นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๕ เมษายน ๒๕๔๙
เมื่อเธอออกเดินทาง
vivawonder
...นานแล้ว​​​​ที่กระเป๋าวางอยู่​​อย่างนั้น​​...​​ ​​จะว่า​​ไปก็นาน4ปี​​พอดี ฝุ่นเกรอะเก่าเก็บเชียวล่ะ ​​แต่ว่า...​​ป้ายชื่อใบเก่ายังเห็นชัดเจนในเงาฝุ่น ...​​.ชื่อของเราเอง...
นานแล้ว​​ที่กระเป๋าวางอยู่​อย่างนั้น​...​ ​จะว่า​ไปก็นาน4ปี​พอดี ฝุ่นเกรอะเก่าเก็บเชียวล่ะ ​แต่ว่า...​ป้ายชื่อใบเก่ายังเห็นชัดเจนในเงาฝุ่น
...​.ชื่อของเราเอง คุณนักเดินทาง
​เมื่อก่อนเรา​ใช้กระเป๋าใบนี้แทบทุกวันนะ เหมือน​กับ​เป็นสบู่​ที่​ต้อง​ใช้ทุกครั้ง​ที่อาบน้ำ ยังไงดีล่ะ คล้ายๆ​​กับ​เป็น​เพื่อน​ที่เข้าใจเรามั้ง ​ไปไหนก็เลย​อยากติด​เขา​ไปด้วย ​เพื่อนสีแดงใบใหญ่ใบสวย สม่ำเสมอ​และอดทน​ที่สุด ไม่เคยบ่น​กับทริป​ที่ไร้สาระบ้าบอ​ที่เราเลือก ตามหลังเรามาเสมอ บางทีก็เกาะอยู่​​ที่แขนข้างใดข้างหนึ่ง​ ...​ไม่เคยทอดทิ้งกัน ​แม้บางครั้งเรา​จะแอบลืม​เขา​ไปก็ตาม...​ ​เขา​จะกระซิบเบาๆ​มาให้รับรู้ว่า ...​. ฉันอยู่​นี่ พยายามเข้านะ คุณนักเดินทาง
ช่าง​เป็นช่วงเวลา​ที่แสนสนุก เรา​ไปใน​ที่ต่างๆ​ทั่วพื้นโลก ​ทั้งบนบก บนน้ำ​และในน้ำ แทรกตัวอยู่​กลางอากาศ เรา​ไปด้วยกันเสมอ เราไม่มีเรื่อง​เล่า​ที่ต่างกัน เรื่อง​ราวของเราทับซ้อนกันสนิท ไม่มีเรื่อง​​ที่เรารู้แล้ว​​เขาไม่รู้ ไม่มีเรื่อง​เล่าลึกลับ...​ จนบางครั้งก็นึกว่าเรา​เป็นคนๆ​เดียวกัน...​ ​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของกัน​และกัน ​เป็นเข็มนาที ​กับเข็มวินาทีของนาฬิกาเรือนเดียวกัน...​ ​เป็นตะเกียบหนึ่ง​​กับตะเกียบสองในชามบะหมี่เดียวกัน...​ เราไม่อาจมี​ความ​เป็นเรา​ที่สมบูรณ์​ได้​ถ้า​เขาไม่​ได้อยู่​ตรงนี้ด้วย...​
น่าแปลก​ที่เราจำไม่​ได้เลย​ ทำไมการเดินทางถึงหยุดลง...​​และทำไมเราทิ้ง​เขาไว้ตรงนั้น​ ไม่เคยหันกลับ​ไปมองจนกระทั่งวันนี้
อาจ​เป็น​เพราะ ​ความเข้าใจผิดบางอย่าง ทำให้เราห่าง ​และหลงลืม​ไป ​ความจำเราเคยยอดเยี่ยมในทุกๆ​เรื่อง​ ทุกเหตุการณ์​ที่ผ่าน ​แต่ว่า เดี๋ยวนี้มันเลือนลางจางหาย​ได้เหมือนหมอก หมอก​ที่อ่อนแอ​ที่สุด บางเบา​ที่สุด ทำไมนะ หรือ​เพราะเราขาดอะไร​​ไปบางอย่าง...​ อะไร​​ที่ทำให้เราไม่​เป็นเหมือนก่อน...​ทำให้เราไม่​เป็นเหมือน คุณนักเดินทาง​ที่เราเคยรู้จัก...​
สิ่ง​ที่ขาดหาย​ไป บางทีอาจ​จะ​เป็นไฟแห่งการเดินทาง ดูเหมือนมัน​จะลอบดับลงอย่างเงียบๆ​ ​และเปลี่ยนให้เรา​เป็นพวกชอบอยู่​​กับ​ที่ แรกๆ​ก็มี​ความสุขดีอยู่​ ​และทำให้เราชิน ชิน...​..ชิน...​.. แล้ว​ก็ลืม...​.. แล้ว​ก็หยุดอย่างถาวร...​. วินาทีนั้น​เอง​ที่เราหยุด ​และทอดทิ้ง​เพื่อนไว้ในมุมอับๆ​มุมหนึ่ง​ของห้อง ​เอาโน่น​เอานี่ตั้งทับ ราว​กับ​เพื่อนนั้น​​ได้ไร้ค่า​ไปเสียแล้ว​...​
อดีตคุณนักเดินทางจึงลุกขึ้น​ยืน แล้ว​เดิน​ไปใกล้ๆ​ร่างของ​เพื่อน​ที่คล้าย​กับมัมมี่เก่าๆ​ เราค่อยๆ​ย่อตัวลง...​แล้ว​ปัดผงฝุ่นบนตัว​เพื่อนออกเบาๆ​...​ น้ำตามันเหมือน​จะไหล กองเอกสารข้างหลังมัน​กำลังยิ้มเย้ยว่า สม แกถูกหลอกมา​เป็นปีๆ​ ทำงานเหมือนคนบ้า ​เพื่อนแกตายแล้ว​ล่ะ ฮะ ฮะ ฮ่า...​...​...​
ท่ามกลางเสียงหัวเราะอันหยามหยันนั้น​ เสียงเล็กๆ​​ที่คุ้นหูอดีตนักเดินทางดังขึ้น​ แผ่วเบา ​แต่เราจำ​ได้แม่น...​.มาจากร่าง​ที่ดูราว​กับไร้วิญญาณของ​เพื่อนเก่าผู้ไม่เคยหมองเศร้าในศรัทธาบางสิ่ง...​ เราเงี่ยหูฟัง จน​ได้ยินดังชัด
"ฉันอยู่​นี่ พยายามเข้านะ คุณนักเดินทาง...​ยิ้มหน่อย​น่า"
​และแล้ว​น้ำตา​ที่หยุดไหลมานานก็ซึมล้นตกจากตา เราคว้า​เพื่อนเก่าขึ้น​มาจากมุมฝุ่น ​และปัดกองเอกสารกระจุยกระจาย
ตอนนี้​ถ้า​ใครมาหาเรา​ที่คอนโด ​จะเห็นป้าย​ที่ประตูว่า "ไม่อยู่​ ลาที ลาขาด ลาออก บ๊ายบาย " ก็ไม่​ต้องตกใจ ​เพราะไม่ใช่กระดาษเขียนลาตายลาโลกอย่าง​ที่พวกคนสิ้นหวัง​เขาทำกัน อันนี้​เป็นการพักร้อน ลาหยุดยาว ​ไปพบปะ​กับโลก ...​.. เราไม่​ได้​ไปคนเดียวนะ ไม่​ต้อง​เป็นห่วง...​
แน่นอน เรา​ไป​กับ​เพื่อนเก่า​ที่รู้ใจ ตามสไตล์ นักเดินทางคนเดิม
โลกจ๋า เรามาแล้ว​...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1488 Article's Rate 1 votes
ชื่อเรื่อง เมื่อเธอออกเดินทาง
ผู้แต่ง vivawonder
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๕ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๓๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-7404 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 25 เม.ย. 2549, 12.44 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ดาวเคียงเดือน [C-7407 ], [202.12.97.120]
เมื่อวันที่ : 25 เม.ย. 2549, 13.02 น.

มาร่วมทักทายการเดินทาง..สร้างสรรค์ให้โลกสดใส..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-7414 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 26 เม.ย. 2549, 04.02 น.

อยากร่วมเดินทาง​ไปด้วยค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น