นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๘ เมษายน ๒๕๔๙
เรื่องสั้น 1 นาที ตอน ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย
หนุ่มร้อยปี
... ผม​​เป็นเด็กต่างจังหวัด เกิด​​และโตพอรู้​​ความเรียนจบชั้นประถมปี​​ที่สี่ ​​ที่โรงเรียนบ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน นครปฐม ชื่อตำบล​​และอำเภอปัจจุบัน...
ผม​เป็นเด็กต่างจังหวัด เกิด​และโตพอรู้​ความเรียนจบชั้นประถมปี​ที่สี่ ​ที่โรงเรียนบ้านบางม่วง ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน นครปฐม ชื่อตำบล​และอำเภอปัจจุบันก็ยัง​ใช้ชื่อนี้

สมัย​ที่ผมเรียนชั้นประถมผมมี​เพื่อน​ที่สนิทกันหลายคน ​แต่ละคนก็มีนิสัย​และพฤติกรรม​ไปคนละแบบ ​ทั้งนี้​เพราะสิ่งแวดล้อมของ​เพื่อน​แต่ละคนไม่เหมือนกัน เช่น ผมมี​เพื่อนคนหนึ่ง​ชื่อ "ไอ้ซิว" มัน​เป็นเด็กเกเร การเรียนไม่​เอาถ่าน ​เพราะมีพ่อ​เป็นผู้ใหญ่บ้าน​ที่คน​ทั้งหมู่บ้าน​ต้องยำเกรง​และนับถือ ​เพื่อนอีกสองสามคน​ที่อยู่​กลุ่มเดียว​กับผม ล้วนไม่พอใจไอ้ซิวกัน​ทั้งนั้น​ ​แต่ไม่กล้าหือหรือทำอะไร​มัน​ได้ ​ส่วนผมมีพ่อ​เป็นคนค้าขายมีหน้ามีตาในหมู่บ้าน เลย​มีอานิสงค์มาถึงผมด้วย ไม่ค่อยมี​ใครมารังแกเหมือน​เพื่อนคนอื่นๆ​

ในบรรดา​เพื่อนผม​ทั้งหมดมี​เพื่อนคนหนึ่ง​ ​เป็นเด็กค่อนข้างเงียบขรึม ไม่ชอบพูด​กับ​ใคร เลย​ถูกไอ้ซิวรังแกบ่อยๆ​เรียกว่า​เป็นลูกไล่สำหรับซ้อมมือ ​เพื่อนคนนี้ชื่อ "ไอ้แดง" ​เป็นลูกเต้าเหล่า​ใครไม่มี​ใครรู้จัก หลวงพ่อ​ที่วัดใกล้บ้านเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่มันยังแบเบาะตัวแดงๆ​ มันเลย​​ได้ชื่อว่า ไอ้แดง มัน​เป็นเด็กเรียนพอ​ใช้​ได้ เวลามันถูกไอ้ซิวรังแก มัน​จะโมโห​และตะโกนลับหลังไอ้ซิวว่า
"ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย"

​เมื่อกาลเวลาผ่าน​ไปตามวัฏจักรของโลก ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกัน​ไป​เมื่อเรียนจบชั้นประถมปี​ที่สี่ หาก​ใคร​จะเรียนต่อระดับมัธยมก็​ต้อง​ไปเรียน​ที่ใหม่ ​ส่วน​ใครไม่อยากเรียนต่อก็ทำงานประกอบอาชีพ​ไปตาม​ความถนัด ผมโชคดี​ได้เรียนต่อ​และจบแล้ว​ก็หางานทำ​ที่กรุงเทพตลอดมา ​จะกลับบ้านต่างจังหวัด​เป็นครั้งคราว​เพื่อ​ไปร่วมงานทำบุญ​กับญาติพี่น้อง​ที่ยังมีครอบครัวอยู่​​ที่นั่น ​และผมไม่ละเลย​​ที่​จะสอบถาม​ความเคลื่อนไหวของ​เพื่อนๆ​สมัย​เป็นเด็กอยู่​หมู่บ้านเดียวกัน

พี่น้องของผมก็​จะบอกว่า "ไอ้สมศักดิ์เรียนจบ​เป็นหมอแล้ว​ ไอ้ประดิษฐ์ลูกหมอหงวนทำงานกรมทาง ​และไม่ลืม​ที่​จะบอกผมว่า ไอ้ซิวมัน​เป็นผู้ใหญ่บ้านแทนพ่อมันแล้ว​ ​ส่วนไอ้แดงพอเรียนจบแล้ว​ก็บวชเณร แล้ว​ก็บวช​พระ​เมื่ออายุครบบวช" ​เอาดีทางด้านหมอทำขวัญนาค ทำพิธีกรรมต่างๆ​ตาม​ความเชื่อของชาวบ้าน เช่น ตั้งศาล​พระภูมิ ฯลฯ ​และก็ยังอาศัยอยู่​​ที่วัดใกล้บ้านเหมือนเดิม ไม่มีครอบครัวเหมือนคนอื่น​เขา ​ส่วนหลวงพ่อ​ที่อุปการะก็มรณะภาพ​ไปหลายปีแล้ว​

พูดถึงไอ้แดงผมยังจำคำพูดของมัน​ที่โกรธไอ้ซิวรังแก ดังก้องอยู่​ในหูมาจนวันนี้ว่า "ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย"

​เมื่อสองสามเดือน​ที่ผ่านมานี้ ผมกลับ​ไปเยี่ยมพี่ชาย​ที่บ้านต่างจังหวัด พี่ชายบอกผมว่า ​ถ้าไม่รีบกลับกรุงเทพ ​ไปงานรดน้ำศพผู้ใหญ่ซิวสักหน่อย​ซี ผมก็ตกลง​เพราะ​จะ​ได้เห็นหน้า​เพื่อนเก่า​เป็นครั้งสุดท้าย ศพผู้ใหญ่ซิวหรือไอ้ซิวของ​เพื่อนๆ​ตั้ง​ที่วัดใกล้บ้าน ​เมื่อผม​ไปถึงพิธีรดน้ำศพก็เริ่ม​พอดี ​และ​เมื่อผมรดน้ำศพ​พร้อม​กับขออโหสิกรรมเรียบร้อย​แล้ว​ ขณะ​กำลังเตรียม​จะกลับบ้าน พี่ชายผมก็เข้ามาถามว่า เจอทิดแดงแล้ว​หรือยัง ผมก็นึกขึ้น​​ได้ว่า ไอ้แดงของ​เพื่อนๆ​หรือทิดแดงของชาวบ้านก็อยู่​วัดนี้

ทันใดนั้น​คน​ที่​กำลังพูดถึงก็เดินตรงเข้ามา​พอดี หลังจากทักทายกันตามประสา​เพื่อนเก่าแล้ว​ ชาวบ้านคนหนึ่ง​ก็เข้ามาพูดว่า "หมอแดงครับ​ ผมเตรียมโลงศพ​และเครื่องเซ่นไหว้​พร้อมแล้ว​ ​จะ​เอาผู้ใหญ่ซิวลงโลงเลย​ใหมครับ​?"

ผมถึงบางอ้อทันที ทิตแดงมีอาชีพ​เป็นสัปเหร่อด้วย "ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย" ดังกึกก้องขึ้น​มาใน​ความทรงจำของผมทันที...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1509 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง เรื่องสั้น 1 นาที ตอน ทีเอ็งข้าไม่ว่า ทีข้าเอ็งอย่าโวย
ผู้แต่ง หนุ่มร้อยปี
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๘ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๐๒๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7447 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 28 เม.ย. 2549, 15.15 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : แสนรัก [C-7448 ], [133.70.6.184]
เมื่อวันที่ : 28 เม.ย. 2549, 15.50 น.

เหวอ.. ​เอาแบบนี้เลย​เหรอคะ​ "ทีเองข้าไม่ว่า ทีข้าเงอย่าโวย" ก็ลองผู้ใหญ่ซิว ลุกขึ้น​มาโวย มีหวัง วิ่งกันป่าราบ...​ต่อให้สัปเหร่อแดงก็เต๊อะ อิอิ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น