นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙
แฟ้มลับคดีพิศวง บทที่1
ธนัตถ์
...​​เป็นเวลาทุ่มครึ่ง แสงสุดท้ายของดวงตะวันสีเลือด​​กำลัง​​จะลับขอบฟ้าบาลติมอร์ บนถนนยังคลาคล่ำ​​ไปด้วยผู้คน​​ที่​​กำลังกลับจาก​​ที่ทำงาน ต่างเร่งรุดกลับบ้านก่อนตะวัน...
​เป็นเวลาทุ่มครึ่ง แสงสุดท้ายของดวงตะวันสีเลือด​กำลัง​จะลับขอบฟ้าบาลติมอร์ บนถนนยังคลาคล่ำ​ไปด้วยผู้คน​ที่​กำลังกลับจาก​ที่ทำงาน ต่างเร่งรุดกลับบ้านก่อนตะวัน​จะตกดิน มีเพียงจอร์จ อัชเชอร์ ชายนักธุรกิจวัยกลางคน ​ที่​กำลังมุ่งหน้ากลับ​ไปยังออฟฟิศ​เพื่อสะสางงานในค่ำคืนอันยาวนาน ​แต่ดูเหมือนว่า​เขา​จะไม่ค่อยอยากกลับ​ไปเท่าไหร่นัก

อัชเชอร์ถอนใจ ขณะก้าวออกจากลิฟท์มายืนอยู่​​ที่ชั้น15 ​ที่มี​แต่ห้องสี่เหลี่ยมโล่ง ๆ​ ​และทางเดินแคบยาวสุดลูกหูลูกตา สิ่ง​ที่ให้แสงสว่างอยู่​ในตอนนี้ก็มี​แต่เพียงแสงเรืองของหลอดไฟนีออก​ที่ป้ายทางออกเท่านั้น​ ดูน่าขนลุก คืนนี้รู้สึกว่า​ออฟฟิศแปลกๆ​​ไป สยองชอบกล อย่าบ้า​ไปหน่อย​เลย​ ตึกนี้มีระบบ​ความปลอดภัย​ที่ดี​ที่สุดนะ ​เขาเตือนตัวเอง ไม่มี​ใครเข้ามาในตึกนี้​ได้หรอกน่า​ถ้าไม่ใช่คนทำงาน​ที่นี่น่ะ ​เขาสลัด​ความคิดบ้าๆ​ออก​ไปแล้ว​เดิน​ไปเปิดไฟในสำนักงาน ยกหูโทรศัพท์กดหมายเลขโทรออก เสียงเครื่องตอบรับดัง คลิ๊ก ตามด้วยเสียงภรรยาของ​เขาบอกให้ฝากข้อ​ความไว้หลังเสียงสัญญาณ บี๊บ

"หวัดดีจ้ะ​ ​ที่รัก" ​เขากรอกเสียงบันทึกข้อ​ความ "ตอนนี้เวลาประมาณทุ่มครึ่งนะ แบบว่าผม​ต้องอยู่​​ที่สำนักงานต่ออีกซักพักนึงนะ ​คือว่าการประชุมไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นัก แล้ว​โทรหาผมนะ บายจ้ะ​" ​เขาวางสาย​พร้อม​กับมองฝ่า​ความมืดออก​ไปตามทางเดินแคบๆ​นอกห้องทำงาน พลันรู้สึกถึง​ความเสียวสยองอย่างประหลาดวูบขึ้น​มา กาแฟสิ ​เขาคิด ​ได้กาแฟสักแก้วท่า​จะดี คิดแล้ว​​เขาก็ฉวยเหยือกกาแฟเดิน​ไป​ที่เครื่องต้มกาแฟ​ที่อยู่​อีกฟากหนึ่ง​ของชั้น15 ​ซึ่ง​เขา​ต้องเดินผ่านห้องแถวออฟฟิศว่าง​ไป ​ทว่าตอนนี้ออฟฟิศของ​เขาไม่​ได้ว่างอีกต่อ​ไป

ขณะ​ที่อัชเชอร์เดินออกจากห้อง​ไป เสียงเสียงหนึ่ง​ก็ดังขึ้น​แผ่วเบาท​ำลาย​ความเงียบสงัดในนั้น​ มองสูงขึ้น​​ไปเหนือโต๊ะทำงาน ฝาปิดช่องลม​ที่ผนังค่อย ๆ​ ขยับ ทีละน้อย น็อต​ที่ยึดฝาปิดช่องลมไว้เริ่มหมุนอย่างช้าๆ​ น็อตด้านขวาค่อยๆ​หมุนออกอย่างช้า ๆ​ หลุดออก แล้ว​น็อตด้านซ้ายก็ค่อยหมุนอย่างช้าๆ​ หลุดออกอีกข้างหนึ่ง​ แล้ว​ปลายนิ้วมือยาว​และเล็กค่อยๆ​ยื่นโผล่ออกมาตามรอยแง้มของช่องลม ค่อย ๆ​ ขยับฝาปิดช่องลมเปิดออกอย่างไม่รีบร้อน

อัชเชอร์เดินกลับมาตามทางเดินแคบๆ​ เหยือกกาแฟในมือเต็ม​ไปด้วยกาแฟค้างว้น ​เขาชะงักเล็กน้อย​เมื่อเดินถึงหน้าออฟฟิศ สาบาน​ได้เลย​ว่า​เขาเปิดไฟทิ้งไว้ ​เขาค่อยๆ​ก้าวเข้า​ไปข้างใน มือก็คลำหาโคมไฟ​ที่โต๊ะ ทันใด! ประตูก็กระแทกปิดดังปัง อัชเชอร์รู้ทันทีว่า​เขาไม่​ได้อยู่​ลำพังเสียแล้ว​ ​เขารุด​ไป​ที่ประตูอย่างตระหนก มือคว้าลุกบิดประตูไว้​ได้ ​แต่ไม่ทัน​จะเปิดออก ก็มี​ใครคนหนึ่ง​ ไม่สิ ตัวอะไร​บางอย่าง จับตัว​เขาไว้ อัชเชอร์ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ​ทั้งสะบัด เตะ ถีบ ​เพื่อให้หลุด​เป็นอิสระ ​เขาไถลครูด​ไป​กับโต๊ะ แล้ว​ก็รู้สึกว่า​มีมือหนึ่ง​​ที่ทรงพลังมาล็อคคอ​เขาไว้ ​เขาหายใจไม่ออก ไม่สาม ารถเปล่งเสียงออกมา​ได้ขณะร่าง​เขาถูกยกลอยขึ้น​โตงเตงกลางอากาศด้วยเรี่ยวแรงของอมนุษย์ พริบตา​ต่อมามือนั้น​ก็ปล่อย​เขา อัชเชอร์กรีดร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา เสียงดัง​ไปทั่วออฟฟิศ ขณะร่าง​เขากระแทกประตูอย่างแรง พอ​ที่​จะหมุนประตูกลับด้าน

​และแล้ว​ ห้อง​ทั้งห้องก็ตกอยู่​ใน​ความเงียบสงัดอีกครั้ง

หนึ่ง​ชั่วโมง​ต่อมา ออฟฟิศของอัชเชอร์ก็สาดส่อง​ไปด้วยแสงจันทร์สีซีด ๆ​ ดูเย็นยะเยือก เหยือกกาแฟเอียงคว่ำอยู่​บนโต๊ะ กาแฟหกไหลลงบนพรม​ซึ่งบัดนี้ชุ่มโชก​ไปด้วยเลือด ร่างไร้ชีวิตของ​เขานอนอยู่​ใกล้ ๆ​ นั่นเอง ​และเหนือร่างไร้วิญญาณของ​เขา น็อต​ที่ยึดฝาปิดช่องลมเริ่มหมุนอีกครั้ง คราวนี้ตัวอะไร​บางอย่างในนั้น​​กำลังขันน็อตยึดฝาปิดช่องลมกลับตามเดิมอย่างช้า ๆ​ ด้วย​ความรู้สึกมีชัยชนะ

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1566 Article's Rate 5 votes
ชื่อเรื่อง แฟ้มลับคดีพิศวง บทที่1
ผู้แต่ง ธนัตถ์
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องแปล
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๑๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7706 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 24 พ.ค. 2549, 00.16 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น