นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
บทเพลงแห่งความเหงา
ดาวบนดิน
 "เหงาสุดเหงาสุดแสนจะเงียบเหงา
ไร้คู่เคียงเพียงเงานั่งคู่เคหา
แอบอิงพิงพำนักพักอุรา
หลับน้ำตาตื่นพลันมันโสมม

ฟังบทเพลงแห่งรักมันสุดซึ้ง
ใยฉันจึงสุดเหงาไม่สุขสม
บทเพลงรักเป็นเพลงเศร้าเคล้าอารมณ์
ให้ฉันตรมบ่มทุกข์คิดถึงเธอ

ในสายแสงแดดส่องผ่านช่องว่าง
มองเลือนลางลับลิบหัวใจเผลอ
ฝันค้างค้างกลางวันฉันละเมอ
เพราะรักเธอถึงตรอมใจนั่งตรึงกาย

โอ้บทเพลงแห่งความเหงามันเร้ารัก
สำเนียงทักกระดุกอกให้ร้าวร้าย
มองหน้าเธอในแผ่นภาพน้ำตากราย
นึกเสียดายความอบอุ่นที่ให้กัน

ลำพังนั่งอยู่คนเดียวเปล่าเปลี่ยวจิต
สารพัดนึกคิดไม่สุขสันต์
ภาพวันเก่ายังเลือนลางทุกคืนวัน
ฟากฟ้าฝันสองเราเป็นเงารอ

รำพันถึงรำพึงถามความคราวเขา
เป็นไงเล่าคิดถึงฉันบ้างไหมหนอ
ช่วยฝากถามผ่านเพลงเหงาเพลาพะนอ
ส่งสารต่อรอรับกลับห้องใจ"
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2231 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง บทเพลงแห่งความเหงา
ผู้แต่ง ดาวบนดิน
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๐๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-10902 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 19 ก.พ. 2550, 20.21 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น