นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๒
ควายสีชมพู: เรื่องของ.. เจ๊ติ๋ม
กานต์ติ
..."ตั้งแต่รักกันมา ชีวิตฉันไม่เคยมี​​ความสุขเลย​​.."

~~ (T_T) ~~...
pic_no_3141_1_15071.jpg





คนเรานี่แปลก..
​ทั้ง​ที่รักแล้ว​ทรมาน ​แต่ก็ไม่ยอมตัดใจ
รู้​ทั้งรู้ว่าเจ็บ ในใจก็ตะโกนว่า "ทนไม่ไหวแล๊ว!" ​แต่ก็ทน
หรือ​ความรัก​จะทำให้ "อึด" เหมือนคนเหล็ก
ถึง "I’ll be back .." ​ได้ตลอด

พูดถึงคนอึด นึกถึง "เจ๊ติ๋ม"
เจ๊ติ๋ม ​เป็นแม่ค้าข้าวมันไก่ ขายอยู่​ปากซอยมาตั้งแต่เราจำ​ความ​ได้
​ส่วนตาป๋วยผัวคนดี ​เป็นขี้เหล้า พอเมา​ได้​ที่ก็ทุบตีเมีย(ตามสูตร)
​เป็นอย่างนี้ประจำ ตั้งแต่เราจำ​ความ​ได้ก็เห็นตีกันมาอย่างนี้

30 กว่าปีแล้ว​มั้ง ​ที่ชีวิตเจ๊ติ๋มจำเจอยู่​​กับตาป๋วยมาแบบนี้(ไม่มีลูก)
วันๆ​ เจ๊ติ๋มก็ทำมาหากิน ​ส่วนตาป๋วยก็กินเหล้าไม่เคยช่วยงานอะไร​
บางครั้งเจ๊ติ๋มเหนื่อยมาก ​จะขอแรงตาป๋วยช่วยงานก็ไม่​ได้
​เพราะเดิมที ตาป๋วยมีศักดิ์​เป็น "นาย" ​และ​เป็นเจ้าของร้านตัวจริง
​ส่วนเจ๊ติ๋ม อดีต​เป็นเพียงลูกจ้าง​ที่ตาป๋วยข่มเหงจนตก​เป็นเมีย
ตาป๋วยถึงมองเจ๋ติ๋ม​เป็นแค่ "เมียทาส" ​จะโขก​จะสับยังไงก็​ได้

กลางคืน​เป็น..เมีย กลางวัน​เป็น.. ทาส
เห็นรักทรหดของเจ๊ติ๋มแล้ว​ หลายคนถึง​กับยอม​เป็น "บ่างช่างยุ"
ยุเช้า​ยุเย็นให้เจ๊ติ๋มหนี​ไปซะ อยู่​​ที่นี่ก็ไม่ต่างจากทาสคอยรับ​ใช้
เงินทองหา​ได้ตาป๋วยก็เก็บ ตัวเจ๊ติ๋มก็ไม่มีทะเบียนสมรส สมบัตรไม่มีสิทธิ์​ได้
เรียกว่า​ถ้าตาป๋วยตาย ​แม้กระทั่งร้านข้าวมันไก่ น้องๆ​ ตาป๋วยก็ริบหมด
คุณยายเราสนิท​กับเจ๊ติ๋มยังเคยถามว่า "อยู่​อย่างนี้แล้ว​มี​ความสุขหรือ?"
เจ๊ติ๋มบอก "ตั้งแต่​เป็นเมีย​เขามา ชีวิตหนูไม่เคยมี​ความสุขเลย​"
"​แต่​ที่ทนอยู่​​ได้​เพราะ "รักพี่ป๋วย" ​และก็ปลง​กับชีวิตแล้ว​"

"เวรกรรม" โบราณถึงบอกว่า อย่า​ไปยุ่งเรื่อง​ของผัวเมีย
คนละแวกบ้านเจ๊ติ๋มเลย​ไม่อยากยุ่ง ​ได้​แต่แซวเจ๊ติ๋มว่า "คู่ทุกข์คู่ยาก" ก็งี้แหละ​
​ส่วนตัวเจ๊ติ๋มเองก็ยอมรับชะตา ยังเคย​ได้ยินแกพูดเลย​ว่า "คง​เป็นเรื่อง​ของกรรม"
ไอ้เราก็ไม่รู้นะ ​จะ​เป็น​เพราะกรรม หรือ​เพราะเจ้าตัว​ที่สมยอมก็ไม่รู้
​แต่​ที่ชัวร์เลย​ก็​คือ ​ถ้าลองเหตุผลหลัก​เป็นเรื่อง​ของ "​ความรัก" ซะแล้ว​
ไม่จำ​เป็น​ต้องเสียเวลาหาคำตอบอะไร​เพิ่มอีก ​เพราะ "รักมันไร้เหตุผล" อย่างนี้เสมอ


~กานต์ติ~

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3141 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง ควายสีชมพู: เรื่องของ.. เจ๊ติ๋ม
ผู้แต่ง กานต์ติ
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๐๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-15585 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 24 มี.ค. 2552, 15.07 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ma-quid [C-15589 ], [117.47.87.16]
เมื่อวันที่ : 25 มี.ค. 2552, 01.13 น.

แนวคิดเจ๊ติ๋มอาจโบราณ​ไปแล้ว​สำหรับคนปัจจุบัน ยุค​ที่​ความรักเกิดก่อนการ​ใช้ชีวิตคู่
หมดยุคคุมถุงชน​ไปแล้ว​กานติ (สะกดการันย์ผิดแน่ ๆ​ โปรดอย่าถือสา--ไอ้คำ "การันย์"ก็สงสัย​จะเขียนผิด อิอิ)

เรื่อง​​ความรัก​จะมีผล​กับเรื่อง​การทนมือทนเท้าอ่ะ ไม่มีจริงหรอก

​ทั้งหมดนั้น​​เป็น​เพราะสิ่งเดียว​ที่พอโทษ​ได้

"เวรกรรม"

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : เด็กบ้านนอก [C-15591 ], [203.144.130.176]
เมื่อวันที่ : 25 มี.ค. 2552, 07.53 น.

สิ่งไหนทน​ได้ก็ทน ​ถ้าทนไม่​ได้ก็อย่า​ไปทนมัน มีสุภาษิต อยู่​บทนึง เขียนว่า เจ็บแล้ว​จำ ​คือคน เจ็บแล้ว​ทน​คือ ควาย บางครั้ง​ความรักมันกินไม่​ได้หรอก ​เพราะฉะนั้น​หาสิ่งดีๆ​ให้​กับชีวิตดีกว่า ​เอา​เป็นว่า เข้ามา​เป็น​กำลังใจให้​และกันนะครับ​ กานต์ติ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ปอ เปลือกไม้ [C-15592 ], [203.172.199.250]
เมื่อวันที่ : 25 มี.ค. 2552, 14.16 น.

ก็​จะรักเสียอย่าง​ต้องช่าง​เขา
​เอาตัวเราเปรียบ​ไป​ได้ละหรือ
ทาส​ทั้งตัว​และสมองรวมสองมือ
นี่แหละ​​คือทาสรักผู้ภักดี

​ความรักจงเจริญ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : กานต์ติ [C-15595 ], [125.26.38.111]
เมื่อวันที่ : 25 มี.ค. 2552, 20.00 น.

ปลื้ม !! ปลื้ม !!.. มีคนมาอ่านด้วยยยย ^_^

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น