นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๒ เมษายน ๒๕๔๙
แรงบันดาลใจของฉันในการเรียนภาษา
ลักยิ้ม
... แรงบันดาลใจของฉัน ...
แรงบันดาลใจของฉัน



แรงบันดาลใจ ในการเรียนรู้ ของฉันอาจมีมาตั้งแต่สมัยเล็ก ๆ​ ​เมื่อครั้งยังไม่เข้าโรงเรียนอนุบาลด้วยซ้ำ​ไป มันเกิดขึ้น​​โดยไม่รู้ตัวหรอกนะ เกิดจากการปลูกฝัง ​และแรงผลักดันของครอบครัวก็​เป็น​ได้

☺ ครอบครัวของฉัน​เป็นครอบครัวคนจีน ครอบครัวหนึ่ง​ ​ซึ่งผู้ใหญ่มัก​จะปลูกฝังวัฒนธรรมจีน ให้ลูกหลานเสมอ ​ที่เห็น​ได้ชัดน่า​จะ​เป็นวัฒนธรรมด้านภาษา ฉันมัก​จะถูกกระตุ้น ย้ำ ​และเตือนให้พูดภาษาจีน เสมอ ​โดยเฉพาะ​กับผู้ใหญ่ในบ้าน นั่นก็​คือ คุณย่า(อาม่า) บิดา ​และมารดาของฉัน ​ซึ่งฉันเองก็มัก​จะทำลืม ๆ​ เผลอ พูดภาษาไทย​กับท่าน​เป็นประจำ ก็แหม ภาษาจีนไม่​ได้พูด​ได้ง่าย ๆ​ นี่นา คำศัพท์ก็มีไม่น้อย พูดแปร่ง​ไปหน่อย​ ​ความหมายก็เปลี่ยน บางทีก็ฟังกันไม่เข้าใจ​ไปเลย​ ​แต่แล้ว​ จนแล้ว​จนรอดคุณย่า ของฉันก็ฝึกฉันให้พูดจน​ได้ ตอนนั้น​ฉันยังเด็ก มากก็พูด​ได้​แต่ประโยค​ที่ท่านสอนให้พูดนั่นแหละ​ ​ส่วน​ความหมายนะหรือ อย่า​ได้หวัง​จะเข้าใจเชียว ญาติผู้ใหญ่​ที่มาเยี่ยม​ที่บ้านเห็นฉันพูดภาษาจีน​ได้ก็ชมฉันเปราะเชียว คุณย่าก็หน้าบาน ยิ้มแฉ่งตลอด​ทั้งวันเลย​ ​พร้อม​ทั้งมองฉันด้วย​ความชื่นชม

☺ พอครั้นเจริญวัย ​ได้เวลา เข้าโรงเรียน อย่างไม่​ต้องสงสัย บิดาฉันส่งฉันเข้าเรียนโรงเรียนนานาชาติ (ไทย-จีน) เรียกซะหรูหราเชียว จริง ๆ​ แล้ว​ก็​คือโรงเรียนระดับประถมศึกษา​ที่สอนภาษาจีน ด้วยนั่นแหละ​ โรงเรียนนี้เปิดสอนภาษาจีน ให้เด็กนักเรียนตั้งแต่ระดับประถมศึกษาปี​ที่ 1 จนถึงชั้นประถมศึกษาปี​ที่ 6 ในสมัยนั้น​ฉันพยายามจำคำศัพท์​ที่​ได้จาก​ที่โรงเรียนนำมาพูด​ที่บ้าน ​โดยเฉพาะ​กับคุณย่า ​เนื่องจากท่านพูด หรือฟังภาษาไทยไม่ค่อย​ได้ เวลาพูด​กับท่าน​ต้องพยายามพูดภาษาจีนเข้าไว้ ไม่อย่างนั้น​ท่าน​จะฟังไม่เข้าใจ นี่แหละ​​คือเหตุผล ​และ​เป็น แรงบันดาลใจ ของฉันในการฝึกฝนทักษะการฟัง-พูด-อ่าน-เขียนภาษาจีนอยู่​เสมอ ​ซึ่งตอนนี้ฉันรู้สึกขอบคุณคุณย่าของฉันอย่างมาก ​ที่คอยเคี่ยวเข็ญให้ฉันพูดภาษาจีนตั้งแต่เด็ก คอยพูดให้ฉันฟัง ​และคอยฟังฉันพูดภาษาจีนเสมอ ​และฉันถือว่าท่าน​เป็น แรงบันดาลใจ ให้ฉันตลอดมา

☺ ...​...​...​ ฉันขอขอบคุณ แรงบันดาลใจ ดวงนี้มา ณ โอกาสนี้ด้วยนะคะ​ ...​ ​แม้ว่าท่าน​จะไม่​ได้อยู่​รับรู้เรื่อง​ราวของฉันแล้ว​ ​แต่ฉันว่าท่านคงคอยเฝ้าดูฉัน ​และ​เป็น​กำลังใจ ให้ฉันเสมอ ...​ ​กำลังใจ จากฟากฟ้า ​เพราะอย่างน้อยฉันก็​จะ​เป็นคนเก่ง​ที่สุดคนหนึ่ง​ในสายตาของท่านเสมอ



"หลานลักยิ้ม"

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1432 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง แรงบันดาลใจของฉันในการเรียนภาษา
ผู้แต่ง ลักยิ้ม
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๒ เมษายน ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๕๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : pilgrim [C-7248 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 03 เม.ย. 2549, 03.52 น.

สวัสดีค่ะ​คุณลักยิ้ม

เขียนเรื่อง​ในวัยเด็ก​ได้น่าอ่านดีนะคะ​ อย่างนี้คุณลักยิ้มคงพูดภาษาจีนเก่งแล้ว​สิคะ​ พิลกริมเคยเรียนเหมือนกันค่ะ​ ​แต่มาเรียนตอนแก่แล้ว​ ตอนนี้ก็ลืม​ไปเกือบหมดแล้ว​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : แสนรัก [C-7256 ], [219.47.52.20]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2549, 07.51 น.

​เป็นแรงบันดาลใจ​ที่ฟังดูน่ารัก​และอบอุ่นดีนะคะ​ ​ระหว่างอาม่า​กับหลาน ภาษาจีนนี่ท่าทาง​จะยากจริงๆ​ นะคะ​ ​แต่คุณลักยิ้ม​ต้องพูดเก่งแล้ว​แน่เลย​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ลักยิ้ม [C-7257 ], [203.144.187.62]
เมื่อวันที่ : 04 เม.ย. 2549, 12.55 น.

อุ๊ย ...​ เขินนนนน นะคะ​เนี่ย

"ลักยิ้ม" ขอขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ​
อยากกระซิบบอกคุณพิลกริม ​กับคุณแสนรัก ว่ายังพูดไม่เก่งหรอกจ๊ะ​ ...​
ก็ ก็ ก็ "ลักยิ้ม" ชอบแอบเผลอ ๆ​ พูดภาษาไทยนี่นา ...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ลักยิ้ม [C-13726 ], [202.44.8.100]
เมื่อวันที่ : 26 ก.พ. 2551, 12.05 น.

ถึงท่านผู้อ่าน

ลักยิ้มขอขอบคุณ​ที่กรุณาติดตามอ่านงานเขียนของลักยิ้มจ๊ะ​
งานเขียนชิ้นนี้​เป็นงานเขียนชิ้น​ที่ ๒ นะจ๊ะ​ ...​ กรุณาติดตามฉบับ​ต่อๆ​ ​ไป นะๆ​ ๆ​ ๆ​ นะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : 555 [C-15940 ], [124.120.189.109]
เมื่อวันที่ : 19 ก.ค. 2552, 14.32 น.

พ่องมุงดิ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : 555 [C-15941 ], [124.120.189.109]
เมื่อวันที่ : 19 ก.ค. 2552, 14.33 น.

1 อันก้อหรุแร้ว

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น