นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๐๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
บัตรนักศึกษาที่รัก
โดโรที
... ย้อนกลับ​​ไป​​เมื่อวัน​​ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2005 อาจารย์ Mike ส่งอีเมลมาแจ้งเรื่อง​​ผลทุน ​​และ​​เมื่อวัน​​ที่ 28 เดือน​​และปีเดียวกัน อาจารย์แจ้งมาว่าให้รีบ​​ไปล...
ย้อนกลับ​ไป​เมื่อวัน​ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2005 อาจารย์ Mike ส่งอีเมลมาแจ้งเรื่อง​ผลทุน ​และ​เมื่อวัน​ที่ 28 เดือน​และปีเดียวกัน อาจารย์แจ้งมาว่าให้รีบ​ไปลงทะเบียนด่วน​ที่สุด ช่วงนั้น​เรามีเรื่อง​งาน​ต้องจัดการนิดหน่อย​ก่อน​ที่​จะเริ่มเรียน วันทึ่ 7 มีนาคม เราเข้า​ไปติดต่อเริ่องการลงทะเบียน ​ซึ่งตอนนั้น​บินเดี่ยวคนดูแลไม่ว่าง​ต้อง​ไปจัดการเอง​ทั้งหมด ​ที่สำคัญ​คือ​เขา​ต้องการฝึกเราให้ฝึก​ใช้ภาษาอังกฤษด้วย

International office ของมหาวิทยาลัย​เป็นหน่วยงาน​ที่นักเรียนต่างชาติทุกคน​ต้อง​ไปติดต่อ​ที่นั่น เราเองก็​เป็นหนึ่ง​ในนั้น​​ที่​ต้อง​ไปติดต่อ​ที่นั่น ก่อน​ไปก็โทรถามอาจารย์ก่อนว่า​จะ​ต้องจัดการเรื่อง​ค่าเทอมอย่างไร อาจารย์บอกว่าทางสถาบัน​จะโอนเงินทุกอย่างให้​แต่ให้เราช่วยเช็คให้หน่อย​ว่า​ต้องทำอย่างไร​เพราะไม่เคยมีกรณีการให้ทุนแบบนี้มาก่อน หลังจากกรอกเอกสารเรียบร้อย​แล้ว​ เจ้าหน้า​ที่ก็ให้ชำระค่าเทอม มาถึงตอนนี้ก็เลย​มึนเล็กน้อยแล้ว​ยื่นอีเมล สองฉบับ​ ฉบับ​แรกป็นอีเมล​ที่อาจารย์แจ้งเราเรื่อง​ทุน ฉบับ​​ที่สอง​เป็นอีเมล​ที่อาจารย์ Mike ส่ง​ไปให้หัวหน้า​ส่วนของนักเรียนต่างชาติ ​แต่ดูเหมือนว่าการประสานงานถึงกันยังไม่เรียบร้อย​​และเจ้าหน้า​ที่​ต้องการจดหมายรับรองแบบ​เป็นทางการอีกด้วย เราก็กลับ​ไปหาอาจารย์ Mike อีกครั้ง

อาจารย์​ใช้เวลา​ทั้งหมดเพียง 5 นาที 2 นาทีแรกสำหรับการรัวปลายนิ้ว​ทั้งสิบลงบนแป้นพิมพ์ของคอมพิวเตอร์ 2 นาที​ที่เหลือ​คืออ่านทบทวน พิมพ์จดหมายออกมา ​และอ่านอีกรอบ​พร้อม​ทั้งเซ็น​เป็นลายลักษณ์อักษร หลังจากนั้น​เรากลับมายื่นเรื่อง​​ที่ International office เราเช็ค​กับเจ้าหน้า​ที่เรื่อง​การโอนเงินให้มหาวิทยาลัยว่า​ต้องทำอย่างไร​เนื่องจากอาจารย์แก​ต้องการทราบ​เพื่อ​ที่​จะโอนเงินให้ เจ้าหน้า​ที่ก็ตอบไม่​ได้​แต่แนะนำให้​ไปติดต่อ​กับทาง UGS (หน่วยงานติดต่อสำหรับนักศึกษาสำหรับปริญญาโท​และเอก) ​และฝ่าย Student administration

เรา​ไป​ที่ UGS ก่อน​และ​ได้รับจดหมายจาก UGS ​เพื่อมาขอรับบัตรนักศึกษา ​ส่วนเรื่อง​ทุนผู้จัดการทุนของ UGS ​จะจัดการให้เองแกชื่อ Marry ใจดีมากๆ​ แกบอกว่ามันไม่ใช่หน้า​ที่เรา​ที่​ต้องมาจัดการเรื่อง​พวกนี้ ​เป็นนักเรียนก็​คือเข้ามาเรียน เดี๋ยวแก​จะช่วยประสานงานให้เอง เรานำจดหมายรับรองการ​เป็นนักศึกษามายื่น​ที่ฝ่ายทำบัตรนักศึกษา ​แต่​เขาเลิกทำกัน​ไปแล้ว​ ​เนื่องจากเรามาลงทะเบียนช้ากว่าปกติ ก็เลย​เอ๋อ​ไปพักหนึ่ง​ พอตั้งสติ​ได้กลับ​ไปหา​ที่ปรึกษาเก่า International office นั่นเอง เจ้าหน้า​ที่แนะนำว่าให้​ไปติดต่อเรื่อง​ทำบัตร​ที่ Student administration ​ส่วนเรื่อง​การโอนเงินเราไม่ถามแล้ว​​เพราะ Mary เธอ​จะจัดการให้

เรา​ไปเข้าคิวรอติดต่อเรื่อง​บัตรในใจก็ลุ้นอยู่​ว่า​จะ​ต้องเดิน​ไปไหนอีกหรือไม่ ​เพราะเดิน​ไปเดินมาจนเวียนหัว​ไปหมด ​เมื่อถึงคิวเรา เรายื่นเอกสารการรายงานตัว​ที่ UGS ให้​กับทางเจ้าหน้า​ที่ เจ้าหน้า​ที่ขอดูใบเสร็จหลักฐานการจ่ายเงินค่าเทอม เฮ้อ! ​จะ​ไปมี​ได้ยังไงล่ะ แค่วิ่งเต้นติดต่อเรื่อง​ลงทะเบียนจน​ได้เอกสารยืนยันการ​เป็นนักศึกษานี่ก็เหนื่อยจนลิ้นห้อยแล้ว​ เรายื่นจดหมายเรื่อง​ทุนให้เจ้าหน้า​ที่ดูเหมือนเดิม เจ้าหน้า​ที่รับจดหมาย​ไปอ่านแล้ว​หันมาบอกให้เรารอสักครู่ แล้ว​เธอก็เดินหาย​ไปจากหน้าเคาเตอร์ เธอหาย​ไปนานเลย​ทีเดียว นานจนขาสองข้าง​โดยเฉพาะ​ที่บรเวณน่องเริ่มเกิดอาการตึงๆ​ ​เพราะเรา​ใช้งานมันหนักเหลือเกิน ​เมื่อยกข้อมือข้างซ้ายมาดูพบว่าเธอหาย​ไป​เป็นเวลาครี่งชั่วโมงแล้ว​ ทำไมรอนาน ? หรือว่ามีปัญหา ? หรือเรา​ต้องเตรียมอะไร​เพิ่มอีก? ...​...​สารพัดคำถาม​ที่สนับสนุนให้เกิดการอาการวิตกจริตปรากฏขึ้น​มา

​ระหว่าง​กำลังฟุ้งซ่านอยู่​นั้น​เห็นปอยผมทองยาวๆ​แกว่งสะบัดมาเตะสายตา ฮั่นแน่ ! ใน​ที่สุดเธอก็กลับมา เธอขอโทษเราสำหรับการรอคอย ​และขอดู passport เรายื่นให้เธอ เธอเช็ครายละเอียด​พร้อม​ทั้งมองหน้าเรา​กับรูปใน passport ทำให้เรานึกถึงตรวจคนเข้าเมืองตอน​ที่เรามาถึง Sydney ​เพราะตอนนั้น​เราถูกส่ง​ไปเช็ค passport ​เนื่องจากรูปใน passport ​กับตัวจริงไม่เหมือนกัน หลังจากเจ้าหน้า​ที่​ที่สนามบินแกเช็คเสร็จแกแนะนำมาอีกว่า​ถ้างวดหน้าไม่อยากถูกส่งมาตรวจอีก มีวิธีแก้ทางเดียว​คือ​ไปถ่ายรูปใหม่ ...​.

มาดู​ที่เธอคนนี้เธอดูเสร็จก็อมยิ้มเล็กน้อย สงสัย​จะขำ ไม่เคยเห็นรูปอึ่งอ่าง เธอเรียกเรา​ไปถ่ายรูปใหม่​เพื่อทำบัตรถ่ายกันตรงนั้น​เลย​ อายก็อายคน​ที่ต่อคิว​เขารู้กันหมดว่ายายคนนี้ลงทะเบียนล่าช้า ถ่ายเสร็จเพียงแค่ 3 นาทีบัตรนักศึกษา​ที่รักของเราก็ออกมา หัวใจแอบพองขึ้น​เล็กน้อยด้วย​ความปรีดา​ที่เรา​ได้​เป็นนักศึกษาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว​ เราขอบคุณเธอ​และเดินหันหลังกลับ​พร้อม​ทั้งมุ่งตรง​ไปหาอาจารย์ Mike ​เพื่อรายงาน​ความก้าวหน้าให้แกทราบว่าเราดำเนินเรื่อง​​ไปถึงไหนแล้ว​ ก่อนลากลับเราถามแกว่าเรามาเริ่มเรียนวัน​ที่ 8 มีนาคมเลย​ใช่ไหม อาจารย์บอกว่ามาวันจันทร์​ที่ 14 มีนาคม แล้ว​กันพักก่อนหนึ่ง​อาทิตย์ ​ส่วนแกก็​จะเตรียมเรื่อง​ office ให้ เราเลย​เดินทางกลับบ้านเมือมาถึงบ้าน หยิบเจ้าบัตรออกมาดูอีกที​พร้อม​ทั้งยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่​คนเดียว จนกระทั่งคนดูแลกลับมาเห็น ​พร้อม​ทั้งบอกเราว่า "​ถ้า​จะบ้า"...​...​แหมก็คนมันดีใจนี่นา...​...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1366 Article's Rate 3 votes
ชื่อเรื่อง บัตรนักศึกษาที่รัก
ผู้แต่ง โดโรที
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๑๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-6925 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 04 ก.พ. 2549, 11.07 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : สิเนรุ [C-6927 ], [125.24.65.255]
เมื่อวันที่ : 04 ก.พ. 2549, 14.16 น.

อ่านแล้ว​อดยิ้มไม่​ได้ครับ​ พลอยดีใจ​ไปด้วยครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-6974 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 08 ก.พ. 2549, 04.02 น.

อะไร​คะ​ คุณโดโรที ไม่เชื่อหรอก ว่าอ้วนขนาดอึ่งอ่างเชียวเหรอ เอ๊ะ ​แต่เห็นชอบโลโก้โดราเอม่อนจังนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น