นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๙
พ่อนี้...มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ลักยิ้ม
... พ่อนี้...​​มีบุญคุณอันใหญ่หลวง พ่อของฉันมีอาชีพ​​เป็นพ่อค้า ขายของอยู่​​​​ที่ตลาดสดแห่งหนึ่ง​​ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ...
พ่อนี้...​มีบุญคุณอันใหญ่หลวง


พ่อของฉันมีอาชีพ​เป็นพ่อค้า ขายของอยู่​​ที่ตลาดสดแห่งหนึ่ง​ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ทุกวันพ่อ​ต้องตื่น​แต่เช้า​​เพื่อออก​ไปตั้งแผงขายของ

พอตกบ่าย พ่อก็​จะขี่มอเตอร์ไซค์ออก​ไปส่งของให้​กับลูกค้า พ่อมักให้​ความสำคัญ​กับลูกค้ามาก ๆ​ พ่อมองว่า การขายของสิ่งสำคัญ ​คือ ​ความพึงพอใจของลูกค้า ลูกค้า​ต้องมา​เป็นอันดับหนึ่ง​เสมอ ​แม้บางครั้งดึก ๆ​ ดื่น ๆ​ ลูกค้าโทรมาสั่งของ พ่อก็​ต้องขี่มอเตอร์ไซค์ออก​ไป ​เพื่อนำของ​ไปส่งให้ลูกค้า ให้ทันตาม​ความ​ต้องการของลูกค้า

เคยมีบ้างบางครั้ง​ที่พ่อขี่มอเตอร์ไซค์​ไปล้ม ​เพราะฝนตก ถนนลื่น พ่อกลับบ้านมานั่งทายาเอง ...​ พ่อจ๋า พ่อรู้ไหม เวลาพ่อ​ต้องเหนื่อย เวลาพ่อ​ต้องเจ็บ หรือพ่อไม่สบาย ​แต่น้ำตาลูก ๆ​ ไหล



​เมื่อฉันยังเด็ก ฉันมักถูกพ่อเคี่ยวเข็ญให้ตื่น​แต่เช้า​มือ ​เพื่อออก​ไปช่วยพ่อขายของ​ที่ตลาดเสมอ ๆ​ ​แต่ฉันคง​เป็นเด็กไม่ดี ​ที่ค่อยเชื่อฟังคำสั่งของท่านนัก

ฉันไม่ชอบขายของหน้าร้าน ฉันชอบเรียนหนังสือมากกว่า พ่อชอบเคี่ยวเข็ญให้ฉันทำโน้น ทำนี่อยู่​เรื่อยแหละ​ ...​ ฉันก็​เป็นเด็กไม่ดี ไม่ชอบเชื่อฟังคำสั่งหรอก ฉันรู้ตัว ...​

ฉันก็แค่มีเหตุผลของฉัน ฉันเองก็มี​ความใฝ่ฝันของฉัน ...​


​และด้วย​เพราะ​ความทะเยอะทะยาน ​และ​ความอุตสาหะของฉัน ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐบาล ​ที่มีชื่อเสียง​ได้ ไม่รู้ว่าพ่อภูมิใจแค่ไหนนะ!

​เมื่อฉันจบปริญญาตรี พ่อแม่ของฉันมาร่วมฉลองวันรับปริญญา​กับฉันด้วย มาร่วมถ่ายรูปชุดครุยวันรับปริญญาของฉัน รู้ไหมว่าฉันดีใจแค่ไหนนะ!

ตอนนี้ ฉัน​กำลังเรียนต่อระดับปริญญาโท ​และ​กำลัง​จะจบปริญญาโท ฉันทำงาน​ไปด้วย ส่งเสียตัวเองเรียน​ไปด้วย ​และฉันก็​จะ​เอาใบปริญญามาให้พ่อแม่​ได้อีกใบ ไม่รู้ว่าพ่อของฉัน​จะภูมิใจในตัวฉันแค่ไหนนะ!

ในวันพ่อแห่งชาติ ฉันคงทำเฉกเช่นทุกทุกวัน​ที่ฉันทำ ​คือ กลับ​ไปกินข้าว​ที่บ้าน กลับ​ไปกินข้าว​กับท่าน กินข้าว​พร้อมหน้า​พร้อมตาพ่อแม่ลูก ​แม้บางวันฉัน​จะกลับดึก ​แต่ฉันก็​จะพบท่านเสมอ ฉัน​จะนั่งกินข้าวข้าง ๆ​ ท่าน ​แม้บางครั้งท่าน​จะนอนหลับอยู่​ก็ตาม

​แต่​ถ้าวันไหนฉันไม่​สามารถกลับ​ไปกินข้าว​กับท่าน​ได้ ฉัน​จะรีบโทร​ไปบอกท่าน​เพื่อ​ที่ท่าน​จะ​ได้ไม่​ต้อง​เป็นห่วงมากมาย​นัก ...​


พ่อจ๋า ..แม่จ๋า หนูรักพ่อจ๋า แม่จ๋านะจ๊ะ​
ลักยิ้ม :)

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2098 Article's Rate 9 votes
ชื่อเรื่อง พ่อนี้...มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ผู้แต่ง ลักยิ้ม
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๔๑ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : nine gems [C-10164 ], [202.12.74.6]
เมื่อวันที่ : 19 ธ.ค. 2549, 12.09 น.

หากคนเรา​ได้มองกลับ​ไปยังอดีตสักครั้ง ก็​จะ​ได้รับรู้ว่า "กว่า​จะมา​เป็นตัว​เป็นตนอยู่​ในบัดนี้ ​ต้องมีคน​ที่เสียสละ​เพื่อเรามามากเท่าไหร่แล้ว​ แล้ว​เราเคยหันกลับ​ไปตอบแทนบุญคุณของพวก​เขาหรือไม่" ขอบคุณมากครับ​ ​ที่ทำให้ผม​ได้นึกถึง​ความรัก​ที่ไม่เคยจางหาย เพียง​แต่ว่าเราไม่ค่อย​ได้กลับ​ไปคิดถึงมัน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-10169 ], [131.231.128.121]
เมื่อวันที่ : 19 ธ.ค. 2549, 20.25 น.

พี่พิลก็ประทับใจ เรื่อง​นี้ค่ะ​ สำหรับคนหนุ่ม คนสาว เรามัก​จะยึด​ความรัก​ระหว่างหนุ่มสาว​เป็นหลัก จนลืมนึก​ไปว่า เรายังมีพ่อแม่​ที่รักเราอย่างไม่มีเงื่อนไขอันใด รักเราเท่าชีวิตของท่านเอง
ปลื้มค่ะ​น้องลักยิ้ม

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-10189 ], [83.189.167.56]
เมื่อวันที่ : 20 ธ.ค. 2549, 17.13 น.

ลักยิ้ม - "กว่า​จะมา​เป็นตัว​เป็นตนอยู่​ในบัดนี้ ​ต้องมีคน​ที่เสียสละ​เพื่อเรามามากเท่าไหร่แล้ว​ แล้ว​เราเคยหันกลับ​ไปตอบแทนบุญคุณของพวก​เขาหรือไม่"

รจนา - จริง ๆ​ เลย​จ้ะ​ พ่อแม่​ต้องเสียสละให้เรามากมาย​ในชีวิตนี้ ก็เรียกว่าจนเราเติบโตช่วยตัวเอง​ได้นั่นแหละ​...​.​ความรัก​และกตัญญูต่อบุพการีจึง​เป็นสิ่งสำคัญ​ที่สุดสำหรับคนทุกคน ​เพราะต่างก็เกิดมา​เป็นลูกก่อน​ที่​จะ​เป็นพ่อแม่ พี่น้อง ป้า น้า อา ตา ยายของ​ใคร ๆ​ กัน​ทั้งนั้น​

มอบ ให้ลักยิ้มค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Rotjana Geneva [C-10190 ], [83.189.167.56]
เมื่อวันที่ : 20 ธ.ค. 2549, 17.14 น.

อุ๊บ...​.เขียนผิด...​.​ที่ยกคำพูดมานั่น​คือของ nine gems จ้ะ​...​.ขออภัยด้วย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : พันนที [C-10196 ], [124.120.190.111]
เมื่อวันที่ : 20 ธ.ค. 2549, 20.19 น.

เรื่อง​ราวน่ารักจังเลย​ค่ะ​
คุณพ่อของลักยิ้ม​เป็นคนเก่ง​และน่าทึ่งมากๆ​

​ความรักไหน ก็คงเทียบไม่​ได้​กับ​ความรักจากครอบครัว
การ​ได้รับ​ความรัก​และ​ได้รักตอบ...​ก็มี​ความสุข​ที่สุด
​และคง​เป็นแรงผลักดันให้ชีวิตก้าว​ไปในทาง​ที่ดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ลักยิ้ม [C-13738 ], [202.44.8.100]
เมื่อวันที่ : 26 ก.พ. 2551, 14.05 น.

สวัสดีค่ะ​ คุณไนน์เจม พี่พิลกริม พี่รจนา เจนีวา คุณพันนที

ลักยิ้มดีใจ​ที่​ได้มี​ส่วนในการ​เป็นกระจกสะท้อน​ความคิด ​และ​ความกตัญญูของลูก​ที่มีต่อคุณพ่อนะคะ​ ...​ พ่อนี้ มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ...​ เรา​เป็นลูกควรหาทางตอบแทน​พระคุณท่าน

ขอบคุณ​ที่แวะมาแสดง​ความคิดเห็นนะคะ​ ยินดีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น