นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๙ เมษายน ๒๕๔๙
ถึงเธอ
vivawonder
...ด้วย​​ความอ้างว้าง ​​กับพื้น​​ที่ว่างๆ​​ในกระดาษ จึงไม่อาจหยุดคิด...
ถึงเธอ...​

หนาวมาอีกแล้ว​หนอ...​...​
ไม่รู้ตอนนี้เธออยู่​​ที่ไหน สบายดีไหม...​ ฉันมี​แต่​ความคิดถึงเต็ม​ไปหมด ​ทั้งในห้วง​ความคิด ในหัวใจ ​และในมวลอากาศอันหนาวหนัก
ฉันคิดถึงเธอ...​...​..ฉันคิดถึงมากเหลือเกิน

ฉันจำวินาที...​นาที หรือ​แม้กระทั่งวัน ​ที่เราจากกันไม่​ได้
จำ​ได้ว่า​เป็นเดือนเดียวกันนี้ล่ะ...​เดือนNovember​ที่หนาวเหน็บ
จำไม่​ได้หรอกว่า​ที่ไหน หรือเธอใส่เสื้อสีอะไร​
จำไม่​ได้ด้วยซ้ำว่าทำไมเรา​ต้องจากกัน

ว่ากันว่า หน้าหนาวเวลา​จะผ่าน​ไปเชื่องช้า
ราว​กับกาลเวลาถูกแช่แข็ง...​
ลมหนาว​ที่พัดมาสัมผัสผิว ก็ราว​กับคมใบไผ่​ที่บาดเนื้อ
เย็น​ไปถึงขั้วใจ...​.หลายคนว่าอย่างนั้น​
แล้ว​เธอล่ะว่าอย่างนั้น​ไหม...​หนาวอยู่​รึปล่าว...​.มีผ้าห่มพอไหม
ฉัน​เป็นห่วง...​..ฉันคิดถึงแล้ว​ห่วงเหลือเกิน
ห่วงกลัวเธอ​จะอ้างว้าง เหน็บหนาว ยาวนานอยู่​เงียบงัน
​ความลำพังเหมือนน้ำแข็ง​ที่ทำให้ยิ่งหนาว...​
ฉันไม่​ได้อยู่​ลำพังหรอก...​.เธอล่ะ...​มี​ใครข้างๆ​บ้างไหม

ฉันไม่รู้เรื่อง​เธอ​แม้​แต่น้อย...​.
ฉัน​ได้​แต่กังวลวุ่นวายอยู่​ในใจ...​ฉันกระสับกระส่าย​เมื่อนึกหาคำตอบ...​
เธอไหวรึปล่าว ทุกอย่างเรียบร้อย​รึปล่าวในหนาวนี้
คำถาม ​ความปรารถนา ​ความห่วงคนึง...​ประดังเข้ามาใส่ฉัน
ทำให้ตอนนี้รู้สึกอุ่นถึงร้อนใจทีเดียว...​.เธอคงไม่รู้หรอก
ฉันยังทุกข์ร้อน​และห่วงเธอ...​ แล้ว​ฉัน​จะทำยังไง ​จะ​ไปสู่เธอ​ได้อย่างไร...​.

ฉัน​กำลังทอดถอนใจ...​.
มีไออุ่นออกมาแผ่วเบา มันค่อยๆ​จางหาย​ไป
ฉันนิ่งคิดถึงเธอ ยังคิดถึงอยู่​อย่างนั้น​ ​แต่ค่อยลดระลอกคลื่นลงแล้ว​
มันกลาย​เป็น​ความรู้สึกเย็น​และเบาลง
ฉันทำอะไร​ไม่​ได้มาก​ไปกว่านี้...​สิ่งดีๆ​​ที่อาจส่ง​ไปถึงเธอ
​ที่ไม่รู้ว่าอยู่​ใกล้หรือไกล...​.
สิ่ง​ที่พอ​จะทำให้เธอคลายหนาว
ปัดเป่าให้เธอ​ได้บ้าง...​

คงมี​แต่​ความรู้สึกนี้...​​ความปรารถนาอย่างยิ่งยวด​ที่​จะส่งผ่าน​ไปสู่เธอ
ผ่านลมหนาวหนานิ่งนี้ ...​ ​ไปสู่​ที่ใด​ที่หนึ่ง​​ที่เธออยู่​
สู่อากาศ​ที่เธอ​จะหายใจ สู่กาย​และหัวใจ
ฉันฝาก​ความรู้สึกอันมากมาย​​ไป​เป็นถ้อยคำอวยพร

ขอให้เธอ...​โชคดี ทุกย่างก้าวทุกลมหายใจ
ให้ลมหนาวพัดพลาดผ่านเธอ​ไปไม่กระทบกาย
ให้เธออุ่นสบาย​ทั้งกายใจ ทุกเวลาวินาที
ให้ผ้าห่มของเธออุ่นอยู่​เสมอ อุ่นกว่าของ​ใคร
ให้ซุปร้อนของเธอร้อน​และอร่อยเสมอ ทุกครั้ง​ที่เธอ​ต้องการ
ขอให้บ้านของเธออบอุ่น ขอให้ทุก​ที่​ที่เธอ​ไปมี​ความอบอุ่น
ขอให้เธอสุขสบาย​และแข็งแรง​ทั้งกายใจ...​

เท่านี้​ที่ฉันทำ​ได้...​.
จาก​ใครคนหนึ่ง​​ที่เธออาจลืม​ไปหรือยังจำ​ได้เลือนลาง
จากหน้าหนาว​ที่แล้ว​ November​ที่แล้ว​...​
จากคน​ที่จำ​ได้เพียงชื่อ ใบหน้า ​และรอยยิ้มของเธอ
​และเดือนจาก​ที่แสนหนาวร้ายนัก

อุ่นขึ้น​บ้างไหม...​..
หลับฝันดีนะ
...​คนดี

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1513 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง ถึงเธอ
ผู้แต่ง vivawonder
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๙ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๕๔๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๑ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7464 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 29 เม.ย. 2549, 15.53 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น