นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
เมื่อเราถูกเขากล่าวหา2
โดโรที
...เช้า​​วันศุกร์เราเดินทาง​​ไปมหาวิทยาลัยตามปกติ ​​เพื่อนๆ​​ใน office เข้ามาให้​​กำลังใจ เสียง กดระหัสผ่านประตูดังขึ้น​​ อาจารย์​​ที่ปรึกษาของเรามาถึงแล้ว​​ โชคดี​​ที่...
เช้า​วันศุกร์เราเดินทาง​ไปมหาวิทยาลัยตามปกติ ​เพื่อนๆ​ใน office เข้ามาให้​กำลังใจ เสียง

กดระหัสผ่านประตูดังขึ้น​ อาจารย์​ที่ปรึกษาของเรามาถึงแล้ว​ โชคดี​ที่เรา​และอาจารย์มี

office อยู่​ในห้องเดียวกันทำให้​ได้มีโอกาสเจอกันทุกวัน David รีบเดิน​ไปแจ้งอาจารย์

ว่าเรา​กำลังมีปัญหา อาจารย์เรียกเราเข้า​ไปคุย เรื่อง​​ทั้งหมดมีอยู่​ว่า...​...​

​เมื่อเวลาบ่าย 3 โมงของวันพฤหัสเราเข้า​ไปทำแลป​ซึ่งอยู่​คนละชั้น​กับ office

ของเรา ในห้องแลปนี้ปกติแล้ว​มีคน​ที่เข้าทำงานประจำ​และถือกุญแจห้อง​คือ post doc

3 คน นักศึกษา Honor 1 คน ปริญญาเอก 2 คน รวม​ทั้งเธอคนนั้น​​ซึ่ง​เป็นผู้ช่วยนัก

วิจัย​และทำงานอยู่​ในห้องแลปนี้​เป็นเวลา 5 ปี ตัวเราถูกจัด​เป็นสมาชิกใหม่ในห้องแลป

นั้น​​และ​เป็นคนเดียว​ที่ไม่ใช่ permanent resident หรือ citizens ของออสเตรเลีย ​แต่

อย่างไรก็ตามพวก​เขาเหล่านั้น​ก็ไม่ใช่ Aussie มาตั้งแต่กำเนิด ​เพราะต่างก็ย้ายมาจาก

ประเทศอื่น​ทั้งนั้น​ คู่กรณีของเราเธอชื่อ Natalia อายุของเธอนั้น​ใกล้เลข 5 แล้ว​ เธอ

​เป็นชาวรัสเซีย​ที่อพยพมาอยู่​ออสเตรเลีย ตอนเราเข้า​ไปทำแลปใหม่ๆ​ด้วย​ความ​ที่

เครื่องมือ​ที่นี่มันทันสมัยมากๆ​ทำให้เรา​ต้องถาม​และขอ​ความช่วยเหลือจากคนอื่นอยู่​

เรื่อย​ไป ดังนั้น​เวลามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น​ในห้องนั้น​เรา​ต้อง​เป็นคนแรก​ที่ถูกไล่เบี้ย ​แต่

เราไม่กลัวหรอก​เพราะเราไม่​ได้ทำอะไร​ผิด สิ่งผิดปกติ​ที่เกิดก็มาจากพวก​เขา​ทั้งนั้น​ กลับ

มา​ที่เวลาบ่าย 3 ต่อ เราเข้า​ไป​ที่ห้องแลป​ซึ่งมี Isabell ​และ Natalia อยู่​ในห้อง เวลา

สี่โมง Isabell เสร็จงานของเธอ​และกล่าวลาเราก่อนออก​ไปจากห้อง ​ส่วนเราก็ทำการ

ทดลองของเราต่อ​ไป เวลา 5 โมง Natalia ออก​ไปนอกห้อง ​ซึ่งเราก็​กำลังเก็บของ​เพราะ

งานแลปของเราเสร็จ​พอดี เราออกจากห้องนั้น​หลังจากเธอเพียง 5 นาที​พร้อม​ทั้งล็อค

ห้องแลปเรียบร้อย​ เรากลับมานั่งคุย​กับ​เพื่อน​ที่ office จนกระทั่งเกือบหกโมงเย็น

Natalia ขึ้น​มาหาเรา​ที่ office ​พร้อม​ทั้งกล่าวหาเราอย่าง​ที่กล่าวไว้ตอนแรก เรา

เล่าให้อาจารย์​ที่ปรึกษาฟังด้วย​ความอัดอั้นตันใจจนน้ำตาไหลพรูออกมา เราถามอาจารย์

ว่า​เป็น​ไป​ได้ไหม​ที่​เอากระเป๋าถือของ Natalia ​ไปเช็ค finger print อาจารย์ถึงกลับ

หัวเราะออกมา ​ทั้งๆ​​ที่เรา​กำลังร้องไห้ อาจารย์บอกเราว่าไม่​ต้องคิดมาก​และเรา​สามารถ

​ใช้ชีวิตการ​เป็นนักศึกษา​ที่นี่​ได้ตามปกติ เรายังมี​เพื่อนๆ​​ที่ office ​ที่​เป็น​กำลังใจให้ เรา

ถามอาจารย์ว่าแล้ว​คนอื่นๆ​ในแลป​จะคิดอย่างไร อาจารย์บอกว่าสังคมในออสเตรเลีย

ต่างจากสังคมอื่น คน​ที่นี่ถึง​แม้ว่า​จะมีเรื่อง​เล่าเรื่อง​นินทาผู้ฟังก็​จะ​เป็นเพียงแค่ผู้รับฟัง ฟัง

จบแล้ว​ก็จบกัน​ไป ไม่มีการคล้อยตามหรือตัดสินผู้อื่นมาจากเรื่อง​ราว​ที่ไร้หลักฐานมา

ประกอบ ตัวอาจารย์เองก็ยอมรับไม่​ได้​กับสิ่ง​ที่ Natalia ทำ​กับเรา อาจารย์บอกว่าการ​ที่

​ใครสักคน​ต้องถูกกล่าวหา​โดย​ที่ไม่มีหลักฐาน​เป็นเรื่อง​​ที่แย่มาก อาจารย์มี​ความเห็นตรง

​กับ​เพื่อนๆ​​คือบอกให้เราหยุดทำแลปจนกว่า​จะมีการสรุปเรื่อง​​ทั้งหมด ​และ Natalia ​ต้อง

แสดง​ความรับผิดชอบในสิ่ง​ที่เธอทำ อาจารย์นั่งวิเคราะห็ถึงสาเหตุต่าง​ที่เงิน Natalia

หาย​ไป​พร้อม​ทั้งทำ​เป็นรายการออกมา ​เนื่องจากตัว Natalia ก็ไม่รู้ว่าเงินเธอหาย​ไป

ตั้งแต่ตอนไหน เพียง​แต่ตอน​ที่เธอ​ไปซื้อของ เงิน​ที่มีในกระเป๋าสตางค์เธอมีไม่พอจ่าย

ค่าของ เธอจึงกลับมาดูในกระเป๋าถือ ​แต่เธอก็ไม่เจอเงินในกระเป๋าแล้ว​ก็มาสรุปว่าเรา

​เอา​ไป​เพราะเราอยู่​ในห้องแลป​กับเธอ ​และเธอก็ออกมาจากห้องแลปก่อนเรา ​ซึ่งช่วง

เวลาตั้งแต่หลังจาก​ที่เราออกจากห้องแลปมาอยู่​​ที่ office ประมาณหนึ่ง​ชั่วโมง​ใครเข้า

ออก​ที่ห้องนั้น​บ้างเธอกลับไม่คิด เงินเธออาจ​จะหาย​ไปก่อนหน้านั้น​ก็​เป็น​ไป​ได้ หรือมัน

อาจ​จะไม่​ได้หาย​ไปไหน เธอมาปักใจ​ที่เรา​ซึ่งเราคิด​ไปเองว่าคง​เป็น​เพราะเรามาจาก

ประเทศ​ที่​กำลังพัฒนา ​เพราะเธอเคยถามเราว่า​ความ​เป็นอยู่​ของผู้คน​ที่​เมื่องไทยลำบาก

มากไหม เราบอกอาจารย์ว่าเรารู้สึกแย่มาก​และรู้สึกเหมือนโดนดูถูกอย่างรุนแรง ​พร้อม

​ทั้งหยิบบัญชีเงินฝากให้อาจารย์ดู ​แต่อาจารย์รีบบอกให้เราเก็บใส่กระเป๋าไว้ไม่​ต้อง​เอา

ออกมา อาจารย์บอกเราว่า​จะรีบติดต่อ​ไปยังหัวหน้าของ Natalia ​ซึ่งหัวหน้าคนนี้ก็​เป็นลูก

น้องของอาจารย์ให้มีการสอบสวนเรื่อง​ดังกล่าวให้เร็ว​ที่สุด เราเดินออกมาจากห้อง

อาจารย์ด้วยดวงตา​ที่แดงกล่ำแล้ว​ออกจาก office ​ไปห้องน้ำ​เพื่อ​ไปชะล้างคราบน้ำตา​ที่

มันติดอยู่​บนใบหน้า กลับมา​ที่โต๊ะอีกทีก็ขนม​พร้อมข้อ​ความแปะไว้​ที่ computer ว่า


"We hope this will cheer you up...​...​From everyone"

เรารู้สึกดีมากๆ​​กับสิ่ง​ที่​เพื่อนๆ​มีให้ Don เดินมาตบบ่าให้​กำลังใจอีกที

Burak ​กับ Jinquan พึ่งมารู้เรื่อง​ก็มาช่วยปลอบใจ ​เพื่อนกลุ่มนี้ใน office ​เป็น​เพื่อน

ปริญญาเอก​ที่เรียน Nanotechnology เหมือนกัน​ซึ่งก็แตกแขนงกัน​ไปในหลายสาขา

วิชา มี​แต่เราคนเดียว​ที่​ต้อง​ไปทำแลปห้องนั้น​ David เดินมาบอกว่าตอนเ​ที่ยงให้ออก​ไป

ทานข้าวข้างนอกมหาวิทยาลัยด้วยกันอยากทานอะไร​ให้บอก David ​จะเลี้ยงเอง เราเ

เองรู้สึกดีขึ้น​มาก​แต่ก็รู้สึกว่า​​จะทานอะไร​ไม่ลง​เพราะอิ่มน้ำใจ​ที่พวก​เขามีให้จนไม่

​สามารถบรรยาย​ความรู้สึกออกมา​ได้​ทั้งหมด...​...​...​...​...​...​ อย่าง

ไรก็ตามมื้อเ​ที่ยงของวันศุกร์ทุกคน​ได้ลาภปากกันหมด​เพราะอาจารย์เรา​เป็นเจ้ามือพา

อาจารย์อีกท่าน​และ​เพื่อนๆ​​ที่อยู่​ใน office เดียวกัน​ทั้งหมด​ไปทานข้าว ​และตั้งแต่นั้น​มา

ก็เกิดธรรมเนียมทานข้าว​พร้อมหน้ากัน​ระหว่างอาจารย์​และลูกศิษย์ของสถาบันนาโน

ทุกๆ​วันศุกร์ หลังจากทานข้าวเสร็จอาจารย์เรียกเราเข้า​ไปช่วยกันร่างจดหมาย​โดย

อาจารย์​เป็นคนพิมพ์ให้​ทั้งหมดเรา​ได้​แต่อ้าปากสรุปเรื่อง​ให้อาจารย์ฟัง การทำรายงาน

ในกรณีมีข้อพิพาทในสถาน​ที่ทำงานของประเทศนี้​ต้องบอกว่า​เป็นหลักการมาก ระบบ

ต่างจาก​ที่บ้านเรา​โดยสิ้นเชิง​ที่นี่ไม่ว่าเรื่อง​เล็กหรือใหญ่​ถ้ามันเกิดปัญหาทุกคนสรุปว่ามัน

​คือปัญหา​ต้องทำการแก้ไข ​และ​ต้องมีคนมาเซ็นต์รับรอง ​โดยผู้​ที่​จะเซ็นรับรอง​ได้นั้น​

​ต้อง​เป็นผู้​ที่ผ่านหลักสูตรในการรับรอง ไม่ใช่ว่า​เอา​ใคร​ที่ไหนก็​ได้มาเซ็นต์ คน​ที่ทำ

หน้า​ที่นี้​เขาเรียกกันว่า JP ​ซึ่ง​จะ​เป็นคนเซ็นต์รับรองว่าเอกสารรายงาน​ที่ร่างมานี้มี​ความ

ถูก​ต้องก่อน​ที่​จะส่งรายงาน​ไปให้อีกให้อีกฝ่าย​ได้ สุดท้ายเรื่อง​ก็จบลงด้วยดี Natalia ขึ้น​

มากล่าวคำขอโทษ​พร้อมคำอธิบายว่าเงินเธอก็ไม่​ได้หาย​ไปไหน ​และ​พร้อม​ทั้งสวมกอด

เราใหญ่ๆ​ 1 กอด เล่น​เอาเราตกใจตั้งรับไม่ทันเช่นกัน ​เพื่อนใน office ต่างกำมือ​และยก

มือขวาขึ้น​มาท่าเดียว​กับตอน​ที่เชียร์บอลชนะ

เราถือว่าเรายังโชคดี...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..​ที่มี​ทั้งอาจารย์​ที่

ปรึกษา​และ​เพื่อน​ที่ดี ไม่คาดคิดมาก่อนว่า​จะ​ได้​เพื่อน​ที่ดีขนาดนี้ เรา​และ​เพื่อนๆ​ต่าง

เตรียมตัว​ไปบ้าน David ​และ Don กันวันเสาร์​ซึ่งพวก​เขาจัด​เป็น party ปลอบขวัญเรา

สุดท้ายนี้​ได้​แต่หวังว่า​เพื่อนๆ​​ที่อยู่​ต่างแดนอย่า​ได้เจอปัญหาแบบนี้เลย​ค่ะ​ ​แต่​ถ้า​ต้องเจอ

ก็ขอให้สู้​และยืนยันใน​ความบริสุทธิ์ของตัวเราค่ะ​ ไม่​ต้องตกใจ ปัญหาทุกอย่าง​ถ้ามันเข้า

มามันก็​ต้องออก​ไป​ได้เช่นกันค่ะ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1268 Article's Rate 2 votes
ชื่อเรื่อง เมื่อเราถูกเขากล่าวหา2
ผู้แต่ง โดโรที
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๔๓๐ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-6327 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 พ.ย. 2548, 16.51 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Rotjana Geneva [C-6333 ], [213.103.128.253]
เมื่อวันที่ : 18 พ.ย. 2548, 20.10 น.

ดีใจด้วยค่ะ​​ที่เรื่อง​ราวจบลงด้วยดี โล่งใจ​ไปทีนะคะ​
ขอบคุณ​ที่นำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-6336 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 19 พ.ย. 2548, 07.33 น.

​เพื่อนของคุณโดโรทีดีๆ​กันทุกคนเลย​นะคะ​ อาจารย์ด้วย นับ​เป็นเรื่อง​ประเสริฐแล้ว​ค่ะ​ ​ที่เจอคนดีๆ​ มากกว่าคนไม่ดี คุณ Natalia นั่น เธอน่า​จะจำเรื่อง​นี้​ไปอีกนาน ก็ยังดีค่ะ​ ​ที่เธอยังมาขอโทษ ​และยอมรับว่า​เป็นการเข้าใจผิดของตัวเอง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : โดโรที [C-6337 ], [203.206.253.133]
เมื่อวันที่ : 19 พ.ย. 2548, 08.34 น.

สวัสดีค่ะ​คุณรจนา​และคุณ Pilgrim ขอบคุณค่ะ​​ที่เข้ามาอ่าน ​ทั้ง 2 ท่านสบายดีนะคะ​ ช่วงนี้โดโรทียุ่งๆ​ค่ะ​ ​แต่ก้ยังแวะเวียนมาค่ะ​ ​ต้องเตรียม​ที่​จะ​ไป present งาน อาทิตย์แรกของเดือนธันวาคม โดโรทีก็คิดว่าตัวเองโชคดีเช่นกันค่ะ​ ไม่คาดคิดว่า​จะ​ได้มาพบ​กับ​เพื่อนๆ​​ที่ดีแบบนี้​ที่นี่ ​ส่วนอาจารย์ท่านก็ดีมากๆ​ค่ะ​ ​เพราะอาจารย์ท่านนี้แหละ​ค่ะ​​ที่ทำให้โดโรทีมีโอกาส​ได้เรียน​ที่นี่ อย่างไรก็ตาม​ที่โชคดีกว่านั้น​​คือโชคดี​ที่​ได้เข้ามา​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของศาลานกน้อยค่ะ​ ​ต้องขอบคุณน้องแสนรัก​ที่ทำให้​ได้รู้จัก​ที่นี่ค่ะ​ เข้ามา​ที่นี่แล้ว​อบอุ่นไม่แพ้กันจัด​ได้ว่า​เป็นอีกสังคมหนึ่ง​​ที่​ได้เข้ามาแบ่งปันเรื่อง​ราวต่างๆ​​ซึ่งกัน​และกัน ทุกคน​ที่ศาลาน่ารักดีค่ะ​...​...​...​...​...​...​...​...​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Poceille [C-6426 ], [202.57.180.148]
เมื่อวันที่ : 27 พ.ย. 2548, 18.46 น.

คุณโดโรทีโชคดีมากเลย​ค่ะ​​ที่มี​ทั้งอาจารย์​และ​เพื่อน​ที่น่ารักมาก ๆ​ ​ส่วนคน​ที่ไม่รักเราก็ช่าง​เขาเถิดนะคะ​ มัน​เป็นสิทธิ์ของ​เขา​ที่​จะสงสัยเราในขณะ​ที่เราเองก็มีสิทธิ์​ที่​จะปกป้องตัวเองในฐานะของผู้บริสุทธิ์ ​ถ้าผู้ใหญ่​เขาลงมาจัดการตรงนี้เราก็คงพอ​จะเบาใจ​ได้ค่ะ​ ​จะหนักก็ตรง​ที่ว่าต่อ​ไปนี้เวลา​ไปทำแล็ปห้องเดียวกันอาจ​จะมองหน้ากันไม่ค่อยติดแล้ว​

​เป็น​กำลังใจให้เสมอนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น