นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
บันทึกด้วยหมึกสีดำ
ปอ เปลือกไม้
 

บทกลอนต่างๆในหนังสือเล่มนี้ อาจมีบางส่วนละม้ายใกล้เคียงกับบางเสี้ยวชีวิตของใคร บางคน คงไม่เว้นแม้แต่ผู้เขียนเอง ชีวิตก็เป็นเช่นนี้มิใช่หรือ แต่ก็คงมิใช่ทั้งหมดของชีวิต การจดจำความประทับใจ ของแต่ละผู้คนย่อมจะแตกต่างกันไป บางประสบการณ์ก็ต้องการให้ลืมเลือนไปเช่นเดียวกับสายหมอกในตอนเช้ายามดวงอาทิตย์เริ่มมาเยือน ความฝันความหวัง ความสุข ความทุกข์ ลากหลายอารมณ์ล้วนเป็นแรงขับภายในให้การเรียนร้อยถ้อยสำนวน มีส่วนของความจริงแห่งชีวิตเจือปนอยู่
รวมบทกลอนเล่มนี้ ได้รวบรวมงานเขียนจากอารมณ์ความรู้สึกที่มีต่อประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต หวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกตัวอักษรที่อ่านคงจะสร้างอารมณ์ความรู้สึกลึกของหัวใจได้บ้างไม่มากก็น้อย
ขอขอบคุณคุณตัวละคอน ในจินตนาการความฝันของผู้เขียน ที่มิอาจกล่าวนามในที่นี้ได้ ขอขอบคุณครูทุกท่านทางด้านภาษาไทย ที่มีส่วนอย่างมากกับความรักในบทกวีอย่างที่เป็นอยู่ ขอบคุณเพื่อนๆน้องๆที่ให้กำลังใจอีกทั้งช่วยกันติชมงานเขียน ทำให้เกิดแรงบัลดาลใจจนสามารถมีหนังสือเล่มนี้ไว้เป็นอนุสรณ์แห่งชีวิต ของครูคนหนึ่ง



ปอ เปลือกไม้












































พระ ยังงงหลงใหลในความรัก
รถ เสนยังภักดิ์กับยักษี
เม รีงามทั้งใจและไมตรี
รี รอเธอร้อยปีพี่จะรอ...
12 พฤศจิกายน 2543

เป็น เจ้าของเมื่อไรจึงได้หวง
ได้ แค่ห่วงดวงใจให้หม่นหมอง
แค่ เห็นเธอเคียงใครได้เพียงมอง
ยาม จะป้องปิดใจใครจะยอม...


อยู่ แค่มือเอื้อมถึงใยจึงห่าง
ใกล้ เกลือกลับกินด่างอย่างเขาว่า
ไกล หัวใจอยู่ไหนให้ระอา
ห่าง แก้วตาดวงใจให้ตรมตรอม...
25 พฤศจิกายน 2543

มี รักซอนซ่อนไว้ในใจนี้
รัก คนดีแก้วตามากกว่าฝัน
ใน อุราร้อนรนทนรับฑัณ
ใจ ที่รั้นรับรู้ผู้ทุกข์ทน
พบ ความหมายมากมายใจดวงนี้
ใน ตาที่แสนซื่อสื่อสับสน
สาย สัมพันธ์สายใยในกมล
ตา สบตาฤา พ้นพันธะใจ...

6ธันวาคม 2543



รัก คำนั้นมั่นคงที่ตรงไหน
เพียง เพราะได้เคียงคู่อยู่นั่นหรือ
ความ สวยหล่อล่อให้ไพ่กระบือ
ฝัน แค่คือดวงใจต่างให้กัน
แบ่ง ปันใจให้ใครกลายเป็นอื่น
ปัน ความสุขสดชื่นระรื่นหวาน
หัว ใจรักรักได้หลายร้อยพัน
ใจ ที่ฝันมั่นใจให้เพียงเธอ...
6 ธันวาคม 2543

ไม่ มีเศษส่วนใจมาให้ฉัน
รัก นิรันดร์กล่าวไว้ไร้ความหมาย
อย่า ฝืนจิตคิดรักให้หนักใจ
ชัง แค่ไหนไร้จิตย่าคิดเลย...

ใคร เขาว่าเป็นวันแห่งความรัก
ให้ ประจักษ์รักแท้กันแน่หรือ
ความ รักมีความหมายอย่างใครลือ
หมาย ถึงคือสองเราต่างเข้าใจ
วัน ไหนไหนรักได้คงไม่ผิด
แห่ง ดวงจิตจากใจไม่หวั่นไหว
ความ รักดีมีให้ได้ทั่วไป
รัก คือรักต่างจากใคร่ใช้ใจตรอง ...
14 กุมภาพันธ์ 2544

ห้วง แห่งรักมักให้ใจลุ่มหลง
รัก พะวงหลงใหลให้ปลาบปลื้ม
เหว นรกขวางไว้ใจกลับลืม
ลึก ยิ่งซึมแม้ซากรักไม่คลาย ...
22 กุมภาพันธ์ 2544




รักเอ๋ยรักภักดีที่มอบให้
ทั้งกายใจให้ไปไม่มีเหลือ
ที่ตอบมายิ่งกว่าแผลทาเกลือ จะให้เหลือเยื่อใยอย่างไรกัน ...
22 กุมภาพันธ์ 2544

เป็น ลวดหนามยามรั้งกลัวคนเข้า
หมา แก้เหงาเฝ้าให้คลายแหนหวง
เฝ้า คลอเคล้าเคลียใกล้ได้หลอกรวง
บ้าน ยังห่วงเจ้าของไม่มองใคร
ใกล้ เข้ามายิ่งใกล้วันไกลห่าง
วัน สิ้นหวังหวาดใจไร้ความหมาย
อำ พรางรักร้าวราญสะท้านใจ
ลา เพียงกายใจเฝ้าดุจเงาเดิม ...

25 กุมภาพันธ์ 2544
รู้ ว่าเมื่อสายใจไม่ท้อ
รัก ไม่รอง้องอนไม่ผ่อนผัน
เมื่อ รู้ว่าสายไปให้จาบัน
สาย ใยรักขาดสะบั้นไม่หวั่นใจ ...
25 กุมภาพันธ์ 2544

รัก หรือหลงตรงใจไม่แตกต่าง
เกิน จะขวางห้ามใจอย่างไรได้
ห้าม ใจรักยากนักจะหักใจ
ใจ ที่ใฝ่ฝ่าฟันให้ฝันจริง ...
26 กุมภาพันธ์ 2544

สุด จะหักห้ามจิตไม่คิดถึง
ห้าม เพียงหนึ่งอึดใจให้หมองหม่น
ใจ ที่รักมักคล้ายมีไฟลน
รัก เธอได้ทุกข์ทนไม่สนใจ ...
25 กุมภาพันธ์ 2544



รู้ ว่ามีใครใกล้ใจมันห่วง
ตัว คอยถ่วงหวงไว้ใจมันหึง
ผิด ที่เราสายไปไม่คำนึง
หวัง วันหนึ่งจักเผยเฉลยใจ
อ้าง ดินฟ้าอาเภททั้งเปรตผี
ว้าง เหว่หว้ายาหยีลี้หลบหาย
เดียว ดายให้อาดูรขาดทุนใจ
ดาย เดียวอยู่ได้ไงเมื่อไร้เธอ ...
25 ภุมภาพันธ์ 2544

เมื่อ ดวงใจจากไกลใจมันเหงา
เรา มีเราเงาคู่เคยเคียงข้าง
ไกล ห่างไกลใจภักดิ์รักมิจาง
กัน กั้นขวางมิได้ใจคู่กัน
ผูก สมัครรักมั่นเกินหวั่นไหว
พัน หมื่นไมล์ไกลลับกลับไม่หวั่น
หัว ใจเป็นหนึ่งเดียวเกลียวสัมพันธ์
ใจ คู่ใจ ใจมั่นชั่วกัลป์กาล...
9 มีนาคม 2544

ปิด ประตูหัวใจภายในเน่า
บัญ ชีเก่ากางดูรู้ยับย่อย
ชี วิตรักสักไว้ได้หลายรอบ
รัก เกินร้อยให้ไปไม่ได้คืน
ช้ำ ระกำซากยากจะเอ่ย
หนัก เกินเผยออกไปใจขมขื่น
เกิน กำลังหวังรับไม่กลับคืน
ทน กล้ำกลืนปิดไว้หัวใจโทรม
9 มีนาคม 2544


ไม่ ใช่แค่คิดถึงจึงโทรหา
ใช่ โทรฯมาแก้เหงาเข้าใจไหม
คิด ถึงรักท่วมล้นหัวใจ
ถึง ตัวไกลใจนี้มิห่างเลย...
10 มีนาคม 2544

บ้าน อยู่ใกล้ใจใกล้ยิ่งใกล้ชิด
เรือน เคียงเรือนเหมือนมิตรที่ชิดใกล้
เคียง คู่กันมานานทั้งบ้านใจ
กัน กั้นขวางอย่างไรใจคู่เคียง...
12 มีนาคม 2544

หัว ใจมีเพียงหนึ่งจึงต้อง เศร้า
ใจ ที่ร้าวรอนราญมันยิ่ง เหงา
ไม่ อาจเยียวยาได้โถใจ เรา
ว่าง เว้นสาวสนใจตายไป เอง...
14 มีนาคม 2544

รัก จริงแท้ให้ไปไม่ผิด หวัง
แท้ ทุกอย่างกายใจให้เธอ ได้
เพื่อ เธอแล้วอุทิศทั้งจิต ใจ
เธอ รักมาหรือไม่ก็ใจ เธอ...
13 มีนาคม 2544

เจ็บ ระกำช้ำใจมาหลายครั้ง
ปวด ร้าวดั่งขาดใจตายเป็นผี
หัว ใจขมล่มสลายวายชีวี
ใจ ที่มีมอดม้วยด้วยตรอมตร
เก็บ อารมณ์ข่มใจไม่เปิดเผย
ไว้ ชมเชยขมขื่นกลืนความขม
คน ไกลใกล้ได้ดูไม่รู้ตรม
เดียว ตายด้วยลิ้นลมคมหลอกลวง...
20 มีนาคม 2544


มี ทุกข์ถึงเขาถ่ายให้ทุกข์ด้วย
สุข มีช่วยชื่นชมสมสุขสันต์
ร่วม ทุกข์สุขทุกกาลแม้นานวัน
เสพ สังสรรค์ปันสุขทิ้งทุกข์ภัย...
23 มีนาคม 2544

รอ รับส่งลงขึ้นเป็นหมื่นแสน
เมล์ หมายรับทั่วแดน กรุงเทพฯ-ใต้
สาย สัมพันธ์มั่นคงตรงหัวใจ
ใต้ แม้ไกลฝากใจไปรถเมล์ ...
23 มีนาคม 2544

จะ จารจดจารึกบันทึกรัก
จำ หลักลายเข็มปักสลักหมึก
จน เกิดรอยริ้วร้ายเป็นลายลึก
ตาย ด้านด้วยสำนึกระลึกกรรม
หัว ใจหวยโหยไห้ให้เหือดหาย
ใจ และกายใกล้กลั้วมั่วสิ่งต่ำ
เจ็บ ประจานจากนี้ที่จดจำ
ช้ำ มิซ้ำฉ่ำชื่นคืนคนเดิม.
23 มีนาคม 2544


เจ็ด ขวบปีที่มีทั้งสุขทุกข์
ปี สนุกปีเศร้าและเหงาหงอย
ผ่าน ทั้งร้ายและดีที่ไม่คอย
ไป ด้วยกันมิถอยหรือท้อแท้
ไว หรือช้าช่วยไว้ไปร่วมด้วย
เหมือน นักมวยมีครูรู้ทางแก้
โก บิงโกถูกคู่ช่วยดูแล
หก สิบปี พ่อ -- แม่ แก่เคียงกัน
24 มีนาคม 44



แม้ เศษเสี้ยวความหวังก็ยังฝัน
เพียง เศษหนึ่งส่วนพันรำพันขอ
รอ มิเหนื่อยเมื่อยล้าตั้งตารอ
คอย พะนอลูกน้อยเจ้ากลอยใจ ...
24 มีนาคม 44

รำ พึงเพ้อเผลอไผลให้ลุ่มหลง
พึง พายลอยู่โยงตรงใจหมาย
ถึง พธูอยู่ใกล้ทั้งใจกาย
เธอ ที่รักภักดิ์ใจได้สมจินต์ ...
25 มีนาคม 44

ขอ นิดหน่อยกลอยใจคงไม่ว่า
แค่ สบตาต่อใจให้ความหมาย
ได้ รับรู้เรื่องราวที่เนาใจ
มอง ตาเธอรู้ใจให้ชื่นจินต์ ...
25 มีนาคม 44

เกลียด ตัวเองเซ็งใจให้ไหวอ่อน
คน เขาอ้อนอ่อนหวานพาลหวั่นไหว
หลาย ครั้งคราวเคยช้ำระกำใจ
ใจ หนอช่างกะไรไม่เจียมเลย ...
30 มีนาคม 44

ขอบ พระคุณการุณที่คุณให้
คุณ จากไปเมื่อใจยังไม่เน่า
ที่ เหลือไว้หัวใจไม้สิ้นเงา
ไป อย่ากลับรังเก่าเขายินดี
อย่า ลืมคำจำนรรที่ลั่นไว้
ได้ ใหม่แล้วลืมง่ายสบายนี่
หวน กลับมาเสียดายใจไม่มี
คืน ชีวีใจใหม่ไม่มีเธอ
30 มีนาคม 44


ขอ มีเธอมีฉันมีวันนี้
เพียง เรามี หัวใจ ไม่แปรผัน
คำ สัญญาลืมได้ไม่ข้ามวัน
มั่น รักกันล้านคำไม่นำพา
ไม่ มีเรารักกันในวันนี้
หวั่น ชีวีสิ้นเล่ห์เสน่ห์หา
เสีย อะไรเสียได้ให้แก้วตา
ใจ มีค่าคู่ใจไม่ไกลกัน ...
31 มีนาคม 44


เจ้า หล่อเลี้ยงปวงชนทุกคนสุข
พระ ยาใหญ่ได้ทุกข์ที่ทิ้งถม
ยา เยียวยาด้วยใจให้หายตรม
ครวญ ระทมเจ้าพระยาขยะลอย ....
1 เมษายน 44


ลูก คือกายคือใจใยชีวิต
น้อย ร่างนิดเท้าน้อยเท่าหอยฝา
กลอย ใจ ของ แม่ พ่อ ละออตา
ใจ เปี่ยมรักเมตตา "สุปารมี" ...

1 เมษายน 44

ข้าม ฟากฝันรันทดเคยหมดหวัง
ฟาก ที่ร้างร้าวราญฝันสลาย
นั่ง ฝากทุกข์ระทมตรมใจกาย
ฝัน จะข้ามฟากไปให้หายตรม
ถึง ฝากหนึ่งถึงฝันในวันนี้
วัน ที่มีความสุขทิ้งทุกข์ถม
สุข สนานสรรค์สร้างทางภิรมณ์
ใจ สุขสมสานฝันนิรันดร์ เอย

1เมษายน 44



เครื่อง หมายแห่งความดีมีคุณค่า
แบบ ฉบับตรึงตราเมตตายิ่ง
สี พิสุทธิ์ศักดิ์ศรีมีใจยิ่ง
ขาว เลอลักษณ์ทุกสิ่งจริงจากใจ ...
1 เมษายน 44

สุ พรรณแคว้นแดนดินถิ่นนาไร่
พรรณ พืชมีมากมายทั้งไร่ป่า
กรุง เทพอยู่แสนไกลไม่เคยมา
เทพ ปั้นแต่งตรึงตราค่าวิไล
เก็บ เพียงภาพประทับใจในกรุงศรี
เธอ เหมือนเทพเทวีที่สวยใส
มา ให้ยลเพียงผ่านสะท้านใจ
ฝัน ถึงเธอหลัวไหลไกลสุพรรณ...
1 เมษายน 44

คน เก่าเก่าทำไมขายไม่ได้
ขาย แถมข้าวเอาใจเขาไม่สน
ของ อื่นหรือตีค่าเก่งกว่าคน
เก่ง แล้วจนเจียมใจไร้ค่าเอย...
1 เมษายน 44

สะ ดุดตาใจใคร่ถามทัก
พาน หัวใจคึกคักเป็นหนักหนา
หัว ใจเต้นระริกรัวมั่ววิญญาณ
ใจ ประหม่าหวิวไหวให้เขินอาย
อยู่ ที่ไหนใกล้ไกลใคร่ยากรู้
ใน ใจเธอใครอยู่เป็นคู่หมาย
สาย ตาต่อก่อสัมพันธ์ยืนยันไป
ตา ส่งถึงความหมายจากใจปอง ...
2 เมษายน 44



สิ้น ความสุขโศกศัลย์เพียงวันหนึ่ง
สุด ซาบซึ้งคำลาอาลัยแสน
ทาง ชีวิตจำจากพรากดินแดน
ฝัน มาดแม้นหมายไว้มลายลง
เมื่อ ทุกอย่างพังหมดโทษใครได้
วัน อำลาอาลัยใจเป็นผง
เธอ ที่รักจากลาพาใจงง
ลา ความรักความหลงคงไม่คืน.
..6 เมษายน 44

เบื่อ หัวใจทำไมถึงไม่หนี
หน่าย ชีวีมีรักมักขื่นขม
ใจ ให้ไปสูญเปล่าเศร้าระทม
เรา รับรู้สู้ข่มแม้ตรมตรอม
รัก เขาอยู่ข้างเดียวเปลี่ยวดวงจิต
เขา ไม่คิดถึงใจไม่ถนอม
ง่าย โง่งมข่มใจจะไม่ยอม
ไป พบเขาใจหลอมยอมละลาย ...
6 เมษายน 44

หัว ใจตรมขมขื่นยังฝืนยิ้ม
ใจ ที่ปริ่มน้ำตามันชาด้าน
ร้อง ระกำช้ำชามาช้านาน
ไห้ เพราะฉันวันนี้ไม่มีเธอ
7 เมษายน 44


รัก สาวเมืองหาดใหญ่ไปครั้งก่อน
สาว ละอ่อนเอวบางร่างสมส่วน
หาด เคยคู่เคลียคลอพอสมควร
ใหญ่ ไม่ใหญ่ ให้หวนถึงชวนเชิญ
หัว ใจฝากเจ้าไว้เมื่อไกลห่าง
ใจ ยังหวังเคียงใกล้ใช่ห่างเหิน
ตก รถไฟไปทัวร์ไม่กลัวเดิน
ราง วัลรักเชื้อเชิญ เพราะเชื่อใจ ...
7 เมษายน 44


ท่า เทียบเรือริมน้ำคนข้างฝั่ง
ช้าง เคยหยั่งเล่นลานกาลอดีต ล
วัง เวียงเคียงคู่น้ำงามเมื่อพิศ
หน้า พระลานยังสถิตสถาวร
ข้าม อดีตเดือนปีที่ผันผ่าน
มา ถึงวันจอแจแลสลอน
วัง ยังคู่เจ้าพระยาริมสาคร
หลัง ผ่านยุคเย็นร้อนนิรันดร์กาล ..
8 เมษายน 44


เกิด มาช้ำชาตินี้มีแต่เศร้า
มา เปลี่ยวเหงาเฉาใจเมื่อวัยสาย
ชาติ ที่แล้วคงชั่วจนตัวตาย
ใหม่ เก่าหมายหายหมดอดชมเชย
ขอ ใช้กรรมชาตินี้ที่มีอยู่
ให้ รับรู้ ใช้กรรมนำเฉลย
มี ชาติใหม่ ขออยู่มีคู่เชย
เธอ คนนี้แน่เลย เคยรักกัน...
8 เมษายน 44



รัก ต้องรอพอใจให้เขาพร้อม
แล้ว จะยอมร่วมเรียงเคียงเข้าหอ
รอ รักแท้แน่ใจให้เพียงพอ
หน่อย นิดเดียวไม่ขอรอแก้ว เอย ...
9 เมษายน 44


เม ษาร้อนเมรีอยู่ที่ไหน
รี รออยู่ที่ใจไม่พบเห็น
ที่ เคยเคียงคอยเฝ้าทุกเช้าเย็น
รัก อย่าเร้น รู้อยู่เราคู่กัน ...
9 เมษายน 44

สี่ ห้องใจใช้ยารักษาแผล
ห้อง ทุกห้องเห็นแย่แผลเป็นหนอง
หัว ใจเน่าเนื้อในคล้ายพุพอง
ใจ เสียหายทุกห้องต้องเยียวยา
ปิด ทุกห้องหัวใจไม่รับรัก
ตาย ด้านด้วยสำลัก เสน่หา
เพราะ หลงลมลวงหลอกกรอกด้วยยา
เธอ เข่นฆ่าหัวใจตายทั้งเป็น...
9 เมษายน 44

เกิด ความผิดครั้งใหญ่ใจประมาท
มา พินาศกายใจไร้ศักดิ์ศรี
ใช้ ชีวิตผิดไปไม่พอดี
กรรม ที่มีมุ่งหมายขอใช้คืน...
25 เมษายน 44

ถูก ตัดสินชะตะว่าทำผิด
คุม ชีวิตวัดใจไม่ซ้ำสอง
ประ มาทมีมลทินหมิ่นจำลอง
พฤติ กรรมซ้ำสองต้องสิ้นเอย ...
25 เมษายน 44

ให้ ความรักความหวังไว้ครั้งก่อน
คอย จนร้อนราญใจไม่ใกล้ฝัน
ร้อย รัดหว่างดวงใจไม่ถึงกัน
ปี เดือนผ่านพ้นไปใจไม่มี ...
26 เมษายน 44

คำ วจีเอ่ยเผยดวงจิต
ตอบ ตรงจิตติดใจให้วาบไหว
สุด ซึ้งซาบรับรู้ใจคู่ใจ
ท้าย ที่สุดจุดหมายใจตรงกัน ...
26 เมษายน 44

เกิด มาเป็นครูไทยใจมันฝ่อ
เป็น แม่ พ่อ หมอ เพื่อน เหมือนน้องพี่
ครู คือใคร ใครรู้ ดูเหมือนดี
ไทย ที่นี้มีรูให้ครูเดิน
หัว ต้องหดเหี่ยวห่อ หงอจนเฉา
ใจ ที่เน่าภายใน ตายนานเนิ่น
เสริม แต่ปากลมเป่า เฉาจนเพลิน
เหล็ก สนิมเกาะเกินกะเทาะใจ ...
4 พฤษภาคม 44

พูด กับพล่ามถามดูรู้ไม่ยาก
มาก เหมือนน้ำซ้ำซากมันหนักหู
ไม่ เน้นเนื้อเบื่อใจไม่น่าดู
ดี แต่พูดแล้วขู่หูมันเซ็ง ...
4 พฤษภาคม 44

ขอ เป็นหนึ่งในใจแม้ไร้ค่า
เป็น เพียงกาต่ำต้อยด้อยกว่าหงส์
ตัว สำรองรอได้ด้วยใจปลง
จริง จากใจไหลหลงคงรอคอย ...
18 พฤษภาคม 44

ถาม หัวใจมีใครในใจนี้
หา ได้ยากเย็นเต็มทีเท่าที่เห็น
ความ รักนี้อยู่ไหนไยยากเย็น
รัก ที่เร้นรู้ไหมใจมันคอย ...
22 พฤษภาคม 44

หัว ใจจำชอกช้ำเธอทำไว้
ใจ เสียหายให้หม่นกมลหมอง
เคย เคล้าคลอเคียงข้างต่างประคอง
คาว เคยต้องติดกายใจเป็นเกลียว
รอย อดีตรักนั้นมันสิ้นสูญ
ร้าว อาดูรเดียวดายให้เปล่าเปลี่ยว
มิ มีคนคงคาวเราเดียว
เลือน รักได้ใจเหี่ยวได้เดียวดาย...
30 พฤษภาคม 44

ฝาก ฟากฟ้าฝ่าฝนเพื่อคนรัก
ความ ประจักษ์จากใจให้รับรู้
คิด ถึงวันเคียงใกล้ได้ชื่นชู
ถึง จะอยู่หนใดใจใกล้กัน ...
31 พฤษภาคม 44


ไม่ เห็นเธอวันไหนเหมือนในสิ้น
รอ ยลยินเช้าค่ำพร่ำเพ้อหา
คำ รักเคยเอ่ยไว้ใยร้างลา
ตอบ วาจาจริงใจเธอไม่มี...
8 มิถุนายน 44

รัก คำหนึ่งซึ้งใจใยเงียบหาย
ไร้ ความหมายไม่มีที่ได้เห็น
ความ จริงคือไม่มีที่เธอเป็น
หมาย เพียงเล่นลวงล่อก่อเวรกรรม ...
8 มิถุนายน 44

ความ ผิดหวังครั้งหนึ่งในชีวิต
รัก คนผิดเผลอใจให้ลุ่มหลง
สี ดำดูว่าขาวเมื่อคราวงง
ดำ ทั้งใจจึงปลงปวดร้าวราญ
ใจ จะเริ่มต้นใหม่ใจยังปอด
จำ ใจจอดความหวังดังผันผ่าน
มิ มาดหมายมุ่งจิตผิดตำนาน
จาง จากจิตผิดผ่านเผื่อกาลเลือน...
14 มิถุนายน 44


หัว ใจเดาะหักร้าวเมื่อเขาหน่อย
ใจ โหดร้ายทำลายให้ขื่นขม
ใส่ ยาพิษเจือไว้ให้หลงลม
เฝือก สวมใจให้สมที่ชมเธอ ...

เป็น ของปลอมย้อมแมวแล้วลวงหลอก
ตัว กระจอกบอกเด่นเป็นคู่หมาย
สำ หรับไว้ดูเล่นเป็นอุบาย
รอง รับความลวดลายของใจเธอ ...
14 มิถุนายน 44

โชค อำนวยอวยชัยให้สุขสันต์
ดี ทั้งวันทั้งคืนมิขื่นขม
ที่ แล้วมาผ่านไปอย่าได้ตรม
รัก ที่ล่มเลือนเสมือนตาย ...

16 มิถุนายน 44

คืน เพ็ญพร่างกลางหาวเราเคียงคู่
แห่ง หนที่ชื่นชู้สู่สุขสม
ความ สัมพันธ์มั่นเหนียวเป็นเกลียวกลม
ฝัน เป็นจริงสิ่งสมภิรมย์รส
มี เราสองปรองเปรมเกษมสันต์
ฉัน คู่เธอเคียงจันทร์อันสวยสด
คู่ คลอเคล้าเคียงข้างช่างช้อยชด
เธอ กับฉันกำหนดรสรักเอย...
21 มิถุนายน 44

คิด คนเดียวเปลี่ยวจิตให้ผิดหวัง
ถึง ฝันค้างทางตันเมื่อวันก่อน
คน เคยคู่เคียงใกล้ใยจากจร
ดี แค่ถอนหายใจไร้วิญญา
รัก ที่ร้าวเรารู้อยู่ว่าร้าย
ที่ กลับกลายคลายเกลียวเสน่หา
จาก เคยหวนพาลขมตรมอุรา
ไป แม้ลาหัวใจให้อาวรณ
ไม่ เคยคิดเคยฝันถึงวันเศร้า
อาจ ปวดร้าวรานใจไม่ถ่ายถอน
ย้อน อดีตไม่ได้ใจร้าวรอน
คืน นี้นอนวาดฝันถึงวันเดิม...
15 สิงหาคม 44

ที่ บอกรักจากใจไม่มุสา
รัก ทุกวันเวลาฝ่าแดดฝน
เพราะ จริงใจจริงจังทั้งอดทน
รัก ร้อนรนรับรู้แต้ผู้เดียว
ไม่ คิดล่วงละเมิดให้เกิดฉาว
รัก เรื่องราวรุงรังยังแน่นเหนียว
เพราะ รักหรือคือให้แม้ฝ่ายเดียว
ใคร่ ครวญใจไม่เหี่ยวให้เพียงพอ ...
15 สิงหาคม 44

ยังมีลมหายใจไยไม่สู้
ไม่อดสูอายใจให้เขาหยัน
ถึงเกิดมาจนมีมิเท่ากัน
ทำดีนั้นทำได้ไม่ต้องคอย...
16 สิงหาคม 44

ดู ดีดีมีให้เห็นเป็นคนสวย
เหมือน สำรวยอรชรทั้งอ่อนหวาน
จะ เหลียวซ้ายแลขวาน่าชื่นบาน
สวย เนิ่นนานมองใกล้ยิ่งใช่เลย...
2 กันยายน 44

บอก ทำบุญทำไม กลายเป็นบาป
บุญ ไม่ทราบรับผิดจิตหวั่นไหว
ไม่ รับรู้ถูกผิดทั้งจิตใจ
รับ ไม่ได้ใจจิตผิดกระบวน
ทำ ถูกท่าทุกทีเหมือนผีสิง
บาป มีจริงจับใจให้โหยหวน
บอก เหมือนใบ้ให้รู้ดูสมควร
ดี แบบด่วนดังเด่นหรือเดนคน...
3 กันยายน 44

ตรงกับวันกำเนิดประเสริฐนัก ใครจะรักจะชังก็ชั่งเขา
ก็ดีใจวัยนี้ยังมีเงา เป็นตัวเราแทนคุณอุ่นอุรา
จะเกิดอีกกี่ชาติไม่อาจรู้ หรือแค่อยู่ชาตินี้มิทราบได้
วันนี้อยู่ชั่วดีก็ที่ใจ จะมิให้ใครจะหยามประณามตัว
เกิดมาจนเจียมตนทนบากบั่น ยังถึงวันดีใจได้ยิ้มหัว
จะมีไหมชาติใหม่ไม่เห็นกลัว ไม่ทำชั่วกลัวอะไรได้ทำดี
ได้เกิดมาวันนี้เพราะมีโชค ได้เห็นโลก พ่อ แม่ และน้องพี่
ขอแทนคุณด้วยธรรมและกรรมดี ตามวิถีทางไทยใจสบาย
ขอเป็นน้องเพื่อนพี่ที่ดีด้วย เป็นผู้ช่วยด้วยใจให้ถึงหมาย
ผิดถูกบ้างสร้างก่อขออภัย กับวันเกิดดีใจได้ผ่านปี ...
13 ตุลาคม 44

คืน รักมาทำให้ใจปวดร้าว
แห่ง หนเก่าก่อรักหลังหักหาย
ความ ทรงจำช้ำชอกบอกอุบาย
ช้ำ ที่เขลาขลาดใจพลาดไปเอง
ตอก ตะปูปิดใจไม่รับรู้
ย้ำ เตือนอยู่ยืนยันนั้นถูกเผง
จิต ใจมีมากรักเป็นนักเลง
ใจ จึงเกรงกลัวกล้ำช้ำนิรันดร์...
7 พฤศจิกายน 44


จะ ผืนฟ้าฝ่าฟันถึงฝันใฝ่
สู้ สร้างสมสืบสมัยให้สุขศรี
ชะ ตาตกต้องต่ำตามนที
ตา ตรึงตราต่อตีมิต้องรอ...
3 พฤศจิกายน 44

เกลียด เหมือนกลากถากเกาเอาเกลือจิ้ม
คน อมยิ้มยั่วเย้ยเอ่ยหยามหยัน
พูด แต่ปากหมักเหม็นเช่นขี้ฟัน
มาก เหมือนเมาเผามันให้ม้วยมร...
15 พฤศจิกายน 44

พ่อ ผู้อยู่เคียงข้างงานสร้างสรรค์
พ่อ ร่วมปั้นป้องภัยในทุกหน
พ่อ คือร่มโพธิ์ทองของทุกคน
พ่อ ฝึกฝนใฝ่ธรรมด้วยกรรมดี
ของ จะหนักมิท้อพ่อรับไว้
ของ ใดร้ายพ่อขวางทางวิถี
ของ ใดดีสอนให้หลายวิธี
ของ ใดมีคุณค่าหามาทูน
ลูก ในครรภ์ยังกล่อมถนอมลูก
ลูก คลอดมาได้จูบลูกเกื้อหนุน
ลูก ผิดพลาดพ่ออภัยใจการุณ
ลูก ได้พึ่งใบบุญอุ่นอุรา
ทุก หยาดเหงื่อเผื่อผื่นขึ้นมิท้อ
ทุก สิ่งเกื้อหนุนเสน่หา
ทุก วันมิเว้นใจให้ลูกยา
ทุก เวลาลืมตายให้ลูกดี
คน คู่ควรคำนึงถึงคุณพ่อ
คน ที่ก่อกำเนิดประเสริฐศรี
คน ที่อยู่เคียงข้างสร้างความดี
คน พ่อเพราะมีวิถีธรรม ...
15 พฤศจิกายน 44

อด ออมไว้ให้หวนในวันหน้า
เปรี้ยว ชิวหาหัวใจให้ร้อนรุ่ม
กิน ไม่รอรสหวานใจมันรุม
หวาน ไม่คุ้มค่าควรจึงด่วนกิน...
19 พฤศจิกายน 44

อยู่ ยิ่งนานเนิ่นไปยิ่งให้ด้อย
นาน ไม่น้อยอยู่ไปทำไมต่ำ
พาล เพราะตัวต้องอบายใช่โทษกรรม
ด้อย ด้วยทำต่ำชั่วมัวเมาเอง ...
19 พฤศจิกายน 44

ทุก ครั้งที่ให้อภัยใจยังช้ำ
ลม หนาวย้ำเตือนใจไม่คิดถึง
หาย แห้งหดหมดใจไม่คำนึง
ใจ ดวงหนึ่งช้ำบ่อยไม่ค่อยดี
ไม่ มีคำอภัยให้ในทุกหน
เคย เสียจนได้ใจหรือไรนี่
มี เธออยู่ทำไมเหมือนไม่มี
เธอ คนดีเลิกกันวันนี้เลย...
1 กุมภาพันธ์ 45

ความ รักรู้ว่าสายใจยังรัก
ฝัน ด้วยภักดิ์แพ้พ่ายไม่อาจฝืน
วัน เดือนปีเปลี่ยนบ้างรักยั่งยืน
เก่า เก็บกลืนก่อไว้ไม่เผยใจ
กง เป็นเพียงความฝันก็วันนี้
เศร้า ฤดีซ่อนไว้ไม่หวั่นไหว
เหมือน ทาสรักรับกรรมทำต่อไป
เดิม รักมาก็รักไปไม่เปลี่ยนแปร...
1 กุมภาพันธ์ 45



ทาน กับคนถูกใจได้เลิศรส
ข้าว ยังหมดเกลี้ยงจานไม่ทันเห็น
มื้อ ละวันละมื้อคือที่เป็น
เที่ยง ได้เห็นหน้ากันสิ้นมันเคย ....
1 กุมภาพันธ์ 45

ขอ อยู่อย่างเยี่ยงนี้ก็ดีแล้ว
อยู่ อย่างแคล้วคลาดคู่ไม่รู้เฉา
คน คู่คนเคล้าคลอพอเกิดคาว
เดียว แดเด่นดุจดาวไร้คาวปน
ไม่ เดือดเนื้อร้อนใจต้องใฝ่หา
เกี่ยว กับค่าคนหรือถือสับสน
ข้อง ขัดเคืองเปลืองใจไม่กังวล
ใคร คลาดคู่ก็คนแค่พ้นเวร ... 5 กุมภาพันธ์ 45
ไม่ มีคำว่ารักจากปากฉัน
รัก คำนั้นหลากหลายที่หมายถึง
แต่ ใจนี้มีเธอเพ้อรำพึง
หวง และหึงห้ามใครมาใกล้เธอ ...
6 กุมภาพันธ์ 45
ไม่ มีเธอมีใครใจในวันนี้
มี ฤดีดวงใจที่ตายด้าน
หัว ใจรักล่มสลายไปเมื่อวาน
ใจ ชาด้านช้ำในไม่ลืมเลือน ...
7 กุมภาพันธ์ 45

เก็บ กวาดช้ำซ้ำซากไม่หมักทิ้ง
รัก รุ่งริ่งโหดร้ายไร้ศักดิ์ศรี
รุ่ม ร้อนใจให้ช้ำซ้ำหลายที
ร้อน ฤดีดวงใจไม่อาจทาน
ซุ่ม ซ่ามเซ่อเผลอใจง่ายไปหน่อย
ซ่อน สำออยปล่อยใจจะได้หวาน
ซ้อน สลับกลับขมตรมดักดาน
กล ไกรักหักสะบั้นบั่นจิตใจ ...
8 กุมภาพันธ์ 45
ได้ รู้จักรักใคร่ในใจนี่
เพียง วิถีคนเขินเกินจะเผย
แต่ ใจรักรับรู้ผู้ชวดเชย
มอง ทราบเชยชมชื่นฝืนอำพราง
หมาย เมียงมองต้องฤดีทุกทีท่า
ปอง แก้วตาหลงใหลไม่ซาสร่าง
ข้าง นอกปิดป้องใจรักไม่จาง
เดียว ดายเดี่ยวเปลี่ยวร้างรักยังรอ ...
13 กุมภาพันธ์ 45



ถึง ทำร้ายจิตใจให้สาหัส
ร้าย ประหัตประหารใจให้แหลกเหลว
ก็ ยังเห็นเป็นดีมิใช่เลว
รัก ตกเหวเกินห้ามยอมทำใจ
เคียง ข้างคู่เคยคุ้นอุ่นไอรัก
ใจ เคียงใจประจักษ์สว่างไสว
ไกล กลิ่นกายแก่นใจกลับใกล้หมด
ตัว ผ่าผิดพลาดไกลใจใกล้กัน ...
22 กุมภาพันธ์ 45
ความ สุขสันต์สุขศรีที่พ้นผ่าน
สุข สำราญผ่านไปเหมือนได้ฝัน
สม ดังหวังวาดไว้ไม่นานวัน
หวัง สร้างสรรค์ส่งเสริมเติมกำลัง
บาง ครั้งดูเหมือนดีไม่มีหมอง
ครั้ง หนึ่งต้องต่ำตามสายน้ำบ้าง
ก็ ต้องยอมรับไว้ใจเป็นกลาง
ลวง หลอกเล่นเห็นพรรางว่ายังดี
22 กุมภาพันธ์ 45


ไม่ เห็นมีดีไหมไม่ได้เห็น
มี อะไรไม่เว้นเป็นหลักฐาน
มาตร วัดดีตีค่าเกินกะการ
ฐาน ทนทานถ่องแท้ต้องแลเล็ง ...
22 กุมภาพันธ์ 45

ไม่ ต้องบอกก็รู้เพราะดูเห็น
มี คู่เคล้าเช้าเย็นได้เห็นดู
คำ ว่ารักอยากให้อายน่าดู
ถาม พธูถอดใจให้สิ้นคำ
ค่า เป็นคนควรคู่ดูที่ไหน
ด้อย ที่ใดไฮโซโก้นักหรือ
เพียง น้อยกว่าอย่าว่าด้อยน้อยฝีมือ
ดิน น้ำฟ้าค่าหรือถือเท่าเทียม ...
26 กุมภาพันธ์ 45

ทาง ที่เลือกเปลือกห่อพอดูสวย
เลือก เพราะด้วยเปลือกที่ดีหุ้มห่อ
สุด ทางเดินเพลินใจไม่รีรอ
ท้าย แกะหอใจหายไม่อาจคืน
27 กุมภาพันธ์ 45

ข้าง เคียงคู่เคล้าคลอพะนอใกล้
ขึ้น แรมเดือนใกล้ไกลไม่เทียมเท่า
เดือน ปีผ่านพ้นไปได้เคียงเงา
หงาย หรือคว่ำแค่ดาวไม่เหงาใจ
รวม รักรัดระหวัดแน่นแสนสุขสม
ใจ ชิดชมชื่นเชยเลยสดใส
สอง คนคู่เคียงข้างไม่ห่าไกล
เรา หนึ่งใจหมายมั่นเช่นจันทร์เดียว
28 กุมภาพันธ์ 45


ยิน ยลชื่อลือขานมานานนัก
ดี ด้วยรักด้วยใจใฝ่กุศล
ต้อน รับไหมฝากใจให้สักคน
รับ ไปยลอย่าแหยงแสลงเลย ....
29 กุมภาพันธ์ 45

เติม ความหมายให้เต็มท้ายเล่ม
ใจ ยินดีสิ้นสุดสมุดเขียน
ให้ รับรู้ร้อยรสหลายบทเรียน
เต็ม พากเพียรร้อยรสบทกวี
ท้าย ที่สุดจุดหมายที่ปลายฝัน
เล่ม ต่อเล่มล่วงวันผ่าวิถี
อีก อารมณ์ร่วมสร้างทางชีวี
นิด หน่อยนี้นานเนิ่นเกินร้อยวัน
28 กุมภาพันธ์ 45
 
F a c t   C a r d
Article ID A-2219 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง บันทึกด้วยหมึกสีดำ
ผู้แต่ง ปอ เปลือกไม้
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ไฮกุ กวีโบฮีเมียน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๒๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-10853 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 16 ก.พ. 2550, 09.47 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-10883 ], [83.189.129.231]
เมื่อวันที่ : 17 ก.พ. 2550, 18.11 น.

วาว...​บันทึกยาว ๆ​ อ่านกันเต็มอิ่มเลย​นะคะ​เนี่ย...​เดี๋ยวขอเวลา​ไปตั้งหลักนิดนึงแล้ว​​จะมาอ่านอย่างละเอียดค่ะ​

ด้วยมิตรไมตรี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ปอ เปลือกไม้ [C-10904 ], [203.113.15.234]
เมื่อวันที่ : 20 ก.พ. 2550, 02.10 น.

ยกมาให้อ่านแบบจุใจ พิมพ์ฉบับ​ใหม่เสร็จ​จะขอมาลงไว้ให้อ่านกันอีก ​ถ้ายังพอมีคนชอบบ้างครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น