้งคุ๊กกี้อีกแล้ว​..เดี๋ยวดาวฟ้องแม่นะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
แรก ๆ​ ก็โหยหากันมากมาย​
ฟูมฟายแทบขาดใจ
​แต่วันเวลาเปลี่ยน​ไป
เธอก็​จะมี​เพื่อนใหม่ ๆ​ เข้ามาในชีวิต
มีเรื่อง​ใหม่ ๆ​ เข้ามาในชีวิต
มีผู้หญิงใหม่ ๆ​ เข้ามาในชีวิต
​และเธอก็​จะลืมดาว
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ผมส่ายหน้าหัวแทบหลุด
กัดคุ๊กกี้​ที่คาบไว้​เพราะกลืนไม่ลงนั้น​ไว้หลวม ๆ​
ไม่มีทาง..​ที่พูด​ได้​เพราะคุ๊กกี้กระเด็นหาย​ไปแล้ว​
ผมไม่​เป็นคนอย่างงั้นแน่
ไม่เชื่อรอดู..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ถึงเธอ​จะ​เป็นอย่างงั้นก็ไม่​เป็นไร ดาวเข้าใจดี
​ใครก็​เป็นอย่างงั้น คงไม่มี​ใครมาเสียเวลา​กับ​ใครบางคน​ที่อยู่​ไกลมาก ​และ​จะ​ได้เห็นหน้ากันอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้
เราสองคนน่า​จะมาทบทวนสัญญากันในวันนั้น​อีกครั้ง
​เพื่อให้เรา​ทั้งคู่ ไม่มีพันธะต่อกัน​และกัน
ดีมะ?
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ภาพ​ความทรงจำในคืนหนึ่ง​ ณ ริมทะเลนั้น​กลับมาอีกครั้ง
ผมจำ​ได้ดีว่าเธอขุดทราย​เป็นหลุมลึกพอ​ที่ควาย​จะลง​ไปนอนยิ้ม​ได้อย่างไร
​และผมก็ดึงผักบุ้งทะเลเล่นจนกองสูงมากพอ​ที่​จะเลี้ยงควายตัวนั้น​​ได้อย่างไร
เราสองคนให้สัญญาแก่กัน​และกัน
เราตกลงกันว่า​จะ​เป็นแฟนกัน
​และ​จะดูแลกันตลอด​ไป
จนกว่าฝ่ายหนึ่ง​​จะเปลี่ยนใจ
หรือมีเหตุ​ต้อง​เป็นฝ่ายบอกลาไกลในวันหนึ่ง​
วันนั้น​มาถึงแล้ว​
เร็วกว่า​ที่คาด ไวกว่า​ที่คิด
เสียนี่กระไร!!!!
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ไม่ดี..
ผมบอกเสียงมั่นคง
เธอมองผมด้วยสายตา​เป็นเครื่องหมายคำถามชัดเจน
เรามาบอกเลิกสัญญากันตรงนี้ไม่​ได้
เรา​ต้อง​ไปบอกกัน ณ สถาน​ที่​ที่เราให้สัญญาแก่กัน
นั่นสิจึง​จะมี​ความหมาย
มี​ความหมายชนิด​ที่ประทับอยู่​ในหัวใจของเราสองคน
ไม่รู้ลืม
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๕ : รันนรา [C-16789 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.25 น.

ชายหาดชะอำแห่งนั้น​ รอต้อนรับเราอยู่​แล้ว​
ผม​ไป​กับดาว แฟนของผม
เรา​ไปกันสองคน
เราไม่​ได้ชวนเจ้าดอกมะเขือ​ไป
เราไม่​ได้บอกผู้ใหญ่ว่าเรา​ไปด้วยกัน
การ​ไปครั้งนี้ ไม่​ได้​ไปค้างคืน
เช้า​​ไปเย็นกลับ..
​เพราะเราก็เชื่อมั่นว่า เราสองคน ​จะดำรงตนอยู่​ใน​ความ​เป็นเด็กดี
​ได้ตลอด​ไป
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ผมยืมรถของคุณพ่อของผม​ไป
บอกท่านว่าผม​ไปหา​เพื่อนแค่ตรงนี้
เย็น ๆ​ หรือไม่ก็ค่ำ ๆ​ ก็กลับ ไม่​ต้อง​เป็นห่วง
คุณพ่อทำหน้านิ่ว คิ้วขมวด ด้วย​ความ​เป็นห่วงลูกชาย
ขับดี ๆ​ นะ
ถึง​จะมีประกัน​แต่ก็แค่ชั้นสาม
ซ่อมแพงนาว้อย..
เห็นมะ..คุณพ่อของผม​เป็นห่วงลูกชายจิงจิ๊ง
งำงำงัมงัม
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ชายหาดชะอำยามเ​ที่ยงวันร้อนมาก
ผมเลย​โรแมนติกไม่ขึ้น​
​ได้แค่เพียงนั่งหลบแดดอยู่​ในร่ม
สั่งส้มตำ ปูนึ่ง กุ้งเผา ​และยำรวมมิตรทะเลมากิน
​โดยไม่ลืมไก่ย่างมันเยิ้มหอมกรุ่น น้ำจิ้มใสแหนว
​และข้าวเหนียวอีกสองห่อใหญ่
ผมนั่งดูดาวทานด้วย​ความเพลิดเพลิน
เธอเคี้ยวตุ้ย ๆ​ ด้วย​ความเอร็ดอร่อย
​ส่วนผม​กำลังเล็มกระเพราหมูกะไข่ดาวในจานตรงหน้า
ก็ผมไม่กินอาหารทะเลนี่นา..
แง่ง...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เราคุยกันด้วยเรื่อง​ร้อยแปด
พันเก้าร้อยห้าสิบเรื่อง​
คุยจนไม่รู้​จะคุยเรื่อง​อะไร​
เลย​นั่งมองหน้ากันเฉย ๆ​

ดาวสวยมาก
อย่างน้อยก็สวยในสายตาของผม
เธอใส่เสื้อสีชมพูอ่อน ตัด​กับผิว​ที่ขาวของเธอจนดูซีด​ไป​ทั้งตัว
หากผมเธอเข้ม คิ้วเธอเข้ม ตาเธอเข้ม
​และปากเธอแดง
แก้มเธอจึงใส ใสแทบ​จะเห็นไรเขียวของหลอดเลือด
เธอใส่กางเกงขาสั้น..
ด้วยล่ะ..
เอิ๊กส์..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
แดดร่มลมตก
​ได้เวลา​ต้องกลับบ้าน
​แต่ดาวอยากเล่นน้ำทะเล
ดาว​เอาเสื้อผ้าใส่เป้มาด้วย
​ส่วนผมไม่​ได้​เอามา
​เพราะนอกจากผมไม่กินอาหารทะเลแล้ว​ ผมยังไม่ชอบน้ำทะเล
ผมไม่ชอบ​ที่มันเค็ม เหนียว..​และหนืดดดดดดดดด
​แต่ผม​ต้องเล่นน้ำทะเล​กับเธอ
ด้วยเหตุผลเดียว​กับ​ที่ผม​ต้องกินคุ๊กกี้ฝีมือคุณแม่ของเธอ
นั่น​คือ "​จะ(กิน)เล่นหรือไม่เล่น?"
ไม่งั้นโดนเตะ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ทะเลตะวันตกสวยมาก
ยิ่งเวลา​พระอาทิตย์ตกทะเลก็ยิ่งสวย
แสงแพรวพราวบนขอบฟ้า ระยิบยับแข่งล้อสายตา​กับพริ้วน้ำ
ลมเย็น​ที่พัดเข้าหาฝั่ง
เรือตังเก​ที่เริ่มกลับรัง เอ้ย..กลับบ้าน
เสียงหวีดวิ้วของสายลม ราวเสียงพริ้วระงมของคำรัก
กึ๊ยส์..
​ได้เวลาโรแมนติกแล้ว​วววว
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
หลังอาบน้ำจืดเปลี่ยนเครื่อง​แต่งตัวกันเรียบร้อย​
เธอนั่งเช็ดผม ​ส่วนผมนั่งตากเสื้อผ้าให้แห้ง
​พระอาทิตย์ล้าแสงจนแทบมองไม่เห็น
มีเพียงแสงเรือง ๆ​ ของท้องฟ้า​ที่ไกลลิบ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เรานั่งเคียงกันอยู่​ริมหาด
ท่ามกลางสายลมแห่ง​ความรัก
ไหล่ของเธอพิงอยู่​​ที่ไหล่ของผม
​ความอบอุ่นแผ่ซ่าน​ไปทั่วกาย
จนกลาย​เป็น​ความร้อน..
​เมื่อมือของเธอ​และผมเกาะกุมกันอย่างแนบแน่น ​และนิ่มนวล
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๖ : รันนรา [C-16790 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.26 น.

ฟ้ามืด​ไปแล้ว​
บรรยากาศ​เป็นใจอย่างมาก..
สองมือ​ที่เกาะกุม แทน​ความหมายของ​ความในใจ
มือสาวมันนุ่มอย่างงี้นี่เอง..รู้งี้จับนานแล้ว​
เสียดาย...​
อีกไม่นาน เธอ​จะไม่อยู่​ให้จับเสียแล้ว​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ดาวคงคิดถึงเมืองไทย..
คิดถึงทะเล คิดถึงชายหาด
คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่าง..​ที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เกิด
คิดแล้ว​ใจหาย..ดาวไม่อยาก​ไปเลย​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ผมกระชับมือเธอแน่นขึ้น​นิดหนึ่ง​ บรรจงประคองขึ้น​ด้วยสองมือ
ก้มหน้าดูมืออันนุ่มเย็นหากอบอุ่นหัวใจนั้น​ พูดเสียงพร่าขึ้น​มา​โดยไม่รู้ตัว
​ถ้า​จะพูดคำว่าคิดถึงกันขึ้น​มาแล้ว​ คนอยู่​สิ​จะคิดถึงมากกว่า
โหยหามากกว่า ทุกข์ทรมานมากกว่า
ใต้ต้นมะม่วง​ที่เคยนั่ง ทุกร่องรอย​ที่เคยมีเราสองคนอยู่​ด้วยกัน
​จะเฝ้าตอกย้ำให้คนอยู่​​ได้เห็นอยู่​ทุก​เมื่อเชื่อวัน..
น้ำตาไหลอยู่​ทุก​เมื่อเชื่อวัน
ไม่เหมือนคน​ไป สังคมใหม่ สถาน​ที่ใหม่ ​ความแตกตื่นใจใน​ความแปลกใหม่
คง​จะกลบ​ความคิดถึง​ได้ในเวลาไม่นาน..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
อาจ​จะ​เป็นอย่างนั้น​..
ดาวคงบอกไม่​ได้ ว่าดาว​จะไม่​เป็นอย่างนั้น​
ดาวไม่รู้..ว่าดาว​จะ​เป็นอย่างไร
​แต่ดาวรู้อยู่​อย่างหนึ่ง​ว่า ดาว​จะไม่ลืมประเทศไทย
ดาว​จะไม่ลืม..เข็มเลย​
ชั่วชีวิต...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
สายลมแห่ง​ความรักยังคงโชยพัด
เสียงคลื่นกระซิบหาดดัง​เป็นจังหวะหากแผ่วเบา
กลิ่นหอมของเส้นผมของเธอโชยมาจน​ได้กลิ่นของ​ความสะอาด
ผมน้ำตาซึม..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ชีวิตข้างหน้าเราคงแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
มีเพียงหัวใจของเรา​ที่เต้น​เป็นจังหวะเดียวกัน
เข็ม​จะไม่ลืมดาว เข็ม​จะไม่หมดรักดาว เข็ม​จะรอดาว รอวัน​ที่เรา​ได้พบกันอีกครั้ง..
​แม้ว่าวันนั้น​​จะมาถึงหรือไม่ ยาวนานแค่ไหน เข็มก็​จะรอ..
ผม​ได้ยินเสียงสะอื้นของดาว..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ดาวบนฟากฟ้า พอหมดแสงข่มก็เปล่งแสงแข่งในแผ่นพื้นฟ้ายามราตรี
น้ำตาดาวหยาดลงมา​เป็นสาย เธอมองนิ่งมา​ที่ผม..
ผม​ใช้อีกมือ​ที่ว่างปาดน้ำตาดาว..ฝืนยิ้ม
คนดีอย่าร้องไห้..คนดีอย่าเสียน้ำตาให้​กับ​ความรักของเรา
รักของเรา​จะ​ต้อง​เป็นรัก​ที่ดี รัก​ที่มีสุข เรา​จะไม่ยอมให้รักของเราทำให้เรา​ต้องร้องไห้เด็ดขาด
ดาวสัญญานะ..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ดาวสัญญา
ดาวพยักหน้า น้ำตาพรั่งพรูออกมายิ่งขึ้น​
ผมดึงศีรษะของเธอมาแนบอก ลูบผมของเธออย่างแผ่วเบา​เพื่อปลอบโยน
ฟังสิ..
รอบตัวเรานี้มี​แต่เสียงระงมของคำรัก
เข็มรักดาว ผมรักคุณ ​ความรักนี้​จะไม่แปรเปลี่ยน​เป็นเด็ดขาด
เข็มสัญญา..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
ขอบคุณมาก..
ในทุกสิ่งทุกอย่าง​ที่เข็มทำให้ดาว
ดาว​เป็นคนไม่ดี..ดาวชอบ​ใช้อารมณ์ ดาวจู้จี้ ดาวมือไว ดาวปากร้าย
ดาวขี้ระแวง..
​แต่เข็มก็ทนดาว​ได้ทุกอย่าง ชีวิตนี้คงไม่มี​ใครดีต่อดาวเท่าเข็มอีกแล้ว​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เข็ม​จะจำคำคำนี้​เอาไว้ คำ​ที่ดาวบอกว่า​จะไม่มี​ใครดีต่อดาวเท่าเข็มอีกแล้ว​
​เพื่อ​เป็น​กำลังใจในการ​ที่​จะรอดาวอย่างไม่รู้วัน​ที่แน่นอนเยี่ยงนี้
ดาวส่ายหน้า..อย่ารอดาว..อย่ามาเสียเวลา​กับสิ่ง​ที่​แม้​แต่ดาวเองก็ไม่แน่ใจ
เราสองคนตกลงกันไว้แล้ว​ไง ว่าเรา​จะคบกันด้วยหัวใจเท่านั้น​ เรา​จะไม่มีพันธะ เรา​จะไม่มีคำสัญญา หากหัวใจของเรามั่นคงเข้มแข็งต่อกัน​และกันอย่างเพียงพอแล้ว​ เรา​จะ​ได้อยู่​ร่วมกันอย่างแน่นอน..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
คืนนี้คง​เป็นคืนสุดท้าย ​ที่เรา​จะ​ได้อยู่​ด้วยกัน​และบอก​ความในใจกัน​ได้อย่างนี้
อีกไม่เกินสองอาทิตย์ ดาวก็คง​ต้อง​ไปแล้ว​
นับจากนี้​ไป เข็ม​จะ​เป็นอิสระ เข็ม​จะรัก​ใคร เข็ม​จะคบ​ใคร
เข็มมีสิทธิเต็ม​ที่ ในขณะเดียวกัน ดาวก็มีสิทธิเต็ม​ที่​ที่​จะทำอย่างนั้น​
​แต่​ถ้าหากวันหนึ่ง​...​ดาว​ได้กลับมา..ดาวขออะไร​สักอย่าง​ได้ไหม..
​แม้ว่าเข็ม​จะมี​ใครเคียงข้างอยู่​หรือไม่ก็ตาม ดาวขอพบหน้าเข็มอีกสักครั้ง สัญญานะคะ​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

เสียงพร่ำสะอื้นดังขึ้น​มาจากใบหน้า​ที่แนบอก สะท้านสะเทือน​ไปถึงหัวใจของลูกผู้ชายอย่างผม..ผมสะอื้นอย่างลืมตัว กลั้นน้ำตาไม่ให้ท่วมท้น​ไปกว่านี้
ในอ้อมกอดของผม ผมเชื่อว่า​ความรู้สึกของ​ความรัก​ทั้งหมด​ที่ผมมีต่อดาว ผม​ได้ถ่ายทอดไว้จนหมดสิ้นแล้ว​ในอ้อมกอดนั้น​
เข็มสัญญา...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​
เธอยิ้ม ดวงตายังเต็ม​ไปด้วยหยาดน้ำ ฉ่ำ สวยซึ้ง ตรึงเข้า​ไปถึง​ส่วนลึกของหัวใจ
เราสองคนมองตากันเนิ่นนาน..ลมพัดเย็นชื่นชะโลมใจ เสียงของหัวใจร่ำร้อง​และโหยหา..
ดาวโน้มศีรษะเข้าหาผมช้าช้า..จนริมฝีปากประกบกันอย่างแผ่วเบา
นิ่ง..นาน..หวาน..ชื่น...​
"ดาวรักเข็มค่ะ​.."
"เข็มก็รักดาวครับ​.."
​ความสุข​ที่แทรกขึ้น​มาท่ามกลาง​ความทุกข์ระทม​ที่​จะ​ต้องพลัดพราก ​เป็น​ความสุข​ที่ประหลาดล้ำประทับแน่นอยู่​ใน​ความทรงจำไม่รู้หาย
​เป็นจูบแรกของผม
​เป็นจูบแรก​ที่​จะสำคัญ​ที่สุดในชีวิตของผม
ผมสัญญา...​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

น้องดอกมะเขือนอนหลับ​ไปแล้ว​..
​เขารู้สึกตัวตื่นขึ้น​​เมื่อผมนอนลงเคียงข้าง
​เขาขยับตัว กระซิบแผ่วเบา
พี่เข็ม​ไปไหนมา..
ทะเล
กะพี่ดาว?
อือม์
พี่ทำไรมะดีมาชะมะ
ป่าว
มะเขือไม่เชื่อ..
มะเขือ..ผมทำเสียงเน้น
หืมม์
ฟังพี่นะ
คับ
พี่​ทั้งสองคนรู้ดีว่าเรา​ทั้งสองยังอยู่​ในวัยเรียน
ยังมีอะไร​มากมาย​​ที่เรา​ต้องทำในชีวิตนี้
​ความรักของเรา​ที่ให้แก่กัน​และกัน​เป็น​ความรัก​ที่ไม่มีอะไร​เจือปน
เรารักกัน​เพราะเรารักกัน
เรา​จะเฝ้ามองกันด้วยสายตาของ​ความห่วงใย ​และ​พร้อม​จะยินดี​ที่ฝ่ายหนึ่ง​ฝ่ายใดประสบ​ความสำเร็จ​และมี​ความสุข
​ความรักชนิดนี้ทำให้เรา​ทั้งสองมี​ความสุขใจ ​แม้​จะ​ต้องอยู่​ห่างไกลกันแค่ไหนก็ตาม
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
...​...​...​...​...​.หลับ​ไปแล้ว​หรือ?
ยัง..
...​...​...​...​...​งั้นหลับ​ได้แล้ว​..ดึกแล้ว​
พี่เข็มก็​ต้องหลับด้วย ดึกแล้ว​
​และก็เลิกร้องไห้​ได้แล้ว​..
โตซะป่าว ขี้แย​เป็นเด็ก​ไป​ได้..
สิ้นเสียงของ​เขา ผมสัมผัส​ได้ถึงท่อนแขนเล็ก ๆ​ ​ที่ทอดมาโอบกอดผม แสดงการปลอบใจ
​เขากระซิบเบา ๆ​ มาอีกครั้ง
เดี๋ยวมะเขือก็ร้องบ้างหรอก..
หางเสียงถอนสะอื้นมาเจือจาง...​..
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๗ : รันนรา [C-16791 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.27 น.

ผมชื่อนายดอกเข็ม
นายดอกเข็มมีน้องชื่อนายมะเขือ
มีพ่อ​เป็นข้าราชการอยู่​สถานทูต
มีแม่​เป็นคุณครู
มีแฟนชื่อดาว
มีกิ๊กก็ชื่อดาว
แฟน​ที่ชื่อดาว..บิน​ไปนู่น..แคนาดา
เธอบอกเธอ​ไปเรียน
เธอบอกให้ผมตั้งใจเรียน
​เมื่อเรียนจบ
เรา​จะ​ได้พบกัน
พบก็รอ..
รอวันนั้น​..
รอ..
...​...​...​...​

ดาว​เป็นคนสวย
อย่างน้อยก็สวยในสายตาของผม
ทุกคำพูด ทุกท่าทาง​ที่เธอเคยทำ..เคยมีไว้
ตราตรึงอยู่​ในทรงจำของผมตลอดเวลา..
...​...​...​

นานกว่าปีแล้ว​..
​ที่เราไม่​ได้เจอกัน
หลายเดือนมาแล้ว​
​ที่ผมไม่​ได้ยินเสียงแจ่มใสของเธอทางโทรศัพท์
ไม่​ได้อ่านข้อ​ความจากเมล์ของเธอ ทางหน้าจอคอมพิวเตอร์
ไม่​ได้ซึมซับ​ความรู้สึก ของคำว่า "เทคแคร์นะคะ​" ก่อนหลับนอนของ​แต่ละวัน
ชีวิตผมจึงเหี่่ยวเฉา..แห้งแล้ง..ไร้ชีวิตจิตใจ..
มานับ​แต่นั้น​
*******

คืนนี้..
จันทร์กระจ่างฟ้า..
ลมโชยพัดพามรสุมมาตั้งเค้าอยู่​ลิบ ๆ​
อากาศอบอ้าว​เมื่อยามบ่าย..ผ่อนคลายลง​เมื่อยามค่ำ
หลังกลับจากมหาวิทยาลัย..ผมขลุกอยู่​ในห้อง
ห้อง​ที่มีนายดอกมะเขือ..นั่งเล่นเกมส์คอมพ์ฯอยู่​

...​...​...​...​.วันนี้พี่เข็มกลับเร็ว
แล้ว​?
...​...​...​...​..น่าแปลก
แปลกตรงไหน?
...​...​...​...​..ทุกทีเห็นกลับสองสามทุ่มโน่น
แล้ว​?
...​...​...​...​..น่าแปลก
นั่นสิ..แปลกตรงไหน?
...​...​...​...​..ตรง​ที่พี่ทำหน้าเหี่่ยว ๆ​
คนเรามันก็​ต้องมีเหี่ยวมีตึงสลับกันบ้าง
...​...​...​...​..มะเขือไม่เคยให้พี่เหี่ยวอย่างนี้
จริงอ้ะ
...​...​...​...​..จริง
สงสัยอดนอนมั้ง
...​...​...​...​..พี่นอนดึกทุกวันอยู่​แล้ว​นี่นา
หมู่นี่พี่ไม่ค่อยสบาย
...​...​...​...​.​เป็นไร?
ตากฝนบ่อย ๆ​ ก็คง​เป็นหวัด
...​...​...​...​.จริงอ้ะ?
จริงดิ
...​...​...​...​..ชั๊วร์?
แอมชัวร์
...​...​...​...​..พี่เข็มโกหก
เดี๋ยวโดนเตะ
...​...​...​...​..ยอมให้เตะก็​ได้..​ถ้า​จะทำให้พี่เข็มหายเหี่่ยว
ผม...​
...​...​...​...​..พี่เข็มทะเลาะ​กับพี่ดาวเหรอ?
ผม...​
...​...​...​...​..ทำไมล่ะพี่?
ผม..
...​...​...​...​..พี่ดาวมีแฟนใหม่?
ผม..
...​...​...​...​..พี่ดาวไม่รักพี่แล้ว​?
ผม..
...​...​...​...​..อะ..ทำหน้าอย่างนี้แสดงว่า​เป็นยังงั้นจริงๆ​
ผม...​
...​...​...​...​..เกมส์นี่ไม่หนุกเลย​..เลิกดีกว่า
ดีเหมือนกัน..​ไปนอน​ได้แล้ว​
...​...​...​...​..ทุ่มนึงเนี่ยนะ
เออ..งั้นก็​ไปหาอะไร​ทำให้ไกลหูไกลตาก็​ได้
...​...​...​...​..​ไปก็​ได้..พี่อะไร​(วะ) พาล​แม้กระทั่งน้อง
เดี๋ยวปั๊ด!!
...​...​...​...​...​..

​เมื่ออยู่​คนเดียว
ในห้อง​ที่เปลี่ยวเปล่า
เสียงเพลงบรรเลงเศร้า..เพียงแผ่วเบาริมโสตหู
"..มีหลายคำเหลือเกิน..​ที่อยาก​จะอธิบาย
​แต่​ที่พูดออกมา​ได้..แค่คำว่าไม่​เป็นไรเท่านั้น​..
​ความฝันฝั่งฟ้า..​จะไขว่คว้าด้วยหัวใจยึดมั่น
พังทะลายลงพลัน..แค่คำนั้น​..เธอเห็นฉันแค่ "พี่ชาย"
...​.

สบายดีหรือเปล่า?
เหมือนเดิม
เสียงไม่ค่อยสดใส
เหรอ?
มีอะไร​เหรอ?
เปล่า..
อย่าโกหกเข็มสิ..
...​เงียบ
เรียนหนัก?
...​เงียบ
ทะเลาะ​กับ​เพื่อน?
...​เงียบ
ดาว​เป็นไร?
...​เงียบ
ไมไม่บอกเข็ม?
...​เข็ม
ครับ​
...​
...​
...​
​ความรู้สึกเข็มยังเหมือนเดิมหรือเปล่า?
รู้สึกไร?
​กับดาว
เหมือนเดิม..มากขึ้น​ด้วยซ้ำ
ว่า?
รักไง..รักมาก..คิดถึงมาก
...​สะอื้น
ร้องไห้ทำไม?
เปล่า?
มีไรเหรอ?
เปล่า..ไม่มีไร?
ทำไมไม่บอกเข็ม
แค่..
..
..
แค่ไร?
..
..
แค่ไม่แน่ใจ
ไม่แน่ใจอะไร​?
ไม่แน่ใจ​ความรู้สึกของตัวเอง
ว่า?
..
..
บอกสิครับ​..
ว่า​จะรู้สึกอย่างไร​กับเข็ม..
เกิดอะไร​ขึ้น​ล่ะนี่?
ไม่รู้สิ..แค่..
แค่?
รู้สึกหาย ๆ​
ทำไม?
ไม่รู้..อาจ​เป็น​เพราะว่าเราไกลกันเกิน​ไป..ห่างกันเกิน​ไปเลย​ทำให้รู้สึกอย่างนี้..
ดาวรู้สึกอย่างไร?
เหงา..ไม่แน่ใจ..ไม่รู้ว่า​จะเกิดอะไร​ขึ้น​ในวันข้างหน้า
ไม่มี​ใครรู้..​แต่เข็มรู้ว่า..ถึงอย่างไรเราก็คงมีเรา
เข็มแน่ใจหรือ?
แน่ใจ
​แต่ดาวไม่แน่
...​เงียบ
ดาวรู้​แต่ว่า..ทุกวันนี้..ดาวมีอยู่​เรื่อง​เดียวเท่านั้น​​ที่หนักใจ
...​เงียบ
เรื่อง​ของเข็ม
...​เงียบ
ชีวิต​ที่นี่..ดาวพบคนมากมาย​..เจอเรื่อง​ราวมากมาย​
...​เงียบ
มี​ทั้งสิ่ง​ที่ดีกว่า..​ที่แย่กว่า..
...​เงียบ
ทุกชีวิตมีหนทางของตัวเอง..ทุกชีวิตย่อมเลือกสิ่ง​ที่เหมาะ​กับตัวเอง..
..เงียบ
ดาวไม่รู้..ดาวไม่แน่ใจ..
..เงียบ
สิ่ง​ที่ดาว​กำลังเจออยู่​ทุกวันนี้..มันดีจริงหรือเปล่า
..เงียบ
ดาวอยากรู้..ดาวอยากพิสูจน์บางอย่าง..
..เงียบ
เข็ม..ดาวเรียกเข็มว่าพี่​ได้ไหม?..
..เงียบ
เรา​เป็นพี่​เป็นน้องกันนะ..
..เงียบ
นะ
...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๘ : รันนรา [C-16792 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.27 น.

ฝนพร่างพรมลงมาหลังจากอั้นอยู่​นาน
น้องมะเขือ..อาบน้ำเสร็จแล้ว​ก็ค่อยย่องเข้ามาในห้อง
ไม่ลืม​จะเคาะประตูก่อน

พี่เข็ม
ไง?
ไมไม่อาบน้ำ?
เดี๋ยว
เดี๋ยวอีกแระ
เออน่า..
ชุดก็ไม่เปลี่ยน..​จะนอน​ทั้งชุดนักเรียนหรือนั่น
เอ๊ะ..ก็บอกว่าเดี๋ยว
แม่ให้มาถามว่ากินข้าวยัง?
แล้ว​
​และให้มาบอกว่าพี่ดาวน้องของ​เพื่อนพี่โทรมาให้โทรกลับ
เออ..
พี่ไม่โทร?
ไม่
ไม?
รำคาญ
​เขาอาจมีธุระ
เอ๊ะ..เอ็งนี่..เลิกเซ้าซี้ซะที​ได้ไหม?
ไหงวันนี้ดุจัง?
นอน​ได้แล้ว​!!
คับ
...​

โทรทัศน์เดินเรื่อง​​ไปตามสคริปท์
น้องชายอายุเกือบเก้าขวบปีนี้เริ่มหาวถี่ขึ้น​

พี่เข็ม..เสียงของ​เขาดังขึ้น​
หือม์
มะเขือนอนไม่หลับ
​เป็นไร?
อกหัก
อะไร​นะ?
เขืออกหัก
จริงอ้ะ?
จริง
​ใครหักอกเข้าล่ะ?
พี่ดาว..
...​(เงียบ)
พี่ดาวใจร้าย..
พี่ดาวทำให้พี่เข็มร้องไห้
พี่ดาวทำให้พี่เข็มดุมะเขือ
พี่ดาวทำให้พี่เข็มไม่กินข้าว
พี่ดาวทำให้พี่เข็มไม่หลับไม่นอน
พี่ดาวทำให้พี่เข็มเปลี่ยน​ไป..
...​เงียบ
มะเขือไม่รักพี่ดาวแล้ว​!!!
...​...​...​

ผมปิดไฟในห้อง
น้องมะเขือนอนเงียบ​ไปนานแล้ว​..
ดวงตาของผมเบิกค้าง..ฝืนหลับไม่ลงจริง ๆ​
"ทุกชีวิตมีหนทางของตัวเอง..ทุกชีวิต​ต้องการสิ่ง​ที่เหมาะ​กับตัวเอง.."
ประโยคนั้น​ยังดังก้อง​ไปมา
"ดาวยังเชื่อว่า..เข็มก็คงมีชีวิตของเข็มเอง..
เรา​จะมาติด​กับคำสัญญาไม่กี่คำทำไม
เลือก​และทำในสิ่ง​ที่​แต่ละคน​ต้องการดีกว่า
พี่เข็ม..ขอให้ดาวเรียกเข็มอย่างนี้นะ.."
...​...​...​

ฝนหยุดตกแล้ว​..
เสียงจั๊กจั่นเรไรระงมทั่ว
ผมลุกขึ้น​จาก​ที่นอน มองลอดหน้าต่างออก​ไป​ที่สนามหน้าบ้าน
โคมไฟ​ที่รั้ว เรียกแมลงหลายชนิดมาตอม​เป็นฝูง
ดอกแก้วสะพรั่งพราว​ทั้งบนต้น​และโคนต้น
กลิ่นหอมเย็นของดอกไม้ราตรี..โชยชื่นให้ชื่นใจ
หัวใจ​ที่กลัดทุกข์..เจ็มเศร้า..ระทมขื่น

​ความรักเจ้าเอย..ใยเปราะบางเหมือนกลีบแก้ว
เพียงลมพัดแผ่วจาง..สะท้านสั่นพรั่งพรูให้เกลื่อนดิน
หนทาง​ที่ห่างไกล..สายสัมพันธุ์​ที่ขาดสะพานเชื่อมโยง
ตามองไม่เห็นตา..​ความรู้สึกไม่หยั่งถึงหัวใจ
​ความฝัน​จะทะลาย​ไป​ได้ถึงเพียงนี้..
...​.

ผมนั่งอยู่​​ที่ริมหน้าต่างนานเท่าไรไม่รู้​ได้..
รู้สึกตัวอีกที..​เมื่อมีมือเล็ก ๆ​ มาเกาะ​ที่ไหล่..
หัน​ไปเห็นน้องมะเขือ..มองผมตาแป๋ว..แฝง​ความห่วงใยอยู่​เต็มเปี่ยม
พี่เข็มไมไม่นอน?
พี่นอนไม่หลับ
พี่ไม่หลับแล้ว​ช่วยอะไร​​ได้
คงไม่มีอะไร​ช่วยพี่​ได้
พี่เข็มรู้ป่าวว่าพี่ดาวเมลมาวันนี้
เหรอ?
มะเขือเปิดอ่าน..มะเขืออยากรู้ว่าพี่ดาวใจร้าย​จะบอกอะไร​พี่เข็มอีก
เธอบอกว่าอะไร​?
ดาวเสียใจ..ดาวขอโทษ..
ดาวคิดว่าสิ่ง​ที่ดาวทำ..​เป็นสิ่ง​ที่ดี​ที่สุดสำหรับเราแล้ว​..
​ความรัก..บางทีมันก็ไม่ใช่คำตอบเสมอ​ไป
ดูแลตัวเองให้ดี..
ดาวรักเข็มเสมอ..
...​...​.

ผมนิ่งนานเกิน​ไป..น้องชายมานั่งตรงตักตั้งแต่​เมื่อไรไม่รู้
ฟ้าโปร่ง..ดาวแจ่มใส..เดือนสวยแจ่ม..
ทำไมพี่เข็มไม่ร้องไห้..?
ร้องเถิดพี่..ร้องมันออกมา..
นั่งทำตาแดงอย่างนี้..มะเขือว่า..พรุ่งนี้พี่เข็ม​จะตาบวม
อาย​เขารู้ไหม?..

ผมกอดน้องชายคนเดียวของผมอย่างสุดรัก
สะอื้นไห้ออกมาจนตัวโยน..
พี่สารภาพ..
พี่เจ็บจริง ๆ​
****

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๙ : รันนรา [C-16793 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.28 น.

เกือบสามเดือน ​ที่ผมปล่อยให้เวลาผ่านพ้น​ไป..​กับ​ความหมองหม่นในหัวใจ
​แม้​จะมีน้องดาว..น้องสาวของไอ้ด้วง เข้ามาทำให้อาการลดน้อยลง​ไปบ้าง..​แต่เธอก็ไม่​สามารถ​จะแทน​ที่ดาวของผม​ได้
...​...​...​...​พี่เข็มคะ​..ดาวอยาก​จะคุย​กับพี่ตรง ๆ​ ​ได้ไหมคะ​?
น้องดาว..สาวใสน่ารักแววตาหมวยคนนั้น​..ถามผมขึ้น​ในวันหนึ่ง​
มัน​เป็นวัน​ที่เรา​ไปดูหนังมาด้วยกัน
​และนั่งทานอาหารกันก่อนกลับบ้าน
...​...​...​...​ดาวรู้..ว่าดาวคงไม่ดีพอ​ที่​จะมาแทน​ใคร​ได้..​แต่ดาวแค่อยากรู้ว่า..วันไหน​ที่พี่เข็ม​จะเลิกทำหน้าอย่างงี้ซะที..
ผมฝืนยิ้ม ยกมือลูบหน้าตัวเอง..
ยังไงครับ​?
...​...​...​...​.เหมือนคนซังกะตาย..หมดอาลัยตายอยากในชีวิต..แค่อยู่​​ไปวัน ๆ​ เท่านั้น​
ขนาดนั้น​เชียว?...​ผมหัวเราะ
น้องดาวทำสีหน้าจริงจัง..
...​...​...​...​.พี่เข็มลืมพี่ดาว..แฟนพี่ไม่​ได้จริง ๆ​ หรือคะ​?"
ผมนิ่งงันในคำถามนั้น​
...​...​...​...​.ชีวิตของพี่​ทั้งชีวิต..พี่ยอมยกให้​กับเธอ..​ทั้ง​ที่พี่ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ​กำลังคิดถึงพี่อยู่​หรือเปล่า..เธออาจ​จะอยู่​​กับ​ใคร..เธออาจ​จะเปลี่ยนใจ​ไปแล้ว​..​โดย​ที่เธอไม่บอกให้พี่รู้ก็​ได้...​
ผมส่ายหน้า..อย่าพูดถึงเธออย่างนั้น​..
น้องดาวหัวเราะ..
...​...​...​...​ดาวไม่​ได้ว่าเธอ​เป็นอย่างนั้น​..ดาวแค่ถามว่า..​ถ้าเธอ​เป็นอย่างนั้น​..พี่​จะทำอย่างไร?
ผมตอบไม่​ได้
...​...​...​...​ทำไมพี่ไม่​ใช้ชีวิตของพี่ให้คุ้มค่า..เปิดหัวใจตัวเองออกมาบ้าง..ยอมรับคนใหม่ ๆ​ เข้ามาบ้าง..บางทีพี่อาจ​จะมี​ความสุขขึ้น​มา​ได้อย่างคนอื่น​เขา ดาวอยากเห็นพี่​เป็นอย่างนั้น​นะคะ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

​จะมีสักกี่คน..​ที่​เป็นอย่างผม
รัก​และจริงใจ​กับคน​ที่ตนรักอย่างถึง​ที่สุด ​แม้สิ่ง​ที่ทุ่มเทลง​ไปนั้น​ สิ่งตอบแทน​ที่​ได้รับ​คือ​ความสูญเปล่าก็ตาม
ผมกลับบ้านด้วยศีรษะ​ที่หนักอึ้ง..ปวดร้าว​ที่ท้ายทอย​และต้นคอ
ประโยคสุดท้ายของน้องดาว..มันทำให้ผม​เป็นอย่างนั้น​
...​...​...​...​..ตอนนี้พี่เข็มมีคน​ที่จริงใจ​กับพี่อยู่​คนหนึ่ง​..​แต่พี่กลับทำ​เป็นมองไม่เห็น​เขา..พี่ไม่สงสาร​เขาบ้างเหรอคะ​..​เขาก็​เป็นเหมือนพี่ในตอนนี้..​ที่หลงรัก​ใครคนหนึ่ง​อย่งลืมหูลืมตาไม่ขึ้น​..​แม้ว่า​เขา​จะไม่​ได้อะไร​​ความรักตอบแทนมาเลย​ ​แต่​เขาก็ยังคงรักพี่..รัก​โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนเหมือนพี่...​
จำ​ได้ว่าผมถามเธอ​ไปอย่างลืมตัว...​​ใคร?
เธอยิ้ม​กับคำถามนั้น​..ยกมือขึ้น​ปาดน้ำตา..
...​...​...​...​.แล้ว​สักวันพี่ก็​จะรู้เองแหละ​ค่ะ​
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๐ : รันนรา [C-16794 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.28 น.

คืนนั้น​จึงผ่าน​ไปอย่างยากเย็น..ในสมองของผมเต็ม​ไปด้วยเรื่อง​ราว​ที่​ต้องตัดสินใจ
ตัดสินใจ​ที่​จะเลิกทำร้ายตัวเองเสียที..
ผมว่ามันถึงเวลาแล้ว​..

​แต่คืนนั้น​นั่นเอง..ก็มีโทรศัพท์ของดาวมาถึงผม
​ความรู้สึกของการ​ต้องอยู่​ห่างไกล​กับคนรัก ถูกระยะทาง​เป็นอุปสรรคอย่างยิ่งใหญ่ขวางกั้นอยู่​
​ความโหยหา..​ความคิดถึง..อัน​เป็นเสมือนน้ำกรดกร่อนกินใจทุกวัน
ก็กลับคืนมาอย่างตั้งตัวไม่ทัน
****

...​...​...​...​..เข็ม..
หือม์
...​...​...​...​..ดาวเอง..
ครับ​..
...​...​...​...​.เข็ม​เป็นไงบ้าง?
อือม์..ก็..สบาย
...​...​...​...​.จริงหรือ?
...​.(เงียบ)
...​...​...​...​(เงียบเหมือนกลั้นใจฟัง)
ไม่จริง..ผมตอบ..แผ่วเบา
...​...​...​...​(เสียงสะอื้นแผ่วมา​แต่ไกล..)
แล้ว​ดาวล่ะ?
...​...​...​...​.เสียงสะอื้นหนักขึ้น​
...​...​...​...​.ดาวคิดถึงเข็มนะ
******

ยามนั้น​ฝนตกลงมาอย่างหนัก
นายมะเขือนอนกลิ้ง​ไปมา ในมือถือหนังสือการ์ตูนเล่มโปรด
ผมนั่งอยู่​​ที่โต๊ะเขียนหนังสือ..มองผ่านคอมพ์เครื่องนี้ออก​ไปยังภายนอก
ภายนอก​ที่มีต้นไม้น้อยใหญ่..ยืนนิ่งสลดรับแรงน้ำ​ที่กระหน่ำมาจากฟากฟ้า
น้ำตาผม​จะไหลเสียให้​ได้..

ดาวขอโทษ..
ดาวเพียง​ต้องการพิสูจน์อะไร​บางอย่าง
ดาวรู้แล้ว​..ว่าดาวรู้สึกอย่างไร..​เมื่อไม่มีเข็ม
รู้แล้ว​ว่าดาวรู้สึกอย่างไร ​เมื่อไม่มีเรา..
ดาวขอโทษนะคะ​..
*****

หลังวางหู..นายมะเขือยังไม่นอน
​แม้​จะดึกมากแล้ว​..เหมือน​เขา​จะรอคุย​กับผมอยู่​
​แต่ผมไม่อยากคุย..ในใจของผมตอนนั้น​..มันเต็มตื้น มันอัดอั้น..มัน..
...​...​...​...​..ไมพี่เข็มทำหน้างั้น?
ไง?
...​...​...​...​...​เหมือนกลั้นฉี่..
เดี๊ยะ..
...​...​...​...​...​จริงนา..พี่ดาวโทรมาคุยไรเหรอ?
นาย​จะรู้​ไปทำไม?
...​...​...​...​...​ก็มะเขืออยากรู้..
ไม่ให้รู้
...​...​...​...​...​ไม?
ก็ไม่ให้รู้ไง
...​...​...​...​...​แบร่..ไม่เห็นอยากรู้เลย​
ดี..งั้นนอน พรุ่งนี้​ต้อง​ไปเรียน​แต่เช้า​
****

ผ่าน​ไปครู่ใหญ่..มะเขือยังนอนดิ้น​ไปมา
จนผมรำคาญ

ดิ้นอยู่​​ได้..ทำไมไม่นอน
...​...​...​...​...​.นอนไม่หลับ
​เป็นไร?
...​...​...​...​...​.คิดถึงพี่ดาว
​ไปคิดถึง​เขาทำไม?
...​...​...​...​...​.คิดถึงแทนพี่เข็มไง
แก่แดดเสียจริงนะ นายนี่
...​...​...​...​...​.​ถ้าผม​เป็นพี่เข็มนะ..ผมไม่อยู่​เฉย ๆ​ อย่างงี้หรอก
...​...​...​...​...​.ขอพ่อขอแม่ บิน​ไป​ที่นู่นเลย​
...​...​...​...​...​​ไปคุยกันให้รู้ดำรู้แดง ให้ชัดแจ้งแปร๋นแปร๋
แดงแจ๋..ผมแก้ให้
...​...​...​...​...​นั่นแหละ​ ให้ชัดแจ้งแดงแจ๋​ไปเลย​
...​...​...​...​...​​จะ​ได้ไม่​ต้องมานอนกลุ้มอยู่​อย่างงี้..
****

วันเสาร์นี้ดาว​จะกลับมาประเทศไทย ผมบอก​เขา
จริงอ้ะ..​เขาผลุดลุกจาก​ที่นอน..มองผมตาโต
จริง..​แต่ไม่เข้ากรุงเทพฯ ดาว​จะ​ไปลง​ที่เชียงใหม่..คุณแม่ของเธอ​ต้องมาทำธุระ​ที่นั่น
เย้..เสาร์อาทิตย์นี้พี่มีเรียนปะล่ะ?
มี..​แต่ไม่สำคัญนัก
งั้น​ไปเลย​พี่ ​ไปเลย​..
บิน​ไปแป๊บเดียว..​ไปเลย​
​ไป​เอาพี่ดาวของเขือกลับมาให้​ได้นะ
งั้นเขือไม่ยอมจริง ๆ​ ด้วย
หางเสียงของ​เขาลิงโลด..สั่นพร่า
ด้วย​ความโสมนัส​เป็น​ที่ยิ่ง
****

ผมไม่น้อยกว่าน้อง
เธอบอกข่าวนี้ให้ผมทราบ..​เพื่อ​ที่เรา​จะ​ได้พบกัน

...​...​...​...​...​เข็มยังอยากเห็นหน้าดาวอีกหรือเปล่า?
อยากสิ..
...​...​...​...​...​คุณแม่มีธุระ​ต้อง​ไปทำด่วนเรื่อง​​ที่ดิน​ที่เชียงใหม่ ท่านให้ดาวลง​ไป​เป็น​เพื่อนด้วย
...​...​...​...​...​ดาว​จะอยู่​ไม่กี่วัน..คงไม่มีเวลาลง​ไปกรุงเทพฯ
งั้นเข็ม​จะขึ้น​​ไปหาดาว..ผมรีบบอกเธอทันที..หัวใจเต้นแรง..
เข็ม​จะ​ไปหาดาว..ไม่ว่าดาว​จะอยู่​ไกลแค่ไหน
ไม่ว่าดาว​จะสูงสุดเอื้อมแค่ไหน..
..เสียงสะอื้นดังหนักขึ้น​​ที่ปลายสาย...​
สุดท้าย..ประโยคอันหวานล้ำก็ดังขึ้น​
"ดาวคิดถึงเข็มนะ.."

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๑ : รันนรา [C-16795 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.29 น.

ผม​ใช้บริการของสายการบินโลว์คอสท์
เร็วดี..​และเหมือนรถเมล์ดี
ผู้​โดยสาร​ต้องแย่งกันนั่งเหมือนกัน
ดีนะนี่​ที่ไม่​ต้องโหนราว
แถมยังมีแอร์สวย ๆ​ มาขายอาหารให้อีกซะด้วย
เสียอยู่​อย่าง เวลาขึ้น​กะลง..
เสียวท้องน้อยชะมัด


วัน​ที่เชียงใหม่ฝนตกพรำ
อากาศเย็นสบาย​และใสสะอาด
​เป็นอากาศยามเช้า​​ที่แสนสดชื่น
ผมชื่นใจเหลือเกิน
​และดีใจเหลือ​ที่​จะกล่าว
วันนี้แล้ว​สินะ..​ที่ผม​จะ​ได้พบ​กับดาว
ดาว​ที่ห่างไกลผม​ไปเกือบสองปี
ดาวโคจรกลับมาแล้ว​..​และ​กำลังรอพบผมอยู่​
หัวใจผมพองโตคับอก..
ล้นออกมาจนถึงดวงตา
ดวงตา​ที่​กำลัง​จะหาแท๊กซี่สักคัน
หรือมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็​ได้
​แต่ไม่ยักมี
เหตุใด..หรืออะไร​ ทำให้เชียงใหม่ไม่มีแท็กซี่??


เชียงใหม่มี​แต่รถสองแถว
สีเหลือง​และสีแดง
ไม่มี​แม้​แต่รถเมล์
หรือรถสามล้อ
แล้ว​ผม​จะ​ไปหาดาว​ได้อย่างไร??
นี่ก็ใกล้เวลานัดเหลือเกินแล้ว​
เสียงของดาวยังดังก้องหู
ดาว​จะอยู่​​ที่วัดนั้น​ไม่นาน
คุณแม่​ต้องรีบ​ไปเยี่ยมอาจารย์ของคุณแม่
​ที่​ไปพักตากอากาศรักษาตัวอยู่​ถึงเชียงราย
ดาวขอโทษ
​ที่ดาวไม่รู้ล่วงหน้ามาก่อน
ไม่งั้นดาวก็​จะไม่ให้เข็มขึ้น​มา
​ถ้ารู้ว่าเรา​จะ​ได้พบกันแป๊บเดียวอย่างนี้
​และผมก็จำเสียงของตัวเอง​ได้
ว่าไม่​เป็นไร
แค่นาทีเดียว​ที่​ได้เห็นหน้า
ก็คุ้มค่า​กับ​ความคิดถึง
​และการเดินทางแล้ว​
*****

ใน​ที่สุดผมก็​ต้องพึ่งรถชนิดหนึ่ง​​ที่ดูเหมือน​จะวิ่งมากกว่ารถชนิดอื่น
นั่น​คือรถตำรวจ
รถตำรวจ​ที่​เป็นมอเตอร์ไซค์
รถมอเตอร์ไซค์ตำรวจคันเก่า ๆ​
ป้ายทะเบียนเอียงกระเท่
เสียงดังป่อก ๆ​ ๆ​ เวลาวิ่ง
จ่าใจดีจอดรถเสียงดังเอี๊ยด​เมื่อผมโบกมือเรียก
ตอนแรกผมแค่คิด​จะถามว่า "วัดต้นปีน" ​ไปทางไหน?
​และ​จะ​ไปอย่างไร
จ่าใจดีบอกว่า​ไปทางนี้
​และก็​ไปคันนี้ก็​ได้
ผมแทบกระโดดหอมแก้มแกสักฟอดหนึ่ง​
****

ตำรวจ​ที่ดี ๆ​ มีเยอะ
ตำรวจ​ที่ขับรถเร็วยิ่งมีเยอะกว่า
​แต่ตำรวจนายนี้ อะเฮอะ..
ป่อก ๆ​ ๆ​ ๆ​ อยู่​นั่นแล้ว​
ไอ้ผม​จะเร่งแกก็เกรงใจ
​ได้​แต่ถามว่าอีกไกลไหมครับ​
แกบอกเสียงภาษาท้องถิ่นว่า
ไม่ไกล๋ ๆ​ๆ​
****

วัดต้นปีน​เป็นวัด​ที่ร่มรื่น
มีสิงห์ตัวใหญ่สองตัวยืนเฝ้าประตูอยู่​
​เป็นสิงห์ปั้น​ที่หน้าตาแปลก ๆ​
ดวงตาสวยสีฟ้าใสแน๋ว
ปากอ้ากว้างเห็นเขี้ยวขาวยาวโง้ง
คาบนางเงือกนอนหงายหางห้อย
ในมือนางเงือกถือโคมไฟ
สีหน้านางเงือกไม่เจ็บปวด​แต่อย่างใด
ดูเหมือน​จะดีใจเสียด้วยซ้ำ
​เมื่อถูกสิงห์กิน
อะเฮอะ..
****

วันนั้น​​เป็นวันเสาร์​ที่ไม่ใช่วัน​พระ
คนในวัดจึงไม่มากนัก
รถยังไม่ทันจอดผมก็กวาดสายตาหาดาวแล้ว​
นั่นยังไง..ยืนมองมาทางผมอยู่​​พอดี
ยู้ฮู...​ดาวของผมจริง ๆ​
เย...​
****

ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณจ่าตำรวจคนนั้น​
แกยกมือตะเบ๊ะรับ​พร้อม​กับรอยยิ้ม

ไม่​เป็นไรพ่อหลานชาย
น้าไม่เคยเห็นวัยรุ่นคนไหนอยาก​จะเข้าวัดมาก่อนเลย​
น่าชื่นใจดีแท้..
​ที่เยาวชนของชาติยังมีดี ๆ​ เหลืออยู่​บ้าง
ผมก็​ได้​แต่หัวเราะแหะ ๆ​
อยาก​จะบอกแกว่านี่​เป็นครั้งแรก
​ที่ผมเข้าวัดด้วยตัวของผมเอง
​แต่ก็เกรงจาย...​
อิ๊..
*****

ดาวยืนอยู่​ใต้ร่มไม้ต้นใหญ่
ข้าง ๆ​ นั้น​คง​เป็นคุณแม่ของเธอ​และ​เพื่อน ๆ​ ของท่าน
เธอดูสวยขึ้น​มาก หุ่นสูง​และผอมเพรียว
ผิวขาว​และตายังคม
เธอมีสีหน้าดีใจ​เมื่อเห็นผม
เธอยิ้ม..
แค่นั้น​..เข่าผมก็อ่อนแทบหมดแรง
ดาวยิ้มสวยเหลือเกิน...​
*****

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๒ : รันนรา [C-16796 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.30 น.

ผมสวัสดีคุณแม่ของดาว..
ท่านไม่แปลกใจ​ที่เห็นผม..ดาวคงบอกท่านแล้ว​
...​...​...​...​..​เป็นไงลูก..ทำธุระให้คุณแม่เสร็จหรือยัง?
ผมงง..แสดงว่าดาวคงบอก​กับคุณแม่เธอว่า บังเอิญผม​ต้องขึ้น​มาเชียงใหม่ด้วยธุระของคุณแม่ของผม
เสร็จแล้ว​ครับ​..คุณแม่ฝาก​ความคิดถึงมาด้วย..ผมพูดออก​ไป​โดยอัตโนมัติ
หางตาเห็นดาว​กำลังขยิบตาให้
...​...​...​...​...​...​.ป้าเองก็คิดถึงคุณครูเหมือนกัน-ท่านเรียกคุณแม่ของผมว่าคุณครู
...​...​...​...​...​...​งั้นตามสบายนะลูก..ดาวบ่นถึงเข็ม​จะแย่อยู่​แล้ว​
ขอบคุณครับ​..
แล้ว​ท่านก็หัน​ไปคุย​กับ​เพื่อนของท่าน
ปล่อยให้ผม​กับดาวมองหน้ากัน
*****

ใต้ต้นพิกุล กลางลานวัดแห่งนั้น​
รายล้อมรอบต้นด้วยโต๊ะหินสำหรับนั่งพักผ่อน
ร่มรื่น รื่นรมย์ ลมเย็น
​ที่พื้นเกลื่อน​ไปด้วยดอกแก่​ที่ร่วงหล่นเรียงราย
ผมหยิบขึ้น​มาดอกหนึ่ง​..มองมัน
หมุนมันเล่น..กลิ่นหอมกำจายเข้าจมูก
​เป็นกลิ่นหอมเย็น..ชื่นใจ

...​...​...​...​...​...​.ไม่เคยเห็นหรือ? ดาว​ที่นั่งอยู่​ใกล้ ๆ​ ถามขึ้น​
ไร?
...​...​...​...​...​...​.ดอกพิกุล
เคย..​แต่คราวนี้แปลกตากว่า​ที่เคย
...​...​...​...​...​...​แปลกอย่างไง?
สวยขึ้น​..สูงส่งขึ้น​
...​...​...​...​...​..แปลว่าไร?
มันดูมีค่ากว่า​แต่ก่อน
...​...​...​...​...​.จริงหรือ?
จริง
...​...​...​...​...​คิด​ไปเองหรือเปล่า
เปล่า..ผมเงยหน้ามองดาวเต็มตา
ดาวสวยขึ้น​จริง ๆ​
...​เธอยิ้ม..
****

เสื้อสีฟ้านั้น​มีคอเสื้อ​ที่แปลกตา
คล้ายมีผ้ามาพับ ๆ​ ซ้อนรอบคอ​เอาไว้
เช่นเดียว​กับแขน​ทั้งสองข้าง
มีผ้าระบายทับซ้อน..เผยเห็นหัวไหล่กลมกลึง
เธอสวมสร้อยสีเงินเล็ก ๆ​
ห้อยไว้ด้วยจี้สีฟ้าเข้ม
ลำคอระหงขาวผ่อง
รูปร่างสูงโปร่ง​เป็นสาวเต็มตัว
กางเกงขาวรัด​ความกำดัดนั้น​ไว้อย่างงดงาม
ดาวเหมือนนางงาม..
นางงาม​ที่สมควร​เขาประกวดทุกเวที​ที่มีขึ้น​ในโลกนี้
ดาวควร​เป็นดารา
ดาวควร​เป็นนักร้อง​ที่​ใครเข้าใกล้​จะสัมผัส​ได้ถึง​ความพิเศษ​ที่​พระเจ้าประทานให้เธอ
ดาวมีรัศมีอย่างประหลาด..​ที่ผู้ชายธรรมดาอย่างผม..รู้สึกตัวเหมือนแมลงชนิดหนึ่ง​
​ที่เฝ้าตอมดอมดมดอกพิกุลอยู่​​ไปมาอย่างหลงผิด..
ว่าตัว​เป็นเจ้าของดอกงามนั้น​!!
*****

...​...​...​...​...​...​...​ดาวดีใจ..​ที่​ได้เจอเข็มอีกครั้ง
เข็มก็ดีใจ
...​...​...​...​...​...​..​แต่ไม่เห็นชวนดาวคุย
ก็..ยังไม่หายตื่นเต้น
...​...​...​...​...​...​.ตอนนี้หายแล้ว​?
ยัง
...​...​...​...​...​...​แล้ว​ทำไมถึงคุย​ได้
ก็ดาวคุยก่อน
...​...​...​...​...​..งั้นเข็มเริ่มก่อนมั่ง
...​.เงียบ..หลบสายตาอันหวานซึ้งนั้น​กลับ​ไป​ที่พิกุลในมือ
...​...​...​...​...​.เริ่มสิ..
ผมเงยหน้า..ตัดสินใจพูดว่า
รู้ไหม..ดาวทำให้เข็มเสียใจ
ดาวพยักหน้า..สายตาสลดลงจนเห็นชัด
...​...​...​...​...​.ดาวขอโทษแล้ว​..
เข็มรู้..​แต่เข็มไม่เข้าใจ
...​...​...​...​...​ไม่เข้าใจอะไร​ก็ไม่เห็นถาม
ไม่เข้าใจว่า..อะไร​ทำให้ดาวตัดสินใจอย่างนั้น​
ตัดสินใจ​ที่​จะเลิกคบ​กับเข็ม
อะไร​?
*****

ดาวนิ่ง​ไปครู่
​เพื่อลำดับเรื่อง​ราวให้กระชับสั้น
...​...​...​...​...​...​.ดาวมีคนมาชอบ
ว่าแล้ว​..ผมคราง
...​...​...​...​...​...​.​เขา​เป็นลูกนักธุรกิจใหญ่ของเมืองไทย
...​ผมฟังนิ่งเงียบ
...​...​...​...​...​...​เราเรียน​ที่เดียวกัน..เราจึงรู้จักกัน​และคบกัน​เป็น​เพื่อน
...​...​...​...​...​...​​เขาดี​กับดาว..ดีกว่า​เพื่อนคนอื่น ๆ​ เทคแคร์ดาวทุกอย่าง ดาวพูดภาษาอังกฤษ​ได้ดีก็​เพราะ​เขาช่วยเทรนด์
...​...​...​...​...​..เราสนิทสนมกันมาก..​แต่ดาวไม่ปล่อยให้เกินเลย​
...​...​...​...​...​..​เพราะดาวยังมีเข็ม..
...​.
ผมยิ้ม..
...​...​...​...​...​.ทำไมยิ้มอย่างงั้น?? เข็มไม่เชื่อดาวเหรอ?
ผมยังไม่ตอบ..ขอให้เธอเล่าต่อ
*****

ดาวเข้าใจดี..
ดาวเข้าใจดีว่า​เขารู้สึกอย่างไร​กับดาว
ดาวจึงระมัดระวังตัวระวังหัวใจอยู่​เสมอ
วันหนึ่ง​..​เป็นวันเกิดของ​เขา
​เขาจัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ​ ขึ้น​​ที่ห้องพัก..ดาวถูกเชิญให้​ไป
​เพื่อ​เป็นการขอบคุณ​เขา​ที่​เขาดี​กับดาวทุกอย่าง
ดาวจึง​ไป
****

จริง ๆ​ แล้ว​ดาวไม่ควร​ไป
ในงาน..​เขาแนะนำ​กับ​เพื่อน ๆ​ ของ​เขาทุกคน..ว่าดาว​เป็นคนพิเศษของ​เขา
ดาวปฏิเสธแล้ว​..​แต่ไม่มี​ใครฟัง
ก่อนกลับ..​เขาคุย​กับดาวสองต่อสอง
​เขาขอโทษ...​​ที่ทำให้ดาวอึดอัด
​แต่การ​ที่​เขา​ได้ทำอย่างนั้น​..ทำให้​เขามี​ความสุข​ที่สุด
​เป็นของขวัญ​ที่ล้ำค่า​ที่สุดสำหรับวันเกิดของ​เขา
​เขาหวังว่าดาวคงไม่โกรธ​เขา..

อะไร​ไม่รู้​ที่ทำให้ดาวยิ้มรับคำขอโทษของ​เขา
อะไร​ไม่รู้​ที่ทำให้ดาวยอมเดินเคียงคู่​กับ​เขา..​ไปทุก ๆ​ ​ที่
เหมือนดาว​เป็นแฟนของ​เขาจริง ๆ​

เข็มรู้ไหม..จากวันนั้น​..ดาวรู้สึกผิด
ดาวรู้สึกผิดต่อเข็มจนทนไม่​ได้!!
****

ด้วย​ความรู้สึกนั้น​..ทำให้ดาวโทรหาเข็ม
ด้วย​ความรู้สึกนั้น​..ทำให้ดาว..ขอให้เข็ม​เป็นแค่​เพื่อน..หรือแค่พี่..
ด้วย​ความรู้สึกนั้น​..ทำให้ดาว..​ต้องเสียใจ
ดาวไม่ควร​จะทำให้เข็ม​ต้องเสียใจ​ไปด้วย..
****

​แต่แล้ว​ไม่นาน..ดาวก็ทนไม่​ได้
ยิ่งรู้ว่าเข็มเสียใจ..ดาวยิ่งเสียใจ
ดาวทนไม่​ได้..
ดาวรักเข็ม..
****

หางเสียงสะอื้นนั้น​ทำให้ผมรีบหลบตาเธอ..
​ความรู้สึกเต็มตื้นรื้นขึ้น​มาจากลำคอถึงดวงตา
ผมเม้มริมฝีปากแน่น..พูดไม่ออก​ไปชั่วขณะ
​ความรู้สึกนี้..มันยากเย็นเกิน​ไป..มันรุนแรงเกิน​ไป
มันนอกเหนือ​ความคาดหมายจนเกิน​ไป

เพียงแค่มีชายคนอื่นมาทำดี​กับเธอด้วย
​และเธอก็เผลอใจ​ไปเพียงแวบเดียวเท่านั้น​
เธอยังสำนึก​ได้ถึงขนาดนี้
แล้ว​ผมล่ะ??!!
****

ตลอดเวลา​ที่ดาวไม่อยู่​ ผมเพียง​แต่​ได้คิดถึงเธอเท่านั้น​
ผม​ได้ทำดีอะไร​​กับ​ความรู้สึกของเธอบ้างไหม?
แค่คำว่าคิดถึง​ที่บอกเธอใน​แต่ละครั้ง​ที่คุยกัน..มันควรค่าแล้ว​หรือ..
​กับ​ความรู้สึก​ที่งดงามใสสะอาด​ที่เธอมีให้​กับผม
ผมยังมีแก่ใจ​ไปกุ๊กกิ๊ก​กับสาวคนอื่น
แบ่งหัวใจ​ไปนิยมชมชื่น..​และแอบ​ไปให้​ความหวัง..​กับดาว..น้องสาวของ​เพื่อน
ผมเองนั่นแหละ​..​ที่ไม่เคยสำนึกผิดอะไร​เลย​
ผมเองเสียอีก..​ที่สมควร​ต้องขอโทษเธอ
*****

เข็มขอโทษ
...​...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๓ : รันนรา [C-16797 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.31 น.

หลังจากกล่าวคำนั้น​​ไปแล้ว​..ผมก็ตัดสินใจ​ได้เด็ดขาด
​ความสวยงามของเธอ..​ความสูงค่าของเธอ
สุดเอื้อมเกิน​จะไขว่คว้าเสียแล้ว​
เธอ​เป็นดวงดาว​ที่แจ่มจรัส..เจิดจ้าเฉิดแสงขึ้น​ทุกวินาที
​เพื่อผู้ชายอย่างผม..เธอยอม​ที่​จะลดตัวลงมา..
มันไม่คุ้มค่าเลย​จริง ๆ​
...​..

ฉันกลาย​เป็นคนอย่างนี้..​ได้อย่างไง
ฉันเห็นแก่ตัวใช่ไหม..​ที่ทำอย่างนั้น​..
​จะพูดคำว่ารัก..​เพื่ออะไร​กัน
​ทั้ง ๆ​ ​ที่คนอย่างฉัน..ไม่คู่ควรเธอ

​แม้ว่าดาว​จะลอยหลงฟ้า
โชคชะตา​จะขีดพา..ให้พบเจอ
​แต่ดาวยังคง​เป็นดาวเสมอ
​แม้ว่าเธอ​จะเผลอลืม​ไป

อย่าฉุดเธอไว้อีกเลย​..ขอที
จับมือเธอไว้อย่างนี้..​เพื่ออะไร​
ปล่อยเธอให้หวนกลับฟ้า..ของเธอ​ไป
ปล่อยน้ำตาให้มันรินไหล..ให้มันรินล้างใจ..คนไม่เจียม..

ท่วงทำนองแห่งบทเพลง..อยู่​ ๆ​ ก็ดังขึ้น​ในหัว

..​แม้เรา​จะ​ต้องปวดร้าว..สักเท่าไร
​แม้มัน​จะไม่​เป็น​ไป..เหมือนใจ​ต้องการ
ไม่เจอกันอีกแล้ว​..จนชั่วกาล
สักวันเธอคง​จะรู้ว่าฉัน..ทำ​เพื่อ​ใคร
...​...​.คำว่ารัก​แม้มัน​จะยิ่งใหญ่...​​แต่มันไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง...​



(เพลงคนไม่เจียม..พลพล..)
******

ผมขยับตัว..เสยิ้มระรื่น​เพื่อกลบเกลื่อน​ความในใจ
อีกนานเหลือเกิน..​ที่เธอ​ต้อง​ใช้ชีวิตอยู่​​ที่นั่น..​ที่ ๆ​ ห่างไกล​กับผม
เธอคง​จะ​ได้พบคนดี ๆ​ คน​ที่คู่ควร​กับเธอทุกอย่าง
อย่าให้ผม..​ไปขัดขวางทางเดินแห่งดวงดาวของเธอเลย​
*****

​เอาอย่างนี้ดีกว่า..ผมบอกเธอใน​ที่สุด
เข็มเองอยู่​ทางนี้..ก็มีผู้หญิงหลายคน​ที่เข้ามาในชีวิต
ดาวนิ่งฟังอย่างสงบ
เข็มไม่ใช่คนดี..อย่าง​ที่ดาวคาดหวัง..
​แม้ว่าเข็ม​จะรักดาว..​แม้ว่าเรา​จะรักกัน
​แต่หนทางข้างหน้านั้น​..ยังยาวไกล
ดาวจำ​ได้ไหม..เราสัญญากัน​เอาไว้​ที่ชะอำ
ว่าเราตกลง​จะ​เป็นแฟนกัน..​โดยไม่มีพันธะผูกพันใด ๆ​
​เมื่อ​แต่ละคนพบคน​ที่ดีกว่า..หรือเจอ​ความรู้สึก​ที่เหมาะสมกว่า
หรือ​ความเปลี่ยนแปลงทำให้เรา​ต้องเปลี่ยนใจ
เรา​จะกลับมาตกลงกันอีกครั้ง..
เวลานั้น​...​มันมาถึงแล้ว​ครับ​...​
****

ผมไม่​ได้สังเกตสีหน้าของดาว
ผมพูด​ไปเรื่อย ๆ​ อย่างคนปลงตก

​เพื่อไม่ให้ดาวรู้สึกลำบากใจ..หรือรู้สึกผิดอีกต่อ​ไป
เข็มขอยกเลิกข้อตกลง..
นับ​แต่นี้ดาว​เป็นอิสระ..​และเข็มก็​เป็นอิสระ
ต่างคนต่าง​ใช้วิจารณญานของตัวเองในการเลือกเฟ้นสิ่ง​ที่ดี​ที่สุดให้​กับชีวิต
เรา​จะ​เป็น​เพื่อน​ที่ดีต่อกัน..หรือดาว​จะให้เข็ม​เป็นพี่ชายของดาวก็​ได้
เรา​จะมี​ความรู้สึกดี ๆ​ ให้แก่กัน
​และ​เมื่อดาวกลับมา..หากดาวยังไม่มี​ใคร
​และ​เมื่อเวลานั้น​..เข็มก็ไม่มี​ใคร
เรา​จะมาตกลงกันอีกครั้ง..ถักทอสายใยรักของเราต่อ​ไป
ดีไหมครับ​?
*******

ผมเดินจากดาวมาด้วยหัวใจ​ที่ถ่วงหนัก
ใจหนึ่ง​ก็รู้สึกรัก​และแสนเสียดายอย่างสุดซึ้ง
หากอีกใจหนึ่ง​..กลับปลอดโล่ง​และสบายอย่างประหลาด
เหมือน​ได้ปลดปล่อยนกน้อยในกรงเล็ก..ให้ออกสู่โลกกว้างอย่างเสรี
ผมหวังว่าดาว​จะรู้สึกเช่นเดียว​กับผม
​แม้ว่าเธอ..​จะกล่าวคำลา​ที่ฟังแล้ว​ใจหายอย่างเหลือเกิน
ลาก่อนค่ะ​..เข็ม
*******

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๔ : รันนรา [C-16798 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.31 น.

น้องมะเขือนั่งขมวดคิ้วฟังผมเล่าอย่างไม่เข้าใจ
​เขา​ใช้มือ​ทั้งสองเท้าคาง..จ้องมองตาแป๋วมายังผม
แล้ว​ก็บอกว่า
...​...​...​...​...​.พี่เข็มบ้า​ไปแล้ว​
บ้าไง
...​...​...​...​...​.มะเขือไม่รู้..รู้​แต่ว่าพี่​ต้องบ้าแน่ ๆ​
ทำไม?
...​...​...​...​...​คนดี ๆ​ ​เขาไม่ทำกันอย่างงี้หรอก
ก็พี่ไม่ใช่คนดีไง
...​...​...​...​..ใช่..พี่​เป็นคนบ้า..
ผมเงียบ..
...​...​...​...​...​พี่ก็รักพี่ดาว พี่ดาวก็รักพี่
...​...​...​...​...​แล้ว​ทำไมถึง​จะ​เป็นแฟนกันไม่​ได้..

นายยังเล็กนัก..ยังไม่เข้าใจอะไร​หรอก
...​...​...​...​...​ใช่..มะเขือยังเด็ก..มะเขือยังไม่เข้าใจ
...​...​...​...​...​​ถ้ามะเขือโตกว่านี้..มะเขือคงเตะพี่​ไปแล้ว​!!
​เขาพูดออกมาด้วยเสียง​ที่ผมไม่เคย​ได้ยิน
****

ผมไม่โกรธน้อง..ผมเข้าใจ​เขาดี
มะเขือเชียร์ผมเต็ม​ที่..​เพราะ​เขานั้น​ก็รักพี่ดาวเหมือนพี่แท้ ๆ​ ของตัวเอง
​ถ้า​เพื่อน ๆ​ เห็น​เขาตอนนั้น​..​เพื่อน ๆ​ ​จะ​ต้องแปลกใจ
​ที่เห็นเด็กชายหน้าตาน่ารัก..โกรธจนหน้าแดง
ตาเขียวปั้ด
****

...​...​...​...​.พี่เข็มบอกว่า​จะ​ไปตามหาหัวใจ..​แต่พอเจอแล้ว​..พี่เข็มกลับทิ้งมัน​ไป
...​...​...​...​.ทิ้งไม่ทิ้งเปล่า..พี่ขว้างมัน​ไปไกลลิบ
...​...​...​...​.ทีนี้อย่ามาร้องไห้ให้เห็น
...​...​...​...​.อย่ามาละเมอเรียกพี่ดาวให้​ได้ยิน
...​...​...​...​.มะเขือเตะจริง ๆ​ ด้วย!!
****

มะเขือไม่พูด​กับผมอีกต่อ​ไป
ปล่อยให้ผมนั่งอยู่​บน​ที่นอน..ทอดสายตา​ไป​ที่หน้าต่าง..มอง​ไปสุดสายตา..
ผมคิดว่าผมทำดี​ที่สุดแล้ว​..สำหรับชีวิตของเธอ..​และของผมเอง
เรายังเด็กนัก..เรายัง​ต้องเจออะไร​อีกมากมาย​ในชีวิต
เราไม่ควร​จะปิดโอกาสของกัน​และกัน..​โดยเฉพาะโอกาสของคน​ที่ตนรัก
ปล่อยให้​แต่ละคน..เจอสิ่ง​ที่ดีกว่า..หรือคน​ที่ดีกว่า..
ให้ทุกอย่าง​เป็น​ไป..ตามชะตาของชีวิต..​ที่ถูกกำหนดไว้แล้ว​..​โดยพรหมลิขิต
นั่นจึง​เป็นหนทาง​ที่ดี​ที่สุด
*****

ผมซุกหน้าลง​กับหมอน
ปล่อยหยาดน้ำตาของลูกผู้ชาย..ออกมา​โดยไม่​ต้องกลั้น
ร้องเสียให้พอ..ร้องเสียทีเดียวเลย​ดีกว่า..
​ที่​จะมาเสียน้ำตาอีกหลายหน..

ดาวจากผม​ไปแล้ว​..เธอบินกลับ​ไปแล้ว​..
ดาวกลับขึ้น​ฟ้า​ไปแล้ว​..ปล่อยให้ผม​ได้​แต่เงยหน้ามองเธอ
​และหากเธอมองลงมา​เมื่อใด..เธอก็คง​จะรู้..
ว่าหัวใจของชายชาวดินคนนี้..รักเธอ
​และ​จะรักเธอตลอด​ไป
***

พี่เข็ม
หือม์
มะเขือขอโทษ
อือม์
มะเขือหยาบคาย​กับพี่เข็ม
มะเขือโมโห
พี่เข็มไม่​ได้ดังใจ
มะเขือหายโมโหแล้ว​
มะเขือไม่อยากเห็นพี่เข็มร้องไห้
พี่เข็มไม่ร้องนะ
นะ นะ..
******

พี่ชาย​กับน้องชาย​ได้นอนกอดกันอีกครั้ง
ท่ามกลางแสงจันทร์อร่ามฟ้า
​และดวงดาราสุกสกาว
ดาวครับ​..โชคดีนะครับ​
เข็ม​จะคิดถึงดาวตลอด​ไป...​
******

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๕ : รันนรา [C-16799 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.32 น.

วันเวลาต่อจากนั้น​..ผ่านพ้น​ไปอย่างยากลำบาก
​แม้ผม​จะมีนายดอกมะเขือ..น้องชายคนเดียวของผมคอยปลอบใจ มันก็ทำให้ผมลืม​ความรู้สึกหมองมัวนั้น​​ได้เพียงชั่วครู่
​เขาชวนผมเล่นเกมส์ ชวนผม​ไปเดินห้าง ชวนผม​ไปดูหนัง ชวนผมคุยเรื่อง​ราว​ที่โรงเรียนของ​เขา ​เมื่อเห็นผมนั่งเฉยซึมเซา หรือทำสีหน้า​ที่​เขามักเรียกว่า "แมวดั้งหัก" ให้​เขาเห็น
ยิ่งตอน​ที่ "น้องดาว" โทรฯ มา ​เขาก็กระตือรือร้นจนออกนอกหน้า พยายามคะยั้นคะยอให้ผม​ไปคุยสายด้วย
ผมเอง​ซึ่งยังไม่อยากคุย​กับ​ใคร ​แต่บางครั้งก็เห็นแก่​ความพยายามของ​เขา ​เขาไม่อยากให้พี่ของ​เขา​เป็นอย่างนี้
...​...​...​..มะเขือไม่อยากมี​ความรัก มะเขือกลัว
คืนวันหนึ่ง​​เขาพูดขึ้น​ ขณะ​ใช้ศีรษะนอนหนุนพุงของผม ​โดยสายตาจับจ้องอยู่​​ที่ทีวี
ไม​ต้องกลัว?..ผมถาม
...​...​...​..กลัวเหมือนพี่เข็ม..กลัวกินข้าวไม่​ได้ นอนไม่หลับ นั่งตาแดง ผมยุ่งยังกะโจร หน้ายังกะแมวดั้งหัก
พี่แย่ยังงั้นเชียวหรือ?
​เขาพยักหน้า พลิกตัวนอนหงายชันคอคุย​กับผม
...​...​...​..​ความรักไม่เห็นดี...​ทำให้คนเปลี่ยน​ไป​ได้ขนาดนี้..มะเขือ​จะไม่มี​ความรัก ​ความรักไม่ดี
ผมหัวเราะในลำคอ..ยกมือขยี้ผมของ​เขา
...​...​...​..มันไม่จริงเสมอ​ไปหรอก ดูอย่างแม่กะพ่อสิ ท่านรักกันจนมีเราขึ้น​มา ทุกวันนี้ท่านก็ยังรักกัน​และยังมี​ความสุขด้วยกัน
​เขาขมวดคิ้ว...​จริงสินะ..ตกลง​ความรักมันดีหรือไม่ดีกันแน่อะคับ?
ผมอยาก​จะอธิบายให้น้องชายฟังมากกว่านั้น​..​แต่ด้วย​เพราะ​เขายังเด็กเกิน​ไป อธิบายอย่างไง​เขาก็คง​จะไม่เข้าใจ
จึง​ได้​แต่บอก​เขาว่า พอมะเขือโตขึ้น​ มะเขือเริ่มมี​ความรัก​เมื่อไร มะเขือก็​จะรู้เอง
คิ้วยาวคมสันนั้น​ยังคงขมวดมุ่น
...​...​...​.งั้นมะเขือไม่โตดีกว่า
******

ผมลุกขึ้น​จาก​ที่นอน หลังจากนอนจมอยู่​มาตั้งแต่กลับจากมหาฯลัย
ผมไม่รู้สึกหิวข้าว ไม่รู้สึกอยาก​จะทำอะไร​ นอกจากนอนนิ่ง ๆ​ ปล่อย​ความคิดให้ล่องลอย​ไปเรื่อย ๆ​
เดินมา​ที่หน้ากระจก..มองสารรูปตัวเอง ​เป็นจริงอย่าง​ที่น้องมะเขือว่า​เอาไว้
ผมยุ่ง ตาช้ำ ใบหน้าอิดโรย..แทบจำตัวเองไม่​ได้
ทำไมผมถึง​ได้ปล่อยให้​ความรัก ทำร้ายตัวเองถึงขนาดนี้?
เปิดก๊อกน้ำ..ก้มหัวลง​ไปรองรับ​ความเย็นจากสายน้ำ
หากผมไม่รีบหักใจ..ผมคงแย่กว่านี้แน่นอน
ผมบอก​กับตัวเอง ขณะขอให้หยาดน้ำชะล้าง​ความอ่อนแอของผมให้หมดสิ้น​ไป
"ดาว..ขอโทษนะ..​ที่เข็มทำตาม​ที่พูดไว้ไม่​ได้..เข็ม​จะไม่คิดถึงดาวตลอด​ไปอีกแล้ว​.."
เข็มขอโทษจริง ๆ​
*******
เช้า​วันนั้น​ ผมตื่นเร็ว​เป็นพิเศษ
รู้สึกว่า​ตัวเองสดใสมากขึ้น​..หลังจากเก็บทุกอย่างเข้า​ไปไว้ในลิ้นชัก​ส่วน​ที่ลึก​ที่สุดของหัวใจ
อาบน้ำอาบท่าเรียบร้อย​..ขณะ​แต่งตัวเจ้าน้องชายตัวแสบก็ตื่นขึ้น​มา
​เขามองผมเหมือนเห็นตัวประหลาด
พี่เข็ม?
หือม์
พี่เข็มตัวจริง?
จริงดิ
​เขาเดินเข้ามา​ใช้มือแตะ ๆ​
ตัวยังอุ่น ๆ​ อยู่​เลย​แฮะ
ไม?
ก็..นี่เพิ่งหกโมง
แล้ว​?
ตะวันเพิ่งขึ้น​
แล้ว​?
พี่เข็มมีเรียนบ่ายไม่ใช่เหรอฮะ?
ช่าย..แล้ว​?
​เขาขยี้ตา..อ้าปากหัวเราะแบบไม่มีเสียง
เย้..พี่เข็มคนเดิมของมะเขือกลับมาแล้ว​..เย้
​เขาตะโกนลั่นห้อง
ยังงี้​ต้องฉลอง..เย็นนี้เรา​ไปกินนายติมกันนะฮะ..
ผมหัวเราะน้อง..วัยนี้คงไม่พ้นเรื่อง​กินขนม​ไป​ได้
พี่เข็มเก่งจัง
ลูกผู้ชายอย่างเรา..สิ่งสำคัญ​ที่สุด​ต้องชนะใจตัวเองให้​ได้
ผมบอก​กับมะเขือ​ไปว่าอย่างนั้น​
​แม้​จะ​ต้องกล้ำกลืนอย่าง​ที่สุดก็ตาม
ประโยคนั้น​ผมพูด​กับตัวเองในใจ

ตอนออกนอกบ้าน พ่อกะแม่หันมองหน้ากัน
"มหาฯลัยไฟไหม้หรือลูก?"
แม่ถามเบา ๆ​
"ถึง​ต้องรีบ​ไปช่วย​เขาดับไฟ​แต่เช้า​?"
แง่ง...​
*******
ผมยังไม่​ไปมหาฯลัย
วันนี้ผมมีนัด..นัด​กับสาวน้อยคนหนึ่ง​ไว้
​เมื่อคืนผมโทรฯ หาเธอ
...​...​..ว๊าย..พี่เข็มจริง ๆ​ ด้วย
เธออุทานออกมาเหมือนไม่เชื่อหู
...​...​..ร้อยวันพันปี พี่เข็มไม่เคยโทรฯ หาดาวก่อนเลย​ ดาวโทรฯ ​ไปก็ไม่ยอมรับสาย วันนี้เกิดอะไร​ขึ้น​คะ​?
ผมรู้สึกผิดอยู่​เหมือนกัน จน​ต้องขอโทษเธอ
พรุ่งนี้พี่ว่างช่วงเช้า​ มีเรียนตอนบ่าย ดาวว่างหรือเปล่า?
...​...​...​ว่างสิคะ​..สำหรับพี่เข็มน้องดาวคนนี้ว่างเสมอ
งั้นเรา​ไปดูหนังกันนะ
...​...​...​.จริงนะคะ​? ว้าว...​ดาวดีใจจังเลย​..

*****

การเปิดหัวใจออกมา..ต้อนรับสิ่งใหม่ ๆ​ ในชีวิต
​เป็นหนทางหนึ่ง​​ที่ผมเลือก
การ​จะลืม​ใครบางคนให้​ได้ บางครั้ง หากมีคนอื่นเข้ามาช่วย มันก็น่า​จะ​ได้ผลเร็วขึ้น​
จริงหรือเปล่านั้น​ผมไม่แน่ใจ ​แต่ผมก็ตัดสินใจ​ที่​จะทดลอง
หันมามองน้องดาวให้เต็มตา มอง​ความดี​ที่เธอให้ผมเสมอมาด้วยหัวใจ​ที่เปิดกว้าง
ยังนึกถึงคำพูดของนายด้วงพี่ชายของน้องดาวไม่หาย
"ยัยดาวไม่เคยทำอย่างนี้​กับ​ใครมาก่อน..เอ็งนี่ใจหินจริง ๆ​"
"ข้ามีแฟนแล้ว​"
"ข้าไม่​ได้ว่าอะไร​เอ็ง..​แต่เอ็งจำไว้อย่าง ผู้ชายกี่คน​ที่อยาก​ได้ยัยดาว​เป็นแฟน ​ถ้าพวก​เขารู้จักเอ็ง ๆ​ คงถูกรุมสกรัมด้วย​ความอิจฉา​ไปแล้ว​.."
*****

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๖ : รันนรา [C-16800 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.32 น.

ไม่เลย​..
ไม่มี​ใครแทน​ที่ดาว​ได้เลย​
ผม​ใช้เวลาหลายสัปดาห์ เปิดโอกาสให้​กับตนเอง คบหาอยู่​​กับน้องดาวระยะหนึ่ง​
​แม้เธอ​จะน่ารัก ​แม้เธอ​จะแสนดี ​แต่เธอก็ยัง "ไม่ใช่" ในสิ่ง​ที่หัวใจของผมร้องหา
ผมอาจ​จะดูไม่เหมือนคนอื่น​เขา ​ที่​จะเปลี่ยนใจตัวเอง​ได้ง่าย ๆ​
การ​จะเลิก​กับคนนั้น​แล้ว​มาคบ​กับคนนี้ พอคนนี้ไม่ดีแล้ว​ก็​ไปคบคนนั้น​ อย่างนั้น​ผมทำไม่​เป็น
พอรู้ตัวเองว่ารู้สึกอย่างไร​กับน้องดาว ผมก็รีบบอกเธอ​ไปตรง ๆ​
ผมไม่​ต้องการ​จะหลอกลวง​ใคร ให้​เขามาว่า​เอา​ได้ว่า หลอก​ใช้​เขา​เป็นเครื่องมือ​เพื่อ​จะลืม​ใครบางคน

น้องดาวนิ่งฟังอย่างสงบ
เธอไม่ฟูมฟาย เธอไม่โกรธผม
เธอบอกเธอเข้าใจดี ​และเธอก็ทำใจไว้แล้ว​ ว่าถึง​ที่สุดแล้ว​ เธอก็​เป็น​ได้แค่น้องสาวของผมเท่านั้น​
เธอขอบคุณผม​ที่ทำให้เธอมี​ความสุขในช่วงเวลา​ที่ผ่านมา
ผมก็​ได้​แต่ขอโทษเธอ
****
​แม้หัวใจ​จะปวดร้าว..​แต่จำ​ต้องตีสีหน้าให้สดใสเข้าไว้
อย่างน้อยก็​เพื่อน้องมะเขือ ​เขาร่าเริง​เป็นปกติ ​เมื่อผมเล่นหวัว​กับ​เขา​เป็นปกติ
สิ่งเดียว​ที่ยึดเหนี่ยวไว้​ได้..นั่นก็​คือการหลอกตัวเองว่า ดาวคงยังไม่มี​ใคร ​และดาวคง​จะคิดถึงผมเช่นเดียว​กับ​ที่ผมคิดถึงเธอ
ดาวคงรอวันกลับมา..กลับมา​เพื่อ​จะ​ได้คบ​กับผมเหมือนเดิม
​แม้เราสอง​จะ​เป็นอิสระตาม​ที่เรา​ได้ตกลงกัน ​แต่หัวใจของเราก็คงยังมีกัน​และกันตลอด​ไป
สำหรับผมนั้น​แน่นอน..​ส่วนสำหรับดาว..ขออย่าให้เธอเปลี่ยนใจเลย​
...​...​...​.

แล้ว​วันหนึ่ง​..ขณะ​ที่นายมะเขือดูทีวี..อยู่​ ๆ​ ​เขาก็ลุกพรวดพราดจาก​ที่นอน..มองทีวีด้วย​ความแตกตื่นตกใจ
ผม​ซึ่งนั่งทำรายงานอยู่​​ที่โต๊ะเขียนหนังสือ..เห็นอาการนั้น​ของ​เขาเลย​​ต้องถามออกมา
​เขายังไม่ตอบ..พักหนึ่ง​​เขาก็เปลี่ยนช่อง
แล้ว​หันมายิ้ม​เพื่อกลบเกลื่อนอะไร​สักอย่าง
ไรเหรอ? ผมถาม
ป่าวคับ
ผมมอง​เขาด้วย​ความแปลกใจ..​แต่แล้ว​ก็เลิกสนใจ
กระทั่ง​ได้เวลานอน..มะเขือไม่ยอม​ไปนอนบนเตียงของ​เขา
นอน​ได้แล้ว​
...​...​...​...​.ยังไม่ง่วง
ดึกแล้ว​
...​...​...​...​.ก็ไม่ง่วงนี่
ผมลุก​ไปเปิดคอมพ์ฯ ตั้งใจ​จะเช็คเมล
นายมะเขือมองตามไม่วางตา
แปลกใจเล็กน้อย ไม่มีเมลใหม่เข้ามาในอินบอกซ์เลย​
ผมไม่​ได้เข้าเน็ตมา​เป็นเวลานานแล้ว​ นับตั้งแต่ดาวจาก​ไป นับตั้งแต่ทำใจให้เลิกคิดถึงดาว
แอดเดรสนี้..มีดาว​และ​เพื่อนสนิทอีกคนสองคนเท่านั้น​​ที่รู้
​เพื่อนนั้น​เจอกันทุกวัน​ที่มหาฯ ลัย จึงไม่แปลก​ที่พวก​เขา​จะไม่​ได้ส่งข้อ​ความอะไร​มาให้
​แต่ดาว ทำไมดาวถึงเงียบ​ไปเช่นนี้..
ผมหันกลับ​ไปมองนายมะเขือ..​เขารีบเบือนหน้าหนีด้วยวี่แววมีพิรุธ
มะเขือรู้พาสเวิร์ดของผม ผมไม่เคยมีอะไร​ปิดบังน้องชาย
มะเขือ..
...​...​...​...​ค้าบ
เมลพี่
...​...​...​...​คับ?
ไมมีเมลใหม่เลย​หรือ?
​เขาส่ายหน้า...​...​..ไม่รู้สิคับ มะเขือไม่​ได้ทำไรน้า
แน่นะ?
​เขาพยักหน้า..อ้าปากหาว...​.มะเขือนอน​และ
ผมมองตามน้องเดิน​ไปทีเตียง ​เขาล้มตัวลงนอน..ผมยังมอง​เขานิ่งอยู่​เช่นนั้น​
มะเขือ​เป็นเด็ก​ที่โกหกไม่​เป็น..​เขาดิ้น​ไปมาสักพัก ก็ถอนหายใจ
ชันกายลุกขึ้น​..มองสบตาผม
...​...​...​..มะเขือลบ​ไปแล้ว​
นั่นไง..ใน​ที่สุด​เขาก็สารภาพออกมา
ผมถอนใจบ้าง..
ของดาว?
​เขาพยักหน้า
ทำไม​ต้องลบ..รู้ไหมมัน​เป็นการกระทำ​ที่แย่มาก..​ที่มายุ่งในเรื่อง​​ส่วนตัวของคนอื่น
​เขาหน้าเสีย...​ผมจำ​เป็น​ต้องดุ​เขา
...​...​...​...​..มะเขือไม่อยากให้พี่เข็มเสียใจอีกนี่คับ
มันเรื่อง​ของพี่..
​เขานิ่งเงียบ..ขบริมฝีปาก
เธอเมลมากี่ฉบับ​?
​เขาชูนิ้วสามนิ้ว
ว่า?
​เขาอึกอัก..พี่ดาวกลับมาเมืองไทยแล้ว​
ผมผุดลุกขึ้น​ทันที
​เมื่อไร?
อาทิตย์​ที่แล้ว​
กลับมาทำไม?
พี่เข็มอยากรู้จริงเหรอ?
ไม่​ต้องย้อน..บอกมา
มาออกรายการทีวี พี่ดาว​เป็นนักร้องคนไทย​ที่​กำลังดังอยู่​​ที่นั่น
จริงอ้ะ..ผมอุทาน
มะเขือพยักหน้า..​เมื่อกี้ก็ออกโทรทัศน์ พี่ดาว​จะมาโชว์คอนเสริต​ที่นี่..
​เมื่อไร?
เสาร์นี้..
ผมจ้องหน้า​เขานิ่ง สายตาของผมคงน่ากลัวพอ​ใช้
มะเขือหลบตา..​ใช้มือตบ​ที่นอนแปะแปะ
พรุ่งนี้แล้ว​คับ..
...​...​...​...​...​...​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๗ : รันนรา [C-16801 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.33 น.

ดาว​เป็นดาวจริง ๆ​ แล้ว​
​เมื่อดาว​ได้กลับสู่ฟ้า..เธอก็ส่องประกายประดับฟ้า
รัศมีของเธอ..ทอวาวสุกใส
​แม้เธอ​จะกลับมา..อยู่​ใกล้ผมกว่าเดิม
หาก​ความ​เป็นจริง..เธอเหมือนยิ่งห่างไกล..เกินกว่า​ที่ผมไขว่คว้า​ได้ถึง
ผมดีใจ..​และยินดีใน​ความสำเร็จของเธอ..
ทรุดกายลงนั่งอย่างอ่อนแรง..ใน​ที่สุด..เธอก็จากผม​ไปแล้ว​จริง ๆ​

พี่เข็ม..
ไม่​ต้องมาพูดเลย​..
พี่เข็มโกรธมะเขือมากไหม?
มาก
มะเขือขอโทษ มะเขือแค่ไม่อยากให้พี่เข็มเสียใจ
นาย​จะรู้อะไร​
ก็พูดถึงพี่ดาว​ที่ไร พี่เข็มก็เศร้าทุกที
แล้ว​ไง..นึกว่าพี่​จะถึงตายเหรอ?
พี่เข็มไม่ตาย..พี่เข็มเข้มแข็ง..​แต่มะเขือไม่อยากเห็นพี่ร้องไห้
พี่อ่อนแอต่างหาก..
พี่​จะ​ไปหาพี่ดาวไหม?
ผมส่ายหน้า คอนเสริตนำเข้าอย่างนั้น​..ป่านนี้บัตรคงเต็มแล้ว​..
ไม่ดีกว่า..
งั้นมะเขือทิ้งบัตรเข้าชม​ไปเลย​นะ..
บัตรเข้าชม?
พี่ดาวส่งมาให้..พี่ดาวเชิญพี่เข็ม​ไปดูคอนเสริตวันพรุ่งนี้
นายเขือ..
ค้าบ..
ขอพี่เตะเอ็งซะที​ได้ไหม?
อ๊ะ!!
...​...​...​.
จากการบีบคอสอบถามเจ้ามะเขือ ทำให้ผมรู้ว่าดาวพักอยู่​​ที่โรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพฯ
ดาว​เป็นศิลปินสังกัดค่ายใหญ่ ​ที่​เป็นการร่วมทุน​ระหว่างบริษัทเอ็นเตอร์เทนของไทย​และของยุโรป
ดาวโด่งดังกว่า​ที่ผมรู้..​แม้ผม​จะแว่วข่าวว่าขณะนั้น​มีศิลปินวัยรุ่นคนไทยคนหนึ่ง​​กำลังดังอยู่​ในต่างแดน..​แต่ผมไม่คิดว่า​จะ​เป็นดาว
ผมไม่ค่อย​ได้ดูทีวี ไม่ค่อย​ได้อ่านหนังสือพิมพ์ ปิดกั้นตัวเองอยู่​ในโลก​ส่วนตัวมานานเกิน​ไป
ยิ่งมีเจ้าดอกมะเขือมาคอยปิดกั้นอยู่​อย่างนี้..ผมจึงแทบ​จะไม่รู้อะไร​เลย​เกี่ยว​กับดาว
เช้า​วันนั้น​..ผม​แต่งตัวออกจากบ้าน..
มะเขือ​แต่งตัวเสร็จก่อนผมเหมือนเดิม
​เมื่อคืนนี้..เราตกลงกัน
มะเขือ​ไปด้วยนะ..​เขาทำเสียงอ้อน
ไม่​ได้..
งั้นฟ้องแม่
เชิญตามสบาย
งั้นฟ้องพ่อ
​ไปฟ้อง​ได้เดี๋ยวนี้เลย​
ขอมะเขือ​ไปด้วยน้า..
ไม่​ได้..
​เขาทำตาแดง..
มะเขือก็อยากเจอพี่ดาวเหมือนกันนี่...​
เจอทำไม..เกลียด​เขานักไม่ใช่เหรอ?
มะเขือไม่​ได้เกลียดพี่ดาว..มะเขือรักพี่ดาว..มะเขือแค่ไม่ชอบพี่ดาว​ที่ทำให้พี่เข็มร้องไห้..
ผมอ่อนใจ..มองน้ำตาสายสองสายไหลรินบนใบหน้าน้องชาย
ตั๋วมีใบเดียว..
​แต่เข้า​ได้สองคน..
ผมหยิบตั๋วขึ้น​ดูอีกครั้ง มันระบุไว้อย่างนั้น​จริง ๆ​
เราอาจ​จะ​ได้เห็นดาวแค่ห่าง ๆ​ เท่านั้น​
ก็ยังดีกว่าดูในทีวี..
...​...​.

เหตุ​ที่ผม​กับน้อง​ต้อง​ไป​แต่เช้า​..​เพราะคิดว่าเรา​จะ​ไป​ที่โรงแรม​ที่ดาวพักก่อน
เราสองคนแอบหวังไว้เล็ก ๆ​ ว่า..เรา​จะ​ได้เจอดาว..​ได้คุย​กับดาว..ในฐานะ​เพื่อนสนิท​และ​เพื่อนบ้านกันมาก่อน
ผมไม่​ได้หวังว่าเธอ​จะคุย​กับผมในฐานะคนรักเก่า..ผมไม่อาจเอื้อมขนาดนั้น​
วันนี้วันหยุด รถพ่อว่าง
เราสองคนกระโดดขึ้น​รถพ่อ..หลังจากแบมือขอตังค์ค่าน้ำมัน​และรับคำบ่นมา​เป็นกระบุง
"อย่าลืมเข้าคาร์แคร์ล้างซะด้วยล่ะ.." พ่อกำชับ
"ค้าบ"
...​...​...​...​...​
โรงแรมแห่งนั้น​..ตั้งอยู่​ริมน้ำเจ้า​พระยา
​เป็น​ที่​ที่รถติดมาก..กว่าผม​จะ​ไปถึง​ได้ก็เกือบเก้าโมง
ในโรงแรมกลับมีคนมากมาย​ ​ใคร​เป็น​ใครบ้างก็สุดรู้ เห็นมีคนสะพายกล้องคล้องบัตรเดิน​ไปมาขวักไขว่ รวม​ทั้งวัยรุ่นหญิงชายนับร้อยคน​ที่จับกลุ่มกันตาม​ที่ต่าง ๆ​ บริเวณหน้าโรงแรม
ผมไม่อยากเชื่อว่าพวกนักข่าวเหล่านั้น​​และวัยรุ่นเหล่านั้น​​จะมา​ที่นี่​เพราะดาว
คน​ทั้งประเทศคลั่งไคล้ดาวขนาดนี้เชียวรึ??
*****

...​...​...​...​พี่เข็ม..แน่ใจเหรอว่าเรา​จะ​ได้เจอพี่ดาว?
น้องมะเขือถามขึ้น​ ​เมื่อเรามาติดอยู่​​กับแผงกั้นเหล็กรวม​กับผู้คนมากมาย​
ทุกคนต่างเบียดหา​ที่ว่างให้​กับตนเอง
ผมไม่ตอบน้อง ยังตอบ​เขาไม่​ได้
​ทั้ง​ที่แน่ใจว่า..​แม้ดาว​จะเห็นเราสองคน..ดาวคงไม่มีเวลามาคุย​กับเราแน่นอน
เจ้าหน้า​ที่รปภ.ของโรงแรม พยายามบอก​กับทุกคนว่า อีกเกือบชั่วโมงกว่าดาว​จะปรากฏตัว ​เพื่อมาแถลงข่าว​กับสื่อมวลชน ฉะนั้น​ขอให้ทุกคนแยกย้ายกัน​ไปก่อน​ได้ ใกล้เวลาแล้ว​ค่อยมาอีกที รับรองว่าทุกคน​จะ​ได้เห็นตัวจริงของดาวแน่นอน
​เขาตะโกนอย่างนั้น​อยู่​หลายครั้ง ​แต่ไม่มีเห็นมี​ใครคนไหน​จะขยับ
มี​แต่​จะเบียดเสียดยัดเยียดกันเข้า​ไป​เพื่อ​ได้ยืนแถวหน้าสุดให้​ได้
ผมเอง​แม้​จะพยายามแล้ว​ ​แต่ก็อยู่​​ได้เพียงแถว​ที่สามเท่านั้น​
มะเขือนั้น​ยังเด็ก..ตัว​เขาเล็กพอ​ที่​จะเบียดหาช่องว่างในแถวหน้า​ได้
ก่อน​ไป​เขากระซิบ​กับผม...​พี่มีอะไร​​จะฝากมะเขือ​ไปบอกพี่ดาวไหม?
นาย​จะเจอเธอ​ได้ยังไง?
​เอาน่า..มะเขือมีวิธีก็แล้ว​กัน
งั้นฝากบอกว่า...​ผมคิด...​พี่ดีใจด้วย​กับเธอแล้ว​กัน..
แค่เนี้ย?
ใช่
ไม่เห็น​ได้เรื่อง​..งั้นมะเขือบอกให้เองดีกว่า
ก่อน​ที่ผม​จะถาม​เขาว่า​จะบอกว่าอะไร​ มะเขือก็แทรกตัวเข้า​ไปในแถวข้างหน้าเสียแล้ว​
*****
แดดยามสายค่อนข้างร้อน ยังดี​ที่ยังมีลมพัด​เป็นระยะ
ผมถูกผู้คน​ที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น​ทุกทีตามเวลา​ที่ผ่าน​ไป ถอยร่นออก​ไปจนเกือบ​จะหลุดจากแถว
​แต่ละคนต่างมา​เพื่อ​จะ​ได้เห็นตัวจริงของดาว บางคนมีกล้อง บางคนมีแผ่นป้ายเขียนข้อ​ความต้อนรับ บางคนจับกลุ่มกันส่งเสียงโห่ร้อง​เป็นระยะ
มี​แต่ผมเท่านั้น​กระมัง..​ที่มา​เพราะไม่ใช่เห็นดาว​เป็นดารา
ผมแค่อยาก​จะมาเจอ​เพื่อนข้างบ้าน เจอคน​ที่เคยกุมมือกันริมชายหาด เจอคน​ที่คอยสั่งให้ผมท่องศัพท์วันละห้าคำคนนั้น​
​แต่คน​ที่​จะมาปรากฏตัวในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้​เป็น​ใคร? ผมรู้จักเธอแน่หรือ?
ชื่อของเธอ​ที่​ใช้ในวงการ ​เป็นคนละชื่อ​กับดาว
เธอไม่ใช่ดาว..
อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ใช่..
ผมก้าวถอยหลังออกจากกลุ่มผู้คนอย่างไม่รู้ตัว
******

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๘ : รันนรา [C-16802 ], [115.67.41.212]
เมื่อวันที่ : 06 มี.ค. 2553, 20.34 น.

ม้านั่งหินอ่อน​ที่โรงแรมทำไว้​เป็นวงใต้คนต้นไม้ใหญ่..​เป็น​ที่​ที่ผม​ใช้นั่งอย่างเหนื่อยอ่อน
กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ยังออกันอยู่​​ที่หน้าโรงแรม..หนึ่ง​ในนั้น​ก็คง​จะมีน้องมะเขือของผมด้วย
​เขาโตพอสมควรแล้ว​..ไม่จำ​เป็น​ที่ผม​จะ​ต้องห่วงอะไร​​เขามากมาย​ เด็กผู้ชายอย่าง​เขา..ป่านนี้คง​จะมี​ที่ยืนอยู่​แถวหน้าสุด ​เพื่อ​จะ​ได้มีโอกาสเห็นพี่ดาวของ​เขา​ได้อย่างชัดเจน..
สำหรับผม..ท้อใจอย่างบอกไม่ถูก..​ความหวัง​ที่​จะคุย​กับดาวอย่าง​ที่ตั้งใจมาจากบ้าน ลดน้อยถอยลงจนแทบ​จะไม่มีเหลือ..
ตั้งใจว่าพอมะเขือกลับมาหาผม..เราสองคน​จะกลับบ้าน ดีไม่ดีอาจ​จะล้มเลิกการชมคอนเสิร์ตในคืนนี้ก็​ได้..ผมหมดอารมณ์​ไปสิ้นแล้ว​
ปล่อยให้ดาวค้างอยู่​บนฟ้า..ไม่จำ​เป็น​ต้องให้เธอทอดแขนลงมา..ผมก็ยังคงมองเห็น
ถึง​จะเห็น​ได้เพียงห่าง ๆ​ ก็ยังดีกว่าไม่​ได้พบเห็นกันอีกเลย​
...​...​...​.

แล้ว​หมู่คนก็ส่งเสียงกรีดร้องกันดังก้อง เสียงชัตเตอร์กล้องทำงานดังขึ้น​ถี่ยิบ
มีเสียงตะโกนเรียกชื่อของดาว มีเสียงตะโกนจากรปภ.ว่าไม่ให้ดันเข้ามา ทุกอย่างวุ่นวาย​เป็นยิ่งนัก
ผมยืนบนม้าหินอ่อนตัวนั้น​..มันสูงพอ​ที่​จะมองข้ามศีรษะกลุ่มคนนั้น​​ไป​ได้ จนเห็นสิ่ง​ที่​กำลังตก​เป็นเป้าสายตาของทุกผู้คนในบริเวณนั้น​
​เพราะไม่ไกลมาก..ผมจึงเห็นตัวเธอ​ได้ถนัด..
เธอ​เป็นดาวของผมจริง ๆ​ ผิวขาว..ตากลมโต..ผมสั้นแค่คอ ฉาบสีน้ำตาล​และแดงม่วง..​กำลังโบกมือมาทางกลุ่มคน
เธอสวยมาก..สวยจนยาก​จะบรรยาย
เธอยิ้มแย้มแจ่มใส..​กำลังเดินก้าวเข้าหากลุ่มคนอย่างร่าเริง
ผมตลึงจ้องภาพงามนั้น​อย่างลืมตัว

ดาวมาหยุดยืนทิ้งระยะห่างไว้พอสมควร​กับแนวรั้ว​ที่กั้นกลุ่มคนไว้
เธอให้พวก​เขาถ่ายภาพอย่างหนำใจ ส่งยิ้มให้​กับทุกคน บางครั้งถึง​กับยกมือขึ้น​ไหว้อย่างอ่อนหวาน
มีหลายมือชูกระดาษ​เพื่อขอลายเซ็นต์จากเธอ ​แต่ดูเหมือนเธอ​จะถูกรปภ.ห้ามไว้ไม่ให้เข้า​ไปใกล้มากกว่านั้น​
แล้ว​ผมก็เห็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ​ วิ่งตื๋อ​ไป​ที่เธอ ท่ามกลางการคิดไม่ถึงของเจ้าหน้า​ที่รปภ.
ผมจำ​ได้..นั่นมันนายมะเขือน้องชายของผมเอง
รปภ.สองสามคน​ที่ยืนกั้นอยู่​ริมรั้วก็กรูกันวิ่งตาม​เขา​ไป
ขณะเดียวกัน..ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง​กระโดดข้ามรั้วตาม​ไปติด ๆ​
มันเหมือนภาพสโลว์โมชั่นในหนังอันดาดดื่น..
ทุกอย่างมันปรากฏขึ้น​ต่อหน้าต่อตา
รปภ.คนหนึ่ง​จับมะเขือ​ได้
​เขาพยายามสลัดให้หลุดจากมือ​ที่เกาะกุมนั้น​ ปากก็ตะโกนเรียก พี่ดาว..พี่ดาว..พี่เข็มฝากมาบอก..
รปภ.สองคน​ที่เหลือเข้าช่วย..​โดยพวก​เขาไม่เห็นว่ามีชายอีกผู้หนึ่ง​​กำลังพุ่งเข้าหาดาว
จังหวะเดียวกันนั้น​..มีดเงาวับก็ถูกดึงขึ้น​มาจากชายคนนั้น​ ​พร้อม​กับเสียงหวีดร้องของผู้คน
รปภ.ตะลังค้าง..มะเขือสลัดหลุด..วิ่งอย่างรวดเร็ว​ไปหาเธอ
มีดปลายแหลมถูกจ้วงแทงอย่างรุนแรง ​แต่มันยังช้ากว่าร่างน้อย ๆ​ ของมะเขือ
มันแทรกผิวหนัง​และเลือดเนื้อบริเวณแผ่นหลังของ​เขาเข้า​ไปจนมิดด้าม..
​พร้อม​กับเสียงของ​เขา
"พี่เข็มรักพี่ดาว...​"
...​...​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๙ : รันนรา [C-17029 ], [118.173.69.253]
เมื่อวันที่ : 06 มิ.ย. 2553, 18.47 น.

ผมชื่อนายดอกเข็ม
อายุ​จะครบยี่สิบในอีกไม่กี่เดือนนี้
ผมมีแฟนชื่อดาว..ดาวผู้​ซึ่งบังคับให้ผมท่องศัพท์ภาษาอังกฤษวันละห้าคำ ​เพื่อตอกย้ำให้ผมเอ็นท์ฯ ให้​ได้
ผู้​ซึ่งบังคับให้ผมกินคุ๊กกี้ฝีมือคุณแม่ของเธอ
ผู้​ซึ่งทำให้ผมชอบแมว..​ทั้ง​ที่จริง ๆ​ แล้ว​ผมชอบหมา
ผู้​ซึ่งกุมหัวใจของผมไว้​ทั้งดวงอยู่​ในกำมือ

ผมยังมีน้องชายคนหนึ่ง​
​เขาชื่อดอกมะเขือ หนึ่ง​ในเครื่องบูชาคุณครู ​ที่แม่ของผม​ซึ่ง​เป็นครูตั้งให้
​เขาเพิ่ง​จะมีอายุครบสิบปี​ได้ไม่นานมานี้
​เขา​ซึ่งรักพี่ชายคนนี้ของ​เขามากมาย​
​เขา​ซึ่งมีมือเล็ก ๆ​ คอยลูบหลังปลอมโยนยาม​ที่พี่ชายคนนี้ร้องไห้
​เขา​ซึ่งมีน้ำตา​พร้อม​ที่​จะไหลออกมา​เป็น​เพื่อนพี่ชายของ​เขา
​เขาผู้​ซึ่งมี​ความน่ารัก..ช่างพูด..ช่างคิด ​และบางทีก็คิดเหมือนผู้ใหญ่
​เขายัง​เป็นผู้​ซึ่งให้​กำลังใจ..ในยาม​ที่ผมผิดหวังจาก​ความรัก..​ที่ผมมีให้​กับแฟนของผมคนนั้น​

บัดนี้ร่างของ​เขานอนนิ่งสงบ..อยู่​บนเตียงขาวสะอาด
ดวงตาหลับพริ้ม..
ใบหน้าซีดเผือด..ลมหายใจรวยริน
แม่ฟุบสะอื้นอยู่​ข้างเตียง
พ่อยืนตาแดงก่ำโอบไหล่ผมไว้
ผม..ร้องไห้..​และก็ร้องไห้
"มะเขือ..นาย​ต้องไม่​เป็นอะไร​นะ.."
ผมบอก​กับ​เขาด้วยเสียงสั่นสะท้าน รู้สึกเข่าอ่อนแทบทรงกายไม่ไหว
ร่างของผมโงนเงน..ตะโกนก้องสุดเสียง..
"นาย​ต้องไม่ตาย!!!"
ก่อน​จะทรุดลง​ไปกอง​กับพื้นด้วยสิ้นเรี่ยวแรง
...​...​...​
เราสามคนถูกกันให้ออกมานั่งนอกห้องไอซียู
เราไม่​สามารถ​จะช่วยอะไร​มะเขือ​ได้..นอกจากหมอ..​และโชคชะตาของ​เขา
เข็มนาฬิกาเคลื่อนผ่าน​ไปอย่างเชื่องช้า..หยาดน้ำตาของพวกเราร่วงริน
แม่ของผมอิงศีรษะ​กับไหล่ของพ่อ ไหล่ของท่านลู่ล้าสะอื้นไหว
​ทั้งสองขอปาฏิหาริย์ให้มาช่วยชีวิตของลูกท่านไว้
หลังจาก​ที่หมอบอกเพียงคำเดียวว่า..หมอทำดี​ที่สุดแล้ว​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๐ : รันนรา [C-17030 ], [118.173.69.253]
เมื่อวันที่ : 06 มิ.ย. 2553, 18.49 น.

ผมแยก​ไปนั่งห่างจาก​ทั้งสองท่าน
ด้วย​ความรังเกียจตัวเอง​เป็น​ที่สุด
อาศัยสองมือปิดบังใบหน้า..ท้าวศอกไว้​กับเข่า..อธิษฐาน​กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอแลกชีวิตของผม​กับน้อง
​เป็น​ความผิดของผมเอง..ทุกอย่าง​เป็น​ความผิดของผมเอง..
​เพราะ​ความ​ต้องการของผม..​เพราะการไม่รู้จักหักห้ามใจของผม..ทำให้น้อง​ต้องมา​เป็นอย่างนี้
มะเขือพยายามทุกอย่าง..ไม่ให้ผมรู้ข่าวสารของดาว..ปิดกั้นไม่ยอมให้ผมติดต่อ​กับดาว
​เพราะ​เขารู้..​เขาคงรู้ว่ามันไม่มีอะไร​นอกเสียจาก​ความเจ็บปวด​ที่​จะเพิ่มขึ้น​
​เขาไม่อยากให้พี่ของ​เขาร้องไห้ ​เขาไม่อยากเห็นหน้าของผมเหมือนแมวดั้งหัก
​เขาพยายามขลุกอยู่​​กับผม..​เป็น​เพื่อนผม..คอยคุย​กับผมให้ลืม​ความเงียบเหงาในยาม​ที่​กำลังเสียใจเรื่อง​ของดาว
​แต่แล้ว​..ผมก็ตอบแทน​เขาด้วยการ​ที่ผมพา​เขามา..พบ​กับสิ่งเลวร้ายเช่นนี้
ผมมอง​ไป​ที่แม่​และพ่อ..ท่าน​ทั้งสองย่อมเสียใจมากกว่าผม
ลูกของท่าน​ทั้งคน..​กำลังยื้อยุดชีวิตตัวเอง​กับน้ำมือของมัจจุราช
ผมลุกขึ้น​..เดิน​ไปหาท่าน​ทั้งสอง..
ทรุดกายลงตรงหน้า..ก้มกราบแทบเท้า..
"พ่อครับ​..แม่ครับ​..เข็มขอโทษ...​"
...​...​...​

ทุกวินาที​ที่กระดิก​ไปข้างหน้า..เสมือนระยะทางแห่ง​ความหวังของเรา​ที่หดสั้นลง..
มีดทะลุปอด..เลือดคั่งจนช๊อค
​แม้​จะผ่าตัดห้ามเลือด..​แต่อาการช๊อคยังไม่หาย..
หากหัวใจเต้นอ่อนช้าต่อ​ไป..ระบบต่าง ๆ​ ก็คง​จะทะยอยล้มเหลวลง
​และสิ้นใจใน​ที่สุด..
หมอหวังว่า..​จะมีอะไร​มาช่วยกระตุ้นหัวใจของมะเขือให้ทำงานเร็วขึ้น​..
หมอให้ยาเต็ม​ที่แล้ว​..​แต่ไม่​ได้ผลเลย​

ขณะ​ที่ผมวิ่งฝ่าผู้คน​ที่แตกตื่นหวีดร้องตรง​ไปหามะเขือ
ผมไม่รู้ว่าดาว​เป็นอย่างไร..รู้หรือไม่ว่าคน​ที่ช่วยชีวิตเธอ​เอาไว้ในครั้งนี้..​เป็นมะเขือ น้องชายของคน​ที่เธอเคยบอกว่ารักคนหนึ่ง​
น้องชายคน​ที่ติดเธอแจแทบ​จะตลอดเวลา..คำก็พี่ดาวสองคำก็พี่ดาว..
น้องชายคน​ที่เธอเคยดุ..เคยว่ากล่าว ​และเคยหัวเราะใน​ความแก่แดดของ​เขา
เธอ​จะรู้หรือเปล่าว่า..น้องชายคนนั้น​..​กำลัง​จะ​ไปจากพวกเราแล้ว​..

ป่านนี้เธอคงเล่นคอนเสิร์ต..สร้าง​ความสนุกสนานให้​กับแฟน ๆ​ ของเธอ
เธอคงยิ้มแย้ม..แจ่มใส..​และ​เป็นสุขใน​ความสำเร็จของเธอ
​กับเหตุการณ์มนุษย์โรคจิตคนหนึ่ง​ตั้งใจทำร้ายเธอ คง​เป็นเรื่อง​​ที่เธอเห็นว่าธรรมดาเหลือเกิน
ยิ่งเด็กคนหนึ่ง​ถูกแทงแทนเธอ..อย่างดีก็คงมีดอกไม้ช่อใหญ่..เงินก้อนใหญ่..แสดงน้ำใจมาให้เท่านั้น​
ดาวคงทำ​ได้แค่นั้น​!

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๑ : รันนรา [C-17031 ], [118.173.69.253]
เมื่อวันที่ : 06 มิ.ย. 2553, 19.05 น.

ปาฏิหาริย์มีจริงหรือไม่...​ผมตอบไม่​ได้
​แต่สิ่ง​ที่ปรากฏตรงหน้า ทำให้ผมตัวชาวูบ
ผู้หญิงคนหนึ่ง​..ปรากฏตัวขึ้น​อย่างเงียบเชียบ..ท่ามกลาง​ความโศกเศร้าของพวกเรา
เธออยู่​ในชุดดำ พราวระยับ​ไปด้วยลูกปัดสะท้อนแสงหลากสี..รัดรูปทรวงทรง​ที่งดงาม...​
เหงื่อแตกโทรมเต็มหน้า..ดวงตางามเบิกกว้างคาดหวัง..
"เข็ม..มะเขือ​เป็นไงมั่ง?"
ผมตะลึงงัน..ทำอะไร​ไม่ถูก​ไปชั่วขณะ
มองเธออย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง
เธอทิ้งงานคอนเสิร์ตของเธอมาจริง ๆ​ หรือ??
เธอถามย้ำมาอีกครั้ง..ผมตอบเธอ​ได้​แต่เพียงชี้​ไป​ที่ห้อง..
ดาวมองตาม..แล้ว​รีบหันมาด้วยดวงตา​ที่ปวดร้าว..
ปากอ้ากว้าง..
"​เขาใกล้​จะ​ไปแล้ว​.." ผมพึมพำให้เธอ​ได้ยิน
ดาวถลาเข้า​ไปทันที...​
...​...​...​

สนามบินคราคร่ำ​ไปด้วยผู้คน..​ซึ่งมี​ทั้งผู้​ที่​กำลังรอเดินทาง มี​ทั้งผู้มาส่งญาติพี่น้อง
​แต่วันนี้​ที่ดูคึกคัก​เป็นพิเศษ ก็ด้วย​เพราะมีแฟนคลับของดาว..เดินทางมาส่งชูป้ายจำนวนมากมาย​
ผมก็​เป็นหนึ่ง​ในจำนวนนั้น​

​แม้ดาว​จะไม่​ได้ยินประโยคสุดท้ายของน้องมะเขือ ​แต่ดาวเห็น​เขาขณะวิ่งเข้าหาเธอ
เธอจำ​ได้..ว่า​เป็นมะเขือน้องของผม
เธอกรีดร้องเต็มเสียง..เมือเห็นมะเขือทรุดลง​ไป..
เธอสะบัดให้หลุดจากการป้องกันของรปภ.​แต่เธอสู้​กำลังพวกนั้น​ไม่​ได้
เธอถูกกันเข้า​ไปใน​ที่​ที่ปลอดภัย ​แม้เธอ​จะขอร้องอย่างไรก็ไม่มี​ใครฟ้ง

ดาวบอก​กับผู้ชมนับพันของเธอ..ขณะเริ่มต้นการแสดง
ขอให้ทุกคนรอเธอ..เธอจำ​เป็น​ต้อง​ไปดูอาการของ​ใครคนหนึ่ง​​ที่สำคัญต่อชีวิตของเธอ
หากไม่มี​เขา..ผู้ชมอาจ​จะไม่มีโอกาส​ได้ชม​ความ​สามารถของเธออีกเลย​..
เธอมาถึงโรงพยาบาล..มากระตุ้นหัวใจอันอ่อนแรงของมะเขือ..ให้ทำงานขึ้น​อย่างเต็ม​ที่อีกครั้ง
​เป็นปาฏิหาริย์​ที่หมอเองก็ยังไม่อยากเชื่อ
มะเขือพ้นขีดอันตราย..มีชีวิตรอดมา​ได้ในนาทีนั้น​
พอดาวรู้ว่ามะเขือปลอดภัยแล้ว​..เธอก็รีบกลับ​ไปแสดงคอนเสิร์ตนั้น​ต่อ
เธอบอกกล่าวข่าวดีนี้​กับแฟน ๆ​ ทุกคน
ออกอากาศ​ไปทั่วประเทศ​และทั่วโลก
นักข่าว​และผู้คนมากมาย​ตรงมา​ที่โรงพยาบาล​ที่มะเขือรักษาตัวอยู่​..ผม​และครอบครัว​ได้ออกทีวี​และหนังสือพิมพ์ติดต่อกัน​เป็นสัปดาห์

ผม​กำลังเดินตามคณะของเธอ
เธอ​ที่​กำลังเข็นรถเข็น..​ที่นั่งไว้ด้วยเด็กชายคนหนึ่ง​
เด็กชายคนนั้น​​กำลังยิ้มระรื่น โบกไม้โบกมือให้​กับผู้คน​ไปมา
วีรบุรุษคนน้อย ๆ​ คนนี้..​เขา​กำลังโด่งดังไม่แพ้ดาว

คุณแม่ของดาว​ซึ่งบินมา​พร้อม​กับลูกสาว..ช่วยจัดการทุกอย่างให้ผมอย่างเรียบร้อย​
ต้นปีนี้..ผม​จะบิน​ไป​ที่แคนาดา..​ไปเรียนต่อให้จบปริญญาตรี​ที่นั่น..
​ไปอยู่​ใกล้ ๆ​ ดาว..​ไป​เป็นเสมือนบอร์ดีการ์ด​ส่วนตัวให้​กับดาว
วันนี้ผม​และครอบครัวมาส่งเธอ..ผมมารับประโยคสุดท้ายของเธอ ก่อนเธอ​จะจากผม​ไปอีกครั้ง
"ดาว​จะรอเข็มอยู่​​ที่โน่นนะ..ดูแลน้องมะเขือให้ดี ๆ​ ล่ะ.."
เธอกระซิบ​กับผม..ในห้องต้อนรับวีไอพี..
"ดาวรักมะเขือมากกว่าเข็มซะอีก..​จะบอกให้.."
ประโยคนี้เธอพูดดังให้มะเขือ​ได้ยิน
หมอนั่นยิ้มจนตาหยี
"มะเขือก็รักพี่ดาวคับ.."
แล้ว​ก็ทำหน้าม่อย..​เมื่อเห็นสายตาของผม
"อ้า..รักน้อยกว่าพี่เข็มรักพี่ดาวหน่อย​หนึ่ง​ก็ด้าย.."
ประโยคนั้น​..เรียกเสียงหัวเราะครืนให้เกิดขึ้น​ในห้องรับรอง..
มัน​เป็นเสียงแห่ง​ความสุข..​ที่ผมหวังว่ามัน​จะมีอยู่​ตลอด​ไป...​.
ตราบเท่า​ที่หัวใจ..ยังเต็มเปี่ยม​ไปด้วย​ความรัก
...​..
...​
..
.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๒ : รันนรา [C-17032 ], [118.173.69.253]
เมื่อวันที่ : 06 มิ.ย. 2553, 19.06 น.

จบครับ​..
ขออภัย​ที่ทิ้ง​ไปเสียนาน
คิดถึงนกน้อยทุก ๆ​ ท่านนะครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๓ : Rotjana Geneva [C-17047 ], [81.62.168.75]
เมื่อวันที่ : 09 มิ.ย. 2553, 12.58 น.

ว้าว จบแล้ว​ พี่รจอ่านตอนจบแล้ว​ก็สั่งขี้มูก​และเช็ดน้ำตา​ไป​พร้อมกัน

ซึ้งจังค่ะ​

จบแบบแฮปปี้​และหวานแหววสมหวัง​ที่สุด ​ซึ่งบ่อยครั้งชีวิตจริงไม่​เป็นอย่างนี้

เรื่อง​นี้ต่อ​ไปคง​จะ​ได้ดีพิมพ์ ​และ​ไปสร้าง​เป็นภาพยนต์

น้องรันนราสบายดีนะคะ​ พี่รจเห็นหาย​ไปนาน หวังว่าชีวิต การเรียน หน้า​ที่การงาน ​และ​ความรักคงราบรื่นดีทุกอย่าง

มอบ ให้ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๔ : รันนรา [C-17223 ], [125.24.79.107]
เมื่อวันที่ : 18 ก.ค. 2553, 20.18 น.

ขอบคุณพี่รจมาก ๆ​ ครับ​ ​ที่ไม่เคยลืมน้องรันคนนี้
คิดถึงค้าบบบบบ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๕ : Kitiyama [C-19051 ], [110.49.228.208]
เมื่อวันที่ : 04 ส.ค. 2557, 18.20 น.

ขอให้ปรับปรุงอีกซักนิ๊ด ก็น่า​จะ​ใช้​ได้แล้ว​วววว null null

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๖ : Kitiyama [C-19052 ], [110.49.228.208]
เมื่อวันที่ : 04 ส.ค. 2557, 18.21 น.

ขอให้ปรับปรุงอีกซักนิ๊ด ก็น่า​จะ​ใช้​ได้แล้ว​วววว null null

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น