นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๒
The Alistle Land
ตะกร้า
...เช้า​​วันหนึ่ง​​ในฤดูใบไม้ผลิ...​​. "แม่ครับ​​ ผม​​ไปมหา'ลัยแล้ว​​นะครับ​​" เสียงของ จอห์น เด็กหนุ่มสูงประมาณ175หุ่นเพรียวบางผมสีต้ำตาลเข้มตะโกนบอก​​กับผู้​​เป็นแม่...​​.....
เช้า​วันหนึ่ง​ในฤดูใบไม้ผลิ...​.
"แม่ครับ​ ผม​ไปมหา'ลัยแล้ว​นะครับ​"

เสียงของ จอห์น เด็กหนุ่มสูงประมาณ175หุ่นเพรียวบางผมสีต้ำตาลเข้มตะโกนบอก​กับผู้​เป็นแม่ก่อน​ที่​จะวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้าน
แล้ว​รีบวิ่งออกประตูหน้าบ้าน​ไป

"แล้ว​อย่ากลับบ้านเย็นล่ะ"

นาง เฮเลน ผู้เป้นแม่ตะโกนไล่หลังเด็กหนุ่ม

"อเล็กซ์...​มาค่ะ​" "เอเมล...​มาค่ะ​"

เสียงของอาจารย์คูลลี่ แบล็คมิว อาจารย์ประจำวิชาวิทยาศาสตร์เรียกชื่อนักศึกษาใหม่ในห้องเรียน

"เอ็ดดี้...​มาครับ​" "จอห์น...​. จอห์น...​.. จอห์น คิงคอสตัน"...​."มาครับ​...​.."

เด็กหนุ่มตะโกน​พร้อมวิ่งเข้าห้องเรียนอย่างรีบร้อน

"หยุด" อาจารย์คูลลี่สั่ง "เธอมาช้ากว่าเวลาเข้าเรียนตั้งยี่สิบนาที"
"ครับ​...​​แต่ว่าผม​ต้อง...​"

"ไม่​ต้องเถียง..วันนี้ครู​จะไม่ทำโทษ...​​ไปนั่ง​ที่​ได้"

อาจารย์คูลลี่พูดขึ้น​ขณะ​ที่จอห์น​กำลังอธิบายเหตุผล​ที่มาสาย

"ครับ​"

จอห์นพูดเสียงอ่อยๆ​ แล้ว​เดิน​ไปนั่ง​ที่โต๊ะข้างหน้าต่าง ตอนนั้น​เองสายตาก็เหลือบ​ไปเห็นโปสเตอร์เกมส์คอมพิวเตอร์เกมส์หนึ่ง​​ที่อยู่​อีกฟากหนึ่ง​ของถนน

"อลิสเติ้ล แลนด์"

เด็กหนุ่มอุทานเบาๆ​ แล้ว​จ้องมองรูปนั้น​ต่อ​ไป

"​เอาละวันนี้​เป็นวันแรก​ที่พวกเธอ​ได้เข้ามาเรียน​ที่นี่...​ครู​จะยังไม่เข้าสู่บทเรียน...​​แต่อยาก​จะพูดให้เธอ​ได้รู้ถึง​ความ​เป็นมาของวิทยาศาสตร์"

อาจารย์คูลลี่พูดอธิบาย​ความหมาย​และ​ความ​เป็นมาของวิทยาศาสตร์

"ในโลกนี้...​วิทยาศาตร์​ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้ว​ว่า...​ไม่มีเรื่อง​ใด​ที่เกิดขึ้น​​โดยปราศจากผู้สร้าง...​​โดยผู้สร้างเหล่านั้น​​คือ..มนุษย์​และหรือธรรมชาติ
ไม่มีสิ่งใดบนโลกนี้​ที่เกิดขึ้น​เหนือธรรมชาติ...​​เพราะวิทยาศาสตร์​ได้ให้ข้อพิสูจน์แล้ว​ว่า...​ทุกสิ่งทุกอย่างนั้น​มี​ที่มา...​.ฯลฯ"

ขณะ​ที่พูดนั้น​อาจารย์คูลลี่ก็มอง​ไปรอบๆ​ห้องเรียน...​แล้ว​สายตาก็มาหยุดนิ่งอยู่​​ที่จอห์น ​ซึ่ง​กำลังจ้องมองโปสเตอร์เกมส์ อลิตเติ้ลแลนด์ด้วยสายตาเพ้อฝัน

"จอห์น คิงคอสตัน"

อาจารย์คูลลี่ตะโกน

"ลองตอบครูมาสิว่า วิทยาศาตร์ทำให้เธอรู้ถึงอะไร​"

"เกมส์อลิสเติ้ลแลนด์ครับ​"

เด็กหนุ่มตอบ​โดย​ที่ไม่รู้สึกตัวว่าพูดอะไร​ออก​ไป

​ทั้งห้องเรียนส่งเสียงหัวเราะ...​...​

"เงียบ" อาจารย์คูลลี่กล่าวเสียงดัง "

"จอห์น บอกทุกคนสิว่าเธอ​ได้อะไร​จากเกมส์อลิสเติ้ลแลนด์"

"​ได้รู้ว่า...​เอ่อ...​มันมี...​เอ่อ...​คนสร้างมันขึ้น​มา...​​และ..เอ่อ...​ถึงมัน​จะเหมือนจริง...​มันก็เอ่อ...​.​เป็นสิ่ง​ที่มนุษย์สร้าง...​​และ...​ไม่มีจริงครับ​...​."

จอห์นตอบอย่างอ้ำอึ้ง

"ดีมาก...​.ทุกคนปรบมือ...​"

อาจารย์คูลลี่เอ่ยชม​และ​ทั้งห้องก็ปรบมือให้​กับจอห์นอย่างงงๆ​

"​เอาล่ะจาก​ที่ จอห์น ตอบมานั้น​ ทำให้เรา​ได้รู้ว่า เกมส์ถึง​จะเหมือนจริงเพียงใด..สุดท้ายมันก็​คือเกมส์​ที่มนุษย์สร้างขึ้น​เท่านั้น​...​
สิ่งมหัสจรรย์ทุกอย่างบนโลกล้วนเกิดขึ้น​จากฝีมือของผู้สร้าง​โดย​ทั้งสิ้น...​.ฯลฯ"

ขณะ​ที่อาจาารย์คูลลี่พูดอยู่​นั้น​จออห์นก็หัน​ไปมองดูโปสเตอร์เกมส์ อลิสเติ้ลแลนด์ อีกครั้ง...​.

เสียงกริ่งหมดเวลาเรียน​แต่เด็กหนุ่มก็ยังนั่งเหม่อลอยอยู่​

"จอหน์ คิงคอสตัน เธอชื่อจอห์น คิงคอสตันใช่มั๊ย"

เด็กสาวผมยาวสีบรอนซ์ นัยตาสีฟ้า เอ่ยทัก จอห์น แกมเรียกให้รู้ว่าหมดเวลาเรียนแล้ว​

"อ่อ...​ใช่ ชั้นชื่อ จอห์น แล้ว​เธอล่ะชื่ออะไร​"

จอห์นตอบคำถามนั้น​​พร้อมกลับถามกลับอย่างทันที​ที่เห็นหน้าผู้เอ่ยถาม​เขา​เมื่อสักครู่

"ซาร่า...​ซาร่า เวสรี่...​ยินดี​ที่​ได้รู้จักนะ" เด็กสาวตอบ "ยินดี​ที่​ได้รู้จักเช่นกัน"

จอห์นตอบอย่างทันท่วงที

"หมดเวลาเรียนแล้ว​นะ ​ได้เวลากลับ​ไปนอนเซ็ง​ที่บ้านแล้ว​"

ซาร่าเอ่ยขึ้น​​พร้อม​กับทำหน้าเซ็งๆ​

"อืม ใช่..​ได้เวลากลับ​ไปนอนเซ็ง​ที่บ้านแล้ว​"

จอห์นตอบ​พร้อม​กับหยิบกระเป๋า​และเดินออกนอกห้องเรียน​และมุ่งหน้ากลับบ้าน

จอห์นเดินคุย​กับซาร่ามาเรื่อยๆ​จนถึงสนามกีฬาหน้ามหาวิทยาลัย

"เธอเพิ่งย้ายมา​ที่นี่หรอ"

ซาร่าเอ่ยถาม

"ใช่..​คือแบบว่าแม่ชั้นเค้าย้ายมาอยู่​​กับพ่อเลี้ยงน่ะ"

ตอบ​พร้อม​กับยักคิ้วแล้ว​ทำหน้าเซ็งๆ​...​.แล้ว​เดินจากซาร่า..มุ่งหน้ากลับบ้าน​ไปทันที...​.

โปรดติดตามตอนต่อ​ไป...​.อาจ​จะนานหน่อย​นะครับ​...​ช่วงนี้เร่งเรื่อง​เรียนอยู่​เดี๋ยวไม่จบ..อิอิ

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3128 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง The Alistle Land
ผู้แต่ง ตะกร้า
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๗๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-15535 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 มี.ค. 2552, 12.19 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น