นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๗ เมษายน ๒๕๕๐
บนเส้นทางสายนี้...
นทีไท
...บนเส้นทางของการเดินทาง...​​ไม่มี​​ใครรู้อนาคตว่า​​จะ​​เป็นเช่นไร...​​
ถึง​​แม้ว่า​​จะล้มลงบ้างก็​​เป็นเรื่อง​​ธรรมดา...​​
การลุกขึ้น​​สู้​​จะ​​เป็นดังพลังชีวิตให้เรา​​ได้ก้าวต่อ​​ไปข้างหน้า...​​​​ไปสู่​​ความสำเร็จในชีวิต...
คลิกดูภาพขยาย


บนเส้นทางของการเดินทาง...​ไม่มี​ใครรู้อนาคตว่า​จะ​เป็นเช่นไร...​

เส้นทางข้างหน้าอาจ​จะมีหลากหลายเรื่อง​ราว​ที่​ต้องให้เรา​ได้ฟันฝ่าด่านต่างๆ​ของชีวิต...​

ถึง​แม้ว่า​จะล้มลงบ้างก็​เป็นเรื่อง​ธรรมดา...​

​เพราะหากการลุกขึ้น​สู้​จะ​เป็นดังพลังชีวิตให้เรา​ได้ก้าวต่อ​ไปข้างหน้า...​

​เพื่อให้เรานั้น​ก้าวต่อ​ไปสู่​ความสำเร็จในชีวิต...​



​เพราะชีวิตก็เหมือน​กับการเดินทาง...​บนเส้นทางสายนี้...​

ฉันคิด ฉันเข้าใจ ​และมั่นใจเช่นนั้น​...​

​เพราะอาจ​จะไม่มีการเดินทางไหน...​​ไปสู่ยังจุดหมายด้วยเส้นทางสายเดียว​ได้...​

หรือ​แม้ว่าชีวิตคุณ​จะเรียบง่าย ​และอยู่​ในกรอบเท่าใดก็ตาม...​


​เมื่อเราเริ่มเติบโต...​

ชีวิตก็เริ่ม​ที่​จะเรียนรู้ ​และออกเดินทาง...​

ทางของชีวิต​แต่ละคนแตกต่างกัน...​

บ้างใกล้ บ้างไกล บ้างโรยด้วยกลีบกุหลาบ...​

​และมีอีกไม่น้อย​ที่เต็ม​ไปด้วยขวากหนามให้​ต้องฟันฝ่า​ไป...​

เราอาจเดินทางมาเจอกันในวันหนึ่ง​...​​และเดินต่อ​ไปด้วยกัน...​

​และ​เมื่อถึงจุด ๆ​หนึ่ง​...​เราก็อาจ​จะจากกันตรงทางแยก...​

แยกกัน​ไปตามหาฝัน...​ตาม​ความ​ต้องการ ปรารถนาของชีวิต...​


บางคนเกิดมา​เพื่อ​ที่​จะเดินตาม...​ตามทาง​ที่มีคนเดินนำไว้...​

แน่นอน...​เส้นทางนี้นั้น​ย่อมปลอดภัย...​

มีผู้คนเดินตามกันเรียงรายไกลสุดลูกหูลูกตา...​

บางคนเกิดมา​เพื่อผจญภัย...​

​เพื่อค้นหาเส้นทางใหม่ๆ​...​ให้​กับชีวิต...​

​ซึ่งอาจ​จะหลงทางเข้ารก เข้าพง​ไปบ้าง...​

​แต่ก็​ได้พบเห็นสิ่งตื่นเต้น แปลกใหม่...​ ​แต่อาจ​จะ​ต้องเสี่ยงภัยมากกว่า...​

​ซึ่ง​เขาอาจแผ้วถางทางเส้นใหม่นี้ให้คนก้าวเดินตาม...​

บนเส้นทางสายนี้​ที่เราเจอกัน...​

ฉันยังมองไม่เห็นทางแยก...​​แต่ฉันก็รู้ว่ามี...​

​เมื่อถึงทางแยกเราอาจ​จะเลี้ยวซ้าย...​

หรือเลี้ยวขวา​ไปด้วยกันก็​ได้...​ฉันยังไม่รู้...​

ในชีวิตหนึ่ง​ของคนเรา​ที่เกิดมานั้น​...​

ไม่มีอะไร​งดงามเท่า​กับการมี​เพื่อน...​ผู้​ที่รู้ใจ...​​และมิตรภาพ...​


เราไม่เดินนำ...​ เราไม่เดินตาม...​ ​แต่เรา​จะเดิน​ไป​พร้อม ๆ​ กัน

บนเส้นทางสายนี้ อาจ​จะมีสะดุด มีหกล้ม มีกระแทกกันบ้าง...​

​แต่เราก็ยังคงเดินร่วมทาง...​

หากวันหนึ่ง​​ที่เราถึงทางแยก...​​และ​ต้องแยกจากกัน​ไปคนละทาง...​

อาจ​จะไม่​ได้พบกันอีก หรือเกิดอะไร​ขึ้น​ก็แล้ว​​แต่...​

หาก​เมื่อใด​ที่คิดถึงกัน...​

ขอให้เดินกลับมาตามเส้นทางสายนี้...​

เส้นทางแห่งนี้...​เส้นทางแห่งมิตรภาพ...​

​ที่เส้นทางนี้...​​จะมีฉันยืนอยู่​เสมอ...​​ที่เดิม...​




คลิกดูภาพขยาย



เนื้อเพลง: เส้นทางนี้...​
ศิลปิน : เจี๊ยบ วรรธนา
อัลบั้ม: Post to the Past


หาก​ความรัก​เป็นดั่งเส้นทางสายหนึ่ง​​ซึ่งอาจ​จะมี​ความหมาย...​

​แต่คน​ใช้มันมาเนิ่นนานเต็มที เส้นทางจึงมีนิยาย...​


เส้นทางนี้มัน​เป็นเส้นทางสายเก่า เก่าๆ​ ​แต่มี​ความหมาย...​

เส้นทางนี้​จะ​เป็นเส้นทางนิยายไม่มีวันตายนิรันดร์...​


ก็​คือฉันนั้น​เพียง​จะขอเธอออกเดินทาง​ไปด้วยกัน...​

เส้นทางนี้ก็คง​จะน่าเดินหากมีเราเดินเคียงกัน...​


เส้นทางนี้​จะมีเรื่อง​ราวขึ้น​ใหม่ยิ่งใหญ่​และมี​ความหมาย...​

หากทางนี้มีเราร่วมเดินทาง​ไป​เป็นตัวเอกในนิยาย...​


ก็​คือฉันนั้น​เพียง​จะขอเธอออกเดินทาง​ไปด้วยกัน...​

เส้นทางนี้ก็คง​จะน่าเดินหากมีเราเดินเคียงกัน...​


มันอาจ​จะ​เป็นทางไกล ไกลสุดขอบฟ้าสีคราม...​

​แต่​เป็นทางดีงามสมใจ...​


​ถ้าหากมีเราเดิน​ไป ไกลสักเพียงไหนมิหวั่น...​

​จะฝ่าฟันให้สุดเส้นทาง...​


ก็​คือฉันนั้น​เพียง​จะขอเธอออกเดินทาง​ไปด้วยกัน...​

เส้นทางนี้ก็คง​จะน่าเดินหากมีเราเดินเคียงกัน...​


เส้นทางนี้​จะมีเรื่อง​ราวขึ้น​ใหม่ ยิ่งใหญ่​และมี​ความหมาย...​

หากทางนี้มีเราร่วมเดินทาง​ไป​เป็นตัวเอกในนิยาย...​



เส้นทางนี้อาจ​เป็นเพียงบาง​ส่วนของเรื่อง​ราวต่างๆ​...​

​เป็นดั่ง​กำลังใจให้ลุกขึ้น​สู้ก้าวต่อ​ไปข้างหน้า​ได้อย่างแข็งแกร่ง...​

ในการฝ่าฟันให้​ไปถึงยังจุด​ที่มุ่งหมายดั่ง​ที่ฝัน​และ​ที่ตั้งใจไว้ให้สำเร็จ...​

​แต่​กำลังใจจากผู้ใดก็คง​จะไม่ยิ่งใหญ่เท่า​กับการให้​กำลังใจตัวเอง...​

ควรหมั่นให้​กำลังใจ​กับตัวเองไว้ว่า...​''ฉัน​จะ​ต้องทำ​ได้...​สู้ๆ​​และอดทนไว้นะ...​''

ใน​ที่สุด...​เส้นทางนี้ก็​จะรอคอยเราอยู่​...​​เป็น​กำลังใจให้เสมอ...​


ขอบคุณสำหรับข้อ​ความดีๆ​ มี​ความหมายจากสหายผู้น่ารักเสมอมา...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2299 Article's Rate 13 votes
ชื่อเรื่อง บนเส้นทางสายนี้...
ผู้แต่ง นทีไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๗ เมษายน ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๗๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๒
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-11454 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 25 เม.ย. 2550, 22.37 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : sasiporn [C-11461 ], [88.193.104.199]
เมื่อวันที่ : 27 เม.ย. 2550, 17.13 น.

​เป็นสัจธรรม​และ​ความจริงของมนุษย์ คนเรา​ต้องมี​เพื่อน การให้​ความยินดีแก่กัน​และกัน อัน​จะ​เป็น​ความทรงจำ​ที่งดงาม ยาก​ที่​จะลืม ดีจริงๆ​ ค่ะ​ ​ที่ นทีไท ​ได้เขียนให้รำลึกถึง​ความ​เป็น​เพื่อน แก่ทุกคน

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น