นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๑
คนล่าฝัน
สะพานกระดาษ
...วันสอง ไม่ทันไรปีเก่าก็​​จะอำลา​​ไปแล้ว​​ ไม่คิดว่า​​ได้บันทึกถึงลูก​​เมื่อร่วมสองอาทิตย์แล้ว​​ ดูเหมือนเพิ่ง​​ได้เขียน​​ไปไม่นาน วันเวลาบางทีมันก็ผ่าน​​ไปเร็วมาก...
วันสอง


ไม่ทันไรปีเก่าก็​จะอำลา​ไปแล้ว​ ไม่คิดว่า​ได้บันทึกถึงลูก​เมื่อร่วมสองอาทิตย์แล้ว​ ดูเหมือนเพิ่ง​ได้เขียน​ไปไม่นาน วันเวลาบางทีมันก็ผ่าน​ไปเร็วมาก บางทีมันก็คล้ายจงใจแกล้งเชื่องช้าให้เราหงุดหงิด ​แต่มันก็​เป็นของมันอย่างนี้มาตั้งแต่มนุษย์เราตั้งเวลาว่าวันหนึ่ง​​ต้องมียี่สิบสี่ชั่วโมงนะ ตั้งแต่นั้น​มามันก็ไม่เคยหักหลังพวกเราเลย​ หกสิบวินาทีก็​เป็นหนึ่ง​นาที หกสิบนาทีก็​เป็นหนึ่ง​ชั่วโมง ยี่สิบสี่ชั่วโมงก็นับ​เป็นวันหนึ่ง​ ​พร้อม​กับดวงตะวันขึ้น​​และตก นี่ก็ถึงวันสุดท้ายของปีแล้ว​ บางคนก็คงมี​ความรู้สึกว่า​ปีนี้มันนาน บางคนก็รู้สึกว่า​มันสั้น พ่อเองรู้สึกว่า​มันสั้น มันก็คง​เป็นเพียงแค่​ความรู้สึก ​เพราะถึงอย่างไรมันก็มีสามร้อยหกสิบห้าวันอย่างครบถ้วนเหมือน​ที่เคยมีมาอย่างไม่ลำเอียง

พ่อเคยชิน​กับการทบทวนตัวเอง มีเวลา​ต้องทบทวนกัน หากมีเวลา​และไม่หลงลืมก็​จะทำ​เป็นรายวัน ยุ่งมากขึ้น​ก็​เป็นรายอาทิตย์ สิ่งหนึ่ง​​ที่ทำให้พ่อ​ได้ทบทวนตัวเอง​คือการจดไดอารี่ประจำวัน นิสัยนี้จำไม่​ได้ว่าเริ่มขึ้น​​เมื่อได ​จะให้เดาก็คง​เป็นตอนอายุประมาณสิบสามหรือสิบสี่ปี พ่อเริ่มจดบันทึกประจำวัน​ส่วนตัวในชีวิต ชอบเขียนเรื่อง​ราวของตัวเอง หรือเรื่อง​ราวต่าง ๆ​ ในชีวิตไว้อ่าน ทำเรื่อยมาจน​เป็นนิสัยถึงวันนี้ เสียดาย​ที่ไดอารี่​แต่ละปีของพ่อ​ต้องสูญหาย​ไป​เพราะย้ายถิ่นฐานบ่อยมาก ​ที่เหลือพอ​ได้อ่านก็คงสักหกเจ็ดปี

การทบทวนตัวเองคงเหมือนการทบทวนหนังสือเรียนของลูก ทบทวน​เพื่อย้ำเตือน​ความทรงจำ ทบทวน​เพื่อให้รู้ผิดรู้ถูก ให้เกิด​ความมั่นใจว่า​ที่​ได้ทำ​ไปนั้น​มันถูก​ต้องแล้ว​ หรือหากไม่ถูกก็​จะ​ได้ทำให้มันถูก ทบทวน​เป็นรายวันก็​เอาตั้งแต่เช้า​มาถึงก่อนล้มตัวนอนว่ามีอะไร​​ที่ทำ​ได้ดี มีอะไร​​ที่ไม่ควรทำ มีอะไร​​ที่ควรทำให้ดีกว่านี้ ทบทวน​เป็นรายอาทิตย์หรือรายเดือนก็กว้างขึ้น​มาหน่อย​ พ่อไม่รู้ว่าคน​ส่วนใหญ่​จะ​เป็นอย่างนี้หรือเปล่า ​แต่นี่​คือตัวของพ่อ ทำบ้างไม่ทำบ้างเท่า​ที่เวลา​จะอำนวย ​แต่ก็เรียกว่า​เป็นคนหนึ่ง​​ที่พยายาม​จะทบทวนตัวเองอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

ปีเก่า​ที่​กำลัง​จะอำลา​ไปนั้น​ย้อนทบทวนก็มีเรื่อง​​ที่น่าสนใจ หลายต่อหลายเรื่อง​ไม่เคยเกิดขึ้น​มาก่อน นี่​คือเรื่อง​​ที่น่าสนใจ ​เป็นเรื่อง​ใหม่​ที่เข้ามาสูชีวิต คงไม่เฉพาะพ่อคนเดียว​ที่มีเรื่อง​ใหม่เข้ามาสู่ชีวิตปีนี้ ร้อยพันชีวิตก็ร้อยพันเรื่อง​ราวอย่าง​ที่พ่อเคยบอก​กับลูกไว้ ​แต่บันทึกนี้​เป็นเรื่อง​ของครอบครัวเรา อะไร​​ที่มันน่าบันทึกพ่อก็​จะจดมันไว้​เพื่อให้ลูก​ได้รับรู้​เมื่อเติบโตเขียน​เป็นอ่าน​ได้

ปีนี้คงไม่ถึง​กับ​เป็นปีทอง ​แต่ก็ไม่ถึง​กับ​เป็นปีทองแดง ปีนี้คงเรียก​ได้ว่า​เป็นปีเงิน ไม่ใช่ว่าพวกเรามีเงินมากขึ้น​ ​แต่​เป็นปี​ที่พวกเราไม่ถึง​กับย่ำแย่ พออยู่​พอกิน มี​ความสุขตาม​ที่ควรมี ไม่ถึงขนาดรุดหน้าเกิน​ความคาดหมาย พ่อขอสรุปเรื่อง​ราวของปีนี้เท่า​ที่คิด​ได้ไว้​เป็นเรื่อง​ราวของปีดังนี้

ใน​ส่วนของครอบครัว พวกเราก็​เป็นปึกแผ่นดี ลูกคนโต​และน้องหญิงชายสองคนก็รัก​ใคร่สามัคคีกันดี มีทะเลาะเบาะแว้งหรือกลั่นแกล้งกันบ้างก็​เป็นธรรมดา ​แต่​เมื่อพ่อแม่ห้ามปรามว่าอย่างนี้ดีอย่างนี้ไม่ดีลูก ๆ​ ก็เชื่อฟัง ​ซึ่งก็ถือว่าดีขึ้น​กว่าปี​ที่แล้ว​

ใน​ส่วนของการเรียนรู้ พ่อก็แทบน้ำตาไหลในวัน​ไปพบครูก่อนปิดภาคเรียน คุณครูชมลูกว่า​เป็นนักเรียน​ที่ดี​ที่สุดของห้อง ​แม้​จะติดอันดับสองก็ถือว่าน่าภูมิใจในเรื่อง​คะแนน ครูยังบอกว่าอยากให้นักเรียน​ทั้งห้อง​เป็นเหมือนลูก พ่อจำคำนี้​ได้ไม่เคยลืม วันแล้ว​วันเล่า​ที่พ่อเฝ้าสอนลูกให้ทำการบ้าน​และอ่านหนังสือ ​เมื่อ​ได้คำตอบพ่อก็รู้ว่าคนเรามีกรรม​เป็นตัวกำหนด ทำดีก็ย่อม​ได้ดีเสมอ​ไป แทบไม่มียกเว้น เรื่อง​ของลูก​เป็นตัวอย่าง​ได้

ในเรื่อง​ของ​ความรักพวกเราก็รักกันอย่างแน่นเหนียวเหมือนเคย ดูเหมือนมัน​จะเพิ่ม​ความเข้มขึ้น​ด้วย พ่อแม่ก็คงยังรักลูกอย่างเต็มดวงใจเหมือน​ที่ผ่านมา ​แต่พ่อรู้สึกว่า​​จะมี​ความรักแม่เพิ่มมากขึ้น​กว่าปีก่อน เรียกให้ฟังง่ายก็คง​เป็นว่ามี​ความเข้าใจแม่มากขึ้น​ แม่คิดอะไร​พูดอะไร​พ่อก็​เอาใจใส่มากขึ้น​ ​ซึ่งพ่อถือ​เป็น​เป็นเรื่อง​ดี ​เพราะชีวิตคู่นั้น​​คือการตัดตัวเองให้เหลือครึ่งหนึ่ง​ อีกครึ่ง​เป็นของคน​ที่เข้ามาร่วมชีวิต​กับเรา รวมกันจึง​เป็นคู่​ที่สมบูรณ์ ดังนั้น​ชีวิตคู่จึงไม่มีเพียงพ่อคนเดียว มีแม่​เป็น​ส่วนประกอบด้วย ​ส่วนผสมของอะไร​ก็แล้ว​​แต่หาก​ต้องเทครึ่งต่อครึ่ง ​เมื่อเทไม่สม​ส่วนมันก็ออกผลมาไม่สมบูรณ์ ชึวิตคู่พ่อว่าก็คงไม่ต่างจากนี้ พ่อ​กับแม่รู้จักกันมายี่สิบกว่าปี ร่วมชีวิตกันมานาน ​เมื่อมี​ความรู้สึกอยากฟังอยากรับรู้​ความคิดของแม่ พ่อถือว่านี่​เป็นสิ่งแปลกใหม่​และดี

ในเรื่อง​ของการสร้างชีวิต พ่อก็ถือว่า​เป็นเรื่อง​แปลกใหม่​และน่าชื่นชม แม่เริ่มทำงานวันละเก้าชั่วโมง ​ซึ่งถือว่า​เป็นสิ่ง​ที่แม่ไม่เคยทำมาก่อน หรือทำก็​เป็นบางครั้งบางคราว ​ส่วนพ่อก็ทำ​โดยไม่มีกำหนดเหมือนเคย วันไหน​ที่งานเยอะก็ทำมาก วันไหน​ที่งานน้อยก็​ได้พักหายเหนื่อย ​โดย​ส่วนรวมก็ถือว่าพ่อ​กับแม่ทำงานหนัก​เพื่อให้ครอบครัวเรา​เป็นปึกแผ่น ทำหนักกว่าปี​ที่แล้ว​ ​ซึ่งถือว่าดี ​เพราะพ่อเชื่อว่างานหนัก​และการ​เอาใจใส่​คือ​ความสำเร็จ วันนี้​แม้​จะไม่ถึงขนาดว่าเห็น​ความสำเร็จ ​แต่ก็รู้ว่าพวกเรา​ได้ทำในสิ่ง​ที่ควรทำ

ในเรื่อง​​ความสุขของครอบครัว ปีนี้พ่อคงยกให้​เป็นปีทอง ​เพราะพวกเรา​ได้ทำในสิ่ง​ที่ไม่เคยทำมาก่อน ​ได้​ไปท่องเ​ที่ยวหลายต่อหลาย​ที่​ซึ่งไม่เคย​ไป ​ได้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเล ​ได้ขึ้น​​เขาลุยห้วย​ทั้ง ๆ​ ​ที่ยัง​เป็นเด็ก ​ซึ่งถือว่าโชคดีกว่าพ่อ​และแม่มาก ไม่รวมถึงเรื่อง​​ที่พ่อ​กับแม่ไม่ค่อยมีปากเสียงกันเหมือนปีก่อน

เท่า​ที่คิด​ได้ตอนนี้ก็คงมีเท่านี้ ไม่ว่าปีเก่ามัน​จะ​เป็นอย่างไร พ่อก็นับถือมันว่า​เป็นปีหนึ่ง​​ที่ทำให้พ่อ​เป็นคนมากขึ้น​ เรียนรู้อะไร​มากขึ้น​ ​แม้​จะเขียนไม่​ได้อธิบายไม่ออก ​แต่ลึก ๆ​ ในใจก็รู้ว่าตัวเอง​ได้เติบโตผ่านวันเวลาของปีนี้ พ่อ​เป็นสามี​ที่ดีขึ้น​ พ่อ​เป็นพ่อ​ที่ดีขึ้น​ ​เป็นคน​ที่ดีของสังคมมากกว่าปีก่อน ​แม้มัน​จะผ่าน​ไปในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า พ่อก็ขอขอบคุณมัน​ได้ผ่านเข้ามาในชีวิต ขอคุณปีนี้อย่างเต็มดวงใจ

ปีเก่า​กำลัง​จะผ่าน​ไป ปีใหม่​กำลังมาเยือน พ่อไม่รู้​จะว่างตัวอย่างไร คล้ายคนมีแขกมาเยือนสองคน​พร้อมกัน ​จะไล่ส่งคนเก่าก็เคยคุยกันมานาน ​จะหัน​ไปสนใจ​แต่คนใหม่ก็คล้ายลืมคนเก่า ทำให้ดี​ที่สุด​คือการวางตัว​เป็นกลาง

ขอขอบคุณปีเก่า​ที่ให้ลมหายใจ​และชีวิตจนผ่านเลย​มาถึงปีใหม่ ขอต้อนรับปีใหม่​ที่เข้ามาเยือน ทุกสิ่งทุกอย่างของปีเก่าหากผิดพลาด​ไป​ทั้ง​ที่ตั้งใจหริอไม่ก็โปรดอภัย ​จะจดจำไว้​เป็นบทเรียนสอนใจ ปีใหม่​ที่มาเยือนก็​จะทำหน้า​ที่​เป็นเจ้าภาพอย่างเต็ม​ความ​สามารถ

อำลาปีเก่าด้วย​ความจำ​เป็น ต้อนรับปีใหม่ด้วยใจเปิดกว้าง

รักลูกทุก ๆ​ คน


++

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3068 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง คนล่าฝัน
ผู้แต่ง สะพานกระดาษ
ตีพิมพ์เมื่อ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๖๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-15234 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 31 ธ.ค. 2551, 07.42 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น