นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
ยี่เป็งเฟสติวัล
ชาร ทิคัมพร
...ลุงออก​​ไปดู​​พระจันทร์ กลัวมัน​​จะขึ้น​​ ​​เพราะ​​ถ้า​​พระจันทร์ขึ้น​​แล้ว​​ลุง​​จะ​​ต้องกลายร่าง​​เป็นหมาป่า !...
แรมหนึ่ง​คำเดือนยี่ หลังจากวันยี่เป็ง(วันเพ็ญเดือนยี่ ตรง​กับวันเพ็ญเดือน 12 ของภาคกลาง ทางเหนือ​เป็นเดือนยี่แล้ว​) หนึ่ง​วัน พอค่ำผมก็หิ้วกล้องดิจิตอลปัญญาอ่อนอัน​ที่ยืม​เขามา​เมื่อวาน สะพายย่าม​ที่ใส่ของจิปาถะ​และน้ำดื่มหนึ่ง​ขวด เริ่มออกเดินเท้าตั้งแต่ใต้สะพานนวรัฐลงมาหน่อย​ทวนขึ้น​​ไปตามถนน​ที่เลียบน้ำปิงขึ้น​​ไปทางเหนือ

คลิกดูภาพขยาย
วันนี้ยังอยู่​ในเทศกาลยี่เป็งของเชียงใหม่อยู่​ ทางภาคกลางมีงานลอยกระทงกันวันเดียวจบ ​แต่​ที่ดินแดนแห่งถิ่นไทยงามมีสองวัน ​เมื่อวาน​เขาแห่แหนประกวด "กระทงเล็ก" ​ส่วนวันนี้แรมหนึ่ง​ค่ำแล้ว​ ​เขาประกวด"กระทงใหญ่"

มืดสนิทแล้ว​ คนเริ่มเล่นดอกไม้ไฟ เริ่มปล่อยโคมลอยขึ้น​ฟ้า สองข้างถนน​ที่ผมเดิน​ไปมีของขายสาระพัด ตั้งแต่กระทงใบตอง​ที่นั่งทำกันสดๆ​ข้างถนน ของกินแทบทุกประเภท ใส้กรอกอิสาน ลูกชิ้นปิ้ง ปลาหมึกปิ้ง มะม่วงแช่อิ่ม น้ำผลไม้ใส่กระบอกไม้ไผ่ สตรอเบอรี่สดก็มีขายแล้ว​ เมืองเราช่างอุดมสมบูรณ์เสียจริงๆ​ ​และ​ที่ขาดไม่​ได้​ซึ่ง​เขา​จะขายควบคู่กัน​กับของทุกอย่าง​คือเบียร์กระป๋อง ​โดยเฉพาะยี่ห้อ​ที่มีรูปสัตว์อัน​เป็นสัญญลักษณเมืองเหนือนั้น​มีวางขายทุกระยะห้าเมตร น่า​จะเรียกว่า "เบียร์เฟสติวัล" มากกว่า

คลิกดูภาพขยาย
โคมลอยมีวางขายทั่ว​ไป ซื้อแล้ว​มีบริการจุดให้ด้วย ว่ากันกลางถนนนั่นแหละ​ ฝรั่งชอบมากซื้อกันใหญ่แล้ว​เขียนชื่อตัวเองกำ​กับ​เพื่อสะเดาะเคราะห์ตาม​ที่คนขายบอก ...​ฟลาย อะเวย์ ยัว แบ๊ดลัค...​​เขาบอก เตรียมปากกาแมจิกไว้ให้เสร็จ หนุ่มสาวบางคู่ซื้อโคมแล้ว​เขียนชื่อติดไว้ด้วยกัน วาดรูปหัวใจคู่มีลูกศรเสียบไว้ข้างๆ​ แล้ว​​เขา​กับเธอก็ร่วมกันปล่อยโคมแห่ง​ความรักขึ้น​สู่ฟากฟ้า ให้เดือน​และดาว​เป็นพยาน...​

คลิกดูภาพขยาย
ผมไหล​ไป​กับฝูงชน วันนี้คนมาเ​ที่ยวมากกว่า​เมื่อวันวาน ​เพราะ​เป็นวันประกวดกระทงใหญ่ คนจากต่างอำเภอ​จะพากัน "เข้าเวียง" มาดูกระทงใหญ่ ​เพราะ​เมื่อวาน​เขา​จะฉลองกัน​ที่บ้าน

เป้าหมายวันนี้ของผม​คือ ​จะถ่ายรูปเจดีย์วัดเกตุคู่​กับ​พระจันทร์ ​เมื่อวานนี้ผมเห็นแล้ว​ ยังประทับใจอยู่​​แต่​ทว่า​พระจันทร์อยู่​ในตำแหน่งสูงเกิน​ไป วันนี้จึง​ไปใหม่​เพราะ​พระจันทร์​จะขึ้น​ช้า​ไปอีกห้าสิบนาที ผมกะว่า​จะ​ได้รูป​พระจันทร์ดวงโตทาบอยู่​ข้างยอดเจดีย์ แล้ว​มีโคมลอยนับพันๆ​​เป็นฉากอยู่​เบื้องหลัง ​จะ​เอามาฝากชาวนกน้อยตามสัญญา

ผมเข้า​ไปนั่งพักอยู่​​ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง​​ที่ราคาพอรับ​ได้ อยู่​เยื้องวัดเกตุ​พอดี รอ "​พระจันทร์แมน" สั่งน้ำอย่างว่ามาขวดหนึ่ง​ดื่มฆ่าเวลา โคมลอยลอยล่องแทนหมู่ดาวอยู่​เต็มฟ้า อลังการเหมือน​เมื่อวาน ช่างสวยงามเหลือเกิน ! รอ​แต่​พระจันทร์เท่านั้น​​ที่​จะขึ้น​มาเสริม

จนเกือบสองทุ่ม​พระจันทร์ก็ยังบ่แมน ผมกลัวว่าจันทร์เจ้าท่าน​จะขึ้น​สูงเกินตำแหน่ง​ที่กะไว้ จึง​ต้องผุดลุกผุดนั่งออก​ไปชะเง้อดูท้องฟ้า​ที่หน้าร้านอยู่​หลายหน
จนอีหนูเด็กเสริฟสงสัย ถามว่าลุงออก​ไปดูอะไร​บ่อยๆ​ ผมเลย​บอก​ไปว่าลุงออก​ไปดู​พระจันทร์ กลัวมัน​จะขึ้น​ ​เพราะ​ถ้า​พระจันทร์ขึ้น​แล้ว​ลุง​จะ​ต้องกลายร่าง​เป็นหมาป่า !

อีหนูยุค​ที่​เขา​เอาสมบัติของชาติ​ไปแบ่งขายกินกัน ไม่เก็ตมุขของลุง เธอคงไม่เคย​ได้ยินนิทานนี้มาก่อน

​แต่ถึงอย่างไร​พระจันทร์ก็บ่แมน​เพราะคืนนี้มีเมฆมาก หมาป่า​ที่ยังอยู่​ในร่างคนเลย​ให้เด็กคิดเงิน แล้ว​เดินย้อนกลับมาทางเดิม หนุ่มสาวเล่นประทัดกันบ้างเล่นดอกไม้ไฟบ้าง แรกๆ​ผมก็ไม่ชอบ ​แต่เดิน​ไปสักพัก ทำใจให้สงบก็ชักรู้สึกสนุกดี ​แม้​แต่ฝรั่งก็ซื้อประทัดมาเล่น​กับคนไทย

คลิกดูภาพขยาย
ผมเดินลง​ไปริมแม่น้ำถ่ายรูป​เขาลอยกระทงกัน แล้ว​เดินดูคน​ที่​กำลังเดินดูผมเหมือนกัน ผมหยุดหน้าแผงขายน้ำอย่างว่าตราสัตว์ใหญ่คู่เมือง ให้นึกเบื่อๆ​อยากๆ​ เด็กสาวคนขายสองคนยัง​แต่งชุดนักศึกษาอยู่​เลย​ คงมาช่วยพ่อแม่ขาย ออกมาต้อนรับคน​ที่สะพายย่ามถือกล้อง ​และหน้าเหมือนนักการเมืองคนหนึ่ง​​ซึ่งหนังสือพิมพ์ชอบเรียกว่า "ตี๋" เธอช่วยกันพูดภาษาญี่ปุ่นสลับภาษาอังกฤษ ...​ เบียรุ เบียรุ! ทะเว็นตี๊บาท​โอนลี่ ...​ เชียร์ให้ผมซื้อไอ้กระป๋องน้ำอย่างว่า

ผมทำ​เป็นนิ่งตัดสินใจ เธอยิ่งส่งภาษาต่างชาติใหญ่ จนผมบอกว่าหยุดเถอะอีหนู ลุง​เป็นคนไทยนะ ! นั่นแหละ​เราจึงหัวเราะกัน แล้ว​ผมก็อุดหนุนสินค้าเธอหนึ่ง​กระป๋อง เปิดเดินซดมัน​ไปตามถนน ผมถูกเข้าใจผิดอย่างนี้บ่อยๆ​ ​แต่ก็ชอบ มันสนุกดี !

เลย​แผงนี้​ไปอีกหน่อย​​เป็นร้านอาหาร มี "สาวน้อยตกน้ำ" ไว้บริการแขกด้วย ​ใครซื้อลูกบอลแล้ว​ขว้างถูกเป้า สาวน้อย​จะหล่นลง​ไปในถังน้ำ ไม่เห็นมานานแล้ว​ ร้านนี้คนแน่นมาก ผมขอเข้า​ไปถ่ายรูปไว้​เป็น​ที่ระลึก ตัวสาวน้อยใส่เสื้อสีขาวบางเปียกน้ำโชก ทำให้หมาป่าแก่ใจคอไม่ค่อยดี

คลิกดูภาพขยาย
​ที่เล่ามานี้​เป็นเพียงเศษเสี้ยวของกิจกรรม ผมว่างานอย่างนี้สนุก​และน่าสนใจกว่าไอ้โครงการเม็กกะโปรเจ็ก​ที่​เอาเงินของชาติมาผลาญ ​เพื่อ​จะทำให้เวียงพิงค์​เป็นเหมือนดีสนี่ย์แลนด์เสียอีก ตลอดทาง​ที่ผมเดินผ่านมา ทุกๆ​ตารางเมตรมี​ความ​เป็นเอกลักษณ์​และแสดงวิถีชีวิตของ​ความ​เป็นไทย​ที่น่ารัก มี​แต่รอยยิ้ม ​จะถ่ายรูป​ใครขอ​เขาเสียหน่อย​ไม่มี​ใครว่า บางคนโพสต์ท่าให้เลย​ ฝรั่งนักท่องเ​ที่ยว​เขาก็ชอบแบบนี้...​

ผมเดินย้อนกลับลงมาจนถึงสะพานนวรัฐ​ที่ประดับไฟราวระยิบระยับ น้ำปิงไหลเอื่อย​เป็นประกายอยู่​เบื้องล่าง ธงทิวปลิวสะบัดสวยงาม คนเดินกันเต็มสะพาน
...​.เสียงประทัดดังปัง​ที่พื้นถนน สาวน้อยสายเดี่ยวร้องวี๊ด ! ผวาเข้าซุกอกไอ้หนุ่มหน้ามน​ที่เกี่ยวก้อยมาด้วยกัน ​เขากอดเธอไว้แน่น​และนานเกินกว่า​ที่จำ​เป็น จนคนรอบๆ​ตบมือเชียร์ ! นี่คง​จะ​เป็นคืน​ที่ประทับใจคืนหนึ่ง​ของ​เขา​กับเธอ !

ตอนนี้น้ำอย่างว่าชักออกฤทธิ์ ใจคอล่องลอย​ไปถึงสาวน้อยตกน้ำ​เมื่อกี่นี้ จนหมาป่าแก่ไม่​ได้ดูทางเดินก็เลย​สะดุดขอบฟุตบาท​ ล้มลงตะครุบกบอยู่​ข้างถนน เสียงวี๊ดว้ายของสาวน้อยสาวใหญ่ดังลั่น ! หมาป่าแก่ให้อาย​เป็น​กำลัง ​แต่ทำ​เป็นว่าไม่เจ็บ แข็งใจลุกขึ้น​เดินโขยกเขยกต่อ​ไป โชคดีกล้อง​ที่ขอยืมของ​เขามาไม่​เป็นอะไร​ ​แต่ตัวหมาป่าหัวเข่าแตกมีเลือดไหลออกมา​เป็น​ที่ระลึกจากงาน CHIANGMAI BEER FESTIVAL '05...​
18 - 11 - 48

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1267 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง ยี่เป็งเฟสติวัล
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๘๙ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๕
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-6326 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 18 พ.ย. 2548, 16.37 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-6335 ], [82.3.32.76]
เมื่อวันที่ : 19 พ.ย. 2548, 07.26 น.

โธ่ คุณลุงหมาป่าคะ​ ขึ้น​ต้นก็​เป็นหมาป่า ทำไมตอนจบ กลาย​เป็นเรื่อง​ เจ้าชาย(ตะครุบ) กบซะล่ะคะ​

อิๆ​ๆ​ๆ​ ลุงชาร เล่าเรื่อง​สนุกดีค่ะ​ เห็นบรรยากาศเลย​ ไม่เคย​ไปเ​ที่ยวลอยกระทงเชียงใหม่เลย​ เคย​ไป​แต่สงกรานต์เชียงใหม่ค่ะ​ สนุก​และสุภาพมากๆ​ (​เมื่อสิบกว่าปีมาแล้ว​นะคะ​ ตอนนี้ไม่ทราบยังเหมือนเดิมหรือเปล่า หรือกลาย​เป็นสงกรานต์เมกะโปรเจ็ค​ไปแล้ว​)

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : เชิงดอย [C-6355 ], [202.42.154.133]
เมื่อวันที่ : 21 พ.ย. 2548, 16.57 น.

อยาก​ไปลอยโคมจังเลย​ครับ​ ไม่​ได้ลอยโคม​เป็นสิบปีแล้ว​ ​จะแถวกรุงเทพเดี๋ยวตกใส่หลังคาบ้านเปิ้น ตำหนวดจับละยุ่ง
เชียงใหม่พลุกพล่านขึ้น​เยอะนะครับ​ ไม่เหมือนสิบกว่าปีก่อน กระแสโลกมันแรงเหลือเกิน น่าเสียดาย...​. ละอ่อนลืมกำเมือง ลืมตั๋วเมือง อู้​แต่กำใต้ผสมกำฝรั่ง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : แสนรัก [C-6423 ], [133.70.6.112]
เมื่อวันที่ : 27 พ.ย. 2548, 11.43 น.

น่าสนุกจังค่ะ​ เคย​ไปหนนึงงานลอยกระทง​ที่เชียงใหม่ สวยมากเลย​ ​แต่เสียดาย​ได้อยู่​แป๊บเดียว...​.มีโอกาส​ต้อง​ไปใหม่ให้​ได้ค่ะ​...​.แล้ว​ก็ขอให้แผล​ที่เข่าหายไวๆ​นะคะ​...​คุณลุงหมาป่า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : Poceille [C-6425 ], [202.57.180.148]
เมื่อวันที่ : 27 พ.ย. 2548, 18.34 น.

ไม่เคยเ​ที่ยวงานเทศกาล​ที่เชียงใหม่เลย​สักงานเดียว แค่​ได้อ่านงานเขียนของคุณลุงหมาป่าวันเพ็ญก็เห็นภาพแล้ว​ค่ะว่า​สนุกสนานแค่ไหน ...​อยากเห็นฟ้า​ที่เต็ม​ไปด้วยโคมลอยจังค่ะ​...​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น