นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๒ มกราคม ๒๕๕๓
ใจเปื้อนหมึก
vivawonder
...ใจเปื้อนหมึก...​​ ไฟฝันฉัน​​กำลัง​​จะดับ ​​และอกฉันก็ร้อนรุ่มเหมือนใจนั้น​​ใกล้​​จะระเบิด อะไร​​กันนี่...​​หรือว่า​​ความ​​เป็นคนของฉันบิดเบือน​​ไปแล้ว​​ ภายใต้รอยยิ้ม...
ใจเปื้อนหมึก...​

ไฟฝันฉัน​กำลัง​จะดับ
​และอกฉันก็ร้อนรุ่มเหมือนใจนั้น​ใกล้​จะระเบิด
อะไร​กันนี่...​หรือว่า​ความ​เป็นคนของฉันบิดเบือน​ไปแล้ว​

ภายใต้รอยยิ้มเสแสร้ง
ฉันร้องไห้​และหัวเราะ
ภายใต้ดวงตา​ที่หรี่ลง
ฉันเหยียดหยาม​และสมเพชทุกคน​ที่ฉันมอง
ภายใต้คำ "รัก"​ที่พร่ำพูด
ฉันเกลียดชัง​และเจ็บปวด

ไม่มี​ความ​เป็นจริงเหลืออยู่​ในตัวฉัน
​แม้​แต่เสี้ยว​ความคิด หรือห้วงเล็ก​ที่สุดของลมหายใจ
ล้วนหลอกลวง หลอกลวง หลอกลวง

ฉันไม่มี​ความรักเหลืออยู่​อีกแล้ว​
ฉันขายมัน​ไป​พร้อม​กับ​ความหวัง
​และแถม​ความฝัน​ไปให้ด้วย ในราคาถูกๆ​
ผู้​ที่ซื้อ​ไปนั้น​ก็​ได้แล่เนื้อเถือฝัน แล้ว​เคี้ยวกิน​ทั้ง​เป็นต่อหน้าฉัน
ทุกๆ​วัน ทุกๆ​วัน...​
ราว​กับภาพในนิยายสยองขวัญ​ที่ฉายซ้ำ​ไปซ้ำมา

ฉันกระโจนลงสู่ห้วงเหวของน้ำหมึก
​เพื่อ​ที่​ความเจ็บปวด สิ้นหวัง ​จะ​ได้ดำดิ่งลง​ไป​พร้อมกัน
น้ำหมึก​ได้ย้อมใจฉันจนดำสนิท
​ได้ละเลงสี​ที่มืดมิดลงบนใจ​ที่มืดบอด
​ได้พร่ำพรอด​ความหมองหม่น ในวังวน​ความทุกข์​ที่ไม่สิ้นสุด
ฉันจึงยังพอ​ได้มีชีวิตอยู่​​ได้
​เพราะมันทรมาน ฉันจึงอยากอยู่​
อยากอยู่​ต่อ ​เพื่อเจ็บ ​เพื่อรู้ว่าฉัน "ยังมีชีวิต"

ใจ​ที่เปลี่ยน​เป็นสีดำสนิท
​ได้กลืนกินถ้อยคำไว้มากมาย​
ถ่ายทอด​ความรู้สึก​ที่เก็บกด
ของตัวฉัน​ที่เย็นชา
​แต่กลับร้อนบ้าอยู่​ภายในดั่งไฟเผา

กรีดร้องให้คนช่วยนับพันครั้ง
​และแล้ว​ก็พึงใจ​ที่​จะอยู่​อย่าโดดเดี่ยวนิรันดร์มากกว่า

มีเพียงใจ​ที่เปื้อนหมึก
​และกาย​ที่อ่อนล้า​เป็น​เพื่อน

มือฉันขยับเล่าเรื่อง​ราว
​ที่มีเพียงฉันคนเดียว​ที่​ได้ยิน
​ได้กลิ่น
​ได้สัมผัส
​ได้รับรู้รส
ฉันว่ายหมึกไม่​เป็น ​และ​กำลังจมน้ำหมึก สำลัก!

​แต่ฉันก็ไม่รังเกียจ​ที่​จะแบ่งปัน
หากท่านปรารถนา​ที่​จะลองรส​ความทุกข์ของฉันบ้าง

ฉันแบ่งให้แล้ว​คำใหญ่
ตัดจากเสี้ยวใจ​ที่ดำเด่น
​จะหวาน เค็ม หรือขมฝาด
คุณก็​กำลังบริโภคอยู่​ สำลักอยู่​เช่นกัน

แด่​เพื่อนในทะเลน้ำหมึก...​
แท้จริงเรามิ​ได้แหวกว่ายกันอย่างโดดเดี่ยว
ไม่​ได้จมหาย​ไปลำพังดั่งลูกเรือพเนจร
เพียง​แต่​ความทุกข์​และประสบการณ์ ​เป็นของเรา ของ​ใครของมัน
​ที่พอ​จะเขียนแบ่งกันชิม​ได้ ในห้วงหนึ่ง​ของท้องทะเล...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3364 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ใจเปื้อนหมึก
ผู้แต่ง vivawonder
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๒ มกราคม ๒๕๕๓
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๙๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-16644 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 12 ม.ค. 2553, 14.22 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : สงคราม น้ำดำ [C-16646 ], [203.156.136.99]
เมื่อวันที่ : 12 ม.ค. 2553, 18.30 น.



โอ้ !!! ทะเลสีดำ !!!


แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ดักแด้ [C-16650 ], [118.172.62.22]
เมื่อวันที่ : 13 ม.ค. 2553, 16.14 น.

ใจ​ที่เปื้อนหมึกดำ ขอแก้คำ..พ่ำพรอด ​เป็นพร่ำพรอด​จะ​ได้ไหม? ลอง​ไปเช็คดูอีกทีนะ...​ทะเลน้ำหมึกมันสีดำเข้มข้นจริงๆ​ ดำบริสุทธิ์ดีกว่าดำๆ​ขาวๆ​ ​ที่แปลว่าด่างๆ​จริงไหม?

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น