นิตยสารรายสะดวก  Regular Articles  ๐๙ สิงหาคม ๒๕๔๖
แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน นั่งตกปลากับพ่อที่ริมลำธาร
จันทน์กะพ้อ
... นั่งตกปลา​​กับพ่อ​​ที่ริมลำธาร ฉันนั่งตกปลาอยู่​​ริมตลิ่ง ฮืม ฮืม ฮืม ฮืม แปลกใจฉันจริงปลาไม่กินเหยื่อ นั่งตกอยู่​​นานจน...
นั่งตกปลา​กับพ่อ​ที่ริมลำธาร

ฉันนั่งตกปลาอยู่​ริมตลิ่ง
ฮืม ฮืม ฮืม ฮืม แปลกใจฉันจริงปลาไม่กินเหยื่อ
นั่งตกอยู่​นานจนฉันนึกเบื่อ ฮืมฮืม
ปลาไม่กินเหยื่อน่าแปลกใจ...​.

ฟังเพลงพรานเบ็ด...​...​


คลิกดูภาพขยาย
ฝนตกมาน้ำในลำธาร​ที่แห้งขอดก็เริ่มไหลริน ลำธารนี้ไหลผ่านกลางสวน ​เป็นสายน้ำเล็กๆ​คดเคี้ยว บางแห่ง​เป็นแอ่งลึกหน่อย​ฉันก็ชอบลง​ไปเล่นน้ำ บางครั้งมี​เพื่อนมาเล่นด้วย บางทีก็เล่นคนเดียว ปลาซิว ชอบมาตอด ปลาลายเสือว่ายน้ำหนีอย่างเดียว แหจริงๆ​ ​(แปลว่าไม่เชื่อง) ฉันยังเคยจับปลาพวกนี้กลับมาขังไว้ในกะละมัง​ที่บ้าน​เพราะอยากเลี้ยง ​แต่ใน​ที่สุดก็​ต้องปล่อยมันกลับลงลำธาร​ไป ​เพราะสงสาร มันคงไม่ชอบ​ที่​จะถูกขัง​เพราะมันว่ายน้ำเร็วมากเหมือน​จะวิ่งชนกะละมังตาย

ฉันชอบเก็บก้อนหินมากองทำ​เป็นน้ำตก ให้น้ำไหลผ่านซอกหิน ​ถ้าเวลาน้ำมากน้ำตก​จะไหลแรงดังซ่า ​ถ้าเวลาน้ำน้อย น้ำตกก็​จะไหลรินเอื่อยๆ​เสียงไพเราะ*** มีต้นหญ้าริมน้ำชนิดหนึ่ง​ ออกดอกสีน้ำเงินเล็กๆ​ สวยมาก ฉันเก็บ​ไปให้พี่สาวดู พี่เลย​ตั้งชื่อมันว่า น้ำเงินนงคราญ ​แต่มาภายหลังมารู้ว่าชื่อ ผักปลาบ



ช่วง​ที่ฝนตกหนักต้นฤดูฝน พ่อ​จะทำคันเบ็ดสั้นๆ​หลายๆ​อัน พ่อสอนให้ฉัน​เอาเหยื่อเกี่ยวเบ็ด เรา​ต้อง​ไปหาไส้เดือนมาทำเหยื่อ หาบริเวณ​ที่ดินดูร่วนซุย หรือไม่ก็สังเกตว่ามีขี้ไส้เดือนอยู่​​เป็นกองดินเล็กๆ​ แล้ว​ขุดลง​ไปก็​จะเจอไส้เดือน จับไส้เดือนมาเด็ด​เป็นท่อน อึ๋ย...​.หวาดเสียว ตอนแรกก็กลัว ตอนหลังก็เริ่มชิน แล้ว​​เอาไส้เดือน​ที่ตัดแล้ว​มาเสียบเข้าตะขอเบ็ดพยายามดึงให้เหยื่อคลุมเบ็ดจนมิด ​(ไม่ให้ปลาเห็นตัวเบ็ด)​ เสร็จแล้ว​พ่อก็​เอาเบ็ด​ที่เกี่ยวเหยื่อแล้ว​นี้​ไปปักตามริมลำธาร ​เขาเรียกว่า ทงเบ็ด ปักไว้​เป็นชั่วโมงๆ​ แล้ว​จึง​ไปเดินตรวจดูทีหลังว่ามีปลาติดหรือไม่ ​ถ้าคันเบ็ดตึงก็แสดงว่าติด ​แต่อัน​ที่ไม่ติดก็​ต้องตรวจดูเหยื่อด้วยว่าถูกปลาตอด​ไปหมดหรือยัง บางที​ต้องเปลี่ยนเหยื่อใหม่

วันหนึ่ง​ฝนตกพรำๆ​ พ่อบอกว่า วันนี้น้ำมาแล้ว​ หมาย​ความว่ามีน้ำจากภูเขาไหลมามากน้ำ​จะ​เป็นสีขุ่นแดง น้ำอย่างนี้​จะมีปลาเยอะ พ่อจึงชวนฉัน​ไปตกปลา ฉันดีใจมาก​ที่​จะ​ได้ตกปลา​เป็นครั้งแรกในชีวิต ฉวย​เอาหมวกมาคลุมหัว เดิน​ไป​กับพ่อ ท่ามกลางสายฝนพรำๆ​ ถือเบ็ดคันยาว​ที่ใส่เหยื่อแล้ว​​ไปคนละอัน นั่งตกปลากันริมลำธาร น้ำขุ่นไหลมาเร็วจนแทบเต็มลำธาร พอนั่ง​ได้สักพักฉันก็เริ่มเบื่อ ​และเริ่มขยับตัวยุกยิก


"พ่อ ​เมื่อไรมัน​จะมากินซักทีล่ะ"
"เออน่ะ...​ใจเย็นๆ​ นั่งเฉยๆ​ อย่าทำคันเบ็ดแกว่งซิ" ฉันก็พยายามอดทน หัน​ไปมองสายฝน​ที่หยดแหมะๆ​ลงบนใบหญ้า แก้เบื่อ...​...​

ใน​ที่สุด​ความพยายามก็​ได้ผล รู้สึก​ได้ว่าสายเบ็ดตึง ฉันตื่นเต้นมากรีบกระตุกคันเบ็ดลอยขึ้น​มาพ้นน้ำพลางร้องลั่น...​...​..

คลิกดูภาพขยาย
"พ่อๆ​ ​ได้แล้ว​ๆ​" ​เป็นปลาช่อนตัวเล็กดิ้นกระแด่วๆ​

พ่อรีบเข้ามาปลดปลาออกจากเบ็ด ​เอาปลาใส่กระป๋อง ​เอาน้ำใส่ให้มันนิดหน่อย​ ​เป็นปลาตัวแรก​ที่โชคร้ายมาติดเบ็ดฉัน...​ ฉันปลื้มใจมาก ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมี​ความสุข พ่อตกปลา​ได้อีก 3 ตัว ฉันตก​ได้อีกตัว​แต่เล็กนิดเดียว แล้ว​เราก็กลับบ้าน

พอกลับถึงบ้านฉันก็คุยฟุ้งเรื่อง​ฉันตกปลา​ได้ให้พี่สาว​และแม่ฟัง ​เขาก็อือๆ​ออ​แต่ดู​จะไม่ตื่นเต้นด้วย แม่รีบ​เอาปลา​ไปทำ แล้ว​ทำ​กับข้าวให้พวกเรากิน ต้มโฮกอือ ตามสูตรของพ่อ ​คือต้มปลาใส่พริกแห้ง หัวหอม กะปิ ​และมะขามเปียก พ่อบอกว่าเวลากินให้ซดน้ำแกงดังโฮก แล้ว​ร้องว่า...​...​..
"อืม..อร่อย" พอร้องๆ​​ไปเร็วๆ​ก็​จะกลาย​เป็นโฮกอือ​ไปเอง ​เป็นแกง​ที่อร่อยดี​แต่เผ็ดสำหรับเด็กอย่างฉัน กินเสร็จแล้ว​​ต้อง​ไปนั่งอ้าปากให้น้ำลายไหลยืด ๆ​ หรือไม่ก็กินน้ำตาลแก้เผ็ด วิธีหลังนี้​จะทำให้น้ำตาไหล ​แต่​ความเผ็ด​จะหาย​เป็นปลิดทิ้ง หรือไม่ก็แปรงฟันทันทีก็ทำให้หายเผ็ด​ได้เหมือนกัน


---​---​---​---​---​---​---​---​---​

หมายเหตุท้ายเรื่อง​

*** มาภายหลัง​เมื่อ​ได้มีโอกาส​ได้เห็นสาวงามผมดำหยิกหน้าหวานแบบตะวันออกกลางกรีดนิ้วผ่านเส้นสายของเครื่องดนตรี​ที่เรียกว่า ฮาร์ฟ (Harp)หรือ พิณฝรั่งแล้ว​ ก็รู้สึกเหมือนขึ้น​สวรรค์​ไปในบัดดล สรุปว่าเสียง​ที่นักดนตรีพลิ้วนิ้วผ่าน​ไปตามเส้นสายนั้น​มัน​เป็นเสียงน้ำไหล​ที่พลิ้ว​เป็นริ้วระลอก ช่างไพเราะยิ่งนัก ​และก็ทำให้นึกเห็นภาพน้ำในลำธาร​ที่ไหลรินนั่นทุกครั้ง​ไป

 

F a c t   C a r d
Article ID A-239 Article's Rate 10 votes
ชื่อเรื่อง แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน นั่งตกปลากับพ่อที่ริมลำธาร
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ สิงหาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๒๘๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๔๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-721 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 08 ส.ค. 2546, 16.59 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : พญาไฟ [C-722 ], [203.107.130.10]
เมื่อวันที่ : 09 ส.ค. 2546, 04.04 น.

ข้อ​ความท่อนสุดท้าย สายน้อย​กับฮาร์ฟนั้น​ เกี่ยวข้อง​กับเรื่อง​ตกปลายังไงเหรอคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : รจนา ณ เจนีวา [C-723 ], [62.202.147.41]
เมื่อวันที่ : 09 ส.ค. 2546, 06.29 น.

ทีแรกก็สงสัยเรื่อง​ฮาร์ฟเหมือนกัน ​แต่ประโยคสุดท้ายจึงเข้าใจว่า​ต้องการเปรียบเทียบ​กับ​ความไพเราะของเสียงน้ำไหล ลึกซึ้งจริงจริง
อืมมม (​โดยไม่​ได้ซดต้มโฮกอือ ​แต่ประการใด)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : พญาไฟ [C-724 ], [203.107.130.10]
เมื่อวันที่ : 09 ส.ค. 2546, 13.28 น.

oh .. i see

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : add [C-726 ], [208.147.1.3]
เมื่อวันที่ : 09 ส.ค. 2546, 16.30 น.

ขอโทษนะคะ​ เขียน​ไปเรื่อยเปื่อย เลย​อาจทำให้คุณพญาไฟ​และ​เพื่อนๆ​งงคะ​ ขอบคุณคุณรจนา​ที่เข้าใจ...​ดิฉันรักเสียงน้ำไหลรินๆ​ เวลาฟังเสียงฮาร์ฟจึงรู้สึกมาก​เป็นพิเศษ แล้ว​ก็อด​ที่​จะพูดถึงไม่​ได้...​

ขอบคุณทุกๆ​คนค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ปีกฝัน [C-757 ], [208.147.1.3]
เมื่อวันที่ : 18 ส.ค. 2546, 06.01 น.

ตอนเด็ก ๆ​ ผมก็​ไปใส่เบ็ด​กับพ่อบ่อย ๆ​ ​แต่ไม่มีเสียงแว่วหวานจากธารน้ำ ​แต่ก็ใช่ว่า​จะไม่มีภาพประทับใจ ใบหน้า​ที่เปี่ยม​ไปด้วย​ความหวังท่ามกลางสายฝนพรำนั้น​ทำให้ผมภูมิใจในตัวพ่อ​เป็นยิ่งนัก ขอบคุณครับ​​ที่นำเรื่อง​ดี ๆ​ มาให้หวนนึกถึงคราวยังเด็ก

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น