นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๕ กันยายน ๒๕๔๙
ท้อแท้...ท้อถอย...ท้อทำไม
สายลมล่อง
...ชีวิตคนเราเกิดมา มีจุดกำเนิด​​และจุดหมายไม่เหมือนกันบางคนเกิดมาอยู่​​บนเส้นทางชีวิต​​ที่​​พร้อมทุกอย่าง ​​แต่​​เมื่อมองอีกมุมหนึ่ง​​ ยังมีคน​​ที่เกิดมา​​ใช้ชีวิตอ...
ชีวิตคนเราเกิดมา มีจุดกำเนิด​และจุดหมายไม่เหมือนกันบางคนเกิดมาอยู่​บนเส้นทางชีวิต​ที่​พร้อมทุกอย่าง ​แต่​เมื่อมองอีกมุมหนึ่ง​ ยังมีคน​ที่เกิดมา​ใช้ชีวิตอยู่​บนรากฐานของ​ความหม่นหมอง ทุกคนพยายาม​ที่​จะดิ้นรน พยายาม​ที่​จะเลือกทางเดินชีวิต​ที่ดี​ที่สุดของตัวเอง ทุกวัน...​ทุกวันชีวิตของพวก​เขาเหล่านั้น​วนเวียน อยู่​​แต่​กับสิ่งเเดมๆ​ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง​และสร้างสรรค์จากสิ่งเดิม ผล​ที่พวก​เขาไม่​สามารถเลือก​ได้ ​แต่พวก​เขา​จะ​ต้อง​ได้รับเพียงหนึ่ง​อย่าง ​คือ ชัยชนะ ​และ​ความแพ้พ่าย ...​ชีวิต​ที่​ต้องต่อสู้​กับ​ความทรมาน ​เพื่อ​ที่​จะ​ได้สิ่ง​ที่ตน​ต้องการมานั้น​ มันอาจ​เป็นเพียง​ความหวังของพวก​เขาเท่านั้น​ ​ความ​เป็น​ไป​ได้ มีเพียงแค่เศษเสี้ยว...​..

"พวก​เขา​จะต่อสู้​ไปทำไม?"
คำถาม​ที่พวก​เขาเหล่านั้น​​จะถามตัวเองทุกครั้ง​ที่พวก​เขาท้อ ​และหมดหวัง
"สู้​เพื่อตัวเอง ไม่ใช่​ใคร สู้​เพื่อชาตินี้​ได้​ใช้ไม่ใช่ชาติหน้า...​"
คำตอบ​ที่ทำให้พวก​เขามี​ความหวังลุกสู้ขึ้น​มาอีกครั้ง ​เพื่อ​ที่​จะต่อสู้ต่อ​ไป

...​...​ไม่ว่าเรา​จะทำอะไร​ก็ตาม ​เพื่อ​ความอยู่​รอดของตัวเอง หรือไม่ว่า​เพื่อสิ่งใดก็ตาม จงอย่าช้า​ที่​จะทำ วันนี้คุณมีโอกาส​ที่​จะทำก็ทำ​ไปซะ​ถ้ามันไม่ผิดต่อศิลธรรม​ที่ดีงาม จงอย่าท้อ อย่าก้าวถอยออกมาจากเบื้องหน้า...​..​เพราะเราไม่รูว่าข้างหน้ามันมีอะไร​ เรารู้ว่าข้างหลังเป็ฯมาอย่างไร จงทำให้มันดี​ที่สุด...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1866 Article's Rate 9 votes
ชื่อเรื่อง ท้อแท้...ท้อถอย...ท้อทำไม
ผู้แต่ง สายลมล่อง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ กันยายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๙๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-9172 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 15 ก.ย. 2549, 12.04 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-9220 ], [83.180.81.4]
เมื่อวันที่ : 18 ก.ย. 2549, 01.19 น.

เข้ามาให้​กำลังใจ​กับการเริ่มต้นค่ะ​

"สิ่งแดม ๆ​" คง​จะหมายถึง "สิ่งเดิม ๆ​"

เดี๋ยว​จะตาม​ไปอ่านตอนอื่น ๆ​ ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : wirat seehanam [C-16912 ], [125.27.91.150]
เมื่อวันที่ : 15 เม.ย. 2553, 04.09 น.

ท้อแท้หมดหวังอ่านตรงนี้
จงสู้ชีวิตด้วย​ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว​และอย่าดูถูกตัวเอง
...​ในการ​ที่คนเรา​จะอยู่​ในโลกอันโหดร้ายนี้อย่างมีสุข
นั้น​ เรา​จะ​ต้องมี​ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยว​และอย่า​ได้ดูถูกตัวเอง
​พร้อม​ที่​จะเผชิญเหตุการณ์ต่างๆ​อย่างกล้าหาญเด็ดเดี่ยว
จงทำจิตใจของเราให้กล้าหาญเด็ดเดี่ยวอย่า​ได้ใจฝ่อจงกำมัด
ไว้อย่างตั้งมั่น ​เพราะคู่ต่อสู้ของชีวิตก็​คือ​ความทุกข์ยากแสนเข็ญ
​ที่มัน​จะไหลมาให้ทุกข์อยู่​เรื่อยๆ​ จงบอก​กับตัวเองน่ะว่า
เรานั่น​เป็นคนกล้าหาญเด็ดเดี่ยวตาย​เป็นตาย​เอาไง​เอากัน
เรา​จะไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาวาสนา ​แม้ว่ามัน​จะเล่นตลก
​กับจิตใจ​และร่างกายของเราสักแค่ไหน เรา​จะเชิดหน้ายืนหยัด
​จะเผชิญ​กับ​ความทุกข์ยากมัน​จะมีแค่ชาตินี้ชาติเดียวเท่านั้น​​จะเจ็บปวด
แค่ไหนก็ให้มันรู้กัน​ไปเลย​อย่างมากก็แค่ชาติเดียวเท่านั้น​แหละ​
ชาติ​ที่แล้ว​เราคงทำกรรมอะไร​ไว้แน่ๆ​เราจึง​ต้องมาเจอ
​ความทุกข์ยากอย่างนี้ ​แต่เรา​จะให้มันจบในชาตินี้ชาติเดียว
เรา​จะไม่ยอมให้​ความทุกข์ของชาติไหนๆ​มาทำให้เรา​ต้องทุกข์หนัก
อีกต่อ​ไปขอให้เรามี​ความกล้าหาญ​ที่​จะเหยียบเจ้า​ความทุกข์
ภายใน​และภายนอก ให้มันจมอยู่​ใต้ฝ่าเท้าของเราอย่างเด็ดเดี่ยว
ทุกข์มันมีแค่นี้แหละ​เดี๋ยวมันก็​ไปเดี๋ยวมันก็จบไม่ช้าก็เร็วมันก็​ต้อง​ไป
​และจงอย่า​ได้ดูถูกตัวเองว่าสิ่งนั้น​เราทำไม่​ได้ไม่กล้าทำทำแล้ว​กลัวพลาด
กลัวเจ๊ง อย่าคิดว่าเรานั้น​​เป็นคนโง่ ไม่ทันคน โดนหลอกอยู่​ตลอดเวลา
เรามันไม่ดี เรามันไม่สวย ไม่มันหล่อ ทำอะไร​ก็ไม่ดี​ไปหมด ​ถ้าคิดดูถูกตัวเอง
อย่างนี้นี่​คือ​ความทุกข์หมักหมมมัน​จะค่อยๆ​เกาะกินใจเราให้เศร้าหมองลง​ไปเรื่อยๆ​
ทับถมเข้า​ไปเรื่อยๆ​ในจิตในใจบดบังแสงสว่าง​ที่​จะเกิดขึ้น​เรานอนก็ผวาตื่นก็ผวา
ทำงานก็เกิด​ความหวาดระแวงไม่​เป็นสุขกลัว​ใครมาว่านินทา หูฝาด​ไปหมด
กลัวเจ้านายจับผิดคิดดูถูกตัวเองว่างาน​ที่เราทำนั้น​มา​เป็นปีๆ​นั้น​เราไม่ถนัดมี​แต่คนเก่งๆ​
เรามันด้อยกว่า​เขาสู้​เขาไม่​ได้เรียนมาก็น้อยสมองทึบเกิด​ความน้อยเนื้อต่ำใจมัน​จะมี
​ความสุข​ได้อย่างไรกัน ใจมันก็ไม่สว่างซักทีใน​เมื่อเรา​เอา​ความทุกข์มาถมจิตทุกวัน
จงกล้า​ที่​จะเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้มา​เป็น​ความกล้าหาญ​ที่​จะกล้าเผชิญ​กับสิ่ง​ที่เรา​ต้องเจอทุกวัน
อย่าหนี​เพราะมันไม่มีทางหนี​ต้องเจอ​เมื่อ​ต้องเจอเรา​จะสู้สู้สู้ ให้มันรู้กัน​ไปเลย​
อะไร​​จะเกิดมันก็​ต้องเกิด​จะโดนไล่ออกโดนด่าก็ลองดู​แต่งานนั้น​เรา​จะทำให้ดี​ที่สุด​แม้ว่าผลลัพย์
มัน​จะ​เป็นยังไงก็ตามเรา​จะยิ้มสู้​และ​จะกว้าเดินต่อ​ไปอย่างกล้าหาญเด็ดเดี่ยวอย่างถึง​ที่สุด
เรากล้า​ที่​จะเผชิญโชคชะตา​ที่เล่นตลกเรา​จะลิขิตโชคชะตาเอง​ส่วน​จะร้ายหรือดีนั่น​เป็นของแถมแล้ว​กัน
เรา​จะยิ้มสู้ไม่ยอมแพ้อย่างเด็ดขาดเรา​จะ​ใช้ชีวิต​ที่เหลือนี้ให้ดี​ที่สุด คุ้มค่า​ที่สุด
การมีชีวิตอยู่​แล้ว​บังเกิดทุกข์ ก็ยังดีกว่าไม่​ได้เกิดมาแล้ว​ไม่รู้จักทุกข์ ถือว่าเรา​ได้กำไร
แล้ว​ ว่าอ๋อ​ความทุกข์ ​ที่เรา​เอามากอดไว้นี่ มันทุกข์อย่างนี้นี่เอง ขอให้เรารู้ไว้
ทุกข์มันก็แค่ทุกข์เดี๋ยวมันก็​ไปเองขอให้ทุกท่านจงรู้จักทุกข์​เพื่อไม่ให้เกิดทุกข์เถิด ขอ​เป็น​กำลังใจให้คนทีมี
​ความทุกข์ ขอให้ สู้ สู้แล้ว​มัน​จะ​เป็นยังไงก็ช่างมัน ขอให้ลุกขึ้น​มาสู้ สู้ สู้ แล้ว​ท่าน​จะ​เป็นผู้ชนะใน​ที่สุด
โอ ระยอง ขอให้​กำลังใจทุกท่าน​ที่มีทุกข์อยู่​ในขณะนี้

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น