นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๐๙ ธันวาคม ๒๕๔๙
แม่เจ้าประคุณเอ๋ย
จันทน์กะพ้อ
... ผม​​กำลังวิ่ง วิ่ง​​ไปอย่างเร็ว เหนื่อยหอบแทบขาดใจ ผม​​กำลังวิ่งหนีสิ่ง​​ที่ไล่หลังผมมา มันวิ่งเร็วเหลือเกิน บางตัววิ่งแซงผม​​ไป...
ผม​กำลังวิ่ง วิ่ง​ไปอย่างเร็ว เหนื่อยหอบแทบขาดใจ ผม​กำลังวิ่งหนีสิ่ง​ที่ไล่หลังผมมา มันวิ่งเร็วเหลือเกิน บางตัววิ่งแซงผม​ไป บางตัววิ่ง​ไปดักหน้าผม ทำให้ผมสะดุดล้มลง โครม! แล้ว​ทุกตัว​ที่วิ่งไล่ผมก็กระโจนเข้ามาหาผม​พร้อมๆ​กัน มัน​คือแมว​ที่​กำลังแยกเขี้ยวขู่ฟ่อเข้าใส่ผม​พร้อมๆ​กัน

"โอ๊ย!" ผมร้องขึ้น​สุดเสียง ตกใจตื่นลุกขึ้น​มา เหลือบตามอง​ไปรอบๆ​ โชคดี​ที่ไม่มีแมวสักตัวเหมือนในฝัน มันช่าง​เป็น​ความฝัน​ที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ​

​ที่ผมฝันกลัวแมวก็​เพราะ​ที่บ้านผมมีแมวเยอะจริงๆ​นะครับ​ อัน​ที่จริงผมน่ะเกิดมาจากครอบครัว​ที่ไม่ชอบเลี้ยงสัตว์ แม่​จะรังเกียจ​ทั้งแมว​ทั้งหมาว่ามันสกปรก ทำให้บ้านเลอะเทอะ พ่อของผมเลย​เลี้ยง​ได้แค่ปลาหางนกยูง​และปลากัด ​แต่เจ้าแม่ประคุณทูนหัวเมียบังเกิดเกล้าของผมน่ะสิครับ​ เธอชอบเลี้ยง​ไปหมดทุกอย่าง ​เพราะเธอ​เป็นเด็กบ้านนอก​ที่เติบโตมา​กับสวน พอลูกสาวของเราอยู่​ประมาณชั้นประถมสาม แม่คุณก็เริ่มมาออดอ้อนผมว่า

" เด็กน่ะ​ต้องมีสัตว์เลี้ยงแล้ว​จิตใจ​จะอ่อนโยน ไม่แข็งกระด้าง" ผมก็เลย​บอก​ไปว่า

"ปลานั่นไง มีอยู่​แล้ว​ตั้ง 4 -- 5โอ่งอ่างกระถางไห ไม่เห็นลูกมัน​จะมาดูเลย​" แม่คุณก็เถียงผมอีก

"โอย..ปลามัน​เอามาลูบคลำจับ​ต้อง​ได้​ที่ไหน เลี้ยงไว้ก็​ได้​แต่มอง น่านะพ่อ เลี้ยงแมวนะ​จะ​ได้ไล่หนูด้วย นี่เด็กบอกให้​เอามาให้แล้ว​ละ" อ้าวคุณเธอทำ​เป็นขออนุญาตผม​ไปงั้นแหละ​​ที่จริงน่ะสองคนแม่ลูกจัดการวางแผนกันไว้เรียบร้อย​แล้ว​

แมวตัวแรก​ที่เธอ​เอามาเลี้ยง ​เป็นแมวสามสีตัวเล็ก ร้อง​ทั้งวัน​ทั้งคืน แมวตัวนี้ ชื่อ "ทองหยิบ" ลูกสาว​เอาทองหยิบ​ไปอุ้มเห่กล่อมทุกวัน ​เอาหมอนมาทำ​เป็น​ที่นอนให้แมว ​ถ้าไม่ห้ามก็คง​จะ​เอาแมว​ไปนอนด้วยกันในห้องนอนแล้ว​

คลิกดูภาพขยาย


ทองหยิบมันคงรู้ว่าผมไม่ชอบมัน มันก็เลย​หาทางกลั่นแกล้งผมต่างๆ​นานา พอผมเดินๆ​อยู่​ มันก็​จะแอบซุ่ม​และกระโจนเข้ากัดข้อเท้า ทำให้ผมตกใจจนแทบ​จะเตะมันกระเด็น มันทำอย่างนี้​กับผมแทบทุกวัน ​แต่มันไม่เคยทำ​กับพวกคุณเธอเลย​ ผมละแปลกใจจริงๆ​ แล้ว​พอผม​เอาหนังสือพิมพ์มากางอ่าน แม่ทองหยิบตัวดีก็​จะเดินเข้ามานั่งบนหนังสือพิมพ์ แล้ว​ก็เลียขนเสริมสวยอยู่​นั่นแหละ​ ผมพยายามไล่ให้มัน​ไป มันก็ทำ​เป็นหูทวนลม ไม่กระดุกกระดิก​ไปไหน สองคนแม่ลูกพากันหัวเราะคิกคัก ทำให้ผมหงุดหงิดใจจริงๆ​

พอทองหยิบเริ่มโต​เป็นสาว คุณแม่ก็​ไป​เอาแมวมาอีกตัวหนึ่ง​ ​เป็นแมวสีขาว​ทั้งตัวตาสีฟ้า แมวตัวนี้ชื่อ มะลิ มะลิ​เป็นแมวผอมๆ​มาเจอทองหยิบ ทองหยิบก็เล่นไล่ฟัดมะลิ ​เอาหัวมะลิโขกพื้นโป๊กๆ​ทุกวัน ผมเห็นเข้ารำคาญก็​จะโวยวายไล่ทองหยิบ​ไป มะลิตัวนี้ไม่วุ่นวาย​กับคนสักเท่าไร​และไม่เคยมาแกล้งอะไร​ผม
คลิกดูภาพขยาย


​ต่อมาลูกสาวของผม​ไปเรียนต่อ​ที่กรุงเทพฯ ก็​พอดี​กับ​ที่แม่ทองหยิบตัวดีก็ตั้งท้อง คลอดลูกออกมา 3 ตัว โห...​บ้านช่างวุ่นวายดีแท้ ห้องงี้เหม็นอบอวลกลิ่นสาบแมว กลิ่นเหม็นนม(แมว) ​และกลิ่นเหม็นฉี่แมวอึแมวปนกันยุ่ง​ไปหมด เท่านี้ยังไม่พอ แม่คุณทูนหัวของผมเกิด​ไปสงสารลูกแมว​ที่แม่แมวเลี้ยงไม่​เป็น หิ้วมาให้ทองหยิบเลี้ยงอีกสองตัวอีก ชื่อนวล ​กับทองม้วน ยังดี​ที่ลูกทองหยิบสามตัวนั้น​ พอโตลูกสาวก็ยกให้​เพื่อน​ไปสองตัว เหลือไว้ตัวเดียวชื่อ หมวยตัวแสบ ทำไมจึงเรียกว่านังหมวยตัวแสบแล้ว​ผมค่อยเล่าต่อ​ไป

คลิกดูภาพขยาย


กว่า​ที่พวกลูกแมวจอมวุ่นวาย​จะโต บ้านผมก็เหมือน​กับโรงเลี้ยงเด็กเข้า​ไปทุกที ของเล่นของแมวเกลื่อนกลาดเต็มบ้าน มีทิชชูม้วนๆ​ให้แมวกัดเล่น มีเชือกสีต่างๆ​ ลูกปิงปอง ถุงพลาสติค กล่อง ฯลฯ เวลา​ที่ผมเดินเข้ามาก็​ต้องคอยระวังไม่เหยียบของเล่นแมวเหล่านี้

คุณนวลพอโตขึ้น​ก็​เป็นแมวออดอ้อน เวลา​ที่ผม​ไปนอกบ้านกลับมายามดึก คุณนวล​จะมาร้องเมี้ยวๆ​ คลอเคลียผมไม่ห่าง เจ้าหล่อน​จะ​เอาหัวมาถูๆ​ขาผม ​ถ้าลูบหัว นวดๆ​ให้หล่อนหล่อนก็​จะร้องครืดๆ​อย่างสบายใจ ผมเลย​กลาย​เป็นหมอนวดให้แมวสาวในยามค่ำคืน​ไป​โดยปริยาย

ก่อน​จะ​ไปเล่าเรื่อง​น้องหมวยตัวแสบก็​ต้องบอกให้คุณๆ​รู้กันก่อนว่า ตกลงบ้านนี้มี​แต่แมวตัวเมีย​ทั้งบ้าน ดังนั้น​จึงหนีไม่พ้น​ที่แมวหง่าว แมวตัวผู้​ทั้งหลาย​จะมาป้วนเปี้ยน ชิงรักหักสวาทกันบริเวณบ้านผมไม่เคยขาด บางทีก็ร้องหง่าวๆ​กัดกันอยู่​บนดาดฟ้า บางทีก็ร้องเรียกสาวอยู่​หลังบ้าน บางทีก็มาเฝ้าอยู่​หน้าบ้าน เรียกว่าหัวกระไดไม่เคยแห้ง ​ถ้าคุณไม่เคย​ได้ยินเสียงแมวหง่าว แมว​ที่​จะผสมพันธุ์กัน คุณก็​จะไม่รู้ว่ามันดังมากขนาดไหน ระดับ​ความดัง​ต้องเรียกว่า สามบ้านแปดบ้านเลย​ทีเดียว ร้องดังอย่างเดียวยังไม่พอ ยังมีแมวตัวผู้บางตัว​ที่หื่นกามก็วิ่งเข้ามาปล้ำสาวๆ​ในบ้านผมกันเลย​​โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนกลางดึก ทำ​เอาแม่บ้านผมกลาย​เป็นนางยักษ์​ไป​โดยปริยาย ​เพราะเธอ​จะลุกขึ้น​มาวิ่งไล่ไอ้แมวตัวผู้นั้น​ ​พร้อม​ทั้งด่าทอ ไล่ส่งแมวอย่างสาดเสียเทเสีย อย่างเช่น "มึง..ตาย" "นรก..จัญไร" จนผมตกใจสะดุ้งตื่นขึ้น​มานึกว่าตัวเอง​จะถูกฆาตกรรมเสียแล้ว​ พอรู้ตัวว่าตัวเองยังปลอดภัยดีอยู่​ ผมจึงร้องว่า

"เฮ้ เบาๆ​หน่อย​ เดี๋ยวชาวบ้าน​เขา​จะนึกว่าคุณ​จะฆ่าผมน่ะ"

​ส่วนเรื่อง​ของน้องหมวยสวย​ที่สุดนั้น​ ผมก็ฟังมาจากแม่คุณของผมเล่าให้ฟังว่า ​เนื่องจากแมว​ที่บ้านมี​แต่ตัวเมียล้วนๆ​ น้องหมวยก็คงรำคาญใจเลย​พยายาม​ที่​จะแสดงตัว​เป็นใหญ่ในบ้าน ขั้นแรกเธอก็วางอำนาจขู่​และกัดตัวอื่นให้ยอมศิโรราบ ขั้น​ต่อมาก็พยายาม​จะหัดฉี่ให้ฉี่มันพุ่งปรี๊ดเหมือนแมวตัวผู้ ด้วยการนั่งฉี่แล้ว​กระดกก้นให้สูงขึ้น​ ตอนแรกมันก็พุ่งน้อย พุ่ง​ไปติดข้างฝา​เป็นเส้น คุณเธอก็​ได้ใจ คราวหลังก็หัดฉี่อีก จนกระทั่งเธอฉี่​ได้พุ่ง​เป็นฟองฝอย ทีนี้เธอก็ฉี่​ไปทั่ว ฉี่รดกระเป๋าเอกสารของผม ฉี่รดกางเกงของผม ฉี่รดเหล้าของผม ทุกสิ่งทุกอย่าง​ที่​เอาเข้ามาในบ้าน​เป็นสิ่งแปลกใหม่คุณเธอ​จะฉี่รดเสียก่อน​เป็นการเซ็นเซอร์ เรื่อง​นี้ทำให้ผมไม่ชอบใจ ​แต่แม่ทูนหัวของผมก็พยายาม​จะคอยเช็ดฉี่​ที่นังหมวยมาทำเลอะไว้เสมอ ​แต่กลิ่นฉี่นี่สิ มันฟุ้งจริงๆ​ แม่คุณของผมก็สู้อุตส่าห์​เอาน้ำหอมจาดอร์มาฉีดกลบให้ เวลา​ได้กลิ่นทีไรผมงี้​จะตายเสียให้​ได้

หลังจากนั้น​ มะลิก็ตั้งท้องมีลูกออกมาสีขาวล้วนๆ​สี่ตัว ก็เข้าอีหรอบเดิมแหละ​ครับ​ วุ่นวาย​และเหม็นฉึ่ง​ไปหมด กว่าพวกแมวๆ​​จะโตกัน ​แต่ก็ยังดีแม่บ้านผมยัง​เอา​ไปให้คนอื่นเลี้ยงบ้างเหลือไว้​แต่แม่พุดตานตัวเดียว ไม่งั้น​จะมี​ทั้ง โมก แก้ว พลับพลึง​และพุดตาน แค่จำชื่อก็เวียนหัวแล้ว​ละครับ​

คลิกดูภาพขยาย


​ที่ผมเล่ามานี้ยังไม่หมดนะครับ​ ยังมีเรื่อง​ราววุ่นวายมากมาย​เกี่ยว​กับแมวๆ​ อย่างเช่น น้องนวล น้องหมวย น้องพุดตาน​จะเวียนกัน​ไปเรียกแม่บ้านของผม​ที่หน้าห้องทุกคืน ด้วย​ความรักแมว คุณเธอก็​จะออกมานอน​กับแมว​ที่ระเบียงยอมให้ยุงริ้นไรไต่ตอม​โดยไม่ปริปากบ่น ไอ้​ที่แย่​ไปกว่านั้น​ก็​คือ เวลา​ที่ผม​จะจู๋จี๋​กับแม่ทูนหัว พวกแมวๆ​​ทั้งหลายก็​จะพากัน​ไปเกาประตู ปีนหน้าต่างร้องเรียก แอบดูสารพัด แหมมันช่างแย่จริงๆ​ เวลา​ที่พวกแมวทำอะไร​กัน ผมยังไม่เคย​ไปแอบดูมันสักกะหน่อย​

เรื่อง​อาหารการกินของแมวผมก็เลิศหรูมาก เรื่อง​ซื้ออาหารเม็ดให้แมวกินนั้น​ก็​เป็นธรรมดาทั่ว​ไปของคนเลี้ยงแมว ​แต่แมว​ที่บ้านผมกินอาหารเม็ด​เป็นขนมยามว่าง อาหารหลักของคุณเธอ​ทั้งหลาย​คือข้าวกล้องครับ​ผม คุณเคย​ได้ยินไหมครับว่า​แมว​ที่ไหนกินข้าวกล้องบ้าง มันกิน​และมันชอบจริงๆ​ด้วยนะครับ​ อย่างน้องหมวยนังทอมตัวแสบนี่ ก่อน​จะขยำข้าวให้กิน แม่บ้านผม​จะ​ต้องตักข้าวกล้องใส่จานให้มันชิมก่อน ข้าวกล้องเปล่าๆ​นะ มันก็​จะกินอย่างเอร็ดอร่อย 4-5 คำ​เป็นการชิม ​ถ้าวันไหนข้าวไม่ดีมีกลิ่นไม่พึงประสงค์มันก็​จะไม่ชิม เฮอะ ​เอากะมันดิ หลังจากนั้น​แม่บ้านผมก็​จะขยำข้าว​กับปลาย่างบ้าง หัวกุ้ง​ที่ตัดตรงแข็งๆ​ออกแล้ว​คั่วให้แห้ง หรือไม่ก็กุ้งแห้งป่นให้แมวกิน เรื่อง​กุ้งแห้งนี่แมวบ้านผมมันหัวสูงมาก ​ถ้า​เป็นกุ้งแห้งกิโลละ 300-500 บาท​ มีกลิ่นเค็มๆ​มัน​จะไม่กิน ​ต้อง​เป็นกุ้งแห้งกิโลละ 7-800 โน่นเรียกว่ากุ้งแห้งจืดๆ​​ที่ทำมาจากกุ้งนานั่นแหละ​ คุณเธอจึง​จะโปรดปราน ​และ​ถ้า​เมื่อใด​ที่ผมหยิบกระปุกกุ้งแห้งออกมาหมาย​จะกินกุ้งแห้งแกล้มเหล้า นังหมวยไม่ว่าอยู่​​ที่ไหน​จะเผ่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว​และร้อง​แม้วๆ​โวยวาย​จะกินกุ้งแห้งให้​ได้ ผมก็​ต้องแบ่งให้มันกินอีก

เรื่อง​แมวไม่สบายนี่ ทองหยิบ ทองม้วนเคย​ไปอยู่​โรงพยาบาลแมวมาแล้ว​ หมอบอกว่า​จะ​เป็นโรคตับไต มดลูกอักเสบอะไร​ๆ​ผมก็จำไม่​ได้ รู้​แต่ว่าหมดค่ายาค่าหมอ​และค่าห้อง​ไปหลายพัน แล้ว​วันก่อนคุณนวลยังไม่สบายอีก กินข้าวไม่​ได้ ปากบวม​ต้อง​ไปหาหมอ 2 - 3 รอบ หมอบอกว่าเหงือกอักเสบให้กินอาหารอ่อนๆ​ คุณนวลเลย​​เป็นแมว​ที่​ต้องกินอาหารนิ่ม​เป็นพิเศษ อย่างปลาก็​ต้องไม่มีก้าง กุ้งแห้งป่นละเอียด ​เป็นต้น วันหนึ่ง​ผมนั่งกินข้าว​กับปลาจาระเม็ดทอด คุณนวลก็กระโดดขึ้น​มาบนเก้าอี้ยื่นหน้ามามองบนโต๊ะ ผมเลย​ถามว่า

คลิกดูภาพขยาย


"นวล​จะกินอะไร​" แม่บ้านผมรีบส่งเสียงแจ๋วมาว่า

"พ่อๆ​​เอา​แต่เนื้อปลานิ่มๆ​ให้นวลกินนะ ไม่​เอาหนังไม่​เอาครีบนะ" โธ่ แม่คุณทูนหัว​จะให้ผัวกินก้างแล้ว​แมวกิน​แต่เนื้อปลาหรือไงเนี่ยะ ผมเลย​พูดขึ้น​ว่า

"นี่ๆ​ อย่า​ไปบอก​กับ​ใครนะว่า ให้แมวกินเนื้อปลาแล้ว​คนกินก้าง​กับครีบนะ"

นี่ผมยังไม​ได้เล่าเรื่อง​อะไร​อีกบ้างล่ะ อ้อ ก็เรื่อง​เหม็นอึแมวสินะ ส้วมของแมวผม​จะ​เป็นกระบะทราย ​เป็นทรายดับกลิ่น​ที่​เขาวางขายกันนั่นแหละ​ครับ​ แม่บ้านผม​เขาก็คอยเก็บแหละ​อึทุกวัน ​แต่มันก็มีเหม็นๆ​บ้าง ​แต่ผมก็ชินเสียแล้ว​แหละ​ อ้อนึกออกละมีอีกเรื่อง​หนึ่ง​​ที่ผม​จะเล่า

​เนื่องจากตอนนี้​ที่บ้านผมมีแมวอาศัยอยู่​ทุกชั้นเลย​ตั้งแต่ชั้นล่าง ชั้นลอย ชั้นสอง​และชั้นสาม ผมเองก็​ต้องการห้อง​และเวลาทำงาน เขียนหนังสือทำโน่นทำนี่บ้าง ผมก็เลย​บอก​กับแม่บ้านว่า ผม​จะกั้นลูกกรงให้แมวอยู่​เฉพาะ​ที่​จะ​ได้ไหม ผม​จะ​ได้มี​ที่ว่างทำอะไร​ๆ​​ได้​โดยไม่ถูกแมวรบกวน แม่ทูนหัวของผมตอบว่าไงรู้ไหมครับ​ เธอบอกว่า

"พ่อๆ​ ​เอาอย่างนี้ดีกว่านะ แมวมันเยอะ ​แต่พ่อแค่คนเดียว แม่​จะกั้นลูกกรงไม่ให้แมวเข้า​ได้ แล้ว​ให้พ่อเข้า​ไปอยู่​ในกรงดีไหม?"

ปัดโธ่! แม่เจ้าประคุณเอ๊ย...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-2080 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง แม่เจ้าประคุณเอ๋ย
ผู้แต่ง จันทน์กะพ้อ
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ ธันวาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๒๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-10041 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ธ.ค. 2549, 20.29 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : บรรณาธิการรจนา [C-10043 ], [83.180.229.80]
เมื่อวันที่ : 09 ธ.ค. 2549, 23.16 น.

ห้า ห้า ห้า จันทน์กะพ้อตั้งชื่อเรื่อง​แบบชั้นครูจริง ๆ​ "แม่เจ้าประคุณเอ๋ย!" พออ่านจบแล้ว​ ​ไปดูชื่อเรื่อง​อีกที โป๊ะเช้ะ เลย​ค่ะ​

น่ารักมาก ๆ​...​..​แต่สงสัยว่า "ผม" ก็คง​จะบ่น​ไปอย่างนั้น​แหละ​ ​ที่แท้ก็รัก "แมว" เหมือนกัน

มอบ ให้ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : SuperG [C-10059 ], [125.24.37.131]
เมื่อวันที่ : 12 ธ.ค. 2549, 10.19 น.

5 5 5
​แม้...​นึกภาพพ่อเจ้าประคุณของป้าจันทร์นั่งสีไวโอลินอยู่​ในกรง มีแมวสาวๆ​ ตะกายอยู่​รอบกรง...​​ได้อารมณ์ชะมัดเลย​ ป้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-10088 ], [158.125.1.113]
เมื่อวันที่ : 13 ธ.ค. 2549, 18.29 น.

ฮี่ๆ​ๆ​ๆ​ เรื่อง​นี้มันจริงๆ​จ้า ดูเจ้าแมว​แต่ละตัว ช่างป่วนน่าดู จนคน​ต้องเข้า​ไปอยู่​ในกรงซะละมั้งคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น