นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๖
love is power
Fantasy
 

แสงดาวแสงเดือนสาดส่อง ยิ่งมองยิ่งหมองยิ่งเศร้า
เสียงเพลงขับกล่อมเบา เบา สองเราอยู่ห่างร้างไกล
มองดาวยิ่งดึกนึกหวั่น ความฝันยิ่งหมดแรงคว้า
ใกล้ใจแต่ไกลลิบตา ตัวข้านั่งพลางถอนใจ
ในเสี้ยวแห่งความจำหนึ่ง เสียงก้องยังกังวาลใส
คำพูดซึ้งหวานจับใจ พูดไว้เป็นมั่นสัญญา

รักเรามีเศร้าเคล้ามา ปัญหาใช่อยู่ที่ใจ
อยู่ที่ระยะทางห่างไกล ไม่ใกล้เช่นใจสองเรา
ข้ามองท้องฟ้าพลางหาว น้ำค้างพร่างพราวหนาวกาย
กระชับเสื้อผ้าอุ่นได้ แต่ใจอุ่นไอรักเธอ


ข้าฝากสายลมบอกเธอ พบเจอเจ้าจงบอกด้วย
ว่ารักของข้าจะช่วย มอบความอบอุ่นให้เธอ
ความเหงาความเศร้าหายไป หัวใจเต้นแรงถี่ครั้ง
เมื่อเสียงมือถือข้าดัง จากนั่งข้าลุกขึ้นยืน


เสียงเธอดังจากปลายสาย คำพูดมากมายเอ่ยถาม
ว่าข้าเป็นอย่างไรบ้าง อ้วนผอมตรอมสุขเพียงใด
ใจข้ากลับมาเปี่ยมสุข จากทุกข์กลับมาเลือนหาย
ตอบเธอว่าข้าสบาย คิดถึงห่วงใยทุกวัน
เสียงเธอเบาลงอีกนิด กระซิบข้าคิดไหวหวั่น
เธอบอกว่าหากสักวัน เธอนั้นคงต้องจากไป
ข้าถามกลับว่าทำไม หัวใจพลันเจ็บจนชา


คงไม่ใช่เลิกรักหรอก เธอบอกอย่างนั้นกับข้า
เป็นเพราะมะเร็งนำพา ใจข้านั้นแทบหลุดลอย
เหมือนมีดกรีดคว้านในอก เหมือนดั่งนรกแกล้งข้า
น้ำใสไหลรินจากตา ตัวข้าแทบขาดใจตาย


เธอร้องไห้ตามก่อนปลอบ พูดปลอบว่าเธอรักข้า
ยังคงไม่ลืมสัญญา ต่อฟ้าที่ให้แก่กัน
แต่เมื่อเรื่องเป็นแบบนี้ เรื่องที่ทำลายความหวัง
"สัญญา..." เธอสะอื้นเสียงดัง หมดหวังหมดทางเป็นจริง


ข้าเช็ดน้ำตาอาบหน้า พูดว่าเธอยังมีหวัง
อุปกรณ์รักษาครบครัน หากทันรักษาท่วงที
เธอบอกมันสายเกินแก้ ที่แย่แพทย์ยังหมดหวัง
เสียงสะอึกสะอื้นสลับดัง ทั้งเธอทั้งข้าปวดใจ


"จากนี้ขอจงรับรู้" เธอจะอยู่ข้างข้างกับข้า
ทุกที่ทุกกาลเวลา ขอข้าจงได้มั่นใจ
แม้เราไม่เคยใกล้กัน แต่ใจเรานั้นชิดใกล้
ถึงตัวเราอยู่แสนไกล แต่ใจรักมั่นผูกพันธ์


เธอเงียบก่อนพูดอีกว่า ห้ามข้าติดต่อกลับไป
จากนี้ขอให้บอกใจ ว่าเธอนั้นหมดเวลา
ข้าแย้งกลับไปว่าไม่ เราใกล้จากกันนี่นา
ใยเธอไม่ปล่อยให้ข้า เฝ้าดูแลเธอจนตาย


เธอสูดหายใจลึกลึก บอกข้าให้นึกดูว่า
หากเธอนั้นถึงเวลา น้ำตาข้าคงร่วงริน
ร้องไห้ครั้งเดียวดีกว่า บอกว่ามันจะดีขึ้น
ชีวิตข้ายังยั่งยืน จะฝืนตรมทุกข์ทำไม


แสงทองกระจ่างขอบฟ้า เธอข้าลาครั้งสุดท้าย
จนกว่าจะถึงวันตาย ถึงตายข้าจะเฝ้าเธอ
เธอบอกว่าข้าน่าตี ยังดื้ออย่างนี้เสมอ
ข้าบอกว่าเพราะรักเธอ พร่ำเพ้อเพราะเธอทุกวัน


สุดท้ายเธอให้ข้าคิด เธอพูดอีกนิดหนึ่งว่า
ภพหน้าหากมีบุญญา ขอข้ากับเธอใกล้กัน
ภพนี้เห็นทีต้องจาก ต้องพรากเพราะโรคหนักหนา
เธอบอกรักข้าอีกครา ก่อนลาแล้ววางสายไป


มือถือหลุดจากมือข้า น้ำตายังคงเอ่อไหล
เสียงเพลงเคยดังเงียบไป หัวใจหนาวเหน็บอีกครา
ข้านั่งมองดูตะวัน จากวันเปลี่ยนคืนเหมือนบ้า
ไม่สนใจกับกาลเวลา หมุนผ่านเนิ่นนานเรื่อยไป


เสียงโทรศัพท์แว่วดัง จากปลายเตียงนอนของข้า
หวังให้เป็นเธอโทรมา เผื่อถ้าสวรรค์เป็นใจ
ความหวังเลือนลางจางไป หาใช่เบอร์เธอโทรเข้า
ข้านั่งก้มหน้าซบเข่า ไม่อยากพูดคุยกับใคร


เบอร์เดิมโทรเข้าอีกครั้ง ข้ารับด้วยความรำคาญ
คิดด่าออกไปเสียบ้าง แต่อ้าปากค้างแปลกใจ
"ฮัลโหลนั่นโอใช่ไหม" เสียงในที่ก้องกังวาล
เสียงหนึ่งเมื่อครั้งวันวาน เสียงหวานของตาลนั่นเอง
เธอบอกว่า"หมอทำได้" ผ่าตัดผ่านไปฉลุย
ข้าดีใจกระโดดเตียงนอนกระจุย เธอพูดคุยปกติอย่างดีใจ



เหตุการณ์นี้ผ่านไปใจข้านึก ความรู้สึกข้างในเมื่อได้คิด
ข้าสัญญากับเธอแล้วไม่ผิด ได้ใกล้ชิดสมใจที่ไฝ่ปอง
แว่วเสียงเพลงเคยได้ยินแว่วยินมา ใจของข้าเปี่ยมความสุขหมดทุกข์แค้น
"รักของเราไม่ว่าไกลไร้เขตแดน" ข้าหยิบแหวนคิดในใจก่อนให้เธอ
 
F a c t   C a r d
Article ID A-301 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง love is power
ผู้แต่ง Fantasy
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๑๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-915 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 03 พ.ย. 2546, 10.59 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น