นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
ผู้หญิงน่ากอด คนนี้ ที่เราเรียก "แม่"
cat911
...ผู้หญิงน่ากอด คนนี้ ​​ที่เราเรียก "แม่" "พรุ่งนี้ก็โรงเรียนเปิดแล้ว​​ รีบนอน​​ได้นะเรา" เสียงของแม่ ดังสะท้อนใน​​ความคิดฉัน ยังคงเหมือนเดิม ด้วย​​ความรู้สึก​​และ...
ผู้หญิงน่ากอด คนนี้ ​ที่เราเรียก "แม่"
"พรุ่งนี้ก็โรงเรียนเปิดแล้ว​ รีบนอน​ได้นะเรา" เสียงของแม่ ดังสะท้อนใน​ความคิดฉัน ยังคงเหมือนเดิม ด้วย​ความรู้สึก​และแววตาอาทร คำพูด ก็เปลี่ยนแปลง​ไปตามกาลเวลา จากวันนั้น​ ถึงวันนี้ ยี่สิบปีแล้ว​สินะ ฉันคิดเรื่อยเปื่อย คง​เป็น​เพราะวันแม่ ใกล้ เข้ามาทุกที ทำให้ อะไร​ อะไร​ รอบ ๆ​ ตัวก็มี​แต่เรื่อง​ ของแม่ เลย​อดคิดไม่​ได้ ว่า แม่ ของ เรานั้น​ก็ไม่ธรรมดา นะ จริง ๆ​
คลิกดูภาพขยาย

แม่ ​เป็นผู้หญิงอดทน มาก ถึงมาก​ที่สุด ​ทั้งขยัน​และ เข้มแข็ง ฉันเคยคิดเสมอ ว่า ​ถ้า ฉันขยัน สักครึ่งหนึ่ง​ ของแม่ ฉันคง ​จะเงินทับตัวตาย ...​ แม่ตื่น ตีห้า ฉันตื่น 9 โมง แม่เลิกงาน สองทุ่ม ฉันเลิกงาน หกโมง...​(บอกแล้ว​ แม่ฉันขยันกว่า​ใคร ​ใคร)

เราย้ายมาอยู่​ เมือง นี้ด้วยกัน สองแม่ลูก ใช่แล้ว​ สองแม่ลูก ​เพราะเหตุผล ​ที่ครอบครัวทั่วโลก​จะเข้าใจ​ได้ง่าย ๆ​ ว่า ​เมื่อ พ่อของเรา​ไปรักคนอื่น มากกว่า แม่เรา เท่านั้น​เอง ...​

แม่ ​แต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย ตามค่านิยมสมัยก่อน ​ที่อยากให้ผู้หญิงออกเรือนเร็ว (​ไป​เป็นทาสผู้ชาย) ขออภัย ​ที่​จะอดจิกกัดเพศ พ่อไม่​ได้ ​เพราะไม่เคย​ได้อยู่​​พร้อมหน้า​แต่ไหน​แต่ไร เลย​นึกไม่ค่อยออก ว่า​จะชื่นชมตรงไหนดี แม่ ไม่​ได้ มี​ความรู้มากมาย​ แค่ มส.6 ไม่เคยออกนอกบ้าน ก็มา ผจญชะตา ​ที่เมืองใหญ่ ๆ​ อย่างพัทยา รับจ้าง ตัดเย็บเสื้อผ้า ส่งร้านดัง ๆ​ อย่าง โรงแรมรอยัลคลิฟ มีงานมาก็พอเลี้ยงปากท้อง สองแม่ลูก​ได้

คลิกดูภาพขยาย


​เมื่อย้ายมา ก็มีค่า​ใช้จ่าย ไหน​จะเรื่อง​โรงเรียน จำ​ได้แม่นยำ ว่า ย้ายมาตอน ​จะขึ้น​ ป.5 แม่อยากให้เรียนโรงเรียนเอกชน​ที่​จะ ​ได้เรื่อง​ภาษา ​เพราะเห็นว่า เราออก​จะอยู่​เมืองฝรั่ง ​แต่มันก็มีปัญหา ​ที่ว่า ก็โรงเรียนเอกชน เหล่านี้นั้น​ ​เขาเรียนภาษาอังกฤษกันมาตั้งแต่ ป.1 ​ส่วนเราเรียนวัดมา นี่ ภาษาอังกฤษ ยังไม่เจอสักตัวเลย​ เจรจากันว่า ทางโรงเรียน ​จะยอมให้เรียน ​ถ้าสอบผ่าน ​และแน่นอน มีภาษาอังกฤษด้วย

สองแม่ลูก​ใช้เวลาช่วงปิดเทอม ท่อง เอ บี ซี กัน​ทั้งวัน ด้วย​ความ​ที่แม่ก็ไม่มีพื้นฐานมากนัก ​กับฉัน ไม่มีพื้นฐานเลย​ เรียกว่า งู งูปลา ปลา ​กับ ปลา ปลา ปลา (น่า​จะแย่กว่า งู​กับปลา นะจริงไหม) ฉันก็ท่อง​ไป​เป็นนกแก้วนกขุนทอง เรื่อยเจี้อย ​ไปจนถึงวันสอบ แม่ปั่นจักรยานพาเรา​ไปสอบ (ไม่รู้ทำไมเราไม่นั่งรถสองแถวกัน หรือว่าไม่มีเงิน) ​ซึ่งระยะทางมันไกลมาก จาก พัทยาใต้ ​ไป นาเกลือ ตอนนี้มาคิดดู ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ​ คนหนึ่ง​ ปั่นจักรยาน ตากแดดร้อนเปรี้ยง ซ้อนท้ายเด็กน้อย ​ไป ​เป็น สิบกิโล จนถึงห้องสอบ สาย​ไปหน่อย​ ​แต่​เขาก็ให้สอบ...​ จำ​ได้ว่า ออกจากห้องสอบคนสุดท้าย ทำมัน​ไปจนหมดเวลา (​เพราะว่า ทำไม่​ได้ ยากจริง จริง อันนี้มันอ่านว่าอะไร​หนอ เอ เอ เอ แอนท์ มด หรือเปล่าหนา) แล้ว​เราก็ สอบเข้า​ไปจน​ได้

คลิกดูภาพขยาย

วันมอบตัว นักเรียน แม่ไม่มีเงินสักบาท​ เบิกธนาคารก็ไม่​ได้ ​เพราะมัน​เป็นวันจักรี หรือถึง ​จะเบิก​ได้ ก็อาจ​จะมีไม่พอ ​เพราะเรา​ได้ยินว่า นอกจากค่าเทอมแล้ว​ ยังมีค่าแป๊ะเจี๊ยอีก (อาแป๊ะ ไม่รู้ทำไมเจี๊ยะแพงจัง) เราจำ​ได้แม่น (สมัยก่อนยังไม่มีเอทีเอ็มนะคะ​) แม่บอกว่า มีทางเดียว ว่าแล้ว​ก็ปลดสร้อย​พระ ​ที่ติดตัวมานาน เท่า​ที่ฉันเห็น เดินเข้าร้านทองทันที ฉันไม่ค่อยเข้าใจในตอนนั้น​ แม่บอกว่า ฝากไว้ก่อน นะ ไว้ค่อยมา​เอา ​แต่จนแล้ว​จนรอด ฉันก็ไม่​ได้เห็นสร้อยเส้นนั้น​กลับมาอยู่​บน คอแม่อีกเลย​

ผ่านมานาน นับ 20 ปี ​แต่ทุกนาทียังแจ่มชัด จุดเริ่มต้นของ​ความสำเร็จ ในชีวิตเรา มีเท่านี้ ...​สั้น สั้น ง่าย ง่าย ​แต่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน

"กินข้าวหรือยังลูก แม่ตำน้ำพริกปลาทูนะ ​ที่ลูกชอบ ​เอาไหม แม่​จะอุ่นข้าวให้" เสียงนุ่มนวลปลุกฉันจากห้วง​ความคิด ฉันกินข้าวมาแล้ว​ ​กับลูกค้า ​แต่ฉันไม่เคย ปฎิเสธ ​กับข้าวแม่ อาหารพื้น ๆ​ ของแม่ อร่อยเสมอ มากกว่ากว่าภัตรคารไหนในโลก ​เพราะทุกจานมี​ความรัก ​ความห่วงหา อาทร เสมอ ​และไม่มี​ที่ใด ในโลก ​จะเสริฟอาหารแบบนี้ให้คุณ​ได้ ไม่ว่า​จะราคาแพงเท่าไร ก็ตาม


"แม่กินหรือยัง กินด้วยกันไหม" ฉันถาม
"กินแล้ว​ล่ะ รอลูกไม่ไหวหรอก กว่า​จะกลับมา นี่ก็แบ่งไว้ให้"
ฉันเดินเข้า​ไปกอดแม่ นาน นิ่ง แน่น แน่น
"ขอบคุณค่ะ​แม่" ฉันไม่รู้​จะพูดอะไร​ รู้เพียง​แต่ว่า รักผู้หญิงคนนี้มากเหลือเกิน ผู้หญิงน่ากอดคนนี้ รักจนไม่รู้​จะทำอย่างไร ให้ แม่รู้ว่าฉันรักแม่มากแค่ไหน

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2922 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง ผู้หญิงน่ากอด คนนี้ ที่เราเรียก "แม่"
ผู้แต่ง cat911
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๑๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : Rotjana Geneva [C-14469 ], [83.180.109.152]
เมื่อวันที่ : 14 ส.ค. 2551, 02.38 น.

อ่านแล้ว​อบอุ่นมาก​ที่สุดเลย​ค่ะ​ ขอยกให้​เป็นเรื่อง​เด่นประจำวันแม่แห่งศาลานกน้อยนะคะ​ ​และมอบ ให้ด้วย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-14481 ], [202.91.19.205]
เมื่อวันที่ : 16 ส.ค. 2551, 20.51 น.

ส่งยิ้มให้ครับ​ ​เป็น​เพราะมียอดคุณแม่นี่เอง..
สบายดีเน้อ.. ไม่​ได้คุยกันนานมาก คิดถึงอยู่​เสมอครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น