นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๗ กรกฏาคม ๒๕๔๖
สายน้ำชำระบาป
เด็กใหม่ในเมือง
... เรื่อง​​นี้เกิดจาก​​ความเตลิดเปิดเปิงใน​​ความคิดกลางสายน้ำ...
เคย​ได้ยิน​ใครบางคนพูดว่า การเดินทางนั้น​มี​ความหมายมากกว่าการก้าว​ไปสู่จุดหมายปลายทาง มันยัง​เป็นการแสวงหาตัวตน ​และ​เป็นการให้เวลาตัวเอง​ได้คิดทบทวนถึงสิ่ง​ที่เราเคยกระทำ​และรู้สึกในอดีต​ที่ผ่านมา เหตุ​ที่​เป็นแบบนั้น​​เพราะว่าในห้วงของการเดินทาง เรา​ได้มีโอกาส​ที่​จะหลบลี้หนีหาย​ไปจากสิ่งแวดล้อมเดิมๆ​ ​ที่บางทีก็ซ้ำซากจำเจจนทำให้ไม่มี​ที่ให้หน่ออ่อนของ​ความคิดใหม่ๆ​ ​ได้งอกงาม
ผมก็รู้สึกเช่นนั้น​แทบทุกครั้ง​ที่เดินทาง นอกเสียจากว่า​จะ​เป็นการเดินทางอย่างไม่เต็มใจ หรือการเดินทาง​ที่มีกรอบเยอะจนน่าเวียนหัว (ยกตัวอย่างง่ายๆ​ ก็เช่นทัวร์​ที่อัดสถาน​ที่เดินทางกว่าสิบ​ที่ในเวลาแค่สองวัน ​เป็นต้น)

สุดสัปดาห์​ที่ผ่านมา ผมเพิ่ง​ไป Trip ของวิชาเรียน​ที่มหา'ลัย...​ฟังอย่างนี้แล้ว​อย่าเพิ่งคิดว่ามันน่าเบื่อนะครับ​ ​เพราะ​แม้ว่ามัน​จะ​เป็นการ​ไปTrip​ที่เกี่ยว​กับวิชาเรียน ​แต่อาจารย์ท่าน​ที่ดูแลTripนี้กลับเข้าใจ​และ​เอาใจใส่บรรดาลิงทะโมน​ทั้งฝูงอย่างผม​และ​เพื่อนๆ​ น้องๆ​​เป็นอย่างดี ​พร้อม​ทั้งยัง​สามารถสอดแทรกวิชา​ความรู้ลง​ไปในเรื่อง​​ที่เรียน​ได้จนไม่น่าเบื่อ

ไม่เหมือนTripของบางวิชา​ที่ผมเคย​ไป ​ที่นอกจากอาจารย์​จะไม่ค่อยใส่ใจนิสิตแล้ว​ ยังพาครอบครัวของตัวเอง​ไปเ​ที่ยวจนลืมหน้า​ที่ "อาจารย์" เสียอีก เฮ้อ...​-___-"

กลับมา​ที่เรื่อง​Tripของเราต่อเถอะครับ​

​ที่ๆ​อาจารย์วางไว้​เป็นจุดหมายปลายทางของการเดินทางครั้งนี้​คือเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า​เขาสอยดาว จังหวัดจันทบุรี ​ซึ่ง​ถ้าไม่นับว่าในวันหยุดสุดสัปดาห์​จะมีคนแห่กันมาเ​ที่ยวอย่างคับคั่งแล้ว​ ก็ถือว่า​ที่นี่มี​ความงดงาม​และเงียบสงบอยู่​พอตัว จนทำให้พอจบTrip ​เพื่อนๆ​ หลายๆ​ คนพากันบ่นไม่อยาก​จะกลับกันเลย​ทีเดียว

เราพักกัน​ที่บ้านพัก​ที่​เขาจัดให้ไว้ ​ซึ่ง​ถ้าเดิน​ไปอีกนิดหน่อย​ก็​จะพบ​กับลำธารเล็กๆ​ ​ที่น้ำ​ทั้งเย็น ใส ​และไหลแรง​กำลังดี
อีก​ทั้งยังไม่ลึกมาก ​ซึ่งเข้าทาง​กับคน​ที่ว่ายน้ำไม่​เป็นเช่นผม​เป็นอย่างยิ่ง

เราทำกิจกรรมกัน​ไปเรื่อยๆ​ จนถึงช่วงสายของวันอาทิตย์ (อ้อ ลืมบอก​ไป เราเดินทางกันสามวัน เสาร์-จันทร์ น่ะครับ​) อัน​เป็นโปรแกรมของการออกเดินป่า ​ซึ่งก็​เป็นเวลาเดียว​กับ​ที่ฝนเจ้ากรรมก็ดันกระหน่ำลงมาสร้าง​ความเปียกปอนให้​กับทุกคนอย่างถ้วนทั่ว

​แม้ว่าพวกเรา​จะ​ได้อาบน้ำตกกันแล้ว​ก็ตาม ​แต่​เพื่อกันอาการหวัด เราจึงน่า​จะอาบน้ำกันอีกสักครั้ง​เมื่อถึง​ที่พัก

​เมื่อถึงตอนอาบน้ำนั่นเอง ​เพื่อนรุ่นน้อง​ที่เคย​เขาสอยดาวมาแล้ว​ก็เอ่ยขึ้น​มาว่า "พี่หนุ่ย ข้างๆ​​ที่พักมีลำธารด้วยอ่ะ ​ไปอาบน้ำตรงนั้น​มั้ยพี่"
ผมก็ไม่รอช้า รีบหยิบอุปกรณ์อาบน้ำ​ที่จำ​เป็น แล้ว​ก็พุ่งตรง​ไปยังลำธารสายนั้น​ทันที

เราแทบสะดุ้งโหยง​กับ​ความเย็นของน้ำในช่วงแรก ​แต่​เมื่อ​ทั้งตัว​ได้สัมผัส​กับผืนน้ำ ​ความรู้สึกหนาวในเบื้องตนก็หาย​ไป ​ความรู้สึกสบายตัวสบายใจก็เข้ามาแทน​ที่

​ระหว่าง​ที่ผมนอนแช่อยู่​ในน้ำ ใจผมก็คิด​ไปถึงพิธีกรรมของศาสนาต่างๆ​ ไม่ว่า​จะ​เป็นพิธีศีลบัพติสมาของคริสต์ การ​ใช้น้ำมนต์ในการประกอบพิธีกรรมต่างๆ​ ของพุทธศาสนาก็ตามที
ทำไม​เขา​ต้อง​ใช้น้ำในการประกอบพิธีกรรมเหล่านั้น​เล่า?

​เป็น​ไป​ได้ไหม ​ที่น้ำอาจ​จะ​เป็นตัวแทนของการชำระสิ่งสกปรกต่างๆ​ ไม่ว่า​จะ​เป็นภายนอกกายหรือในจิตใจก็ตามที
หรืออาจ​จะ​เป็น​เพราะว่า...​สายน้ำใน​ที่ธรรมชาตินั้น​​จะไม่ไหลกลับ​ไปสู่แหล่งกำเนิดของมัน เว้น​แต่ว่ามัน​จะ​ได้รับการชำระล้างจากดวงอาทิตย์จนมันระเหย​เป็นไอน้ำ ​และไหลกลับสู่ถิ่นกำเนิดของมันในรูปของฝนก็​ได้

หลังจาก​ความคิดของตัวเองเตลิด​ไปไกล ผมก็กลับมามองตัวเอง ว่าจริงๆ​ แล้ว​ตัวเราก็มี​ความผิดบาป​และพลาดพลั้งอีกมากมาย​​ที่ยังคงเก็บอยู่​ในใจ ​และยังหาทางชำระล้างไม่​ได้เสียที
ว่าแล้ว​ผมก็หลับตา ทอดร่างให้ขนาน​กับพื้นโลก ปล่อยให้น้ำไหลลากผ่านกายของเรา​ไปเรื่อยๆ​

ด้วยหวังว่า...​สายน้ำเส้นนี้​และสายธารแห่งเวลา​จะชะล้างใจเรา

 

F a c t   C a r d
Article ID A-202 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง สายน้ำชำระบาป
ผู้แต่ง เด็กใหม่ในเมือง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ กรกฏาคม ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๙๗๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-633 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 17 ก.ค. 2546, 04.19 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-702 ], [203.113.34.11]
เมื่อวันที่ : 06 ส.ค. 2546, 07.52 น.

เขียน​ได้ดีครับ​

​ความคิด​ที่เกิดจากการตั้งข้อสังเกตในสิ่งรอบตัว บวก​กับจินตนาการ​และประสบการณ์เดิม ทำให้​ได้มุมมองน่าสนใจบ่อยๆ​ การนำมุมมองนั้น​มาเขียน ช่วยเรียบเรียง​ความคิดให้ชัดเจนขึ้น​​ไปอีก

ขอสนับสนุน​และส่ง​กำลังใจมาให้ ​จะตามอ่านเรื่อง​ใหม่ๆ​ของคุณอีกครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-16957 ], [193.134.193.5]
เมื่อวันที่ : 10 พ.ค. 2553, 18.25 น.

อืมม์ หากเราชำระ​ความขุ่นมัวในใจเรา​ได้ด้วยสายน้ำก็คง​จะดีไม่น้อย ​และคง​จะรวดเร็ว​และเรียบง่ายด้วย

​แต่ชีวิตจริงไม่ง่ายเช่นนั้น​ ​และ"สายน้ำเย็นฉ่ำ"ในชีวิตจริงก็กิน​ความหมายมากกว่านั้น​

ขอบคุณสำหรับงานเขียนดี ๆ​ ค่ะ​ อ่านแล้ว​เย็นฉ่ำ​ไป​กับสายน้ำด้วย

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น