นิตยสารรายสะดวก  Regular Articles  ๒๙ กรกฏาคม ๒๕๔๖
แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน หนองน้ำใหญ่ในความทรงจำ
จันทน์กะพ้อ
...วันนี้​​จะพาชาวนกน้อย ​​ทั้งคุณลุง คุณป้า ​​และน้องๆ​​​​ทั้งหลายย้อนอดีต​​ไปชมธรรมชาติอันงดงาม​​และบริสุทธิ์​​ที่หนองน้ำใหญ่ ​​ที่เคยมี​​เมื่อประมาณ 40 กว่าปีมาแล้ว​​...​​...​​...​​...​​.. ​​เพื่อ​​จะ​​ได้รู้​​และระลึก​​ได้ว่าสมัยก่อนนั้น​​เราอยู่​​แนบชิด​​กับธรรมชาติอย่างมี​​ความสุข

...
วันนี้​จะพาชาวนกน้อย ​ทั้งคุณลุง คุณป้า ​และน้องๆ​​ทั้งหลาย​ไปย้อนอดีต พา​ไปชมธรรมชาติ​ที่เคยมี​ที่หนองน้ำใหญ่ ​เมื่อประมาณ 40 กว่าปีมาแล้ว​...​...​...​...​.. ​เพื่อ​จะ​ได้รู้​และระลึก​ได้ว่าสมัยก่อนนั้น​เราอยู่​​กับธรรมชาติ​ที่งดงามอย่างมี​ความสุข


^^หนองน้ำใหญ่ใน​ความทรงจำ^^

คลิกดูภาพขยาย
เวลาหน้าฝน ​จะมีน้ำเต็มหนองใหญ่ท้ายสวน

หนองน้ำ​ที่ว่านี้ อยู่​ติด​กับป่ายางใหญ่ ​ซึ่งรกเรื้อมากมีต้นไม้สูงใหญ่เต็ม​ไปหมด ช่วง​ที่ฉันมาอยู่​บ้านกลางป่า​กับแม่​ได้สักพักหนึ่ง​จนคุ้นชินแล้ว​ เช้า​ตรู่วันหนึ่ง​จึงแอบหนีแม่มา​ที่หนองน้ำ เห็นนกสีดำ สีเทาหลายตัว บินร่อน​และเกาะอยู่​​ที่ต้นไม้ข้างหนองน้ำ ​แต่​ที่ประทับใจ จำ​ได้ไม่ลืม​คือ เห็นเป็ดปากสีแดงตัวสีเขียวว่ายน้ำอยู่​ 3-4 ตัว มันลอยๆ​​ไปแล้ว​มุดหัวลงใต้น้ำ เราแอบดูจนมันบินหายลับ​ไป จึงรีบวิ่งตื๋อกลับ​ไปบ้าน

"แม่จ๋า หนูเห็นเป็ดด้วย ปากแดงแจ๊ด ตัวเขียวๆ​ หนูเห็นมันลอยน้ำ​ได้ด้วย"
"อ๋อ ไม่ใช่เป็ดหรอกลูก นกเป็ดน้ำ มันมากินปลา"



วันต่อๆ​มาฉันก็​ไปอยู่​​ที่หนองน้ำ​ทั้งวัน ​ที่นั่นมีลมพัดเย็นสบาย มีอะไร​สวยๆ​​และแปลกๆ​มากมาย​ มีต้นไม้ใหญ่อยู่​เกือบรอบ บางต้นก็มีดอกห้อยระย้าสีชมพูอ่อนๆ​เต็มต้น

ต้นเสม็ดขาวเปลือกนิ่มสีขาวปนเทา เปลือกมันนิ่มลอกเล่น​ได้ เวลามีดอกเต็มต้น สีขาว​เป็นขนเล็กๆ​ หอมด้วย

ต้นเสม็ดแดง เปลือกอ่อนนุ่มสีแดงเผยอร่อนรอบต้น เราชอบ​ไปดึงเล่น เห็นลูกของมันขาว​เป็นเม็ดเล็กๆ​พราวเต็มต้น ลูกพองๆ​แก่ๆ​กินหวานปะแล่มๆ​หอมเหมือนใบของมัน แม่ชอบเก็บใบเสม็ดอ่อน​ซึ่งมีสีแดงเรื่อๆ​มาจิ้มน้ำพริก แม่บอกว่าอร่อย ฉันลองชิมดูบ้างรู้สึกว่า​ไม่อร่อยเลย​​ทั้งยังฝาดอีกด้วย


คลิกดูภาพขยาย
​เมื่อมองลง​ไปในหนองน้ำ ​จะเห็นสาหร่ายหลายชนิดพลิ้วไหว​ไปมาน่าดู ใบละเอียด​เป็นฝอยเหมือนหางกระรอกก็มี บางต้นใบยาวบิด​เป็นริ้วๆ​ บางกอใบ​เป็นสีม่วง ต้นโน้นลอยอยู่​บนผิวน้ำมีดอกเล็กๆ​สีเหลือง ต้นนี้สวยมากมีดอกสีม่วง มีตัวขายาวๆ​บางๆ​ เหมือนแมงมุมทำท่าโย่งโย่ยงหยกอยู่​บนผิวน้ำ ฝูงปลาซิว ปลาลายเสือ ปลากระดี่ ​และปลาอะไร​อีกมากมาย​ ว่ายน้ำกัน​ไปมามุดลอดไม้น้ำ ท่าทางสนุกสนาน

ฉันค่อยๆ​แหย่เท้าลง​ไปข้างหนึ่ง​ จ๋อม! โอ๋ย..น้ำเย็นจังเลย​ ลองแหย่เท้าลงอีกข้าง...​...​.จนแตะพื้นดินใต้น้ำ นิ่ม ​และมีปุยดินลอยขุ่นขึ้น​มา เหมือนหมอกในน้ำ แปลกตาดี ฉันหยุดอยู่​นิ่งๆ​​เพื่อไม่ให้น้ำขุ่น​จะ​ได้มองเห็นภาพสวยๆ​ในน้ำ​ได้ แล้ว​ค่อยๆ​ย่างเท้าเลียบ​ไปตามริมหนอง​เพราะคาดว่ามันคง​จะตื้น ไม่กล้าเดินตรงกลางหนอง​เพราะกลัว​จะจมน้ำ ​แต่เดินอย่างไรน้ำก็ขุ่น​ไปตามรอยเท้าอยู่​ดี ​ที่ตั้งใจว่า​จะดูสาหร่าย​และปลาก็เลย​มองไม่ค่อยเห็น ​เพราะปุยดิน​ที่ลอยฟุ้งขึ้น​มาบดบังพืชน้ำเสียสิ้น ปลามันก็คงว่ายน้ำหนีกระเจิดกระเจิง​เพราะคิดว่ายักษ์มา ​แต่พอฉันยืนนิ่งๆ​สักพักปลามันก็​จะมาตอด​ที่ขากระดุ๊บๆ​ จั๊กจี๋ดี ฉันสนุกอยู่​ในหนองน้ำเสียจนลืมเวลา

​ได้ยินเสียงแม่ตะโกนเรียกอยู่​ไกลๆ​ ฉันรีบวิ่งลุยน้ำขึ้น​จากหนอง แล้ว​วิ่งกลับบ้าน
"​ไปไหนมา แม่เรียกตั้งนานแล้ว​" แม่เหลือบมองกางเกงเห็นรอยเปียกๆ​
" อ้าว ​ไปเล่นน้ำมาซิท่า...​..เปียกอย่างนี้น่ะ เดี๋ยวขาก็เน่าหรอก ​ไป..ล้างซะ"

...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.

ย่างเข้าหน้าหนาว หนองน้ำ​จะเริ่มแห้งลง จนใน​ที่สุดตอนหน้าแล้ง น้ำ​จะเหลือขังแอ่ง​เป็นห้วงเล็กๆ​หลายแอ่ง ​แต่​จะมีหญ้าขึ้น​เขียว​ไปทั่วเว้น​แต่ในแอ่งน้ำ​ซึ่ง​เป็นสีโคลน

ตอนนี้​จะสนุกมากก็ตอน​ที่พวกเด็กผู้ชาย​จะมาวิดปลา ​เอากระป๋อง​กับกะลามา ช่วยกันวิดน้ำออกจากแอ่งเล็กๆ​นั้น​ จนเหลือ​แต่โคลนข้น​ที่ก้นแอ่ง แล้ว​พวก​เขา​จะลง​ไปลุยจับปลาอย่างสนุกสนาน ตัวเลอะเทอะเปรอะเปื้อน​ไปด้วยโคลน ปลาก็ไม่ยอมให้จับง่ายๆ​ มัน​จะแถกหนีลง​ไปในโคลนหรือแอบอยู่​ตามซอกตามรู พวกนี้ก็ตามจับกันชุลมุน ​แต่​ถ้า​เป็นรูลึกก็ไม่ค่อยกล้าล้วงกัน​เพราะกลัวเจองู บางทีก็ถูกปลาดุกยัก​เอาจนเลือดไหล ​แต่​เขาก็​จะรีบห้ามเลือดด้วยการ​เอาโคลนมาป้ายๆ​ปิดแผลไว้ ปลา​ที่พวก​เขาจับ​ได้ก็มัก​จะ​เป็นปลาดุก ปลาช่อน ปลาหมอ ปลากระดี่ ​และปลาซิว

ฉัน​เป็นเด็กเล็กลง​ไปลุย​กับ​เขาไม่​ได้ ก็​ได้​แต่ยืนจ้องมอง หัวเราะเอิ๊กอ๊ากด้วย​ความสนุกสนาน คอยลุ้น​และกระโดดโลดเต้นอยู่​ข้างๆ​ด้วย​ความตื่นเต้น



คลิกดูภาพขยาย
เวลาหน้าร้อน น้ำ​จะแห้งขอดจนหมดหนอง มี​แต่หญ้า​ที่เหนียว​และหยุ่น​เป็นสีเขียวสลับน้ำตาล​เป็นหย่อมๆ​ ฉัน​และลูกของน้าชอบมาวิ่งเล่นบนหญ้าผืนนี้ บางตอนมันเหมือนมีสปริงเด้งดึ๋ง​ได้ ​แต่บางตอนขาเราอาจตกลง​ไปในโพรงข้างใต้ผืนหญ้า​โดยไม่รู้ตัว นี่​เป็นเรื่อง​​ที่ทำให้เรา​ได้หัวเราะกันอย่างมี​ความสุข ​ทั้งสนุกสนาน เหนื่อย ​และคันคายหญ้า​ไปหมด​ทั้งตัว

ฉันเรียกหญ้านี้ว่า "หญ้าหนังหมู" ตั้งชื่อตามจินตนาการของตัวเองว่ามันเหนียวเหมือนหนังหมู ...​...​..

น่าเสียดาย​ที่หนองน้ำอันงดงามนี้ มันอยู่​ในเขต​ที่ดินของแม่ น้า ​และชาวบ้านอีกสองคน ในภายหลัง​เขา​ได้ตัดสินใจร่วมกันถมหนองน้ำนี้เสีย ​เพื่อ​แต่ละคน​จะ​ได้​ใช้​ที่ดิน​เป็นการ​ส่วนตัว เช่น ปลูกผลไม้ ปลูกยาง

หนองน้ำนี้จึงมีอยู่​เพียงใน​ความทรงจำของฉันเท่านั้น​...​...​...​...​...​...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID A-226 Article's Rate 15 votes
ชื่อเรื่อง แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้ ตอน หนองน้ำใหญ่ในความทรงจำ
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๙ กรกฏาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ แดดร่มลมตก ชมนกชมไม้
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๔๖๖ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๖
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นกกะปูด [C-676 ], [203.148.208.164]
เมื่อวันที่ : 29 ก.ค. 2546, 10.28 น.

เข้ามาโหวตค่ะ​ เล่าเรื่อง​​ได้น่ารักดีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-678 ], [203.151.8.41]
เมื่อวันที่ : 30 ก.ค. 2546, 09.10 น.

หนองน้ำ​ที่เล่าให้ฟังนี้ อยู่​จังหวัดจันทบุรีหรือเปล่าครับ​ ผมก็​เป็นเด็กบ้านนอกเหมือนกัน ​แม้​จะมาโต​ที่กรุงเทพฯ ​แต่กรุงเทพฯสมัย​ที่ผม​เป็นเด็ก ก็พอ​จะมีลานดิน บ่อน้ำให้​ได้ล่องเล่นบ้างเหมือนกัน จำ​ได้ว่าเคยโดนปลิงเกาะขา อึ๋ย...​

ภาพสาหร่ายหางกระรอก ​ที่พริ้วไหวอยู่​ใต้น้ำใสแด๋ว มีปลากระดี่ตัวน้อยว่ายเล่น ​และเจ้าแมงมุมน้ำขายาว ​ที่คุณจันทน์กะพ้อ เขียนบรรยายในเรื่อง​ ​เป็นภาพ​ที่ไม่​ได้เห็นมานานแล้ว​

เอ...​ สงสัย​ต้องออกนอกเขตเมืองบ้างแล้ว​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-679 ], [169.210.17.97]
เมื่อวันที่ : 30 ก.ค. 2546, 09.43 น.


ขอบคุณนกกะปูดจ้ะ​

ตอบลุงเปี๊ยก
อ้อ อยู่​​ที่จันทบุรีนี่แหละ​ค่ะ​ ​เป็นหนองน้ำ​ที่บ้านสวน​ที่เคยอยู่​ตอน​เป็นเด็กเล็กๆ​ ตั้งแต่อายุประมาณ 3 ขวบนั่นแหละ​ค่ะ​ ตอน​ที่​ไปอยู่​แรกๆ​​เป็นป่าใหญ่มาก เห็นสัตว์หลายอย่าง เก้ง กระต่าย นก มากมาย​ จึงประทับใจทุกสิ่งทุกอย่าง ​และจดจำรายละเอียด​ได้

เรื่อง​ปลิง ​ต้องเคยโดนอยู่​แล้ว​ค่ะ​ ขยะแขยง น่าเกลียด เวลา​ที่​ต้องดึงหรือขูดๆ​ๆ​ให้มันหลุดจากตัวเรา อึยยยยยยยยย...​.

นึกถึงภาพตอน​เป็นเด็กแล้ว​มี​ความสุขมากๆ​ โลกมันสดใส บริสุทธิ์ เสียดายเด็กรุ่นหลังๆ​ ไม่​ได้สัมผัส​กับธรรมชาติแบบนี้เลย​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น