นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
นกน้อยคอยโพยม
กาบแก้ว
  ยามรักกันหวานชื่นระรื่นจิต
เคยแนบชิดเคยแลโลมโพยมหน
สกุณาถลาร่อนบินเวียนวน
ช่างน่ายลยามนภาฟ้าสีคราม

ทิวสนแลลิ่วลิบกระซิบแผ่ว
คลื่นพลิ้วแพรวยามลมพรูดูวาบหวาม
เรือลำน้อยลอยละลิ่วใบพลิ้วงาม
ได้ลมยามล่องธาราทะเลทอง

หาดทรายขาวเคยเกี่ยวก้อยกันเดินเคียง
โลกดั่งเพียงมีอยู่คู่เราสอง
ยามทะเลเห่คลื่นลมสมใจปอง
น้ำตานองด้วยคลื่นรักที่ปักทรวง

สะอื้นไห้อาลัยรักถูกหักอก
สุดช้ำฟกคนอื่นครองของรักหวง
คนเก่าไปคนใหม่มาเชิดหน้าควง
อารมณ์ลวงเล่ห์มนุษย์สุดจะทน

ยามรักร้างเลิกราพาขมขื่น
เคยหวานชื่นกลับระทมตรมอีกหน
สกุณายังคงเฝ้าบินเวียนวน
เจ็บกมลคอยโพยมประโลมใจฯ

***************
หมายเหตุ : บรรณาการเป็นพิเศษ
สำหรับนักอ่านชาวศาลานกน้อยทุกท่าน
17 กุมภาพันธ์ 2550.......กาบแก้ว
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2221 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง นกน้อยคอยโพยม
ผู้แต่ง กาบแก้ว
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๙๗ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ครูไท [C-10867 ], [125.26.80.75]
เมื่อวันที่ : 17 ก.พ. 2550, 07.41 น.

ก่อนอื่น​ต้องขออภัยคุณกาบแก้ว ผู้ประพันธ์กลอนบทนี้ด้วยนะครับ​​ที่จำ​เป็น​ต้องหยิบกลอนบทนี้ขึ้น​มาวิจารณ์ ผลงานชิ้นนี้มีปัญหามากพอสมควร คิดว่าน่า​เอามาพูดถึง ​เพื่อ​เป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้​ที่รักการ​แต่งกลอน​จะ​ได้พึงสังวรณ์ในงานเขียนของตน

เท่า​ที่อ่านดู สะดุดใจตั้งแต่ชื่อกลอน ​ที่ตั้งไว้ว่า "นกน้อยลอยโพยม"
ผู้เขียนนึกภาพอะไร​อยู่​ครับ​ นกตัวเล็กตัวน้อย​กำลังบินอยู่​บนท้องฟ้าใช่ไหม?
​ถ้าใช่ คำว่านกน้อย"ลอย"โพยม จึงไม่​สามารถสื่อให้เห็นภาพดังกล่าว​ได้เลย​ !

​ถ้านกน้อย​จะ "ลอย"​ได้ ​ต้อง​เป็นนกเครื่องร่อน หรือนกกระดาษ ​เพราะคำว่า "ลอย" ​คือการเลื่อนไหล​ไป​โดยไร้แรงขับเคลื่อน อย่างเช่น ดาวลอย​ไปบนท้องฟ้า ลูกโป่งล่องลอย​ไปอย่างไร้จุดหมาย

เริ่มต้นก็เห็นปัญหาการเลือกคำเสียแล้ว​ครับ​ น่าเสียดาย


ยามรักกันหวานรื่นชื่นนาสา
สกุณาถลาร่อนว่อนเวหน
เกลื่อนนภาฟ้ากระจ่างช่างน่ายล
นฤมลชวนชี้ชมโพยมงาม

วรรคแรกก็เจออีกแล้ว​ครับ​ ผู้เขียนเลือกคำผิด​ที่ผิดเวลา​ได้เก่งจัง

ยามรักกันหวานรื่นชื่นนาสา

อ่านแล้ว​งงพอสมควร คำว่า "หวาน" น่า​จะสื่อ​ความหมายด้านรส ​ที่รับรู้​ได้ด้วยลิ้นหรือ​ความรู้สึกทางใจ เช่นหวานลิ้น หวานใจ

สิ่ง​ที่น่า​เป็นในบทนี้ น่า​จะ​เป็นว่า "ยามรักกันหวานรื่นชื่นดวงจิต" หรืออย่างอื่น​ที่ให้ภาพ​ไปในทางเดียวกัน

​แต่​เมื่อเขียนมาว่า ...​ชื่นนาสา ​คือ​ความรักหวานชื่นจมูก หรือชื่นต่อมรับกลิ่น มันก็เลย​ฟังดูทะแม่งอย่างร้ายแรง ขออภัย​ที่​ต้อง​ใช้คำนี้ครับ​ ​แต่​เป็นอย่างนั้น​จริง ๆ​

สกุณาถลาร่อนว่อนเวหน

นั่นไงครับ​ เห็นไหมครับ​ สกุณา​คือนก​จะ​ต้องถลา ​คือบินด้วยแรงของตน ​เป็นภาพ​ที่ขัด​กับชื่อกลอน​ที่ว่า นกน้อยลอยโพยม อย่าง​ที่ว่ามา​แต่แรกใช่ไหมครับ​?

เกลื่อนนภาฟ้ากระจ่างช่างน่ายล

ติดใจอีกแล้ว​ครับ​ คำว่า "เกลื่อน" พอ​เอามา​ใช้​กับคำว่านก อัน​เป็นตัวลครเอกของกลอนบทนี้ ทำให้เกิด​ความรู้สึกถึง​ความ "ดาษดื่น" ​ทั้ง​ที่ควร​จะ "โดดเด่น" จริงไหมครับ​ ลองกลับ​ไปอ่านดูอีกหลาย ๆ​ รอบนะครับ​

คำว่า "เกลื่อน" อัน​เป็นคำต้นวรรค ​สามารถแทนด้วยคำอื่น​ได้อีกมากมาย​หลายร้อยคำ ​โดยไม่เสียอรรถรส ​เพราะไม่​ต้องรับหรือส่งสัมผัส​กับคำใดเลย​ จึงไม่น่ายาก​ที่​จะหาคำอื่นมาทดแทนให้​ได้ภาพเดียวกัน

อีกคำครับ​ "กระจ่าง" ในวรรคนี้ เข้าใจว่า​ต้องการสร้างสัมผัสใน​กับคำว่า "ช่าง" ​ที่ตามมา ​แต่การสร้างสัมผัสแบบนี้ ทำให้​ความเสีย​ไปทันที
ลองอ่านท้องสองวรรคไล่มานะครับ​

...​สกุณาถลาร่อนว่อนเวหน
เกลื่อนนภาฟ้ากระจ่างช่างน่ายล

"แรง"ของ​ความจากวรรค​ที่พูดถึงสกุณา ​คือนก ยังไม่"สิ้น​ความ" หรือสิ้นแรง จึงน่า​จะพูดถึงนก ​ที่​เป็นตัวเอกของวรรคนี้ให้ "สิ้นกระแส​ความ" ก่อน แล้ว​ค่อยมาต่อด้วยเรื่อง​ฟ้ากระจ่าง ​แต่​เมื่อ "ฟ้า" โผล่พรวดขึ้น​มาตอน​ความเดิมยังไม่สิ้น ​ความใหม่ก็แทรกเข้ามา ก็พลอยทำให้ฟังดูเสีย​ความรู้สึก​ไปหลาย​ส่วน

นฤมลชวนชี้ชมโพยมงาม

คำว่า "ชม" ​เป็นสระเสียงสั้น ​ส่วน "โยม" ​เป็นเสียงยาว ตามหลักแล้ว​ไม่​สามารถจับมาสัมผัสกัน​ได้

​แต่ในวรรคนี้พอ​จะอนุโลม​ได้บ้าง ​เพราะ​เป็นเพียงสัมผัสใน หรือ"สัมผัสประดับ" ไม่ใช่สัมผัสนอก อัน​เป็น "สัมผัสบังคับ" ​แต่ขอเตือนนักกลอนหน้าใหม่ว่า การนำสระเสียงสั้น ​ไปสัมผัส​กับสระเสียงยาว ​เป็นเรื่อง​ไม่ควรทำอย่างยิ่ง ​ที่เห็น​ได้บ่อย เช่น สระไอ หรืออัย ​เอา​ไปสัมผัส​กับสระ อาย ดังตัวอย่าง

รัก​คือสิ่งสูงค่ามี​ความหมาย
รักด้วยใจแท้จริงยิ่งสุขสันต์...​

​เอา​เป็นว่าขอท้วงติงเพียงแค่นี้ก่อนนะครับ​
อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลย​ แอบอ่านอยู่​แล้ว​อดไม่​ได้จริง ๆ​


หวังว่าคงไม่โกรธกัน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : กาบแก้ว [C-10873 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : 17 ก.พ. 2550, 13.47 น.

ตอบ​ความเห็น​ที่ ๒ คุณครูไท

ขอขอบ​พระคุณอย่างสูง​ที่ช่วยชี้แนะ
นักกลอนชาวบ้านอย่างกาบแก้ว !
ขอขอบ​พระคุณจากใจอย่างสูง...​
กาบแก้ว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-10878 ], [83.189.129.231]
เมื่อวันที่ : 17 ก.พ. 2550, 17.47 น.

คุณ "ครูไท" ไม่ธรรมดาเลย​นะคะ​...​สงสัย​จะ​เป็นครูกลอน​และนักกลอนมืออาชีพคนหนึ่ง​...​วิธีการให้ข้อเสนอแนะก็ตรง​ไปตรงมา อธิบายจุด​ที่ผิดพลาด​ได้ชัดเจนดีแบบผู้สันทัดกรณี เหมือนครูดุ ๆ​ ...​​แต่ครูแบบนี้ทำให้ "นักเรียน" ​ได้ดีมาก​ต่อมาก

หวังว่าลุงปิงคงไม่หมด​กำลังใจเสียก่อนนะคะ​...​.รจนายังติดตามอ่านงานของลุงปิงอยู่​ค่ะ​...​เชื่อว่า คำแนะนำ​ที่มีประโยชน์อันเกิดจาก​ความปรารถนาดีย่อมเหมือน​เป็นเครื่อง "ชี้" ทางสู่​ความสำเร็จให้แก่นักเขียนเสมอค่ะ​

ด้วยมิตรไมตรี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : กาบแก้ว [C-11280 ], [202.28.103.100]
เมื่อวันที่ : 26 มี.ค. 2550, 17.24 น.

กาบแก้ว​ได้ทำการแก้ไข "ชื่อเรื่อง​" จาก นกน้อยลอยโพยม ​เป็น นกน้อยคอยโพยม ​และ​ได้ทำการแก้ไขข้อบกพร่องต่างๆ​​ไป​พร้อมกัน จึงเรียนมายังท่านผู้อ่าน​เพื่อทราบ ​โดยการอ่าน​จะ​ได้​ความรู้สึกในอารมณ์ร่วม​กับคำกลอนตามเจตนารมณ์ของกวีนิพนธ์ ขอขอบ​พระคุณคุณครูไทผู้ช่วยให้คำแนะนำ​ที่ถูก​ต้องมา ณ ​ที่นี้ด้วย !

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น