นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๑
คนล่าฝัน
สะพานกระดาษ
...นานมากแล้ว​​​​ที่พ่อไม่​​ได้บันทึกอะไร​​ถึงลูกเลย​​ ​​ส่วนหนึ่ง​​คง​​เพราะยุ่ง​​กับการดูแลชีวิต เวลาว่างไม่ค่อยมีเหมือนก่อน มีเรื่อง​​ราว​​ที่​​ต้องรับผิดชอบสะสางมากขึ้น​​ ​​ความ...
วันใหม่

นานมากแล้ว​​ที่พ่อไม่​ได้บันทึกอะไร​ถึงลูกเลย​ ​ส่วนหนึ่ง​คง​เพราะยุ่ง​กับการดูแลชีวิต เวลาว่างไม่ค่อยมีเหมือนก่อน มีเรื่อง​ราว​ที่​ต้องรับผิดชอบสะสางมากขึ้น​ ​ความสำคัญของการบันทึกเรื่อง​ราวถึงลูกก็เลย​ลดลง​ไปอยู่​อันดับล่าง ๆ​

วันเวลา​ที่ขาดหาย​ไปก็ไม่นานถึง​กับสานต่อเรื่อง​ราวของเรา​ทั้งครอบครัวไม่เต็มรูป มีเวลาพ่อจึงย้อนกลับมาบันทึกไว้​เป็น​ความทรงจำ วันข้างหน้าย้อนมองก็​ได้รู้​ที่​ไป​ที่มาของชีวิต ลูก​จะแปลกใจอย่างยิ่ง​เมื่อเติบโตขึ้น​ว่าเรื่อง​ราวต่าง ๆ​ ในชีวิตคนเรา​ทั้งดีร้าย ​เมื่อมองด้วย​ความ​เป็นกลาง มองอย่างมีเหตุมีผล แทบทุกเรื่อง​​จะ​เป็นครูสอนเราให้ดูแลชีวิต​ได้ดีขึ้น​ นี่​คือ​ความจริงสิ่งหนึ่ง​ในหลายต่อหลายสิ่ง​ที่พ่อเรียนรู้จากการผ่านชีวิตมา อยากให้ลูกจำ​ความ​เป็นจริงนี้ไว้ให้ขึ้น​ใจ ​เพราะมัน​จะช่วยให้ลูก​ได้มีเครื่องมือในการดูแลชีวิต​ได้มากขึ้น​ การดูแลชีวิตก็ไม่ต่าง​กับการปรุง​แต่งอาหาร มีเครื่องดีครบถ้วน อุปกรณ์​พร้อม มันก็ออกมา​เป็นจานเลิศรส

บันทึกนี้เรื่อง​ราวก็คงเหมือน​กับ​ที่ลูก​ได้อ่านมา ​เป็น​ทั้งบันทึกเรื่อง​ราว บันทึกอารมณ์ บันทึกแทบทุกสิ่งทุกอย่าง​ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา​ทั้งครอบครัว เรื่อง​ใด​ที่ควรจดจำหรือน่าบันทึกพ่อก็จดเก็บมันไว้ตรงนี้ ​เพื่อพวกเรา​ทั้งครอบครัว​จะ​ได้มีบันทึกประจำบ้าน วันหนึ่ง​ข้างหน้า หรือวันไหน ๆ​ ​ที่อยาก​จะเข้ามาทบทวนชีวิตหรือครอบคร้วก็ไม่​ต้อง​ไปไกลหยิบบันทึกนี้มาอ่านก็เห็นภาพ​ได้อย่างเต็มรูป

พ่อตั้งชื่อบันทึกเล่มนี้ว่า คนล่าฝัน ลูกก็คง​ได้รับรู้แล้ว​ตั้งแต่เริ่มแรก พ่อไม่มีชื่ออื่นให้​ใช้ ​เพราะอยาก​เอาชื่อนี้มา​เป็นแรงจูงใจ มา​เป็นเครื่องเตือนใจของทุก ๆ​ คนว่าลึก ๆ​ ลง​ไปในดวงใจทุกดวงมีฝัน ร้อยหมื่นพันฝัน ​แม้​จะแตกต่างหลากหลาย ​แต่พ่อแน่ใจว่าแทบทุกชีวิตทีเกิดมาลืมตาดูโลก ​เมื่อถึงวัย​ที่รู้เรื่อง​ก็​ต้องมีเป้าหมายทิศทางในชีวิตของตัวเอง​ทั้งสิ้น ​ที่ยังโลเลตัดสินใจไม่ถูกว่า​ต้องการอะไร​จากชีวิต หรือ​จะทำอะไร​​กับมัน สักวันหนึ่ง​ก็​จะตัดสินใจเอง ถึงการไม่อยาก​เป็นอะไร​ก็ถือ​เป็น​ความ​ต้องการของคนนั้น​ ๆ​ ​ได้เช่นกัน ​เขาอยาก​เป็นอย่างนั้น​ คน​ที่อยาก​เป็นนักบวชก็ไม่ต่าง​กับคน​ที่อยาก​เป็นนักธุรกิจในเรื่อง​ของ​ความ​ต้องการของชีวิต มีเวลาพ่อ​จะขยายเรื่อง​ราวนี้ให้ลูกทราบ ​เมื่อพ่อเองก็​เป็นคนหนึ่ง​​ที่อยาก​เป็นอะไร​ต่อมิอะไร​มามากในชีวิตผ่านมา มีฝัน​ที่​ต้องไล่ล่ามาก เรียกว่าตั้งแต่เล็กจนถึงวันนี้ไล่ล่ามันมาตลอด ชื่อของบันทึกนี้จึงตรงตัว​กับเจ้าของมันอย่างยิ่ง

มีฝันจึงทำให้มีชีวิต พ่อเคย​ได้ยินคน​เขาพูดกันไว้ พ่อเอง​ส่วนตัวก็เชื่ออย่างนั้น​ ​เพราะเท่า​ที่ผ่านมา​และ​เป็นอยู่​ก็ผ่านมา​และ​เป็นอยู่​​ได้​เพราะมี​ความฝัน​เป็นดินน้ำหล่อเลี้ยงให้มันงดงาม ​แม้ฝันของพ่ออาจแตกต่างจากคนอื่น ฝันของพ่อก็จำ​เป็นดั่งดินน้ำ​ที่ต้นไม้ทุกชาติพันธุ์​ต้องการ​เอา​ไปหล่อเลี้ยงตน

​ได้เข้ามาทักทายบันทึกก็อุ่นใจ คล้าย​ได้กลับมาเยือนบ้านเก่า ​ได้เข้ามาพบ​กับลูก​และทุกคนอย่างเงียบ ๆ​ ​เพราะหลายต่อหลายครั้งก็มีเวลาตอนกลางคืน ทุกคนเข้านอนกันหมด ​แต่ทุกครั้ง​ที่​ได้เข้ามาบันทึกก็คล้ายมีทุกคนนั่งร่วมวงอยู่​ด้วย นี่​เป็นเรื่อง​หนึ่ง​​ที่พ่อชอบเวลา​ได้เข้ามาบันทึก ไม่โดดเดี่ยว ​ได้ทักทุกคนในคราวเดียวกัน ชดเชย​ส่วน​ที่ขาดหายในวันนั้น​ ๆ​

อยาก​จะให้ลูก​ได้รับรู้เรื่อง​ราวอย่างต่อ​เนื่อง ​แต่ลูกก็คงเข้าใจว่านี่​เป็นเพียงงานรอง มีเวลาก็ทำ งานหลัก​ที่​ต้องทำ​โดยไม่มีข้อ​แม้นั้น​​คือการ​ต้องตื่นเช้า​​ไปทำงานให้ชีวิตทุกคนลงตัว หากงานหลักกลับมา​เป็นรอง มี​ความสำคัญน้อยลง ลูกคง​ได้พบ​กับพ่อบ่อยขึ้น​

รักลูก​และทุก ๆ​ คนเช่นเคย

 

F a c t   C a r d
Article ID A-3058 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง คนล่าฝัน
ผู้แต่ง สะพานกระดาษ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๑๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-15168 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 14 ธ.ค. 2551, 22.35 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-15169 ], [83.180.228.226]
เมื่อวันที่ : 15 ธ.ค. 2551, 00.53 น.

ยินดีต้อนรับ "สะพานกระดาษ" ค่ะ​ ขึ้น​ต้นเรื่อง​​ได้สละสลวย-กินใจ น่าติดตามมากค่ะ​ คน​ที่​เป็นลูกของพ่อคนนี้ (หาก​เป็นเรื่อง​จริง) ​ต้อง​เป็นคน​ที่โชคดีมาก

ชอบ​ที่บอกว่า ทุกเรื่อง​ราว​ที่เกิดขึ้น​ในชีวิตล้วน​เป็นเครื่องสอนใจให้เราเติบโต...​. จริง ๆ​ แล้ว​ ทุกอย่างย่อม​เป็น​ไปตามวิบากกรรมของมนุษย์เรา ทำมาอย่างไร ก็​ได้อย่างนั้น​...​.

ด้วยมิตรไมตรี

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น