นิตยสารรายสะดวก  Regular Articles  ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๖
แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน จากถ่านไฟฉายตรากบ ถึงไฟฟ้าดับ
จันทน์กะพ้อ
... จากถ่านไฟฉายตรากบ ถึงไฟฟ้าดับ ต้นตระกูลผม​​แต่ปางบรรพ์ หลังย่ำสายัณห์ ดวงตะวันเลี่ยงหลบ ​​จะเดินทางเย...
จากถ่านไฟฉายตรากบ ถึง ไฟฟ้าดับ

​เมื่อเด็กๆ​เรา​ได้ยินเสียงเพลงโฆษณาเพลงนี้ทุกวันจนจำ​ได้แม่นยำ...​...​...​..

ต้นตระกูลผม​แต่บางบรรพ์
หลังย่ำสายัณห์ ดวงตะวันเลี่ยงหลบ
​จะเดินทางเยื้องย่าง​ไปไหน
จำ​เป็น​ต้อง​ใช้ จุดไต้จุดคบ

ปัจจุบันเห็น​จะไม่ดี
ขืนจุดไต้ที ​ถ้ามี​ใครมาพบ
อาจ​ต้องอายขายหน้าอักโข
​เขา​ต้องพากันโห่ ว่าผมโง่บัดซบ

ยุคนี้มัน​ต้องทันสมัย
​เพื่อนผมทั่ว​ไป​ใช้ถ่านไฟตรากบ
​ทั้งวิทยุ​และกระบอกไฟฉาย
คุณภาพมากมาย​สะดวก​สบายแทนคบ

ถ่านก็มีหลายอย่างวางกอง
​เขากลับรับรองว่า​ต้องแพ้ตรากบ
เหตุ​และผล​เขาน่าฟังครับ​
ขอท่านจงสดับเถอะท่าน​ที่เคารพ

(เสียงพูด...​.
​คือ​เขาบอกว่า ถ่านไฟฉายตรากบ ไม่ใช่ของนอก​ที่ส่งมาขยอกเงินไทย ​และก็ไม่ใช่ของทำภายใน​ที่โกยกำไรส่งออกนอก ​แต่ถ่านไฟฉายตรากบ ทำในเมืองไทย ​เพื่อให้เงินหมุนเวียนอยู่​ในเมืองไทย ทำให้ดุลการค้าของไทยดีขึ้น​...​.ดังนั้น​ นอกจากผม​จะชอบกินกบ ชอบเพลงพม่าแทงกบ ​และชอบเล่นไพ่กบแล้ว​ ผมยังชอบถ่านไฟฉายตรากบอีกด้วย โอ๊บๆ​...​)

​เอาโฆษณาติดหูอันอมตะชิ้นนี้มาระลึกถึงวันคืนเก่าๆ​ ประมาณ 30 กว่าปีมาแล้ว​ สมัย​ที่ประเทศเรายังไม่ค่อย​จะมีไฟฟ้า​จะ​ใช้กัน ไม่มีโทรทัศน์ ตู้เย็น พัดลม ฯลฯ การโฆษณาถ่านไฟฉายจึง​เป็นเรื่อง​​ที่ทันสมัยมากๆ​

ตั้งแต่จำ​ความ​ได้ ฉันก็ไม่รู้จักไฟฟ้าเลย​ รู้จัก​แต่แสงจากตะเกียง เทียนไข ​และไฟฉาย ไฟฉาย​ที่เราควร​จะ​ใช้ถ่านไฟฉายตรากบตามโฆษณานั่นแหละ​ ​และไฟฉายนี้ก็​เป็นไฟฟ้าแบบแรก​ที่ฉันรู้จักเลย​ทีเดียว นอกจากนี้ก็มีวิทยุอีกอย่างหนึ่ง​​ที่จำ​เป็น​ต้อง​ใช้ถ่านไฟฉายด้วย


พูดถึงไฟฉาย ​แต่ดั้งเดิมชาวบ้าน​จะจุดไต้ออกแทงกบ ​แต่​ต่อมา คนไหน​ที่ทันสมัยหน่อย​ก็​จะมีไฟฉาย​ไปส่องเวลาแทงกบ ​จะสะดวก​กว่าจุดไต้มาก

​แต่ไฟฉายดีสำหรับพี่สาวของฉันมาก ​เมื่อ​เขาแอบขโมยอ่านหนังสือนิยาย​ที่แม่ยืมจากห้องสมุด​ที่โรงเรียน แม่ยืมมาอ่านเอง ​แต่แม่ไม่อยากให้พวกเราอ่าน​เพราะเห็นว่าลูกๆ​เรียนหนังสือกันอยู่​ แม่จึงแอบ​เอาหนังสือนิยาย​ไปซ่อนไว้ในปีบข้าวสาร พี่สาวก็​จะหาจนเจอ แล้ว​ก็​จะแอบขโมยหนังสือ​ไปซ่อนไว้​ที่​ที่นอน ​เมื่อถึงเวลานอนก็​จะคลุมโปง แล้ว​​เอาไฟฉายส่องอ่าน...​...​.ทำอย่างนี้อยู่​นานจนใน​ที่สุดแม่ก็จับ​ได้ก่อน​ที่ฉัน​จะทำตามบ้าง หลังจากนั้น​ แม่จึงอนุญาตให้พวกเราอ่านนิยาย​ได้ในวันเสาร์อาทิตย์

คลิกดูภาพขยาย


ในสมัยนั้น​เรา​จะ​ใช้ตะเกียงกันทุกบ้าน ​จะ​เป็นตะเกียงน้ำมันก๊าด​ซึ่งอาจ​เป็นตะเกียงปล่องทรงสูง หรือไม่ก็ตะเกียงรั้ว ​ที่มี​ที่หิ้ว​ไปไหนมาไหน​ได้สะดวก​

คลิกดูภาพขยาย


​ถ้าบ้าน​ใครฐานะดีหน่อย​ ​เป็นบ้านหลังใหญ่​ที่มีคนอยู่​ด้วยกันเยอะๆ​ก็​จะ​ใช้ตะเกียงเจ้าพายุ ​ที่เวลา​จะจุด ​ต้องสูบลมฟืดๆ​ๆ​ๆ​​เป็นเวลานาน ไส้ตะเกียงเจ้าพายุ​เป็นเหมือนถุงผ้าใยขาวๆ​ เวลาจุดแล้ว​​จะส่งแสงสีขาวนวล สีไม่แดงส้มเหมือนตะเกียงธรรมดา

คลิกดูภาพขยาย
​แต่​ที่บ้านของฉัน พอตกเย็นเราก็จุดตะเกียงน้ำมันก๊าด​ที่​ใช้ปล่องแก้วทรงสูงครอบ ถึง​จะกินข้าวหรืออ่านหนังสือเราก็​ใช้ตะเกียงแบบนี้

หลังจากกินข้าวเสร็จก็​จะ​เป็นเวลาค่ำ​พอดี ฉันชอบมานั่ง​ที่ชิงช้าหน้าบ้าน คืนไหนเดือนมืดก็​จะเห็นดวงดาวเต็มท้องฟ้า หากคืนเดือนหงาย ก็​จะเห็นดวงจันทร์ผุดผ่อง​เป็นนวลใย ไม่มีแสงไฟมาบดบังสายตา ทำให้เราเห็นดวงเดือน​และดวงดาวอย่างสุกใส ไม่มีหมอกมัวเหมือนอย่างในปัจจุบัน


​แต่ชีวิตของคนเราในปัจจุบันนี้ ไฟฟ้า​ได้เข้ามามีบทบาท​จนกลาย​เป็นสิ่งจำ​เป็น​ไปเสียแล้ว​ ​เพราะบ้าน​ส่วนใหญ่ ถึง​แม้​จะอยู่​ชนบทก็ยัง​ต้อง​ใช้ไฟฟ้า ชีวิตของคนเรา​ไปพึ่งพิง​กับการ​ใช้ไฟฟ้าเสีย​เป็น​ส่วนมาก ตั้งแต่แสง​ไปจากหลอดนีออน วิทยุ โทรทัศน์ แอร์ พัดลม ตู้เย็น เครื่องซักผ้า คอมพิวเตอร์ ฯลฯ คนรุ่นหลัง​จะนึกไม่ออกเลย​ว่า ​ถ้าขาดไฟฟ้า​ไปแล้ว​ชีวิต​เขา​จะอยู่​​ได้อย่างไร?

​ถ้าไม่มีไฟฟ้า​ใช้เลย​ จริงๆ​แล้ว​เราอยู่​​ได้ ยิ่งในประเทศเรา​ที่ไม่ใช่ประเทศเมืองหนาวแล้ว​ เราอยู่​​ได้อย่างแน่นอน เพียง​แต่เรา​ต้องปรับ​ความเคยชิน​กับการ​ที่ไม่มีเครื่องอำนวย​ความสะดวก​​ใช้ ​และ​ต้องอาศัยพึ่งพิงธรรมชาติ อยู่​แบบธรรมชาติดั้งเดิม เราก็​จะอยู่​​ได้

​ถ้ามีวันนั้น​วัน​ที่ไฟฟ้าดับ เราก็คงปรับตัว​ได้อย่างแน่นอน



 

F a c t   C a r d
Article ID A-253 Article's Rate 8 votes
ชื่อเรื่อง แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน จากถ่านไฟฉายตรากบ ถึงไฟฟ้าดับ
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๑๑๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-763 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 19 ส.ค. 2546, 02.23 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : หลานกระต่าย [C-16198 ], [117.47.237.237]
เมื่อวันที่ : 03 ก.ย. 2552, 20.04 น.

ป้าแอ๊ดจ๋า

​เพราะหนูเกิดในยุค​ที่ยามค่ำคืนสว่างโร่ด้วยไฟฟ้า ​และอึงอลด้วยเสียงโทรทัศน์
​และเพลงจากสเตอริโอ...​

หนูจึงชื่นชอบทุกครั้ง​ที่ฝนตก​และไฟดับ

​ทั้งหมู่บ้าน​จะเงียบ ​และ ​เมื่อมอง​ไปทางไหนแสงเทียนวับๆ​แวมๆ​ก็​จะลอดออกมาตามบ้าน

หนู​และคนในบ้านก็​จะ​ได้เสวนารอบเปลวเทียน

ไม่ก็เอกเขนกกัน​ที่แคร่ไม้ไผ่หลังบ้าน

​และหนูก็​จะรู้สึกเซ็งทุกครั้ง​ที่ไฟติด

มันสว่าง​ไป มืดๆ​บ้างก็​ได้...​มั้ง

เนอะป้าแอ๊ดเนอะ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น