นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๙ กันยายน ๒๕๔๖
เขาเป็นใครนะ?
จันทน์กะพ้อ
... ​​เขา​​เป็น​​ใครนะ ทุกๆ​​วัน ฉันเฝ้าแอบมองชายคนหนึ่ง​​อยู่​​เงียบๆ​​ สอดส่ายสายตามองผ่านช่องแขวนนิตยสาร​​ที่ห้อยระโยงระยาง ​​เขา​​เป็น​​ใครหนอ?...​​....
​เขา​เป็น​ใครนะ

ทุกๆ​วัน ฉันเฝ้าแอบมองชายคนหนึ่ง​อยู่​เงียบๆ​ สอดสายตามองผ่านช่องแขวนนิตยสาร​ที่ห้อยระโยงระยาง ​เขา​เป็น​ใครหนอ?...​.

​เขา​เป็นชายผิวคล้ำ ตัดผมสั้น ท่าทางเรียบร้อย​ ​เขา​แต่งตัวง่ายๆ​ นุ่งกางเกงขาสั้นธรรมดา สวมเสื้อยืดสีตุ่นๆ​...​...​...​.ใส่รองเท้าแตะฟองน้ำ ​เขาชอบมายืนอยู่​ข้างหน้าแผงหนังสือของฉัน

ฉัน​เป็นแม่ค้าขายหนังสือพิมพ์ ​และนิตยสาร ร้านของฉันอยู่​ใกล้โรงเรียน ฉัน​เป็นแม่ค้าใจดียอมให้คนมายืนอ่าน นั่งอ่านหนังสือของฉัน​ได้ เด็กนักเรียนหญิงชอบมาหยิบหนังสือดารา​ไปอ่านแล้ว​นินทาว่าดาราคนนั้น​ท้อง​กับดาราคนนี้ คนนี้หล่อน่ะมึง กูชอบคนนี้จัง ฯลฯ อ่านเสร็จแล้ว​เธอ​จะโยนนิตยสารทิ้งไว้ไม่เก็บเข้า​ที่ให้เรียบร้อย​ ฉันก็ไม่ว่าอะไร​​ทั้งๆ​​ที่ในใจก็รู้สึกขุ่นเ​คืองบ้าง...​...​..

สักพักหนึ่ง​ยังไม่ทัน​ที่ฉัน​จะลุกขึ้น​​ไปเก็บ...​...​​เขาคนนั้น​ก็เดินมาหยุดยืนอยู่​หน้าแผงหนังสือของฉัน ​เขามองๆ​ พลางเก็บนิตยสารดารา​ซึ่งวางเกะกะอยู่​นั้น​เข้า​ที่ให้เรียบร้อย​แล้ว​ก็เดินจาก​ไป...​...​.

เด็กนักเรียนชายก็​จะชอบมายืนอ่านหนังสือพิมพ์กีฬา แล้ว​บอก​กับ​เพื่อนๆ​ว่า คืนนี้กู​จะเล่นผีแดงนะ รับรองรวยแน่ ...​.หงส์แดงสู้ไม่​ได้หรอก ต่อเท่าไรๆ​ ควบครึ่งลูก ฯลฯ ​เขาอ่านเสร็จแล้ว​​เขา​จะพับแบบลวกๆ​ โยนทิ้งไว้ไม่วางเข้า​ที่เช่นกัน ฉันพยายามทำใจไม่ว่าอะไร​​เขา...​...​...​

ฉันนั่งอ่านหนังสือติดพันอยู่​ ยังไม่อยาก​จะลุกขึ้น​​ไปจัดเก็บ ​เขาก็เดินมา​พอดี ​เขาตรงเข้ามาหยิบหนังสือพิมพ์ ปากขมุบขมิบเหมือนบ่นพึมพัม แล้ว​​เขาก็กางหนังสือพิมพ์แผ่ออก ตะล่อมให้ชายหนังสือเท่ากัน พับตามรอยให้เรียบร้อย​ แล้ว​วางไว้บนกองของมัน

​เขา​เป็น​ใครนะ? ฉันนึกสงสัย ...​...​.ดู​เขาช่าง​เป็นคนดีเสียจริง

มีชายหนุ่มอีกคนมายืนอ่านหนังสือทุกวัน ชายคนนี้​แต่งตัวดีมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด กางเกงขายาวรีดเรียบ​และใส่รองเท้าหุ้มส้น ​เขา​จะมาเฉพาะตอน​ที่มีเด็กนักเรียนผู้หญิงยืนอยู่​หลายๆ​คน เข้ามาเบียดชิดๆ​ ทำทีว่าหยิบหนังสือขึ้น​มาอ่าน ​แต่​เขา​จะเปิดหนังสือทีละหน้าๆ​​ไปเรื่อยๆ​อย่างไร้จุดหมาย ตาไม่​ได้ดู​ที่หน้าหนังสือเลย​​แม้​แต่น้อย กลับสอดส่ายสายตา​ไปมองหน้าเด็กนักเรียนสาวสวยๆ​ ครั้นนักเรียนเดินจาก​ไปหมดแล้ว​​เขาก็มัก​จะรีบวางหนังสือทิ้งไว้​โดยไม่รู้ว่าตัวเองหยิบมาจากตรงไหน

ลุงผมหงอกไว้ผมยาว ​แต่​จะรวบผมไว้ด้านหลัง ดูเท่มาก ชอบมาเปิดหนังสือ​พระเครื่องอ่าน​ทั้งเล่ม นานแสนนานจึง​จะซื้อสักเล่ม ลุงชอบวางหนังสือกลับข้างไว้เสมอ ​เอาหลังปกคว่ำไว้แทน​ที่​จะ​เป็นหน้าปก

ครูผู้หญิงค่อนข้างมีอายุคนหนึ่ง​ชอบ​เอากระดาษแผ่นเล็กๆ​​และปากกามาแอบจดเลข
คลิกดูภาพขยาย
จากหนังสือใบ้หวย​ทั้งหลาย ฉันก็ไม่กล้าว่าอะไร​ แสร้งทำ​เป็นมองไม่เห็น คุณครูเร่งรีบจดเลขแล้ว​จาก​ไปจึงวางหนังสือถูก​ที่บ้าง ไม่ถูก​ที่บ้าง

ฉันไม่ว่าอะไร​...​...​ นึกสบายใจว่าเดี๋ยว​เขาก็​จะมา ​เพราะ​เขา​จะมาแทบทุกวัน วันไหน​ที่​เขาไม่มาฉันรู้สึกเหงาๆ​ ​และรู้สึกเหมือนขาดอะไร​​ไปสักอย่าง ​เขา​จะมานั่งยองๆ​ข้างแผงของฉันหยิบนิตยสารมาอ่าน ​เขาอ่านอย่างสนใจ ดูท่าทางมีสมาธิมาก บางที​เขาก็ยิ้ม หัวเราะ สนุกสนาน​กับเรื่อง​​ที่อ่าน อ่านเสร็จ​เขา​จะเก็บเข้า​ที่ให้เรียบร้อย​ ​และช่วยจัดหนังสือให้​เป็นระเบียบเหมือนเช่นทุกวัน

แล้ว​​เขา​เป็น​ใครนะ...​...​.. คนธรรมดาๆ​คนหนึ่ง​ ​ที่​แต่งตัวไม่งามไม่เท่ ​แต่กลับมีระเบียบ

วัน​ต่อมา ​เขาเห็นขยะ​ที่เด็กนักเรียนวางทิ้งไว้​ที่ฟุตบาท​ เช่นถุงน้ำ กระดาษห่อขนม แก้วพลาสติคต่างๆ​ ​เขาก็ทำปากขมุบขมิบเหมือน​กับบ่นๆ​ ​แต่​เขาก็เก็บๆ​ แล้ว​เดินข้ามถนน​เอา​ไปทิ้ง​ที่ถังขยะ ฉันปลื้มมาก​ที่​เขา​เป็นคนดี ​และน่ารักขนาดนี้

ฉันแอบมอง​เขาอีกแล้ว​ ​เขา​เป็น​ใครกันแน่นะ? ดู​เขาเจียมเนื้อเจียมตัว ไม่ยอมสบสายตา​กับ​ใครเลย​

วันนี้​เขาก็มาอีก...​...​...​.มานั่งยองๆ​ข้างแผงหนังสือ หยิบหนังสือมาอ่านเช่นทุกวัน
วันนี้​เขาอ่าน​ไปหัวเราะ​ไป ฉันชักอยาก​จะรู้เสียแล้ว​ว่า​เขาอ่านหนังสืออะไร​จึงมีเรื่อง​ขำมากมาย​ ฉันอยาก​จะรู้จัก​และทักทาย​เขาด้วย ฉัน​จะทัก​เขาว่าอะไร​ดีนะ "อ่านหนังสืออะไร​คะ" ดีไหมนะ? หรือ​จะทักว่า "ดูคุณชอบอ่านหนังสือจังนะ" อะไร​ดีล่ะ ฉันรู้สึกตื่นเต้นจัง​ที่​จะ​ได้ทักทาย​เขา

ฉันแกล้งเดินเข้า​ไปใกล้ๆ​ ​เขาก็ยังนั่งอ่านเฉยอยู่​ ไม่​แม้​แต่​จะเหลือบแลมาทางฉันเลย​ ​เขายังคงแน่วแน่มีสมาธิในการอ่านหนังสือต่อ​ไป ยิ้ม​และหัวเราะเบาๆ​อยู่​ตลอดเวลา ฉันยอมเสียมารยาท ชะโงกหน้าเข้า​ไปใกล้ๆ​ ​เพื่อ​จะดูว่า​เขาอ่านหนังสืออะไร​ หนังสือหน้านั้น​มีอะไร​ให้​เขาชื่นบานนักหนา

แล้ว​ฉันก็นิ่งอึ้ง​ไป ...​...​...​...​...​...​.คำพูด​ที่คิดว่า​จะทักทาย​เขาก็กลับชะงักงัน​ไป

​เพราะ​เขาถือหนังสือกลับหัวอยู่​ ...​...​...​..หน้านั้น​มี​แต่ตัวหนังสือเต็มพรืด​ไปหมด ไม่มีรูปใดๆ​ ​แต่​เขาก็หัวเราะอย่างราว​กับว่าเห็นขบขันเสียเต็มประดา...​...​...​...​...​...​.

​ใครๆ​ก็พูดว่า...​...​...​...​..
​เขา​เป็นคนบ้า...​...​...​..​เขา​เป็นคนสติไม่ดี...​...​....​...​...​

​เขาสติไม่ดี​แต่เก็บหนังสือ​ที่ระเกะระกะให้เข้า​ที่จนเรียบร้อย​ทุกครั้ง
​เขา​เป็นคนบ้าสติไม่ดี​แต่คอยเก็บขยะ​ที่เกลื่อนกลาด​ไปทิ้งในถังขยะเสมอ


แล้ว​คนดีๆ​...​.​ที่สติดีๆ​...​.นี่ทำอะไร​ดีๆ​...​กันบ้างนะ ฉันสงสัย?

 

F a c t   C a r d
Article ID A-268 Article's Rate 14 votes
ชื่อเรื่อง เขาเป็นใครนะ?
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ กันยายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๑๖๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-818 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ย. 2546, 08.18 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น