นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๒
เด็กน้อยผู้ถือไม้กวาด(ใกล้ปีใหม่แล้วลองอ่านดูครับ)
To Be A TeacheR
...สิ่ง​​​ที่ทำให้ให้ธวัชซึ้งใจก็​​​คือมีเด็กตัวเล็กคนหนึ่ง​​​อายุประมาณ น่า​​​จะอยู่​​​สัก ป.2 เห็น​​​จะ​​​ได้ สวมหมวกซานตาครอส ช่วยผู้​​​เป็นแม่กวาดถนนอย่างสนุกสนานตามประสาเด็ก...
วันนี้ธวัชขับรถออกจากบ้านมา​​แต่เช้า​​​​เพื่อ​​จะกลับเชียงราย​​เขาขับรถมาด้วย ​​ความเร็วไม่สูงนัก​​เพราะมีด่านตรวจวัดแอลกอฮอล์ ​​และตรวจจับ​​ความเร็วอยู่​​ทุกหมู่บ้าน​​เขาขับมาเรื่อยๆ​​​​โดยมีหูฟัง เสียบอยู่​​​​กับหู​​เขาฟังเพลงอย่างเพลิดเพลินธวัชฮำเพลง​​ไปด้วย​​เขาค่อยๆ​​ขับ อย่างไม่รีบร้อน เปลวแดดอุ่นๆ​​มาปะทะหน้าทำให้คลาย​​ความหนาวเย็นให้แก่ธวัชบ้าง บางทีขับผ่านต้นไม้ก็​​ต้องรีบจับเสื้อกันหนาวไว้ให้แน่น​​เพราะกลัวลมเข้ามา ปะทะกายให้สะท้าน ฤดูหนาวปีนี้มาอย่างช้าๆ​​​​แต่ทวี​​ความหนาวมากกว่าทุกปี​​ที่ธวัชเคยประสบมา อาจ​​เป็น​​เพราะว่าปีนี้​​เขา​​ได้เข้ามาเรียน​​ที่เชียงรายหรือเปล่าก็ไม่รู้​ ​เพราะว่าเชียงราย​​จะหนาวจัดทุกปี ธวัชเริ่มปรับตัวเข้า​​กับบรรยากาศของเชียงราย​​ได้แล้ว​​​​เพราะมาเรียน​​ที่นี่ เกือบปีละ ก่อนออกจากบ้านมา​​เพื่อนๆ​​​​ที่บ้านของ​​เขายื้อ​​เขาไว้ให้อยู่​​ฉลองส่งท้ายปี เก่าต้อนรับปีใหม่ก่อน ​​แต่ธวัชปฏิเสธด้วยเหตุผล​​ที่ว่ามีการบ้านเยอะ​​ต้องรีบเคลียเดี๋ยว มหาวิทยาลัยเปิดมา​​จะส่งไม่ทัน ​​ที่จริงแล้ว​​การบ้านก็มีไม่เยอะหรอก​​แต่​​เป็น​​เพราะ​​เขาไม่อยาก​​ที่​​จะฉลอง วันขึ้น​​ปีใหม่​​เขาอยากทำบุญมากกว่าจึงกลับมาอยู่​​หอเฉยๆ​​​​เพื่อ​​จะ​​ไปทำบุญ ในวันขึ้น​​ปีใหม่​​กับรุ่นพี่
​​ระหว่างทาง​​ที่​​เขาขับมอเตอร์ไซมา​​เขาก็ทอดสายตัวมองดูอะไร​​ต่อมิอะไร​​มาก มาย​​​ทั้งสองข้างทาง มี​​ทั้งภูเขา​​ที่​​เป็นธรรมชาติงามตา ร้านขายข้าวหลามริมทาง ร้านสายไหม ปูจักจั่นริมทาง ​​เขาดูจนเพลิน ธวัชขับรถอย่างมีสติขับอย่างพอประมาณ​​สามารถชมวิวสองข้างทาง​​ได้ พอใกล้ถึงเชียงราย​​เขา​​ได้เจอภาพ​​ที่ประทับใจ​​ถ้า​​ใครได​​ต้องกลั้นน้ำตาแทบ ไม่อยู่​​แน่ๆ​​ ภาพนั้น​​คืนมีพนักงานกวาดถนน​​กำลังกวาดถนนอยู่​​อย่างมี​​ความสุข​​เพื่อเตรียม ​​พร้อมไว้ให้​​กับผู้​​ที่สัญจร​​ไปมา​​ได้เห็นทัศนภาพของถนนเมืองเชียงรายนี้ ว่ามี​​ความสะอาดตา​​และงดงามอย่างไรคนกวาดถนนมีอยู่​​ประมาณ4-5คนช่วยกันกวด อย่างมี​​ความสุขยิ้มแย้มให้กันอย่างจริงใจ​​โดยไม่แสดง​​ความเหน็ดเหนื่อยออก มาให้เห็นเลย​​​​ทั้งๆ​​​​ที่กวาดมาตั้งไกล​​แต่นี้ไม่ใช่ประเด็น สิ่ง​​ที่ทำให้ให้ธวัชซึ้งใจก็​​คือมีเด็กตัวเล็กคนหนึ่ง​​อายุประมาณ น่า​​จะอยู่​​สัก ป.2 เห็น​​จะ​​ได้ สวมหมวกซานตาครอส ช่วยผู้​​เป็นแม่กวาดถนนอย่างสนุกสนานตามประสาเด็ก​​ทั้งๆ​​​​ที่วันนี้โรงเรียน หลายๆ​​โรงเรียน​​เขาจับฉลากแลกของขวัญกันเด็กทุกคนควรมีชีวิต​​ที่ดี​​และ​​ได้ รับรางวัล คำชม บ้าง​​เมื่อ​​เขาทำอะไร​​แล้ว​​​​เป็นการดี​​เพราะเด็กทุกคน ​​เมื่อเติบใหญ่ขึ้น​​มา​​เขา​​ต้อง​​เป็น​​กำลังของชาติเด็กทุกคน​​ต้อง​​ได้รับการ ศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ​​แต่​​จะมีสักกี่คน​​ที่มี​​ความกระตือรือล้น​​และแยกแยะสิ่งไหนควรไม่ควร​​ได้​ ​โดยไม่​​ต้องให้​​ใครมาสอน ​​และ​​จะมีเด็กสักกี่คน​​ที่ยอมสละเวลาแห่ง​​ความสนุกสนาน​​เพื่อสร้างประโยชน์ แก่คนอื่น​​โดย​​ที่ตน​​ต้องเสียโอกาส​​ที่ตนพึงมีพึง​​ได้เหมือน​​กับเด็กคนนี้​ ​ที่​​เอาเวลาแห่ง​​ความสนุกนั้น​​มาช่วยแม่​​ซึ่ง​​เป็นผู้มี​​พระคุณของตนทำงาน​ ​เพื่อสังคม​​โดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค กล่าว​​คือไม้กวาด​​ที่เด็กน้อยคนนี้จับอยู่​​ในมือมันอันใหญ่มาก​​แต่เธอไม่ เกี่ยงเลย​​ เด็กคนนี้น่า​​จะมี​​ความคิดว่าการช่วยแบ่งเบาภาระให้ผู้มี​​พระคุณมีโอกาสไม่ มากกว่าการจับฉลากของขวัญกระมัง ​​ถ้าเด็กๆ​​ทุกคนหรือสักครึ่ง สัก​​ส่วน ในสังคมของเราทุกคน​​เป็นอย่างนี้เชื่อแน่ว่าประเทศของเรา​​ต้องพัฒนาอย่าง ก้าวหน้าแน่ ​​แต่​​จะมีเด็กสักกี่คนล่ะ​​ที่รู้จัก​​พระคุณของผู้​​ที่เลี้ยงตนมา บางคนปีใหม่ก็​​ไปฉลอง​​กับ​​เพื่อนๆ​​กินเหล้าเมายาปล่อยให้พ่อแม่​​เป็นห่วง​ ​โดยไม่นึกเลย​​ว่าปีใหม่น่า​​จะให้พ่อแม่ไม่ห่วงซักวัน​​โดยการอยู่​​​​พร้อมหน้า ​​พร้อมตากันกินข้าวด้วยกันแลกเปลี่ยน​​ความคิด​​ซึ่งกัน​​และกันไม่ใช่​​ไปเตร็ด แตร่เ​​ที่ยวบ้านโน้นดื่มบ้านนี้จนเมามายไม่รู้สติ​​ถ้าไม่ประสบอุบัติเหตุก็ ดี​​ไป ​​แต่​​ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้น​​ล่ะ ​​ใครกัน​​ที่​​จะเสียใจ ไม่ใช่พ่อแม่หรือคนในครอบครัวของท่านเหรอ
อยากให้กลับมาคิดใหม่ว่าเราควรทำอะไร​​ในวันปีใหม่​​เพื่อให้เกิดสิ่งดีๆ​​​​กับ เราละครอบครับ​​ ​​เพื่อ​​ความสามัคคี​​ความเข้าใจ​​ความปรองดองในครอบครัว ในวันปีใหม่นี้ก็ขอให้คุณผู้อ่านทุกท่านจงทำ​​แต่สิ่งดีๆ​​​​เพื่อชีวิต​​ที่ดี ตลอด​​ไป​​และก็ไม่ควรทำดีแค่ตอนดีใหม่เท่านั้น​​ขอให้ทำตลอด​​ไปตราบนานเท่านาน ​​เพื่ออนาคต​​ที่ดีของท่าน​​และคน​​ที่​​เป็น​​ที่รักของท่าน สังคม ​​และประเทศชาติ จึงฝากเรื่อง​​เด็กน้อยผู้ถือไม้กวาดคนนั้น​​ไว้ให้คิดด้วย

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3362 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง เด็กน้อยผู้ถือไม้กวาด(ใกล้ปีใหม่แล้วลองอ่านดูครับ)
ผู้แต่ง To Be A TeacheR
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๑๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-16632 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 30 ธ.ค. 2552, 23.49 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-16682 ], [193.134.193.5]
เมื่อวันที่ : 23 ม.ค. 2553, 21.16 น.

เรื่อง​น่าสนใจนะคะ​

หากเว้นวรรค เว้นบรรทัดบ้าง​จะอ่านง่ายกว่านี้ค่ะ​ ดูแล้ว​ตาลาย​ไปหน่อย​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น