นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๖ สิงหาคม ๒๕๔๖
ความในใจของแม่
แม่นกยูง
... ​​ความในใจของแม่ คงไม่​​ได้มีโอกาสบ่อยนัก​​ที่แม่​​จะ​​ได้เขียนถึงลูก ​​แต่ลูกก็คงรู้ ว่าแม่เฝ้ามองลูกอ...
​ความในใจของแม่

คงไม่​ได้มีโอกาสบ่อยนัก​ที่แม่​จะ​ได้เขียนถึงลูก ​แต่ลูกก็คงรู้ ว่าแม่เฝ้ามองลูกอยู่​เสมอ ทุก ๆ​ วัน ลูก​กำลังสนุก​กับโลกใบนี้
ลูกสนุก​กับคอมพิวเตอร์ เกมส์จิ๊กซอว์ ​และสีน้ำ พู่กัน​ที่แม่สรรหามาให้
ลูก​กำลังอร่อย​กับอาหารแปลก ๆ​ ใหม่ ๆ​ ไม่จำเจเหมือนตอน​ที่​เป็นทารก
ลูกรู้จักพริก​และชอบมัน
ลูกสนุก​กับโรงเรียน ​และ​เพื่อน ๆ​ ​และแม่​ต้องคอยทำตาแป๋วจ้องเป๋งทุกเย็น ในเวลา​ที่ลูกตั้งอกตั้งใจ
เล่าเรื่อง​ต่าง ๆ​ มีตะกุกตะกักบ้าง ติดอ่างบ้าง ​กับเรื่อง​ราว​ที่เกิดขึ้น​​แต่ละวัน
แม่ไม่เคยรู้สึกเหนื่อย​ที่​จะทำอะไร​ ๆ​ ​ที่มันเกี่ยวข้อง​กับลูก​โดยตรง ​แม้​จะเหนื่อยกาย​ไปบ้างบางวัน
​แต่​เมื่อเห็นลูกนอนหลับ แก้มป่องกลมดิก สุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง ​ความเหน็ดเหนื่อยก็หาย​ไป
อย่างอัศจรรย์

​แต่แม่ก็​เป็นคน ลูกก็​เป็นคน จึงไม่จำ​เป็น​ที่เราสองคน​ต้องมองเห็นอะไร​เหมือน ๆ​ กัน
​เพราะตอนนี้ลูกโตพอ​ที่​จะแยกแยะ ​และโต้เถียงในสิ่ง​ที่ตัวเองไม่เห็นด้วย
-- เหมือน​กับผู้ใหญ่คนหนึ่ง​ ---​
แม่ดีใจ ​ที่ลูกเติบโต​เป็นตัวของตัวเอง บางครั้งลูกก็สอนอะไร​ให้แม่​โดย​ที่ลูกก็ไม่รู้ตัว --
"แม่ตอบอือ ​ได้ยังไง ​ต้องค่ะ​สิ พูด​เพราะ ๆ​ ไง น้องภูไทยังพูด​เพราะเลย​...​."
"แม่ใส่ CD ซ้อนกันสองแผ่น เห็นรึเปล่า เนี่ย ๆ​ แม่ลืม​เอาแผ่นเก่าออกก่อน...​."
"แม่ใส่กางเกงให้น้องภูไทกลับข้างนะ กระเป๋ามัน​ไปอยู่​ข้างหลังแล้ว​...​. นี่ ...​เห็นมั้ย ๆ​"
‘มันช่างเจรจานัก ไอ้หัวเหม่งของแม่’ แม่นึก
แม่เคยมีฉายาจากพี่ ๆ​ ว่า หัวโหนก ​เพราะตอน​ที่เกิดหน้าผากโหนกเหมือนเด็กอัฟริกันหัวโต
ตัวผอม ๆ​ ดำ ๆ​ ดูขาดอาหาร คุณยายเล่าว่า​ใครมาเยี่ยมก็ทำหน้าพิกล เหมือนหยิบมาผิดตัว
แล้ว​ลูกก็โขกพิมพ์​เอาหน้าผากแม่ออกมาด้วย ลูกก็เลย​​เป็น ‘หัวเหม่ง’ ของแม่สืบต่อกัน​ไปไงล่ะ

แม่ชอบมองแอบมองลูก เวลา​ที่ลูกสวมชุดนักเรียนอนุบาล มันเหมือนสัญลักษณ์บอกอะไร​
บางอย่าง ว่าลูก​กำลังเติบโต​และ​กำลังเรียนรู้อยู่​ ...​. วันเวลาผ่าน​ไปเร็วนัก เหมือนลูกยังนอน
แบเบาะกระดุกกระดิกอยู่​ในผ้าอ้อม​เมื่อไม่กี่วันมานี่เอง ...​.
แม่ไม่เหนื่อย​ที่​จะเล่านิทานก่อนนอน ​เพราะมันหมายถึงการเสริมจินตนาการให้​กับลูก
แม่ไม่เหนื่อย​ที่​จะพาลูก​ไปไหนมาไหน ​เพราะมันหมายถึงการทำให้ลูก​ได้มองเห็นโลกกว้าง
​และรู้จักผู้คน
แม่ไม่รังเกียจ​ที่​จะแก่ ​เพราะมันหมายถึง​ได้มองเห็นลูกโต​เป็นผู้ใหญ่ ​ได้มีชีวิตในหนทาง​ที่เลือกเอง

แม่​จะไม่บังคับให้ลูกเรียนพิเศษ ติวเข้ม กวดวิชาใด ๆ​ ​ทั้งสิ้น ​ถ้าลูกไม่เต็มใจ​จะทำมัน
​เพราะวัยเยาว์นั้น​ ...​ สั้นนัก
หาก​ได้ตักตวงในสิ่ง​ที่อิ่มใจ​และมี​ความสุข ย่อม​เป็นเรื่อง​​ที่ดี​ที่สุดเท่า​ที่แม่​จะทำให้ลูก​ได้

วันก่อนแม่เล่าให้ป้าฟัง ว่าเช้า​วันนั้น​แม่​ไปส่งลูก​ที่โรงเรียนแล้ว​ แม่หันหลังกลับ​เพราะ
​เป็นเวลา​ที่คุณครูเรียกเข้าแถว​พอดี แม่ลืมบ๊าย บายให้ลูก ลูกร้องไห้พลาง วิ่ง​ไปพลาง
มาจนถึงตัวแม่ แล้ว​ท้วงว่าทำไมแม่ไม่บ๊ายบายตอบลูกจากในแถว ...​. แม่เอ่ยขอโทษแล้ว​
โบกมือกันใหม่ ลูกก็โบกตอบแล้ว​​เอาเสื้อเอี๊ยมนักเรียนเช็ดน้ำตา เดินกลับ​ไปเข้าแถว
ป้า ๆ​ บอกว่าทำไมลูกถึงอ่อนไหวนัก ระวังโตขึ้น​​ความอ่อนไหวนี้อาจ​เป็นภัย
"​จะเบี่ยงเบนเพศน่ะหรือคะ​" แม่ก็ครุ่นคิดพักหนึ่ง​ แล้ว​ตอบป้า ๆ​ ​ไปว่า ไม่​เป็นไร
​ถ้าลูก​จะ​เป็นอะไร​อย่าง​ที่ลูกอยาก​เป็น ก็​เป็น​ไปเถอะ ​เพราะ​ความรักของแม่ไม่แบ่งแยกอยู่​แล้ว​
ลูกก็​คือลูก แม่รักลูกเสมออย่าง​ที่ลูก​เป็น Just the way you areไง ...​.. ดีมั้ยครับ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-234 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ความในใจของแม่
ผู้แต่ง แม่นกยูง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๖ สิงหาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๘๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-701 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 06 ส.ค. 2546, 06.08 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กางเขนดง [C-703 ], [161.200.255.163]
เมื่อวันที่ : 06 ส.ค. 2546, 08.08 น.

ตอนนี้​เป็นตอน​ที่ชอบ​ที่สุดเลย​ จำ​ได้ว่าอ่านคราวก่อนประทับใจแบบน้ำตาซึม คิดถึงพี่​กับภูไทมากเลย​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ^o^ [C-6185 ], [203.188.2.32]
เมื่อวันที่ : 01 พ.ย. 2548, 21.17 น.

...​...​...​...​..

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น