นิตยสารรายสะดวก  Forward Articles  ๐๑ กันยายน ๒๕๕๑
วันฌาปนกิจตัวเอง
ข้าวฟ่าง
...ขอทุกท่านอย่าเสียใจ หาก​​จะมีอายุไม่ถึง ๑๐๐ ปี ​​แต่ขอให้มี​​ความยินดี ​​และ​​เป็นสุข​​ที่​​ได้ทำ​​ความดี ​​เพื่อ​​ความ​​เป็นคน​​ที่สมบูรณ์ในชาติปัจจุบันของท่าน...
วันหนึ่ง​ในชั้นเรียนวิชาศึกษาศาสตร์ตามแนวพุทธ อาจารย์ผู้สอน​ที่ข้าพเจ้าชื่นชมเสมอมา บอกให้นักศึกษาหยิบกระดาษมาคนละ ๑ แผ่น แล้ว​เขียนอะไร​ก็​ได้ถึงตัวเอง ​ถ้าวันหนึ่ง​​กำลังถูกเผา ​ความจริงอาจารย์​ต้องการให้เขียนสรรเสริญตนเองแล้ว​ให้คนอื่นอ่านวัน​ที่มีงานศพของตัวเอง ​โดยอาจารย์บอกว่า ให้เขียนสิ่ง​ที่อยากให้คนพูดถึงเราในวันนั้น​ อยากให้​เขารู้ว่า ​ที่ผ่านมาเรา​ได้ทำสิ่งใด​ไปบ้าง

ข้าพเจ้าหยิบกระดาษขึ้น​มา​และเขียนสิ่งเหล่านี้


สิ่ง​ที่อยากพูด...​ สำหรับทุกคน​ที่มาร่วมงานฌาปนกิจของข้าพเจ้าในวันนี้

ทุกท่าน...​...​...​...​.. ร่างกายของข้าพเจ้า​ที่​กำลังถูกเผาอยู่​ในขณะนี้ ไม่​ได้​เป็นของข้าพเจ้า ไม่​ได้​เป็นของเราทุกคน

ดังนั้น​ ​เมื่อเราไม่​ได้​เป็นเจ้าของ ถึงเวลาของ​เขา​เขาก็​ต้องแยกจากเรา​ไป

ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาให้ทุกคนมี​ความเสียใจ อาลัยอาวรณ์ หรือรู้สึกคิดถึงข้าพเจ้า จน​เป็นเหตุให้เกิด​ความเศร้าโศก ทำให้จิตใจมี​ความวิตกกังวลไม่เบิกบานผ่องใส

...​ทุกท่านทราบดีอยู่​แล้ว​ว่า การตายจากกัน​เป็นการสูญสิ้นของขันธ์ ๕ ​ซึ่งไม่จีรังยั่งยืน ดังนั้น​ ทุกท่านควรทำใจตั้งแต่ขณะ​ที่ยังมีชีวิตอยู่​ว่า...​

"วันหนึ่ง​ ท่านก็​ต้องถูกเผาเหมือนข้าพเจ้าในขณะนี้"

สิ่ง​ที่ข้าพเจ้าอยากให้ท่านคิดถึงตอนนี้ ​คือ การสั่งสมกรรมดีในทุกเวลา หากข้าพเจ้าเคยทำ​ความดีให้ท่านรู้สึกระลึกถึงมาบ้าง ก็ขอให้การกระทำนั้น​​เป็น​กำลังใจให้ทุกท่านอยาก​จะทำ​ความดีนั้น​เช่นกัน...​

ขอทุกท่านอย่าเสียใจ หาก​จะมีอายุไม่ถึง ๑๐๐ ปี ​แต่ขอให้มี​ความยินดี ​และ​เป็นสุข​ที่​ได้ทำ​ความดี ​เพื่อ​ความ​เป็นคน​ที่สมบูรณ์ในชาติปัจจุบันของท่าน

ขอขอบคุณทุกท่านจากใจ​ที่มาวันนี้.

หลังจากเขียนเสร็จเกิด​ความรู้สึกว่า​ ​ต้องทำ​ความดีเข้าไว้ ​เพราะไม่รู้ว่าวันไหนเรา​จะอยู่​บนเชิงตะกอน การทำ​ความดี​จะทำให้เราไม่เสียใจ ​และไม่ประมาท​กับชีวิต ขอบคุณอาจารย์​ที่จุดประกาย​ความคิด ให้​ได้รู้สึกถึงการอยู่​​โดยไม่ประมาท ดีกว่าการมีชีวิตเสมือนหนึ่ง​ผู้​ที่ตายแล้ว​ด้วย​ความประมาท...​แล้ว​ท่านหละอยู่​​กับทุกวันอย่างไร?

หาก​จะลองหากระดาษสักแผ่นมาเขียนสิ่ง​ที่อยากบอกผู้อื่นในวัน​ที่เราไม่อยู่​ดูบ้างก็​จะ​เป็นการดีไม่น้อยทีเดียว อย่างน้อยวันนี้ของเราก็ทำให้รับรู้บาง​ความรู้สึก บางช่วงเวลาของตัวเอง...​​เป็นการเตือนตน​ที่ดีวิธีหนึ่ง​​ได้ดีทีเดียว

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2950 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง วันฌาปนกิจตัวเอง
ผู้แต่ง ข้าวฟ่าง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๑ กันยายน ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เก็บความคิดมาฝาก
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๗๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-14560 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 01 ก.ย. 2551, 17.15 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-14713 ], [83.180.75.247]
เมื่อวันที่ : 28 ก.ย. 2551, 22.20 น.

ไอเดียดีค่ะ​ ​เป็นคติเตือนใจให้สังวรณ์ว่า ​ความเกิดแก่เจ็บตาย​เป็นของแน่ เราหนีมันไม่พ้น

​ส่วนสิ่ง​ที่เขียนในกระดาษนั้น​ก็แสดง​ความเข้าใจธรรมในระดับสูงทีเดียว...​.

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น