นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๕ ตุลาคม ๒๕๔๙
...คนหลังม่าน
ดาวบนดิน
 ชีวิตที่ถูกสร้าง
ปูด้วยทางบ่อและหลุม
ทางผ่านคนชุกชุม
แค่เพียงชั่วครู่เวลา

ฉันเหมือนถูกปิดกั้น
ไม่แบ่งปันให้หรรษา
โลกนี้หมองโรคา
หมดความหวังดั่งใจปอง

ชีวิตถูกขีดเส้น
ไม่โดดเด่นทั้งหม่นหมอง
หลังม่านฉากจำลอง
เหมือนฉันมีม่านบังตา

หาทางสุขไม่พบ
อยากประสบศรีสง่า
โอกาสและเวลา
ไม่มีให้ฉันได้เดิน

บางครั้งคนเขาแย้ง
บ้างก็แกล้งทิ้งห่างเหิน
ฉันเลยจำต้องเดิน
อยู่ลำพังเพียงผู้เดียว

เหมือนคนเขาเย้ยหยั่น
เขาทิ้งฉันไม่แลเหลียว
ใจคนก็คดเคี้ยว
ปากก็เบี้ยวไม่ตรงใจ

เวลาหมดที่พึ่ง
เขามาดึงมือฉันไป
ฉันหมดความหมายไซร้
ก็เปรียบดั่งธุลีดิน

เขาทิ้งเขาถมใส่
ขว้างฉันได้เหมือนก้อนหิน
คนเดียวที่โบยบิน
ที่หมดสิ้นแรงแห่งใจ

ชีวิตข้างหลังม่าน
เหมือนนิทานคนอ่อนไหว
หน้าฉากเริงฤทัย
สุดท้ายแท้แค่มายา

สิทธิและเสรี
ฉันก็มีจะไขว่คว้า
เพื่อชีพและชีวา
ฉันก็คนด้วยเหมือนกัน

ฉันไม่อ่อนแออีก
โปรดหลีกทางที่โศกศัลย์
เปิดทางเดินด้วยกัน
ด้วยใจรักสามัคคี

อย่าปั้นน้ำเป็นตัว
หยุดปั่นหัวกันสักที
ฉันว่าทางที่นี้
เปิดฉากม่านชีวิตจริง
 
F a c t   C a r d
Article ID A-1907 Article's Rate 11 votes
ชื่อเรื่อง ...คนหลังม่าน
ผู้แต่ง ดาวบนดิน
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๕ ตุลาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๔๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๕๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-9317 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 05 ต.ค. 2549, 10.37 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น