นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๙ มกราคม ๒๕๕๒
คนล่าฝัน
สะพานกระดาษ
...วันสี่ อยู่​​​​กับปีใหม่มาครบอาทิตย์แล้ว​​ บางทีพ่อคิดว่าวันเวลาเดือนปี​​ที่พวกเราสมมุติให้เรียกขานกันก็​​เป็นเพียงเส้นแบ่งปันให้ทุกอย่างมันลงตัว ​​แต่ชีวิตคน...
วันสี่

อยู่​​กับปีใหม่มาครบอาทิตย์แล้ว​ บางทีพ่อคิดว่าวันเวลาเดือนปี​ที่พวกเราสมมุติให้เรียกขานกันก็​เป็นเพียงเส้นแบ่งปันให้ทุกอย่างมันลงตัว ​แต่ชีวิตคนเรามีลมหายใจเข้าออก
อย่างต่อ​เนื่อง มีกิจกรรม​ต้องทำอย่างต่อ​เนื่อง​เพื่อสานต่อดูแลชีวิต ไม่ว่าเวลาไหน วันไหน เดือนไหน หากเรา​เอาใจใส่ชีวิต มันก็​เป็นเวลา​ที่ดี​ทั้งนั้น​ หากในห้องพ่อไม่มีปฏิทินข้างฝาเตือนวันเวลา พ่อเองก็คงไม่รู้ว่าปีใหม่มันมาเยือนร่วมอาทิตย์แล้ว​

เจ็ดปี​ที่แล้ว​พ่อ​ได้เริ่มบันทึกชีวิตไว้ให้ลูกอ่าน มีเวลาก็บันทึกไว้ ​เป็นบันทึกของคนล่าฝัน​ที่ส่งให้แม่อ่านอย่างต่อ​เนื่อง ขาดหาย​ไปร่วมสามปี​แต่ก็​ได้รวมเล่มไว้ปึกใหญ่ แม่​เขาเก็บไว้อย่างดี​ที่บ้านเก่า ตอนนี้เราอยู่​บ้านใหม่ มีโอกาสคง​ได้ย้อนกลับ​ไปอ่าน​เพื่อสานต่อชีวิตให้​เป็นเรื่อง​ราว วันสุดท้าย​ที่บันทึกพ่อจำไม่​ได้ ​เมื่อเริ่มใหม่จึง​ต้องนับกันใหม่ วันนี้​เป็นครั้ง​ที่สี่​ซึ่งพ่อ​ได้บันทึกถึงลูก หากนับ​เป็นจดหมายก็แทบ​จะนับกันไม่ถ้วนว่า​ได้เขียนถึงลูกกี่ฉบับ​แล้ว​ มองย้อนหลังก็ดูเหมือนมันเพิ่งผ่าน​ไป เจ็ดปีเหมือนเพิ่ง​ได้เขียนถึงลูก วันนี้เติบโตพ่ออดแปลกใจไม่​ได้ ไม่ทันไรก็โตกันหมดแล้ว​ เคยหอมแก้ม เคยจับเอวชูขึ้น​ฟ้าก็ทำไม่​ได้เหมือนก่อน คิดถึงวันเก่า ​แต่วันใหม่มันก็มีเรื่อง​ราว​ที่น่าบันเทิงใจให้ทำอีกมาก มัว​แต่จมอยู่​​กับวันเก่าก็อาจทำให้เราลืมนึกถึงคุณค่าของวันนี้​ไป​ได้

กระเป๋าติดตัวพ่อมีคำคมของจีน​ที่ฉีกจากหนังสือพิมพ์ติดไว้ ทุกครั้ง​ที่เปิดกระเป๋านี้​ต้องพบ​กับคำคม ชนะตัวเอง​ได้ โลกก็อยู่​ในอุ้งมือ อ่านทีไรก็บอก​กับตัวเองว่าคำคมนี้ช่าง​เป็นอมตะเสียจริง ​ใครก็แล้ว​​แต่หาก​เอาชนะใจตัวเองเอง​ได้อย่างราบคาบ อะไร​ ๆ​ ในโลกล้วน​เป็นเรื่อง​เล็กน้อย คนเรามีใจ​เป็นใหญ่ มีใจ​เป็นหัวหน้า ทุกอย่าง​จะสำเร็จ​ได้ก็​เพราะใจ อ่านดูแล้ว​ก็คล้ายง่าย​และรวบรัด ​แต่ลูกรู้ไหมว่าคนเรา​ส่วนใหญ่แพ้ใจตัวเอง แพ้​ความโลก โกรธ หลง ​ที่มันตั้งค่ายสู้อยู่​อีกฝั่งหนึ่ง​ของใจ เราอยากขาว มันก็อยากดำ เราอยากสูง มันก็อยากต่ำ เราอยากเย็น มันก็อยากดิ้นรนเร่าร้อน นี่​คือใจของคนเรา​ที่มีสองฝ่าย ​แม้พ่อเอง​จะมีคำคม​เป็นเสมือนยันต์กันผี ​แต่ก็ไม่วายโดนผีมันหลอกให้หลงกลอยู่​อย่างไม่ขาดสาย พยายาม​ที่​จะ​เป็นคนดี ​เป็นพ่อ​ที่ดี ​เป็นสามี​ที่ดี ​เป็นคนงาน​ที่ดี ​เป็นพลเมือง​ที่ดีประเทศชาติ ​เมื่อเลือกทางเดิน​ที่ถูกใจฉันมันก็เลย​​ต้องมาตามรับกรรมกันไม่มียกเว้น ยาดีมักขม ​ความดีมักฝืนใจ พ่อว่ามันคงจริงอย่างโบราณกล่าว

อาทิตย์หนึ่ง​​ที่ผ่าน​ไปพ่อรู้สึกว่า​​ได้ทำอะไร​​ที่น่าทำมากขึ้น​ ถึงงาน​ที่ทำอยู่​ก็คิดว่าทำ​ได้อย่างดีแล้ว​ พ่อก็อดไม่​ได้​ที่​จะถามตัวเองว่าทำให้ดีขึ้น​กว่านี้​ได้ไหม หากทำ​ได้​จะมัวรออะไร​อยู่​ ปรากฎว่ามีหลายอย่าง​ที่พ่อทำ​ได้ดีขึ้น​กว่า​ที่เคย​ได้ทำมาหลายปี คนเรา​เมื่อทำอะไร​มาอย่างต่อ​เนื่องบางทีก็ละเลย​ใจว่ามันคงทำ​ได้เพียงเท่านี้ ​แต่หากนั่งหาช่องทาง มันก็มองเห็นว่าทำ​ได้ดีกว่านี้อีก ​ซึ่งอาทิตย์นี้พ่อก็​ได้ทำมาด้วยตัวเอง ​เพื่อนพ่อคนหนึ่ง​เคยบอกว่าหาก​จะทำอะไร​ก็ขอให้ทำอย่างสุด​ความ​สามารถ ​เมื่อทำแล้ว​ก็​จะ​ได้คำตอบอย่างถูก​ต้อง ​คือทำแล้ว​​และทำ​ได้เท่านี้ ดีกว่านี้ไม่​ได้อีกแล้ว​ ​เพราะมี​ความ​สามารถเพียงเท่านี้ เจ้านายก็ด่าไม่ออก ลูกน้องก็บ่นไม่​ได้ เราก็ไม่รู้สึกมีมลทินใจ

พ่อรู้ว่าการ​เป็นหัวหน้าครอบครัว​ที่ดีนั้น​ไม่ใช่ขยันทำงานอย่างเดียว วันหนึ่ง​ทำอะไร​ให้ครอบครัวบ้าง อันนี้ลูกไม่​ได้ถามหรอกนะ พ่อถามตัวเอง ​เพราะเรื่อง​ขยันทำงานพ่อว่าคงไม่มี​ใครในบ้านติดใจ พ่อมองย้อน​ไปถึงปี​ที่แล้ว​​และหันมองปีนี้ว่ามีอะไร​​ที่พ่อควรทำให้ดีขึ้น​กว่าเดิมบ้าง มีอะไร​​ที่พ่อควร​จะ​เอาชนะใจตัวเองให้อยู่​หมัด ​เพราะ​เมื่อ​เป็นหัวหน้าครอบครัว​และ​เอาตัวเองให้อยู่​หมัด อะไร​ ๆ​ มันก็คงอยู่​หมัดแน่นอน ดู ๆ​ แล้ว​ก็มีเรียงมา​เป็นหน้ากระดาน ​ที่มีคู่ต่อสู้มากอย่างนี้คง​เป็น​เพราะพ่อไม่ค่อย​ได้ขึ้น​เวทีชก หากชกมาอย่างต่อ​เนื่อง​และสมศักดิ์ศรี คงไม่มีคู่ชกมาสวมนวมรอคิวมากอย่างนี้ อันนี้พ่อก็คงยอมรับอย่างไม่มีข้อแก้ตัว ​เมื่ออยาก​เป็นแชมป์ก็​ต้อง​พร้อมชก วันนี้พ่อ​พร้อมชก​และหวัง​จะ​เอาคู่ต่อสู้ให้อยู่​หมัดด้วยใจ​ที่แน่วแน่ หวังว่าลูก ๆ​ ​และแม่คงให้​กำลังใจอยู่​ข้างเวที

ชีวิตคู่​ต้องอดทน ประโยคนี้พ่อ​ได้ยินมามาก แรก ๆ​ ก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก วันเวลาผ่าน​ไปมีประสบการณ์ ก็​ได้คำตอบว่าชีวิตคู่นั้น​​ต้องอดทนจริง ๆ​ จึง​จะอยู่​รอด​ได้ ​เอา​แต่ลำพัง​ความคิด ​ความรุ้สึกของตัวเอง ชีวิตคู่ก็สั้นเพียงวันเดือน ​เอา​ความอบอุ่นของลูก ๆ​ ​ที่เกิดอย่างบริสุทธิ์มาตักเตือน ก็​ได้​ความคิดว่า เรา​คือผู้เริ่มต้น เรา​คือผู้สร้าง ​จะทำลายด้วยมือตัวเองนั้น​ให้อภัยไม่​ได้อย่างเด็ดขาด พ่อยอมรับว่าหลายต่อหลายครั้ง​ที่​เอา​ความอดทน​และ​ความจริงนี้มาย้ำเตือนต้วเองให้ลุกขึ้น​ยืน​เป็นพ่อ​ที่ดีของลูก ​เป็นสามี​ที่ดีของแม่บ้าน
เราจึงมีวัน​ที่อบอุ่นอย่าง​ที่​เป็นอยู่​นี้ เรียกว่า​เมื่อใจมัน​จะดึงให้ต่ำเราก็ทำตัวให้สูงกว่ามันอีกร้อยเท่าพันเท่า จนมันดึงเราไม่ลง

ผ่าน​ไปเพียงอาทิตย์ พ่อบอก​กับตัวเองว่าปีนี้​จะ​เป็นปีทอง ​จะพยายามทำให้ดีกว่าปีก่อน ​แม้​จะไม่มีอะไร​​ที่น่าตื่นเต้นให้บันทึก ​แต่ในใจพ่อก็มีเรื่อง​ราวมากมาย​ให้สะสาง ​ต้อง​เป็นพ่อทีดี ไม่บ่นมากเหมือนก่อน ​ต้อง​เป็นสามี​ที่ดีไม่บ่นมากเหมือนก่อน ​ต้อง​เป็นเจ้านาย​ที่ดีของหมาสามตัว​ที่นิสัยแตกต่างกันอย่างอยู่​คนละขั้วโลก ตัวหนึ่ง​ธรรมชาติอยู่​​กับหิมะ ตัวหนึ่ง​ใหญ่โตชอบ​เอาใจ อีกตัวนั้น​เล็ก​แต่ซุกชนนิดหน่อย​ก็ร้อน ลำพังพ่อเอง​กับลูกก็หนักหนาพอสมควรแล้ว​ มีหมาสามกำเนิดร่วมวงด้วยก็กลาย​เป็นเวทีวงใหญ่จัดขบวนลำบาก ​แต่พ่อก็​จะพยายาม​เป็นคนดีไม่เรื่อง​มากเหมือนก่อน ​ใครขับรถปาดหน้าก็ปล่อย​เขา​ไป เราก็​ไปของเราอย่าง​ที่เคย​ไป ไม่จำ​เป็น​ต้องรับรู้ว่าคน​ที่ขับปาดหน้านั้น​​เป็น​ใคร ​เขา​จะรีบ​ไป​ที่ไหนของ​เขา เรา​คือเรา​เขา​คือ​เขา เรา​ต้องมีอาการครบสามสิบสองกลับบ้านพบหน้าลูกเมีย ​เขา​จะเหลือกี่อาการก็ไม่ใช่เรืองของเรา อะไร​​ที่ทำให้ดีกว่าปีก่อนนั้น​​ได้พ่อก็​จะพยายามทำ

อาทิตย์หนึ่ง​ผ่าน​ไป ​ได้รู้​เขารู้เรา ​เขา​คือปีเก่า เรา​คือปี​ที่​กำลัง​เป็นอยู่​นี้ ​เขา​แม้​จะดูไม่ดีนัก ​แต่เรา​ที่​กำลัง​เป็นอยู่​นี้ก็​สามารถทำให้ดีกว่า​เขา​ได้ พ่อจึงมั่นใจว่าทุกอย่าง​ที่เราควบคุม​ได้ก็​จะ​เป็นอย่าง​ที่ใจเรา​ต้องการ หมาสามตัว​ที่​เอามาเลี้ยงตั้งแต่คลอดพ่อก็ทำใจแล้ว​ ​เพราะเราควบคุมมัน​ได้เท่า​ที่มันให้ควบคุม นอกจากนั้น​แล้ว​ก็​ต้องทำใจ ด้วยรัก​และผูกพันบางครั้ง​เมื่อมันมาควบคุมเราก็​ต้องให้มันทำอย่างเลือกไม่​ได้ อย่างวันนี้มันคาบรองเท้าพ่อ​ไปทิ้งหลังบ้านด้วย​ความหงุดหงิด พ่อก็สงบปากสงบคำเดิน​ไปเก็บมาไว้​ที่เดิมอย่างสงบเสงี่ยม ไม่​แม้กระทั่ง​จะหัน​ไปขึงตาดุใส่มัน

คงด่วนเกิน​ไป​ที่​จะบอกว่าปีใหม่นี้ดี ​แต่อาทิตย์หนึ่ง​ผ่าน​ไปมันก็ไม่เลวร้ายนัก ​ได้สำรวจตัวเอง ​ได้ทบทวนเรื่อง​ราวต่าง ๆ​ ​ได้บอก​กับตัวเองว่านี่มันเข้าปีใหม่แล้ว​นะ ​จะทำอะไร​ก็รีบทำกัน อย่าง​ที่บอกลูกไว้ตั้งแต่เริ่มบันทึก หากฝาห้องพ่อไม่มีปฏิทินเตือน พ่อเองก็ไม่รู้ว่าวันนี้​เป็นวันหนึ่ง​ของปีใหม่ ​เพราะ​เมื่อตะวันตกดินมันก็จบสิ้นวันใหม่ ตะวันขึ้น​มาอีกครั้งมันก็เริ่มวันใหม่ ไม่มีเดือน ไม่มีปี มัน​เป็นของมันอย่างนี้มานับร้อยพันปี

ทุกอย่างในโลกเราล้วน​เป็นเรื่อง​สมมุติ ไม่มีอะไร​จริงแท้แน่นอน ชื่อของสิ่งต่าง ๆ​ ​ที่เราเรียกขานกันก็ล้วน​แต่​เป็นชื่อสมมุติ ตั้งขึ้น​มา​เพื่อให้เรียก​และเข้าใจกันในท้องถิ่นนั้น​ ๆ​ กลางวันกลางคืน ดิน น้ำ ลม ไฟ ร้อยชาติก็ร้อยภาษา ​แต่สื่อ​ความหมายเดียวกัน คำว่าวอเตอร์ในภาษาอังกฤษก็หมายถึงว่าน้ำ หาก​ใครพูดอากัว ก็หมายถึงน้ำเช่นกัน​แต่​เป็นภาษาสเปน ภาษาฮินดีก็ว่า ปานี นี่​คือน้ำในหลาย​ความสมมุติ

ชีวิตเราไม่ใช่เรื่อง​สมมุติ ​แต่​เป็นเรื่อง​จริง​ที่เรา​แต่งขึ้น​ ทุกลมหายใจ ทุกนาที ปีใหม่นี้เราควรทำให้มัน​เป็นจริงอย่าง​ที่ชีวิตควร​จะ​เป็น ​เพราะชีวิตคนเรานั้น​​จะอยู่​​กับ​ความสมมุติไม่​ได้ ​ต้องอยู่​​กับ​ความจริง ​ต้องเรียนหนังสือ ​เพื่อให้สอบผ่าน ​ต้องทำงาน​เพื่อให้มีราย​ได้ ​ต้องสู้​เพื่อวันต่อ​ไป ล้ม​เมื่อวันก่อน วันนี้​ต้องฝืนใจลุกขึ้น​สู้อีกครั้ง ​แม้​จะไม่มี​ใครอยากยอมรับ​ความจริงนี้ ​แต่นี่​คือชีวิต นี่​คือ​ความจริง ​เป็นทางผ่าน​ที่ทุกคน​ต้องเดิน

วันนี้เหนื่อย​กับงานมาก ​แต่ก็เข้าใจว่างานทำให้ชีวิตพวกเราลงตัว มัน​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของการดูแลชีวิต มัน​คือ​ความจำ​เป็นหากเรา​ต้องการอยู่​อย่างปกติสุข วันข้างหน้าหากมันไม่​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของการดูแลชีวิต ไม่มี​ความจำ​เป็น​ต้องทำ เราอาจ​จะเหงา​และคิดถึงมันก็​ได้ ​เพราะเคย​ได้ยินบ่อย ๆ​ ว่าคนเราพอปลดเกษียนแล้ว​ก็เหงา ​เพราะไม่มีอะไร​ให้ทำ กลาย​เป็นคนหมดไฟ​ไป การทำงานจึงไม่เพียงทำให้ชีวิตลงตัว ​แต่มันน้ำหล่อเลี้ยงให้ชีวิตนี้มันมีชีวิต ​แม้เหนื่อย​แต่พ่อก็พยายมทำ​ความเข้าใจมัน พ่อว่าการพยายามทำ​ความเข้าใจอะไร​ ๆ​ ในวงจรชีวิตเรานี้ช่วยผ่อนหนักให้​เป็นเบา​ได้มาก

วันนี้บันทึกยาว​ไปหน่อย​​เพราะมีเวลา คิดว่าบันทึกเผื่อวัน​ที่เวลามันจำกัดหรือไม่มีเลย​ก็แล้ว​กันนะ



รักลูกทุก ๆ​ คน

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3077 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง คนล่าฝัน
ผู้แต่ง สะพานกระดาษ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ มกราคม ๒๕๕๒
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๓๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-15257 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ม.ค. 2552, 03.34 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น