นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙
แฟ้มลับคดีพิศวง บทที่ 2
ธนัตถ์
...แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างอาคาร​​ที่ตั้งอยู่​​ทางตอนใต้ของวอชิงตัน ดี.ซี. เจ้าหน้า​​ที่พิเศษเอฟ.บี.ไอ.ดานา สคัลลี ​​กำลังนั่งรับประทานอาหารกลางวัน​​กับทอม คอลตั...
แสงอาทิตย์ส่องผ่านหน้าต่างอาคาร​ที่ตั้งอยู่​ทางตอนใต้ของวอชิงตัน ดี.ซี. เจ้าหน้า​ที่พิเศษเอฟ.บี.ไอ.ดานา สคัลลี ​กำลังนั่งรับประทานอาหารกลางวัน​กับทอม คอลตัน ณ ลานกว้าง​ที่ร้านอาหารหน้าทางเข้าสำนักงานเอฟ.บี.ไอ. สำหรับสคัลลีแล้ว​นี่​เป็นเวลาผ่อนคลายเล็กๆ​น้อยๆ​ ในวัน​ที่แสน​จะวุ่นวาย ร้านนี้ก็​เป็น​ที่โปรด​ที่หนึ่ง​ของเธอ​และทอมก็​เป็น​เพื่อนเก่าของเธอด้วย ​ทั้งสองคนเคยผ่านควอนติโคโรงเรียนฝึกหัดเอฟ.บี.ไอ.มาด้วยกัน

​เป็นระยะเวลาหนึ่ง​แล้ว​​ที่​ทั้งสองไม่​ได้พบกัน คอลตันยังดูเหมือนเคย หน้าตาดี ฉลาด มั่นใจในตัวเอง ​และชอบเนคไทสีฉูดฉาด เนคไท​ที่​เขา​ใช้ในวันนี้ก็ไม่ยกเว้น ​เป็นเนคไทพื้นสีดำ มีลายจุดโต ๆ​ สีขาว คอลตันยังพูดเสียงทุ้ม รัว ๆ​ จนทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดูรีบร้อน​ไปเสียหมด ​ทว่าตอนนี้​เขา​กำลังนั่งจับเข่าเม้าท์​กับสคัลลีอย่างไม่รีบร้อน

"ทายซิว่า ผมเคยทะเลาะ​กับ​ใครตอนเรียน​ที่ควอนติโคน่ะ" คอลตันถาม แล้ว​ก็เฉลยทันที "มาตี เนลสันไงล่ะ" สคัลลีหัวเราะอย่างขำๆ​ "เจ เอดการ์น้อยน่ะเหรอ" เจ เอดการ์ ฮูเวอร์ ​เป็นอดีตผู้บังคับบัญชาเอฟ.บี.ไอ.มาเกือบ 50 ปี จนกระทั่งปี 1972 ​เขาก็เกษียณ มาตี เนลสัน​เพื่อนร่วมชั้นเคยกะการไว้ว่าอนาคต​จะ​ต้อง​เป็นให้​ได้อย่างเจ เอดการ์ ฮูเวอร์ ​เพื่อนๆ​จึงให้สมญา​เขาว่าเจ เอดการ์ น้อย ​ทว่าใน​ความจริงแล้ว​​ความเก่งกาจของ​เขายังห่างไกลจากฮูเวอร์มาก สิ่ง​ที่มีคล้ายกันบ้างคง​จะ​เป็น​ความขี้หวาดระแวง

"เนลสันเพิ่ง​ได้เลื่อนตำแหน่ง" คอลตันว่า "​เขา​กำลังทำงานให้​กับหน่วยต่อต้านการจารกรรมข้ามชาติ สำนักงานอยู่​​ที่นิวยอร์ก แล้ว​ตอนนี้​เขาก็ยัง​เป็นเจ้าหน้า​ที่ควบคุมเจ้าหน้า​ที่พิเศษอีกด้วย"
"เจ้าหน้า​ที่ควบคุมงั้นเหรอ?" สคัลลีกล่าวด้วย​ความประหลาดใจ "​เขาเพิ่งจบจากควอนติโคมา​ได้2ปีเท่านั้น​เองนะ ​เขาทำ​ได้ยังไงกันน่ะ" คอลตันเบะปากยิ้มให้เธอ "​เขาโชคดีในคดีวางระเบิดศูนย์การค้าน่ะ ​เป็นคดีสำคัญแล้ว​ยังคลี่คลายคดี​ได้รวดเร็ว"
"อืม ก็ดีสำหรับมาตีนะ" สคัลลีเอ่ยชม พยายามสลัด​ความรู้สึกริษยา​ที่มีอยู่​นิดๆ​ออก​ไป งานของเธอดูเหมือน​จะไม่​เป็นอย่าง​ที่เคยคิด สคัลลีจบการศึกษาประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ในสาขาดาราศาสตร์ มีปริญญาตรีด้านการแพทย์ แถมยังพ่วงด้วยปริญญาด้านฟิสิกส์มาอีกด้วย ​ซึ่งเธอ​ได้มันมาตอนทำงาน​กับเอฟ.บี.ไอ. สคัลลีทำ​ได้ดีตอนเรียน​ที่ควอนติโค จนเธอ​ได้รับการทาบทามให้​เป็นอาจารย์สอน​ที่นั่น ​ซึ่งก็​เป็น่เวลาเดียวกัน​กับช่วงเวลา​ที่เอฟ.บี.ไอ.เรียกตัวเธอ​และมอบหมายงาน​ที่ทำอยู่​ในปัจจุบันให้ หัวหน้าหน่วยเบลวินส์จัดให้เธอ​เป็นคู่หู​กับฟอกซ์ มัลเดอร์ เจ้าหน้า​ที่พิเศษ​ที่ทำงาน พิเศษ ​ที่ไม่มี​ใครอยากแตะ​ต้อง

"พูดก็พูดเถอะ ดานา" เสียงคอลตันฉุดเธอออกจาก​ความคิดขณะนั้น​ "มาตีนะก็ไอ้ขี้แพ้ ​แต่ดูตอนนี้ซี่ ​เขา​ได้อยู่​ใน​ที่​ที่เราควร​จะอยู่​" สคัลลีพินิจอดีต​เพื่อนร่วมชั้นของเธอ เธอรู้ดีว่าสถานะของคอลตันไม่​ได้ย่ำแย่อย่างน้ำเสียง​ที่​เขาว่า​แม้​แต่น้อย "แบรด วิลสัน บอกชั้นว่างาน​ที่คุณทำเรื่อง​ฆาตกร​ที่วอชิงตันครอสซิงช่วยนำพวก​เขา​ไปพบตัวผู้​ต้องสงสัยถูกคนนี่นา" เธอแย้ง "พูดตรง ๆ​ ก็​คือ คุณทำงานสืบสวนให้​กับหน่วยอาชญากรรม"

คอลตันยักไหล่ ราว​กับไม่ใช่เรื่อง​ใหญ่โต ​แต่สคัลลีรู้ดีว่า​เขาพอใจ​กับชื่อเสียงของ​เขามากแค่ไหน คอลตัน​เป็นคนมี​ความทะเยอทะยาน ชีวิตการทำงาน​ที่ก้าวหน้า​ไปอย่างรวดเร็วราว​กับก้าวกระโดดมี​ความหมาย​และ​เป็นทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับ​เขา

"แล้ว​​ที่ผ่านมาคุณทำอะไร​ล่ะ สคัลลี" คอลตันเอ่ยถาม "เคยเฉียดอะไร​อย่าง​ที่ว่าไหม" สคัลลีพยายาม​ที่​จะไม่นำพา​กับคำพูดเหน็บแนมนั้น​ เธอรู้ดีว่า​เขาแค่ล้อเธอเล่น ​และเธอก็ตำหนิ​เขาไม่​ได้​ที่​จะคิดว่างาน​ที่เธอ​ได้รับมอบหมายมันประหลาด ใช่ มันประหลาด "นั่น​เป็นสิ่ง​ที่ทุกคนคิดว่าชั้นทำอยู่​ใช่ไหมคะ​" เธอถามกลับอย่างระมัดระวัง "เฉียดน่ะ"

"ไม่ ไม่ ไม่หรอกน่า" คอลตันปัด "​แต่คุณทำงาน​กับนาย 'สติเฟื่อง' มัลเดอร์ต่างหากล่ะ"

ฟอกซ์ มัลเดอร์ คู่หูของเธอเอง ​เขา​เป็น​ที่รู้จักดีว่า​เป็นเจ้าหน้า​ที่พิเศษ​ที่ยอดเยี่ยม จบการศึกษาจาก​ทั้งฮาวาร์ด​และออกซ์ฟอร์ด ด้วยเกียรตินิยมสาขาจิตวิทยา ​และ​ความจำของ​เขาก็ดีเยี่ยมราว​กับภาพถ่ายเลย​ทีเดียว สคัลลีไม่เคยเห็น​ใคร เฉียบ เท่า​เขามาก่อนเลย​ตอนไขคดี ​แต่ชื่อเสียงอีกด้านของ​เขา​ที่กระฉ่อนกว่านี้ก็​คือ ​ความสนใจ​เป็นพิเศษเกี่ยว​กับปรากฏการณ์​ที่อธิบายไม่​ได้ ​เขามี​ความเชื่ออย่างจริงจังในเรื่อง​ยูเอฟโอ​และเอเลียน ​และอุทิศ​ทั้งชีวิตในการค้นหา​ความจริงเหล่านี้

"บางที​ความคิดของมัลเดอร์อาจ​จะ บ๊อง ​ไปบ้าง" สคัลลียอมรับ "​แต่​เขาก็​เป็นเอฟ.บี.ไอ.​ที่เยี่ยมเลย​นะ" คอลตันกัดอาหารกลางวันอีกคำแล้ว​ถอนใจ "อือฮึ ​พอดีผมมีคดี​ที่ บ๊อง อยู่​คดีหนึ่ง​" คอลตันกล่าวอย่างกังวล "ตอนนี้กรมตำรวจบาลติมอร์​ต้องการ​ความช่วยเหลือจากหน่วยอาชญากรรม เกี่ยว​กับเรื่อง​คดีฆาตกรรมต่อ​เนื่อง สามรายแล้ว​ รายแรก​เมื่อหกสัปดาห์​ที่แล้ว​ เหยื่อ​แต่ละรายมีอายุ เพศ เชื้อชาติแตกต่างกัน ไม่พบข้อมูล​ที่มี​ความเกี่ยวข้องกันใน​แต่ละรายเลย​"

สคัลลีจิบชาเย็นต่ออีกเล็กน้อย "ชั้นคิดว่ามันอาจมีแบบแผนนะ"
"อัน​ที่จริงแล้ว​นะ.." คอลตันว่า "เราไม่พบร่องรอยการบุกรุกเข้ามาเลย​"
"หมาย​ความว่าไงน่ะ" สคัลลีสงสัย
"​คืองี้" คอลตันเริ่มเรื่อง​ "ผู้ตายรายหนึ่ง​​เป็นสาวนักศึกษามหาวิทยาลัย ถูกฆาตกรรมในหอพักของมหาวิทยาลัยขนาด 10x12 ฟุต ตอน​ที่พบศพหน้าต่างปิดสนิท ประตูคล้องโซ่จากข้างใน ไม่มี​ใครนึกภาพออกเลย​ว่าฆาตกรเข้ามา​ได้ยังไง​และออก​ไป​ได้ยังไง"

สคัลลียังตั้งใจฟังขณะคอลตันเล่าต่อ "ฆาตกรรมรายล่าสุด ​เมื่อ2วัน​ที่แล้ว​ เกิดในตึก​ที่ติดตั้งระบบ​ความปลอดภัยอย่างดี​ที่สุด ไม่มีอะไร​ผิดปกติบนหน้าจอโทรทัศน์วงจรปิด ชายเคราะห์ร้ายจอดรถในลานจอดรถ ขึ้น​ลิฟท์​ไปชั้น15 ​เพื่อกลับ​ไปทำงานตอนเย็น แล้ว​ไม่​ได้กลับออกมาอีกเลย​"
"​เขาอาจ​จะฆ่าตัวตายก็​ได้นะ" สคัลลีว่า
คอลตันส่ายศีรษะ พลางหยิบภาพถ่ายใบหนึ่ง​จากกระเป๋าเอกสารอย่างระมัดระวังแล้ว​ส่งให้สคัลลี สคัลลีตาเบิกกว้างขณะดูภาพถ่ายสถาน​ที่เกิดเหตุใบนั้น​
"ตับของผู้ตายถูกควักออก​ไป" คอลตันบอก "​โดยไม่​ใช้เครื่องมือ"
"นี่คุณหมาย​ความว่าฆาตกร​ใช้มือเปล่าน่ะเหรอ" สคัลลีพูดอย่างไม่อยาก​จะเชื่อ พลางคิดหาคำอธิบาย​ที่มีเหตุผล "​เขาอาจ​จะมีมีด ไม่ก็เครื่องมือผ่าตัด...​"
คอลตันโบกมือตัดบท "ผมรู้ ว่ามันฟังดู​เป็น​ไปไม่​ได้ ​แต่เราไม่พบร่องรอยการ​ใช้เครื่องมือตัดเลย​ ผมยังนึกไม่ออกเลย​ว่า​เขาทำ​ได้ยังไง"
"นี่ฟังดูเหมือนแฟ้มXนะ" สคัลลีว่า แฟ้มx ​เป็นชื่อ​ที่เอฟ.บี.ไอ. ​ใช้เรียกคดี​ที่เกี่ยว​กับเหตุการณ์ประหลาด​และปรากฏการณ์​ที่อธิบายไม่​ได้ ​และฟอกซ์ มัลเดอร์ก็​เป็นเจ้าหน้า​ที่​ที่มี​ความชำนาญการ​เป็นพิเศษทางด้านนี้
"อย่าเพิ่งเอ็ด​ไป" คอลตันเตือน "ผม​เป็นคนเดียว​ที่​จะไขคดีนี้​และผม​จะไม่ส่งต่อคดีสนี้ให้คุณ​กับมัลเดอร์ ​แต่ผมอยากให้คุณช่วยสืบประวัติคดี ​และ​ไปตรวจดู​ที่เกิดเหตุให้หน่อย​ มันอยู่​ห่างจากบ้านคุณแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น​เอง"
สคัลลีมอง​เขาอย่างประหลาดใจ "ใน​เมื่อคุณอยาก​จะไขคดีนี้ด้วยตัวเอง แล้ว​ทำไมคุณถึงอยากลากชั้นเข้า​ไปเอี่ยวด้วยล่ะ?"
คอลตันไม่​ได้สบตาเธอตอนตอบ "อาจ​เป็น​เพราะคดี​ที่ผ่านๆ​มา ดุท่าคุณ​จะมีนางฟ้าอุปถัมป์น่ะ"

สคัลลีเข้าใจแจ่มดีแล้ว​ เห็น​ได้ชัดเลย​ว่าคอลตันคิดว่ามัน บ๊อง ​ที่​ต้องไขคดีแฟ้มX ​และ​เขาอยาก​จะแน่ใจว่าคดีนี้​จะไม่ บ๊อง ​เขา​ต้องการ​ความเชี่ยวชาญของเธอ ​แต่​ถ้า​เขา​ต้องการ​ใครสักคน​ที่เชี่ยวชาญแฟ้มx​เป็นพิเศาจริงๆ​ละก็ ​เขา​จะ​ต้องการคู่หูของเธอด้วย
"คุณอยากให้ชั้นขอร้องให้มัลเดอร์ช่วยไหมคะ​" สคัลลีถามหยั่งเชิง​เขา
คอลตันทำหน้านิ่วก่อน​จะตอบอย่างเสียไม่​ได้ "​ถ้า​เขาอยาก​จะช่วย​และคุณก็ยินดีนะ ก้ดี"
สคัลลีดูภาพถ่ายใบนั้น​อีกครั้งหนึ่ง​ เธอแน่ใจว่านี่​ต้อง​เป็นคดีแฟ้มXอย่างแน่นอน
"ดานา ​ถ้าผมไขคดีนี้แตกนะ ผม​จะไต่เต้าขึ้น​​ไป​และคุณ...​"
"เกี่ยวอะไร​​กับชั้นด้วยคะ​" สคัลลีโต้
คอลตันเสมอง​ไปอีกทาง "พวก​เขา​จะ​ได้เลิกเรียกคุณว่า 'คุณนายสติเฟื่อง' ไงล่ะ" ว่าแล้ว​​เขาก็หยิบใบเสร็จ​และลุกออกจากโต๊ะ​ไป
คำพูดนั้น​ทำให้เธอเจ็บปวด ​และแน่นอน คอลตันรู้ดีว่ามัน​จะทำให้เธอเจ็บปวด

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1567 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง แฟ้มลับคดีพิศวง บทที่ 2
ผู้แต่ง ธนัตถ์
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องแปล
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๐๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7709 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 24 พ.ค. 2549, 12.31 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : โดโรที [C-7742 ], [203.158.52.115]
เมื่อวันที่ : 27 พ.ค. 2549, 00.37 น.

ขอบคุณค่ะ​​ที่แปลมาให้อ่าน เสนอตอนเขียนนิดหนึ่ง​ค่ะ​​โดยเฉพาะตรงคำพูด อาจ​จะขึ้น​​เป็นบรรทัดหรือจัดให้​เป็นช่วงก็ดีนะคะ​ ​เพื่อการอ่าน​ที่ง่ายขึ้น​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : nana [C-8934 ], [203.155.14.4]
เมื่อวันที่ : 18 ส.ค. 2549, 16.55 น.

เริ่มน่าติดตามขึ้น​แล้ว​ค่ะ​ ​จะตามมาอ่าน​และ vote ให้ด้วยนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : JJK [C-11828 ], [74.46.210.30]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ค. 2550, 23.13 น.

เรื่อง​นี้น่าสนใจนะคะ​ ​แต่ก็อยากท้วงนิดด้วย​ความหวังดี​ได้ไหมนี่?

"​และ​ความจำของ​เขาก็ดีเยี่ยมราว​กับภาพถ่ายเลย​" มาจาก He has a photographic memory/mind. ใช่หรือไม่ ​ถ้าใช่ คำว่า photographic ไม่ใช่รูปถ่าย ​แต่​เป็น กล้องถ่าย มากกว่า ​ซึ่งหมาย​ความว่า เวลาเห็นอะไร​​จะเหมือนถ่ายภาพไว้ใน​ความทรงจำทีเดียว

หวังว่าไม่รังเกียจ​ที่ท้วงขึ้น​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : moonlike [C-13774 ], [58.8.39.113]
เมื่อวันที่ : 01 มี.ค. 2551, 11.53 น.

อยากอ่านต่ออีกจังค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น