นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
ดีไปหมด
วันพีซ
 


ชีวิตนี้ ดีแท้แท้ แค่รันทด
ใครใครตด เขาก็เห็น เป็นเรื่องขำ
แต่ก้นเรา มันกบฏ ตดประจำ
จากเรื่องขำ กลายเป็นขื่น คนอื่นชัง
ตอนเล็กเล็ก ไปโรงเรียน เขียนไม่หยุด
ในสมุด ไม่พอเรียน เขียนผนัง
คุณครูปราม ห้ามจนท้อ ก็ไม่ฟัง
เขียนกระทั่ง ก้นครูใหญ่ ต้องไล่ตี
พอโตหน่อย ค่อยรู้ฟัง แต่ยังตด
ค่อยค่อยลด ขีดลาย แลป้ายสี
เริ่มรู้ตัว ว่าหน้าหล่อ หุ่นก็ดี
เพราะเพื่อนที่ เรียนด้วย ช่วยกันชม
หล่อสนิท หล่อชนิด ติดอันดับ
สาวทุกCUP จับจอง มาปองผม
จะเดินหนี สาวก็อ้อม ล้อมกันกลม
มาดูผม ซิบแตก ว่าแปลกจัง
เรียนมหา วิทยาลัย ไม่ทันจบ
กลับต้องพบ ชะตากรรม ทำผิดหวัง
พ่อก็ด่วน สิ้นใจ ก่อนให้ 'ตังค์
แม่ก็คลั่ง รับไม่ได้ หนีไปเลย
กลายเป็นคน ไร้ญาติ ขาดทุกอย่าง
ต้องเคว้งคว้าง เป็นปีปี ที่อยู่เฉย
จนเพื่อนฝูง รังเกียจ ไม่เฉียดเลย
เหมือนไม่เคย รู้จักกัน ฉันเดียวดาย
ชีวิตนี้ ช่างดีได้ ดีไปหมด
เหลือแต่เรื่อง รันทด หมดความหมาย
อยากจะทิ้ง เรื่องยี้ยี้ หนีไปตาย
เพิ่งนึกได้ ว่าแม่ยาย ยังไม่มี
จึงอดกลั้น ดั้นด้น เพื่อค้นหา
หญิงชรา ที่เราปอง ต้องวิถี
สถาปนา เป็นแม่ยาย ที่แสนดี
ทั้งหมดนี้ ต้องตำรา ห้าประการ
หนึ่งคือต้อง มองอะไร ไม่ค่อยชัด
สองต้องมี สมบัติ มหาศาล
สามก็คือ ลูกสาว สวยสะคราญ
สี่พ่อตา ต้องพิการ หรือสิ้นใจ
ห้าทั้งสอง ต้องโง่ โอ้สุดยอด
ให้เราตอด ยังไม่รู้ เงินอยู่ไหน
แล้วที่สุด ก็ได้พบ คบกันไป
ยอดแม่ยาย กับลูกสาว ชาวไฮโซ
วันที่พา ลูกสาว เขามาอยู่
ไงไม่รู้ แม่ยายตาม ข้ามมาโอ๋
มารวมอยู่ แฟลตคนยาก ไม่อยากโชว์
ลูกสาวโง่ แม่ยายเง่า หรือเราเอง
มาอยู่ด้วย ก็ไม่ช่วย อะไรบ้าง
สมบัติอย่าง ที่เราหวัง ยังโหลงเหลง
ผ้าไม่ซัก หมักให้เรา ไปบรรเลง
นอนร้องเพลง ดูทีวี คอยหนีงาน
โอ้ชีวิต บัดซบ คบเมียแย่
แม่ยายแก่ ไม่ช่วยเรา เอาแต่ผลาญ
เพิ่งจะรู้ ว่าที่แท้ ก็ซมซาน
จนเราอาน เงินไม่มี ก็หนีไป
ช้ำเหลือเกิน เงินหมด ต้องอดข้าว
ร้อนผ่าวผ่าว อ้าวพัดลม หายไปไหน
แสบแท้แท้ สองแม่ลูก แสนถูกใจ
ต้องออกไป เดินประชด ให้หมดแรง
เห็นเด็กน้อย นั่งขอทาน พาลสลด
ข้าวก็หมด ไข่ก็เหม็น เห็นแล้วแหยง
เด็ดผัดบุ้ง ริมคลอง มาลองแกง
ผิดสำแดง วิ่งเข้าส้วม จนท่วมเต็ม
รีบรุดไป หาหมอ ขอยาแบ่ง
เอาอย่างแรง หรือให้ปัก ยาสักเข็ม
หมอสูบยา เหมือนน้ำเกลือ เจือรสเค็ม
ไม่มีเม้ม เจอเต็มก้น ทนระบม
เดินกระเผลก กลับบ้าน คลานขึ้นห้อง
อยู่ชั้นสอง นับจากบน ทนขื่นขม
หอก็มี สิบกว่าชั้น พาลเป็นลม
น่าจะล้ม ตะแคงลง คงจะดี
ลิฟท์ก็เสีย เมียก็ทิ้ง ชิงเตลิด
ลูกที่เกิด กับแฟนเก่า เขาหน่ายหนี
ก็เลยฝาก เอาไว้ ด้วยไมตรี
ช่างแสนดี ม่วนซื่น กลืนน้ำตา
โอ้ลูกรัก ของใคร ก็ไม่รู้
แต่จู่จู่ อยู่ในห้อง ร้องไห้จ้า
ไอ้นมเรา มันก็บูด ตูดเป็นรา
อยากจะหา แม่ใหม่ ให้จังเลย
แต่ยังเผ็ด เข็ดลิ้น จนดิ้นพราด
คงทั้งชาติ ไม่มีแล้ว ลูกแก้วเอ๋ย
ถ้าไอ้หนู แกอยู่ได้ อยู่ไปเลย
พ่อไม่เคย ผูกใจเจ็บ เก็บมาพาล
ก็ชีวิต ของพ่อ ยังร่อแร่
กรรมแท้แท้ ไอ้ชินจัง ยังมาหาร
คงต้องทน อดอั้น กันอีกนาน
กว่าจะผ่าน เรื่องร้ายร้าย คงหลายปี
แล้วคืนวัน ผ่านไป คล้ายโกหก
เรื่องตลก ตกระกำ ดำปิ๊ดปี๋
กลับไม่เกิด สักครั้ง ตั้งแต่มี
เจ้าชินจัง ตัวดี มีแต่เฮง
ส่งให้เรียน จนจบโท โก้ที่สุด
ยอดมนุษย์ ชินจัง ช่างดูเจ๋ง
หาลู่ทาง สร้างตน คนยำเกรง
เป็นคนเก่ง ของสังคม สมราคา
ทั้งรู้คุณ บุญนำ ให้ล้ำเลิศ
แม่บังเกิด ที่หายลับ กลับเสาะหา
ส่วนพ่อเลี้ยง อย่าเรา เขาศรัทธา
คัดสรรมา ของดีดี มีให้กิน
โอ้ชีวิต ดีแท้แท้ แค่เรื่องนี้
แต่มันมี คุณค่า กว่าทรัพย์สิน
สอนเขาไว้ ให้ขยัน หมั่นทำกิน
จนด่าวดิ้น ให้ยึดมั่น กตัญญู
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2722 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง ดีไปหมด
ผู้แต่ง วันพีซ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๒๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-13620 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ก.พ. 2551, 15.13 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ป้าหมู [C-13621 ], [151.196.240.182]
เมื่อวันที่ : 09 ก.พ. 2551, 20.01 น.

ยินดีด้วยจากใจ"คนไกลบ้าน"
​แม้เนิ่นนานเวาลายังมาสู่
มาช้า-​แต่ก็มา-น่าเอ็นดู
นี่ป้าหมู"คนเก่า"เจ้าประจำ

สรุปว่ามาแล้ว​แจ่มแจ๋วกว่า
มีกลอนมาฝากด้วยช่วยชื่นฉ่ำ
ป้าอ่านจบนั่งยิ้มอิ่มข้อคำ
ร่ายเรียงลำนำฝากว่าอยากเจอ
...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​

เชิญแวะ

บ้านป้าหมู

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลุงปิง [C-13623 ], [58.10.216.179]
เมื่อวันที่ : 09 ก.พ. 2551, 22.56 น.

อ่านแล้ว​แซบอีหลีดี​ไปหมด
ตดกบฏจดจำนำเสนอ​
อ่านสนุกทุกข์มลายหายละเมอ
ขอมอบเธอดอกไม้​เอาไว้เชย


แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-13633 ], [124.121.105.112]
เมื่อวันที่ : 12 ก.พ. 2551, 05.16 น.

กลับมาแล้ว​เหรอจ๊ะ​ ป้าทอง

ขอให้ขยันๆ​ มานะจ๊ะ​ ดีใจ​ที่เขียนกลอนชวนสนุกมาให้อ่านกัน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น