นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๐๑ สิงหาคม ๒๕๔๙
หายไป...
vivawonder
...หาย​​ไป...​​อยู่​​ไหน...​​อยู่​​ไหนแล้ว​​?...
หาย​ไป...​

มีบางอย่าง​ที่สำคัญมาก​ได้หาย​ไปแล้ว​...​ ​เมื่อฉันพยายามมองหามัน หลังจาก​ที่ทิ้งมันไว้ลำพังนานแสนนาน
​เพราะมันสัญญาว่า​จะอยู่​...​ไม่ว่า​จะนานแค่ไหน ​แต่ทำไม สุดท้าย มันก็จบ​ที่คำโกหก
สิ่ง​ที่น่าเกลียด​และไร้หัวใจ ​คือฉัน​ที่ทิ้งขว้าง หรืออีกฝ่าย​ที่ไร้สัจ​จะ น่าคิด...​ หรือคราวนี้ฉันต่างหาก​ที่ผิด ฉันสมควรแล้ว​​ที่โดนลงโทษ ให้ไม่มีสิ่งนั้น​อีกต่อ​ไป
อา...​ มันไม่ใช่อย่าง​ที่คุณ​กำลังคิดอยู่​หรอก สิ่งนี้สำคัญมากกว่านั้น​ ​แต่ฉันก็ทิ้งมันมาแล้ว​อย่างไม่สนใจอะไร​ แค่เมิน ลืมเลือน แล้ว​...​เสแสร้งว่า ไม่​เป็นไร...​ง่ายๆ​เท่านั้น​เอง ทุกอย่างมันเปลี่ยนกัน​ได้ ฉันมัก​จะอ้างแบบนั้น​
มันไม่น่า​จะหาย​ไป ​ทั้ง​ที่มัน​คือตัวตน​ที่แท้จริงของฉัน สิ่ง​ที่​จะบอกว่าฉัน​เป็น​ใคร ตลอดมา​และต่อ​ไป แล้ว​ตอนนี้ ฉัน​ต้องทำยังไง ​เพราะตัวมันเริ่มเบา ​และล่องลอยไร้จุดหมาย มันทำให้ฉันสับสน บางครั้งสิ้นหวัง บางครั้งร้ายแรงกว่านั้น​อีก
ตอนนี้...​กลาย​เป็นว่า ฉัน​ต้องหาทางใหม่ สิ่ง​ที่ตั้งใจไว้สูญหาย...​ ​แม้​จะตามหา​และวิงวอนให้หวนกลับ ก็ทำไม่​ได้ หาย​ไปแล้ว​...​หาไม่เจอแล้ว​
​ความฝัน...​ นั่นล่ะ​ที่หาย​ไป ไม่ใช่ฝันในยาม​ที่หลับใหล ฝันเพ้อ หรือฝัน​ที่ขาดสติ มัน​คือฝัน​ที่​เป็นไฟ ​เป็นพลังขับเคลื่อนให้ฉันเดิน ​และวิ่งมาจนจุดนี้...​ คราวนี้​เอายังไง ไฟดับ​ไปแล้ว​ ฉันมันคนตาไม่ดี หลงทางหลงทิศอีก ​ต้องหาทางกันใหม่...​หาทางกันใหม่...​หาทาง...​กันใหม่
​เพราะร่างกายนี้ วิญญาณนี้ยังไม่ตาย จึง​ต้องเดินทางต่อ​ไป เหมือนหลายคนทุกวันนี้ ไม่มีไฟฝัน ไม่มีปลายทาง หรือ ​กำลังหาทางบางอย่าง ​ที่ไม่รู้ว่า​จะ​เป็นยังไง ​และ​ที่ผ่านมานั้น​ มัน​เพื่ออะไร​กันแน่...​
สายตา​ที่ว่างเปล่า มีให้เห็นในใบหน้า​ที่อ่อนล้า รอยยิ้ม​ที่เสแสร้งขึ้น​มา​เพื่อปิดบัง​ความสับสนในใจ มีในตัวฉัน มันเกิดขึ้น​เสมอตั้งแต่สิ่ง​ที่เรียกว่าฝัน...​จากฉัน​ไป
เธอ​เป็นเหมือนฉันมั้ย?...​​เป็นแบบนี้บ้างรึเปล่า?...​ฉันไม่อยากให้ตัวเอง​เป็นแบบนี้...​ ฉัน ฉัน...​ อยาก​ได้​ความฝันคืนมา
อ๊ะ...​เจอแล้ว​ มันจมอยู่​นั่นเอง จมอยู่​ในทะเลลึก ทะเลแห่ง​ความกลัว ​ความเห็นแก่ตัว ​และ​ความบิดเบือนในใจฉันเอง ​ต้องดำลง​ไป...​นั่นแหละ​​ที่ฉัน​ต้องทำ ​เอา​ความฝัน​ที่จมหายกลับมา ทำให้มันมีชีวิตอีกครั้ง...​ฉัน​จะผายปอดให้​ความฝัน...​.
พื้นสิ! จับมือฉันไว้ อย่าเพิ่งตายนะ...​.ฉันอยู่​นี่แล้ว​ ฉันอยู่​นี่แล้ว​ ฉันกลับมาอย่าง​ที่สัญญา​เอาไว้ รักษาสัญญา...​ ​และอย่าจากฉัน​ไป...​
​เพราะ...​ ฉัน​ต้องมีเธอ ​และเธอ​ต้องมีฉัน เราอยู่​ด้วยกัน​ได้ เรา​จะพยายาม ด้วยกัน...​เชื่อฉัน อีกครั้งนะ...​โอเค ไม่​เป็นไรแล้ว​...​ไม่​เป็นไรแล้ว​นะ...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1755 Article's Rate 0 votes
ชื่อเรื่อง หายไป...
ผู้แต่ง vivawonder
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๑ สิงหาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๖๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-8679 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 01 ส.ค. 2549, 11.47 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-8699 ], [212.152.4.169]
เมื่อวันที่ : 01 ส.ค. 2549, 23.53 น.

​แต่​เขาว่าคนนอนหลับไม่ฝันนี่ถือว่าสุขภาพจิตดี หลับสนิทนะ

ขออวยพรให้ตาม​ความฝัน (ตอนไม่หลับ) พบจ้ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น