นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๓ พฤษภาคม ๒๕๔๙
...นิทานบ้านทุ่ง : ความตายของควายเฒ่า...
ผู้งมงายในรัก
 ๑.กาลครั้งหนึ่ง เมื่อไม่นาน ผ่านมานี้
กลางทุ่งเขียว-ขจี มีหญ้าเขียว
ทุ่งหญ้ากว้าง ทางหญ้า ท้าคมเคียว
ละรวงเรียว เปรียวรวง ไม่หวงตัว

๒.กลางทุ่งหญ้า ชราควาย อวดชายเดี่ยว
เป็นควายเปลี่ยว เดียวดาย คอยส่ายหัว
มีเขาหัก ปักคู่ ดูน่ากลัว
แต่ไม่เคย คิดชั่ว แกล้งยั่วใคร

๓.อยู่กับทุ่ง มุ่งมั่น กับฝันบ้า
อยู่กับป่า หญ้าเขียว เคี้ยวคำใหญ่
ฝันว่าอยู่ คู่ทุ่ง จรุงใจ
แค่เคี้ยวเอื้อง เรื่องใด ไม่นำพา

๔.อยู่ตัวเดียว เปลี่ยวดาย ณ ชายทุ่ง
รักไม่ยุ่ง มุ่งฝัน สุดหรรษา
มีทั้งสุข ทุกข์เศร้า จวบเฒ่าชรา
ไม่เคยเสีย-น้ำตา สักคราเลย

๕.แล้ววันหนึ่ง วันนั้น ก็ผันเปลี่ยน
โชคชะตา ตกเวียน เนียนจริงเหวย
นกเอี้ยงสาว ซัดเซ เร่มาเกย
ดั่งเชือกเสย สวนขณะ สนตะพาย

๖.ควายชรา อารี ปรี่เข้าช่วย
ใจระรัว กลัวจะม้วย ไม่เหมือนหมาย
อุ่นด้วยอก ปกป้องนาง ด้วยร่างชาย
จวบนางคลาย หายสั่น ค่อยมั่นคง

๗.เจ้านกเอ๋ย นกเอี้ยง ส่งเสียงตระหนก
บอกเผลอบิน ผินผก เหมือนนกหลง
เสียงกระเส่า เล่าความ ตามเผ่าพงศ์
หนีป่าดง ตรงมา ถึงหน้าควาย

๘.เหมือนโชคดี พี่ควาย ช่วยคลายทุกข์
ให้อุ่นอก นกสุข ทุกข์ก็หาย
ให้นกอยู่ คู่ชีวี นะพี่ชาย
ร่วมสร้างหวัง ดังหมาย จวบวายวาง

๙.นกออดอ้อน วอนเว้า ควายเฒ่าคิด
นกกับควาย คล้ายชิด สนิทสร้าง
เดิมดึงดัน ฝันเดี่ยว เปลี่ยวในทาง
ถึงบัดนี้ มีนาง ร่วมทางเดิน

๑๐.ดีเหมือนกัน ฝันบ้า แค่ค่าน้อย
เริ่มฝันคู่ อยู่คอย ให้กลอยเขิน
เจ้านกเอี้ยง เลี้ยงควายเฒ่า เคล้าสุขเกิน
นกกับควาย ไม่ห่างเหิน คนเยินยอ

๑๑.นกเกาะหัว ยั่วควาย คล้ายสนุก
ควายกระตุก กระดุกหัว ยั่วกันต่อ
นกจิกหญ้า มาป้อน อ้อนพะนอ
ควายส่ายคอ เคี้ยวเอื้อง ตามเรื่องควาย

๑๒.ควายเขี่ยพื้น ยืนเคลีย หมายเขี่ยหนอน
ได้สักตัว ยั่วป้อน ออดอ้อนหลาย
ป้อนปากนก ตกปาก ฝากคำชาย
สมดังหมาย คลายทุกข์ สนุกมี

๑๓.นกกินหนอน อ้อนชาย ควายกินหญ้า
เป็นอย่างนี้ นานมา พาสุขศรี
นกอย่างนก ควายอย่างควาย สบายดี
จนกาลผ่าน นานปี ไม่มีใด

๑๔.แล้ววันหนึ่ง วันนั้น ก็ผันเปลี่ยน
โชคชะตา ตกเวียน ต้องเขียนใหม่
นกเริ่มคิด ผิดนก คนตกใจ
ที่เคยใช่ มันไม่เชิง กระเจิงเลย

๑๕.เจ้านกว่า ชราควาย ควรหมายหนอน
เป็นอาหาร แทนอาทร ตอนเฉลย
เลิกเคี้ยวเอื้อง เปลืองหญ้า แบบว่าเชย
ที่เคยเคย คายทิ้ง ปิ๊งเลยควาย

๑๖.ที่เคยเดิน สี่ขา นกว่าแย่
เหมือนจะคล้าย ควายแก่ ยักแย่ย้าย
เปลี่ยนมาบิน ผินผก เป็นนกนาย
น่านิยม สมชาย กว่าควายเดิน

๑๗.แล้วก็เลี่ยง เสียงร้อง ฟ้องชาวบ้าน
"มอมอ" มา น่ารำคาญ พาลห่างเหิน
เปลี่ยนมาร้อง "จิ๊บจิ๊บ" พริบพราวเพลิน
ดีกว่า "มอ" รอเมิน เปิ่นเหลือใจ

๑๘.เจ้าควายเฒ่า เข่าคู้ คิดรู้ถ้อย
ลองดูที ดีไม่น้อย นึกทันสมัย
เชื่อเจ้านก ยกน้อง ไม่รองใคร
มันต้องใช่ ไม่ผิด ตามติดตัว

๑๙.เมื่อแจ้งชัด จัดแจง เพื่อแปลงร่าง
เปลี่ยนควายเฒ่า เข้าทาง ย่างไปทั่ว
เริ่มจากร้อง "จิ๊บจิ๊บ" กระซิบรัว
แม้เสียงมัว มุดต่ำ ก็จำยอม

๒๐.ต่อจากนั้น ปันหนอน อาทรนก
เขี่ยหนอนตก เต็มคำ หม่ำถนอม
หนอนในปาก บากบั่น มันแปลกปลอม
กว่าจะกล่อม-กลืนกิน แทบสิ้นลม

๒๑.ทำไปสอง ลองทำ ตามคำนก
ควายสะท้าน พาลสะทก เหมือนอกขม
เลิกเคี้ยวเอื้อง เปลืองหญ้า เปลี่ยนค่านิยม
ร่างก็โรย ระโหยระบม แทบซมซาน

๒๒.แต่กระนั้น ฝันสมัย จึ่งใจสู้
ควายยังฝืน ยืนอยู่ เป็นคู่หวาน
เสียง "จิ๊บจิ๊บ" บีบต่ำ ทำรำคาญ
ร้องเรียกคำ ต่ำ-ยาน ผ่านถึงเธอ

๒๓.เจ้านกบิน ถวิลหา มาเกาะหัว
พี่ควายคะ สู้นะตัว อย่ากลัวเก้อ
นกอย่างน้อง ร้องนำ ทำละเมอ
ควายอย่างพี่ ก็มีเพ้อ ให้เจอกัน

๒๔.นกให้ควาย ตะกายสู้ เหมือนทู่ซี้
ควายก็สู้ อยู่กับที่ ขมีขมัน
ควายกินหนอน ขย้อนกลืน ฝืนทุกวัน
ร้อง "จิ๊บจิ๊บ" บีบสั่น อย่างมั่นใจ

๒๕.นับวันผ่าน วารผัน นานวันแล้ว
ถึงวันนี้ ควายแผ่ว ในแนวใหม่
นึกถึงเสียง "มอมอ" หนอเสียงใคร
นึกถึงหญ้า เส้นใย รำไรมา

๒๖.ถึงวันนี้ พี่ควาย ยังหมายมั่น
แต่เจ้านก จำนรรจ์ เหมือนบั่นค่า
นกสอนแล้ว สอนเล่า ควายเฒ่าชรา
ไฉนไม่ได้ ดั่งว่า สักคราเดียว

๒๗.ดูสิควาย เหลือแต่โครง โยงเป็นซี่
โครงของควาย ขยายละที ต้องมีเสียว
หายใจเข้า แล้วเอาออก กระฉอกเชียว
เป็นควายเหี่ยว เหือดแรง เหมือนแกล้งทำ

๒๘.ให้กินหนอน ขย้อนกิน เหมือนหมิ่นแกล้ง
ให้ร้อง "จิ๊บ" กระซิบแสดง เหมือนแรงต่ำ
นกคิดช่วย ป่วยการ พูดผ่านคำ
ควายเฒ่าเมิน ไม่จำ ไม่ทำตาม

๒๙.นี่นะหรือ คือรัก ที่จักให้
นกผลักดัน ทันสมัย ไหงมาหยาม
บอกว่ารัก ล้นรัก ไม่ยักงาม
ถ้ารักน้อง ต้องขบกราม เปลี่ยนตามน้อง

๓๐.เอาอย่างนี้ พี่ควายเฒ่า ลองเอาใหม่
มาหัดบิน โบกไป มิให้หมอง
ขยับขา โขยกขยับ ไปจับจอง
ผืนฟ้ากว้าง ทางทอง เป็นของเรา

๓๑.ถ้าพี่ควาย หมายมั่น เคียงฝันคู่
พี่ต้องสู้ รู้บิน ผกผินเข้า
ถ้าไม่สู้ อยู่ซ่อน นอนในเงา
คงต้องเศร้า คราวนี้ ไม่มีทาง

๓๒.นกบอกว่า ระอาแล้ว พี่แก้วเอ๋ย
เอาแต่ทุน คุ้นเคย เหวยคาค้าง
ถ้าไม่ทำ จำจาก ต้องพรากนาง
คงถึงครา ลาร้าง แยกทางพลัน

๓๓.เจ้าควายเฒ่า ยินถ้อย ละห้อยโหย
ขยับร่าง ร้างโรย โอดโอยฝัน
เอาวะ ! เป็นไง ก็เป็นกัน
จะลองบิน ทีละขั้น โดยทันที

๓๔.แล้วคู้เข่า เขย่าตัว จนหัวสั่น
ทิ่มเขายัน ดันพื้น ฝืนเร็วรี่
ขวิดเขาคู่ คึกคัก ชักดูดี
แล้วดีดตัว ขาชี้ ขยี้แรง

๓๕.เจ้าควายเฒ่า เบาลอย ทยอยขึ้น
รู้สึกเหมือน เมามึน ตื่นสีแสง
หลายหลากสี ระยิบระยับ จับมาแยง
เสร็จสิ้นการ-แสดง เหมือนแกล้งเอา

๓๖.อนิจจา ควายจุก ดุกดิกหัว
หลังลอยตัว แล้วตก อกควายเฒ่า
กระแทกพื้น ยืนสั่น ไม่บันเบา
มองฟ้ามี สีเทา เคล้าน้ำตา

๓๗.แม้กระนั้น ยังมั่นใจ ไม่ยอมถอย
ดีดขาถีบ ตัวปล่อย ลอยสู่ฟ้า
ซ้ำอีกซ้ำ ย้ำสู้ ไม่รู้กี่ครา
แต่ผลบอก ออกมา เหมือนน่าอาย

๓๘.ทะยานฟ้า ล่าฝัน ขมันขมี
แล้วร่วงหล่น ละทีละที ไม่หนีหาย
หนังถลอก ปอกเนื้อ บอกเชื้อควาย
ปาดเลือดซิบ ร้อง "จิ๊บ" หมาย คลายเจ็บตัว

๓๙.เจ้านกเอี้ยง เมียงมอง แล้วร้องว่า
ถึงเวลา ข้าจะไป ไม่เกาะหัว
เบื่อแล้วเบื่อ เบื่อควาย อายพันพัว
ควายแค่บัว-ใต้น้ำ ไม่นำทาง

๔๐.เสียแรงสู้ อยู่สอน อาทรเจ้า
หนอควายเฒ่า เขาทู่ ทำคู่หมาง
ไม่รักดี ไม่มีค่า ไม่กล้าวาง
จำจะจร รอนห่าง ร้างกันที

๔๑.จำนรรจ์สิ้น ผินผก เจ้านกเหิน
ถีบหัวควาย อายเกิน ขอเมินหนี
ฝ่ายควายเฒ่า เอาแต่ร้อง วอนน้องมี
ให้โอกาส นำชี้ บอกพี่ควาย

๔๒.อย่าเพิ่งร้าง ลาหนี พี่ควายเฒ่า
วอนนกเจ้า เนาอยู่ คู่เหมือนหมาย
สักวันหนึ่ง ควายจะบิน ยินชื่อชาย
นกอย่าคลาย คืนรัก หักใจลง

๔๓.อนิจจา ควายเฒ่า ให้เศร้านัก
นกสลัด ปัดรัก หักใจหลง
โธ่เอ๋ยชาย ควายเฒ่า เขามั่นคง
นก ไฉน ไม่ยืนยง ตรงกับมัน

๔๔.ร้องคร่ำครวญ หวนไห้ อาลัยหา
ควายชรา น้ำตาไหล ให้กับฝัน
น้ำตาควาย ไหลรื้น เพื่อยืนยัน
จะดึงดัน มั่นคง ตรงฝันเดิม

๔๕.จากวันนั้น ผันอีกหน จนวันนี้
ควายยังชี้ ที่ทาง อย่างฮึกเหิม
ไม่ร้อง "มอ" ไม่ขอหญ้า ไม่บ้าเติม
มีแต่เพิ่ม ฝึกบิน ดิ้นลำพัง

๔๖.หวังสักวัน ฝันงาม มีตามฝัน
เจ้านกย้อน อาทรมัน ยืนยันหวัง
ควายกับนก ผกผิน บินจนดัง
ออกนอกกรอบ กรงขัง ชิงชังควาย

๔๗.จวบกระทั่ง วันหนึ่ง มาถึงที่
ควายเกิดมี ความคิด วิจิตรหมาย
เรื่องโบกบิน ผินผก ดั่งนกชาย
มันต้องป่าย ปีนสูง จึงพุ่งทะยาน

๔๘.เมื่อคิดได้ ดังนั้น จึงหันหา
มุ่งเขาใหญ่ ไต่ฟ้า อย่างกล้าหาญ
ตะเกียกตะกาย หมายยอด ตลอดกาล
ควายจักบิน อย่างสำราญ ปานนกแล้ว

๔๙.ที่สุดความ พยายาม ก็ตามคิด
ควายสถิต ยอดฟ้า ชมว่าแจ๋ว
จากยอดหนึ่ง ถึงพื้นดิน บินตามแนว
โอ้น้องแก้ว นกน้อย คอยดูควาย

๕๐.ตั้งสติ ตริตรอง แล้วมองฟ้า
ถึงเวลา ผวาบิน ดิ้นตามหมาย
พุ่งสุดตัว หัวลิ่ว ปลิวสุดปลาย
ทะยานกาย ดีดร่าง คว้างกลางลม

๕๑.โอ้อนาถ วาสนา ชะตาตก
ไม่ยักเป็น เช่นนก อกขื่นขม
กลิ้งโค่โร่ เร็วรวด อวดใครชม
จากยอดสูง พุ่งจม ถมลงดิน

๕๒.กว่าจะแจ้ง กับใจ ให้รู้แจ้ง
วิญญาณควาย ก็หายแห้ง แสงสีสิ้น
ที่ได้รู้ ระหว่างลิ่ว ปลิวชีวิน
มีเพียงหู รู้ยิน อย่างชินชา

๕๓.เสียงนั้นก้อง ร้องว่า คุณค่าหนึ่ง
คือรู้ซึ้ง ถึงตัวตน เต็มคุณค่า
เช่นว่าควาย คือควาย ดังหมายมา
ต้องร้อง "มอ" เคี้ยวหญ้า สมค่ามัน

๕๔.มิใช่ควาย หมายหนอน จรเหมือนนก
มิใช่ผก โผผิน บินตามฝัน
มิใช่ร้อง "จิ๊บจิ๊บ" พริบพรายพลัน
มิใช่มิใช่ เช่นนั้น มันไม่จริง

๕๔.เมื่อเป็นควาย คือควาย คล้ายเช่นนั้น
เมื่อเป็นนก นกก็มั่น ยืนยันยิ่ง
เมื่อเป็นควาย หมายนก ยกมาอิง
เท่ากับทิ้ง ตัวตน สับสนทาง

๕๕.และคล้ายกัน ฝันนก สะทกสะท้อน
คิดผูกมัด ตัดตอน สอนให้สร้าง
นกจะเปลี่ยน เขียนควาย หมายจะพราง
ควายคงงาม ตามอย่าง แบบข้างคู

๕๖.อนิจจา กว่าควาย จะได้คิด
กว่าวิญญาณ และชีวิต สะกิดรู้
กว่าจะแจ้ง แทงใจ ให้เป็นครู
ร่างควาย ก็ไปอยู่ คู่กับดิน

๕๗.เหลือก็เพียง ความตาย ของควายเฒ่า
เพียงนิทาน เรื่องเศร้า เราถวิล
ความรัก บ่นบ้า ข้าได้ยิน
และหลายคน ก็เคยชิน ณ ถิ่นนี้

๕๘.เมื่อรักไม่ ยอมรับ กับคนรัก
ความจริง ก็ย่อมประจักษ์ เรื่องศักดิ์ศรี
บางใคร คิดเปลี่ยน เขียนความดี
บางใคร ก็ย่ำยี ที่บางใคร

๕๙.แท้รัก ประจักษ์ที่เห็น และเป็นอยู่
และรัก ก็ย่อมรู้ ตามคู่ให้
ถ้าจักเปลี่ยน-แปรเขา คงเศร้าใจ
ถาม-ตอบ ใดใด ก็ไร้ความ

๖๐.นิทานนิยาม ความตาย ของควายเฒ่า
อุปมา ท่าน-เรา เนาคำถาม
สุดแต่ใจ ใครตอบ กรอบนิยาม
จบเนื้อความ ตามสื่อ ด้วยชื่อควาย ฯ

.....................................................
.....................................................
 
F a c t   C a r d
Article ID A-1523 Article's Rate 27 votes
ชื่อเรื่อง ...นิทานบ้านทุ่ง : ความตายของควายเฒ่า...
ผู้แต่ง ผู้งมงายในรัก
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๓ พฤษภาคม ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๔๐๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๓๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7528 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 03 พ.ค. 2549, 13.25 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : bigbattle [C-18187 ], [115.87.71.158]
เมื่อวันที่ : 27 มี.ค. 2554, 22.00 น.

ว้าว!ผมชอบเรื่อง​นี้นะครับ​ บังเอิญเข้ามาอ่านไม่นึกว่า​จะ​เป็นนิทานคำกลอน ฟังแล้ว​เสนาะหู​จะหาไหน ​ความรักของกระบือต่อน้องนกแสนหม่นหมาย​เมื่อยามชัง

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น