นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๗ กันยายน ๒๕๔๖
หมาข้างถนนที่รัก
จันทน์กะพ้อ
... หมาข้างถนน​​ที่รัก มัน​​เป็นหมาสีดำปลอด ฉันเห็นมันชอบเดินอยู่​​ข้างถนน ฉันอยาก​​จะเรียกมันว่า ไอ้ดำ ​​แต่เกรงใจเด็...
หมาข้างถนน​ที่รัก

มัน​เป็นหมาสีดำปลอด ฉันเห็นมันชอบเดินอยู่​ข้างถนน ฉันอยาก​จะเรียกมันว่า ไอ้ดำ ​แต่เกรงใจเด็ก​ที่บ้านคนหนึ่ง​​เขาชื่อดำ ​ถ้า​ไปตั้งชื่อหมาว่า ดำ เวลาเรียกก็ไม่รู้ว่าคน​จะหันหน้ามาหรือหมา​จะกระดิกหางดี

มัน​เป็นหมาหน้าตาไม่ค่อย​เป็นมิตร ​แต่พอเรียก แบล็คๆ​ มันก็ยิ้มนิดๆ​ แสดงว่า ยินดี​เป็นมิตรด้วย มันจึง​ได้ชื่อว่า แบล็ค ฉันก็เริ่ม​เอาข้าวมาให้มันกิน มันก็เลย​มาทุกวัน

ลืมเล่า​ไปว่า หมาตัวนี้มันเดินสามขา อีกขา​ต้องคอยห้อยเขย่งไว้ แล้ว​มันก็​เป็นหมาขันที (โปรดดู​เอาเองในภาพ)​ นี่แหละ​​เป็นจุดดีของมัน ​เพราะเวลามันวิ่งตะลอนๆ​​ไปไหนต่อไหนตัวเดียว เวลาเจอหมาเข้ามารุม มันแค่ทำหางตกๆ​ตัวงอๆ​ ​คือทำท่าไม่สู้ ไอ้พวกหมานักเลง​ทั้งหลายก็​จะเข้ามาดมๆ​ก้นมัน แล้ว​ก็ปล่อยมัน​ไป (ไม่รู้ว่าปล่อย​ไป​เป็น​เพราะเห็นมัน​เป็นกระเทย หรือเข้าใจผิดคิดว่ามัน​เป็นตัวเมียก็ไม่รู้ )​

คลิกดูภาพขยาย
ไอ้แบล็คก็เลย​ยึดฟุตบาตหน้าร้าน​เป็นบ้านมันซะเลย​ พอมัน​ได้กินข้าวอิ่ม ก็เริ่มตอบแทนคุณคนให้ข้าว มันก็เลย​ไล่เห่าลูกค้า คนไหน​แต่งตัวมอซอ รุงรัง หรือคนบ้าๆ​ มัน​จะไล่เห่าทันที ​แต่​ถ้า​ใคร​แต่งตัวเรียบร้อย​มันไม่เห่าเลย​ ​ที่สังเกต​ได้ชัด​คือ มันเกลียดรถยนต์มาก ชอบวิ่งไล่รถยนต์ ไล่งับล้อรถยนต์ ขนาดวิ่งสามขามันยังวิ่งไล่รถ​ได้เร็วมาก ฉัน​กับเด็กๆ​ก็เลย​สรุปกันว่า มันคง​จะเคยถูกรถทับขาจนพิการ มันจึงจำฝังใจ

ยาม​ที่เจอกันตอนเช้า​ตรู่ มัน​จะดีใจร้องครวญครางเสียงทุ้มๆ​ต่ำ ฉันฟังทีไร​ต้องหัวเราะทุกที ​พร้อมกันนั้น​ก็กระดิกหางอย่างไม่กลัวหางหลุด ดูแล้ว​ตลกมาก

คลิกดูภาพขยาย


แล้ว​วันหนึ่ง​ประวัติศาสตร์ก็ซ้ำรอยจน​ได้ ด้วย​ความนิสัยเสียของมัน มันชอบ​ไปนอนใต้ท้องรถ​ที่จอดอยู่​ริมถนน คง​จะอาศัยเงารถนอนหลบแดด ทีนี้มันนอนเพลิน​ไป รถสตาร์ทเครื่องแล้ว​มันคงไม่ตื่น คนขับถอยรถมาเหยียบขาคู่หลังของมันอีก ฉันไม่​ได้เห็นเหตุการณ์ ​และก็ไม่​ได้พบมันอีก​เป็นเวลาหลายวัน ฟังเด็กๆ​เล่าว่ามันพยายามเดินลากขาเข้า​ไปในซอย ฉัน ลูกสาว ​และเด็กๆ​​ที่ร้านก็ช่วยกันตามหามันจ้าละหวั่น ก็ไม่เจอ ผ่าน​ไปประมาณ 2 อาทิตย์ มันก็โผล่มา พวกเราก็ดีใจกันยกใหญ่ มันเดินกะเผลกๆ​ยิ่งกว่าเดิมอีก ​เพราะขาหลังข้าง​ที่ดีของมันก็บาดเจ็บ​ไปด้วย พวกเราก็ช่วยกันทำแผลให้ ทายาให้ หาข้าวให้กินอีกเหมือนเดิม จนใน​ที่สุดมันก็หายเกือบ​เป็นปกติ

นิสัย​ที่น่ารักมากของไอ้แบล็ค ​คือ ไม่ว่าฉันหรือลูกสาว​ไปไหน มันก็ตาม​ไปด้วยเสมอ ฉัน​ไปตลาดมันก็ตาม​ไป บางทีฉัน​ต้องซื้อขนมให้มันกินก่อน แล้ว​แอบหลบ​ไปซื้อ​กับข้าว ​เพราะไม่เช่นนั้น​มัน​จะเดินตามไม่ยอมห่าง แม่ค้าบางคนก็ไม่ชอบมัน ​เขากลัวมัน​เพราะหน้าตามันดุ แม่ค้าก็​จะคอยไล่มัน​ไป ​เขากลัวมัน​จะ​ไปขโมยกินของ​ที่​เขาขาย ​แต่​ที่จริงมันมีนิสัยดีไม่เห็นแก่กิน มันห่วง​แต่​จะเดินตามเรามากกว่า



บางครั้งลูกสาว​ไปห้างมันก็ตาม​ไปถึงชั้นบนจนผู้คนแตกตื่นจน​ต้องรีบพามันกลับมา ลองนึกภาพก็แล้ว​กัน คน​ที่​เขามีหมาเดินตาม ​เขาก็​จะมีหมาสวยงาม ขนฟูๆ​ น่ารัก ​แต่ดูเจ้าตัวนี้สิ ตัวดำ ก้นถลอก ขาเป๋ วิ่งทะเร่อทะร่าตามเข้า​ไปในห้าง ไม่มี​ใครเข้าใจหรอกว่ามันตาม​ไปด้วย​ความจงรักภักดี เวลา​ที่ลูกสาว​ไปบ้าน​เพื่อน มันก็ตาม​ไปเฝ้าอยู่​หน้าบ้าน​ทั้งวันไม่ยอม​ไปไหน รอจนกว่าลูกสาวลงมา มันจึง​จะกลับด้วย

คลิกดูภาพขยาย
นิสัย​ที่น่ารักอีกอย่าง ​คือมัน​เป็นหมาโรแมนติค ฉัน​และลูกสาวชอบพา มัน​ไปเดินเล่น​ที่สวนสาธารณะ มัน​จะมี​ความสุขมาก กระโดดโลดเต้น ไล่งับผีเสื้อ ลง​ไปนอนเกลือกกลิ้ง​กับพื้นหญ้า กระโดดลง​ไปแช่น้ำ บางทีมันไม่ลงน้ำฉันก็​จะช่วยผลักให้มันตกลง​ไปในน้ำ ให้มันอาบน้ำเสียบ้าง ตัวมัน​จะ​ได้หายเหม็น ​เป็นช่วงเวลา​ที่เราแม่ ลูก ​และหมามี​ความสุขกันมาก แล้ว​เราก็ขี้โกงด้วย เวลาเรา​ไป​ที่สวนสาธารณะเราเดิน​ไป เวลากลับขี้เกียจเดินกลับ ก็โทรศัพท์เรียกให้พ่อมารับ พอ​เขามารับเราก็​ต้อง​เอาหมาขึ้น​รถด้วย ตัวมันน่ะ ​ทั้งเห็บ​ทั้งหมัดเต็มตัวเลย​แหละ​ (​ใช้ยามาเยอะแล้ว​ก็ยังไม่หาย) ​แต่พ่อ​เขาก็ไม่ว่าอะไร​ ​เพราะมัน​เป็นหมาน่ารัก​ที่คอยเดินมาส่ง​เขาเวลา​ที่​เขา​เอารถ​ไปเก็บ แล้ว​​ต้องเดินกลับบ้านยามวิกาลคนเดียวเสมอๆ​


นิสัยแย่ๆ​ของไอ้แบล็ค​ที่แก้ไม่หาย ​คือชอบวิ่งไล่กัดคน​ที่สกปรกรุงรังอย่างคนขอทาน หรือคนบ้า​ทั้งหลาย มีลุงเข็นรถ​และเก็บขยะคนหนึ่ง​ชอบไล่ตีมัน มันจึงชอบวิ่งไล่กัด​เขา ​แต่มันกัด​เขาไม่เข้าหรอก ​เพราะฟันมันหักแทบหมดปากแล้ว​

แล้ว​...​.วันหนึ่ง​มันก็หาย​ไปอย่างลึกลับ ไม่มีร่องรอย พวกเราตามหามันก็ไม่เจอ ไม่​ได้ข่าวคราวใดๆ​​ทั้งสิ้น พวกเราทุกคน​ได้​แต่คิดถึง คิดถึงมันจนทุกวันนี้


ถึง​แม้ว่ามัน​จะ​เป็นเพียงหมาข้างถนน ​แต่มันก็อยู่​ใน​ความทรงจำของพวกเราเสมอ

เจ้าแบล็ค หมาโรแมนติค​ที่แสนซื่อสัตย์

 

F a c t   C a r d
Article ID A-277 Article's Rate 28 votes
ชื่อเรื่อง หมาข้างถนนที่รัก
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๗ กันยายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๐๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๒๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-850 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 27 ก.ย. 2546, 06.12 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : maxsimus [C-859 ], [202.57.160.162]
เมื่อวันที่ : 30 ก.ย. 2546, 17.34 น.

หวัดดีครับ​ คุณจันกระพ้อ ​เป็นเรื่อง​​ที่ประทับใจนะครับ​ ผมอ่านแล้ว​ชอบครับ​
ผมให้ดอกไม้ 5 ดวง เลย​ ดูเรียบง่าย​แต่ซึ้งดีครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น