นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ มิถุนายน ๒๕๔๙
ปลด(ทุกข์) ปล่อย(วาง)กันหน่อยดีไหม
พันนที
...ห้อง "สุขา" ทางซ้าย จ่าย สามบาท​​
ห้อง "สุขจ๋า" ทางขวา ไม่เสียเงินจ้า เข้าฟรี
​​ไปห้องสุขาก่อน แล้ว​​อย่าลืมเลี้ยวขวามาห้องสุขจ๋า บ้างนะคะ​​...
ห้อง "สุขา" ทางซ้าย จ่าย สามบาท​
ห้อง "สุขจ๋า" ทางขวา ไม่เสียเงินจ้า เข้าฟรี
​ไปห้องสุขาก่อน แล้ว​อย่าลืมเลี้ยวขวามาห้องสุขจ๋า บ้างนะคะ​

ฉันเคยถามตัวเอง ว่าทำไมถึง​ต้องมี​ความทุกข์ ...​ขอสุขอย่างเดียวไม่​ได้เลย​เหรอ
วันเวลาผ่าน​ไป ฉันก็​ได้คำตอบให้​กับตัวเองว่า ​ความทุกข์​เป็นของขวัญล้ำค่า ​ที่มี​ได้​แต่อย่าเก็บไว้นาน

​เพราะว่า...​ทุกข์ทำให้เราเห็นคุณค่าของ​ความสุข
​เพราะว่า...​ทุกครั้ง​ที่ทุกข์ใจ​จะมีมิตรแท้ปรากฎกาย ปิ๊ง ขึ้น​มา (มาจากไหนก็ไม่รู้เนอะ)
​เพราะว่า...​​ถ้าเรามี​แต่​ความสุข ชีวิต​จะขาด​ความสมดุล
เห็นไหม...​​ความทุกข์ให้อะไร​มากกว่า​ที่คุณคิด

ฉันเคยผ่านวัน​ที่เสียใจกอด​ความทุกข์ไว้​กับตัวเอง (หวงมากเสียด้วยนะ)
มอง​ไปทางไหนอะไร​ก็ไม่สวยเลย​ ขนาดว่ามองตัวเองก็ยัง ไม่สวย
โลก​ทั้งโลก ฉันนี่แหละ​ น่าสงสาร​ที่สุด
​และแน่นอน ไม่เคยมี​ใครเข้าใจเลย​ ว่าฉันเศร้าแค่ไหน
(​จะทุกข์อะไร​​ได้ปานนั้น​กันนะเรา)
ไม่รู้ล่ะ ตอนนั้น​ ฉันว่าฉันทุกข์อย่าง​ที่สุดแล้ว​ เดิน​ไปไหนฉันก็ทำหน้าบูด​ไปด้วย (ยิ่งไม่สวยหนักเข้า​ไปอีก)

วันนึงถึงขีดสุด เศร้าก็ควรทำตัวให้ดูรันทดเข้าไว้
ฉันเลือก​ที่​จะนั่งรถเมล์จากอนุสาวรีย์ชัย​ไปฟิวเจอร์รังสิต (วันนี้ฉันถามตัวเองว่า...​วันนั้น​​ไปทำไมนะนั่น)
นั่งรถ มองภาพข้างทาง คิด...​นั่ง​ไปถึงห้างฟิวเจอร์ตอนอีกครึ่งชั่วโมงห้างก็​จะปิดแล้ว​
ฉันเดินขึ้น​สะพานลอย เปลี่ยว ​และ มืด ในตอนนั้น​อารมณ์เหมือน​จะอะไร​ก็ช่างแล้ว​
บนสะพานลอย ไม่มี​ใคร ลมพัดเย็นดีนะ ใจร้อนๆ​ของฉันค่อยอุ่นลง
แล้ว​ฉันก็พบ...​.พบ​กับประกายสว่างให้​กับใจฉัน (ใช่ค่ะ​ ฉันพบบนสะพานลอยหน้าห้างฟิวเจอร์รังสิตในเวลาเกือบสี่ทุ่ม)

ภาพตรงหน้า...​..
เด็กตัวเล็กๆ​ นั่งเรียงรายห่างกัน​ไปเพียงราว 2-3 เมตร
เสื้อผ้าเก่าจนขาด เนื้อตัวมอมแมม ก้มหมอบไหว้ มีแก้วพลาสติกวางตรงหน้า
บางคน​กำลังนั่งทานข้าวกล่องด้วยท่าทาง​ที่ดูหิวมาก
ในขณะ​ที่บางคนไม่ ไม่มีอะไร​​จะทาน...​

นี่​จะสี่ทุ่มแล้ว​นะ ทำไมยังมาอยู่​ตรงนี้กัน
หิวไหม กินอะไร​หรือยัง แล้ว​​จะ​ได้กลับ​ไปนอนพักกันตอนไหน
ทำไมผู้ใหญ่พวกนั้น​เค้าใจร้าย​กับพวกเธอจัง

ฉันยืนนิ่ง มอง สะท้อนใจ
เด็ก วัย​ที่ควรสดใสร่าเริง วิ่งเล่น กินอิ่ม นอนหลับ
อนาคตของชาติ...​ทำไมยังมาอยู่​ตรงนี้ ในเวลานี้

ฉันมาทำอะไร​​ที่นี่ ในเวลานี้...​
นี่ฉันคิดอะไร​น้อยเกิน​ไปหรือเปล่า
ฉันมา​เพราะว่า ฉันคิดว่า ฉันทุกข์ น่ะเหรอ
แล้ว​...​ตรงหน้าฉันนี่ล่ะ
ฉันเลิกมอง​แต่​ความทุกข์ของฉันแล้ว​
ฉันมองถึงเด็กๆ​ ​ที่​แม้​จะยิ้มให้ตัวเองบ้าง ยังไม่มีแรงใจให้ทำแบบนั้น​
ฉันนั่งรถกลับห้อง

เช้า​วันใหม่ .ฉันเริ่มใหม่
ยิ้มให้​กับตัวเอง ยิ้มให้​กับคนอื่น ยิ้มให้คน​ที่ฉันไม่รู้จักด้วยนะ...​
จนเดี๋ยวนี้เค้าเหล่านั้น​กลาย​เป็นคน​ที่รู้จัก ​ที่ยิ้มรอตั้งแต่เห็นฉันอยู่​ไกลๆ​

วันเวลาผ่าน เวลาสอนฉันว่า
ทุกอย่างหมุนเวียนเปลี่ยนตลอด
ใจ...​ทุกข์ ​และ สุข ผลัดเปลี่ยนกัน​ไป

วันนึง​ที่ฉันทุกข์...​ฉัน​จะบอก​กับตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็​ไป ทุกข์ ไม่รักฉันนานหรอก
อย่างน้อยเพียงฉันหลับตา พรุ่งนี้​จะดีกว่า​เมื่อวาน


ปล่อยทุกข์มัน​ไปเ​ที่ยวบ้าง อยู่​กันนานๆ​มันเบื่อกัน​ได้นะ
แล้ว​เธอล่ะ ยังหวงทุกข์ไว้​กับใจคนเดียวหรือเปล่า
วางมันลงเถอะ...​แล้ว​เลี้ยวขวามาหาฉันในห้อง สุขจ๋า นะ ฉันรออยู่​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1603 Article's Rate 17 votes
ชื่อเรื่อง ปลด(ทุกข์) ปล่อย(วาง)กันหน่อยดีไหม
ผู้แต่ง พันนที
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ มิถุนายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๖๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๙ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๗
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7821 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 02 มิ.ย. 2549, 02.34 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ป้าแช่ม [C-7822 ], [128.240.229.7]
เมื่อวันที่ : 02 มิ.ย. 2549, 02.45 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Rotjana Geneva [C-7855 ], [83.180.244.146]
เมื่อวันที่ : 03 มิ.ย. 2549, 05.39 น.

ประสบการณ์ดี ๆ​ อย่างนี้ ให้ข้อคิดดีมากเลย​ค่ะ​
เริ่มต้นดี คมคายจากการเปรียบเปรยห้องสุขา
หักมุมเรื่อง​ดีจากภาพเด็กขอทานกลางสะพานลอย
ทิ้งท้ายด้วยคำถามดี...​..
ประทับใจค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : pilgrim [C-7859 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 03 มิ.ย. 2549, 22.22 น.

น้องพันนทีเขียนอะไร​ดีๆ​มาให้อ่านอีกแล้ว​
ช่างคิด​และช่างเขียนมากเลย​ค่ะ​ (เหมือนพี่เลย​ อิๆ​ๆ​ ว้ายพูด​ไป​ได้ไงเนี่ย )​

มา​เป็น​กำลังใจให้นะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : อุณากร [C-7877 ], [202.129.7.125]
เมื่อวันที่ : 04 มิ.ย. 2549, 17.17 น.

งานเขียนของคุณพันนที อ่านแล้ว​ก็เห็นสัจธรรมจริงๆ​ ค่ะ​ อ่านแล้ว​รู้สึกสบายใจดี แล้ว​​จะติดตามผลงานต่อ​ไปเรื่อยๆ​นะคะ​ ​ส่วน​ความคิดเห็น​ที่เขียนให้อุณากร ​ต้องขอบคุณมากเลย​นะคะ​ ​ความเห็น​ที่ส่งให้​เป็น​กำลังใจในงานเขียนต่อๆ​​ไปค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : yermarnang [C-7881 ], [203.172.35.76]
เมื่อวันที่ : 04 มิ.ย. 2549, 18.21 น.

อ่านแล้ว​รู้สึกดีค่ะ​ รู้สึกขอบคุณพ่อ​กับแม่​ที่เลี้ยงหนูมาไม่ปล่อยให้หนู​ไปลำบากแบบนั้น​ หนูรักพ่อแม่จัง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ลักยิ้ม :) [C-8027 ], [203.144.187.62]
เมื่อวันที่ : 14 มิ.ย. 2549, 15.10 น.

ก๊อก ก๊อก ก๊อก .. แวะมาเยี่ยมค่ะ​
อ่านแล้ว​ให้​ความรู้สึกเบา ๆ​ เหมือน​ได้ปล่อยวาง​ความทุกข์ให้​ไปเ​ที่ยวเล่นเลย​ค่ะ​

.. เหลียวมองรอบข้างเวลา​ที่มี​ความทุกข์ .. แล้ว​​จะพบว่ามีคน​ที่ทุกข์กว่า​เป็นไหน ๆ​ ..

ขอบคุณคุณพันนที​ที่นำ​ความสุขมาแบ่งปันให้กันนะจ๊ะ​ ...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : add [C-8031 ], [203.188.46.224]
เมื่อวันที่ : 15 มิ.ย. 2549, 12.20 น.

มองโลกในแง่ดีอย่างนี้ดีจังนะ ​ถ้าเราทุกคนคิด​ได้ทำ​ได้แบบนี้ก็ดีน่ะสิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : JJ [C-14311 ], [119.42.64.83]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ค. 2551, 12.54 น.

ขอบคุณค่ะ​ พอ​จะคลายทุกข์บ้างแล้ว​ ดีจัง​ที่​เป็น​ที่มีเว็บดี ๆ​ ​เป็น​ที่พึ่งแก่คน​ที่มีทุกข์​ได้

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น