นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๒๙ เมษายน ๒๕๔๖
Supercyberspace
Article
... เค้าไม่มีสิ่งใดเลย​​ มีเพียง​​ความหล่อ หนุ่ม ​​คือนักร้องชื่อดัง เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง​​ ​​ความ​​สามารถสู้ทางคอมพิวเตอร์ระดับ Hacker ...​​ ​​แต่ไร้ ...​​
(รัก) "Do you beleive in Destiny"...
เค้าไม่มีสิ่งใดเลย​ มีเพียง​ความหล่อ หนุ่ม ​คือนักร้องชื่อดัง เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง​ ​ความ​สามารถสู้ทางคอมพิวเตอร์ระดับ Hacker ...​ ​แต่ไร้​ความรักแท้จริง

คนเช่นเค้า​ใช้ว่า​จะหา​ได้ยาก เรา​สามารถพบเห็น​ได้ทั่ว​ไป เพียง​แต่เค้านั้น​รัก​ที่​ใช้ชีวิต​ที่พิเศษกว่าคนอื่น

" 7-11 สวัสดีค่ะ​" เสียงพนักงานคนเดิม ร้านเดิมทักทายเค้า​โดยไม่มองหน้า

แทบ​จะไม่มี​ใครจำเค้า​ได้ ​เพราะเค้าทำตัวแตกต่างจากชีวิต​ที่​ใช้ภายนอก​ที่เหมือน​เป็นคนล่ะคน
ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อยืดย้วยแล้ว​ สวมกางเกงขาสั้นเก่าๆ​ขึ้น​ราด้วยซ้ำ
​แม้​แต่พนักงานคนเดิมก็ยังไม่รู้ว่าเค้า​คือ คน​ที่เธอคลั่งไคล้มากมาย​ ขนาดมีรูปอยู่​​ที่หัวนอน

โลก​ทั้งโลกเหมือนมีเค้าเพียงคนเดียว​ที่รู้สึกเหงา ...​

เค้าเดิน​ไปยังมุมเดิมๆ​ เปิดตู้เครื่องดื่ม​ที่เย็นจนฝ้าจับ แล้ว​หยิบขวดน้ำอัดลมยี่ห้อเดิมๆ​ ​ที่ดื่มลง​ไปทุกวันๆ​ ซ้ำ​ต้องมองกระจกทุกครั้งหลังจากดื่มว่าหน้าท้องอ้วนขึ้น​หรือไม่

ทุกๆ​ วันเค้านั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์​เพื่อหาคนพูดคุยทักทาย
ด้วย​ความหวังว่า​จะมี​ใครซักคนหลงเข้ามาในชีวิตเค้า เพียง​เพื่อ​ที่​จะค้นหารักแท้ คน​ที่​จะชอบตัวเค้าจริงๆ​ ไม่ใช่รูปทรงภายนอก​ที่หลอกตา

วันนี้ก็อีกเช่นกัน ผ่านมาอีกวันชีวิตเหมือนเดิมๆ​ หากไม่มีงาน​ที่​ต้องแสดงบุ๊คไว้ในกระดาษขนาด A4 ​ที่ถูกจัดทำ​โดยทีมงานเค้าก็ไม่ต่างอะไร​​กับทุกวัน

เสียงผู้คนกรีดร้อง แข่ง​กับเสียงกลอง​ที่รัวกระหึ่ม ​ความคลั่งไคล้ในตัวเค้าดังกระหึ่มทุก​ที่​ที่​ไป เค้ามี​ความ​สามารถทางเสียงร้องสูงส่งเกินกว่า​ใคร ​เป็นเจ้าของเสียงอันไพเราะ​ที่สุดเท่า​ที่มีมา

​และยังบวก​กับ ทักษะทางด้านดนตรี ​ที่​สามารถ​แต่งเพลง​ได้ลึกด้วยวัตถุดิบจากชีวิตจริง​ความรักของวัยรุ่น​ทั้งหลาย ​ที่เค้า​ได้ประสบอยู่​ทุกวันจาก​เพื่อนๆ​ แฟนเพลง​ที่ส่งจดหมายเข้ามาพูดคุย การปลอมตัว​ไปเช็ต Feedback ในห้องแชทต่างๆ​
​ทั้งยังเล่นกีตาร์​ได้ไพเราะยัง​กับมัน​คืออวัยวะหนึ่ง​​ส่วนของเค้า

​แต่คุณเชื่อไหมเหตุใด คนเช่นเค้าถึง​ได้ไร้คู่

คนเช่นเค้าไม่อาจมี​ความรัก​ได้ เหตุผล​เพราะ

หนึ่ง​ ​ความรัก​ที่​ได้จากผู้คนรอบข้าง เค้าเหมือนร๊อคสตาร์​ที่มี​แต่คนคลั่งไคล้ หลงไหล ​แต่ไม่​ได้หลงใน​ความ​เป็นตัวตน​ที่แท้จริงของเค้า ทุกคนอยู่​​กับภาพ​ที่สร้างขึ้น​เองในหัวสมองหา​ได้ใช่ตัวตน​ที่แท้จริงของเค้า
สอง เค้า​ต้องการผู้หญิง​ที่ทำให้ใจ​ที่ร้อนดังไฟของเค้าในเวลา​ที่อยู่​บนเวที นั้น​เย็นลง​ได้ ​และอีกด้านของเค้า​ที่เหมือน เงามืดใน​พระจันทร์ นั้น​เย็นเหมือนภูเขาน้ำแข็ง ​สามารถหลอมละลายลง​ไป​ได้

เค้า​ต้องการเพียงคำว่า"ครอบครัว" ​ที่​จะ​ได้พักพิง​เพื่อหาไออุ่น​ที่ขาดหาย​ไปจากวัยเด็ก​ที่ตกหล่นอยู่​ข้างทาง

เสียงเตือนจากลำโพง ดึงเค้าจากพะวังตรงหน้านั้น​
"สวัสดีค่ะ" ข้อ​ความบนหน้าจอ กระพริบบอกถึง การทักทายของคนใหม่​ที่ผ่านเข้ามาในโลก Cyber ของเค้า
"สวัสดีครับ" เค้าเคาะคีย์บอร์ดตอบออก​ไปอย่างรวดเร็ว

ค่อนข้างแปลกใจ​กับ คำทักทายนี้ ​เพราะ​ที่เค้า​ได้พบ ​ส่วนใหญ่ผู้คนในนี้ทักทายกันด้วย คำว่า ดีครับ​ ดีค่ะ​ ดีจ้า ดี...​ หรือ Hi hello กันหมดแล้ว​ ผู้คนต่างหลงลืมคำทักทาย​ที่แสนยาวนี้​ไปแล้ว​ กลาย​เป็นรูปภาพต่าง ​ที่ pop หน่อย​คง​เป็น รอยยิ้ม Action ต่างๆ​ กัน


"ชื่ออะไร​คะ"
" O " ​เพื่อนเรียกเค้าอย่างนี้ บางคนเรียกโอเล่ด้วยนะ

"แล้ว​เธอล่ะ"
"เราชื่อ ปลา"

"เธอทำงานหรือเรียนอยู่​ล่ะ"
"เราทำงานเสริฟ์​ที่ Swensens ซเวนเซ่นส์ น่ะ"

"สนุกไหมล่ะงาน​ที่ทำนะ ปลา"
"น่าเบื่อออกนะ สำหรับคนอื่นใช่ไหม ​แต่ปลาชอบนะ ​ได้บริการคน ทำให้เค้ามี​ความสุข​กับ​ความหวานเย็นเนี่ย "

"ปลา ถามอะไร​หน่อย​​ได้ไหม"
" Do you believe in Destiny ?"

"มันแปลว่าอะไร​ล่ะ จ้ะ​"
"มันแปลว่า เธอเชื่อในพรหมลิขิตไหมครับ​ "

"Life is beatiful นะ "
"นี่​คือคำตอบหรือ"

"​ใช้แล้ว​ค่ะ​ ​ความรัก​คือชีวิต หากชีวิตสวยงาม ​ความรักก็​ต้องคำตอบของมันล่ะ "
"เก่งมากเลย​ เชื่อไหมไม่เคยมี​ใครตอบผม​ได้อย่างนี้เลย​"
"คุณ​คือคนแรก​ที่ตอบ​ได้อย่างนี้นะ"

"แล้ว​คุณล่ะ believe Destiny Yes/No ค่ะ"









นานกว่าข้อ​ความต่อ​เนื่องนั้น​​จะปรากฎ เค้าคิดหนักมาก​กับคำตอบข้อนี้
การเรียงขั้นตอนของ​ความคิดเค้าในชีวิต ไม่ค่อยดีนัก มี​แต่อะไร​​ที่​เป็นระบบ​ไปหมด เค้าไม่อยากตอบคำถามนี้เลย​ ​แต่ตัดใจตอบ​ไปว่า

"ใช่ครับ​ผมเชื่อในสิ่งนั้น​ ​แต่คงไม่มีวัน​ได้พบ​กับมัน"
"​เพราะอะไร​ล่ะคะ​ โอ"

"ผมสร้างมันไว้สูงมากครับ​ ​ความรักน่ะ รักแท้เท่านั้น​​ที่ผมไขว้คว้า"
"เหรอค่ะ​ โอ ปลา​ต้อง​ไปแล้ว​นะ แล้ว​เจอกันใหม่"

​เอาอีกแล้ว​ ​ความสัมพันธ์​กับชีวิตใน Cyber มันก็อย่างนี้ล่ะ
เดี๋ยวมันก็จาก​ไป

​จะเชื่ออะไร​​กับ ​ความสัมพันธ์แบบตัวอักษร
แปลงผ่านเลขฐานสองก่อน​ที่​จะผ่านสายทองแดงตีคู่เกลียว 5 รอบมีชนวนหุ้ม
​ที่เชื่อมด้วยหัวสาย ผ่านแผงวงจรไอซีสีเขียว​ที่มีไฟกระพริบกันล่ะ
นี่ไม่รวมกรรมวิธี​ที่​จะผ่านมาหน้าจออีกนะ ผมอธิบายมัน​ได้นะ

อืม แล้ว​ตรงลงจริงๆ​ แล้ว​เค้าเชื่อในสิ่งนั้น​หรือไม่ หนังเรื่อง​นี้(กุมภาพันธ์)
เค้าก็ยังไม่​ได้ดู ​เพราะไม่รู้​จะ​ไปดู​กับ​ใคร ​จะหาคำตอบหรือ ไม่ง่ายนักหรอก

แล้ว​ ปลาล่ะชีวิตต่อ​ไปของเธอ ​และเค้า​จะ​ได้ผ่านพบกันอีกหรือไม่นะ ไม่มี​ใครรู้
บางที เราอาจ​จะเคยเจอหน้ากันก็​ได้นะ

เค้าคิด​เพราะเค้าชอบ​ไปร้านไอศกรีมแห่งนี้บ่อยๆ​ ​และ​ได้​ไปทานมาหลายแห่งมาก ในกรุงเทพ แทบ​จะไม่มีร้านไหน​ที่ไม่เคย​ไป

​ความรักมักตกหล่นอยู่​ข้างทางเสมอ ​แต่ในโลกแห่ง Cyberspace ชื่อก็บอกอยู่​แล้ว​ว่า​เป็นอย่างไร มัน​จะมีจริงหรือไม่ ปลา​จะรู้ไหมว่า​ได้คุย​กับคน​ที่ตัวเองไม่รู้จักเลย​

คุณเชื่อไหม ปลา ดูทีวี ​แต่ไม่​ได้สนใจนักร้อง เธออ่านหนังสือ ​แต่ไม่​ได้อ่านหนังสือพิมพ์หน้าบันเทิง ฟังเพลง ​แต่ไม่เคยยึดติด​กับนักร้อง​ที่​ต้องรูปหล่อเท่านั้น​

เธอ​เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาๆ​ คนหนึ่ง​
​ที่มองโลก​เป็นโทนสีเทาหน่อย​ๆ​ มีกวีในใจของเธอเสมอ​ที่เธอจำไว้

ชอบอ่านหนังสือสำนักพิมพ์ผีเสื้อ
​แต่ซึมซับเพียงแค่อารมร์นิดหน่อย​ ไม่​ได้โศกเศร้า​ไป​กับมัน

เธอรักในสิ่งทีเธอ​เป็น ​แม้ขาดอะไร​​ไปในชีวิตมากมาย​
อยาก​ใช้ชีวิต​ที่สนุกนาน​ไป​กับทุกวัน​ที่ห้อมล้อม​ไปด้วย​เพื่อน ...​

เค้าเองก็คงไม่รู้ว่า เธอนั้น​​เป็นคนธรรมดา​ที่เค้านั้น​​ต้องการไขว้คว้า​ความรักแท้​ที่มีอยู่​ ปลาไม่เคยมีคนรัก เค้าเองก็เช่นกัน

อะไร​​จะเกิดต่อ​ไป หากคุณอยากอ่านต่อ ก็ทิ้งข้อ​ความไว้
ดอกไม้นั้น​ แล้ว​​แต่ใจคุณปรารถนาล่ะกัน ...​.

 

F a c t   C a r d
Article ID A-125 Article's Rate 16 votes
ชื่อเรื่อง Supercyberspace
ผู้แต่ง Article
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๙ เมษายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องสั้น
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๖๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๖ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๔
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงเปี๊ยก [C-356 ], [203.151.8.41]
เมื่อวันที่ : 29 เม.ย. 2546, 07.45 น.

ป้าหมอเคยบอกว่า กระต่ายน้อยมีอารมณ์ศิลปิน ตอนนั้น​ยังไม่เข้าใจ พออ่านเรื่อง​ SuperCyberspace ของ Article วันนี้ ถึง​ได้เข้าใจแล้ว​ว่าป้าหมอหมาย​ความว่าไง...​

เขียนอีกนะครับ​ สำนวน​เป็นเอกลักษณ์มาก หากผ่านช่วงเวลาเคี่ยวกรำอีกสักระยะ เชื่อว่า เอ๊าท์พุท ​ที่​ได้​จะ​เป็นผลงาน​ที่แปลกใหม่น่าประทับใจ​เป็น​ที่สุด

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : นกยักษ์ [C-362 ], [203.107.130.10]
เมื่อวันที่ : 29 เม.ย. 2546, 22.50 น.

อยากอ่านต่อคับ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Article [C-370 ], [202.44.73.3]
เมื่อวันที่ : 30 เม.ย. 2546, 06.00 น.

ขอบคุณครับ​ ลุงเปี๊ยก
เรื่อง​นี้​เป็นพล๊อต​ที่คิด​ได้จากเวลา​ที่ เดินทางบนรถ ประกอบ​กับการดูหนังญี่ปุ่นเรื่อง​นึงนะครับ​ ​และชีวิตจริงของผมเอง ก็​ใช้อะไร​หลายๆ​อย่างมา​เป็นแรงบันดาลใจครับ​ ​แต่ง​เมื่อวาน​ใช้เวลาไม่นาน ไม่แก้ไขบ่อยๆ​

​ต้องขอบคุณมากครับ​สำหรับ พลังจากทุกคนในศาลานกน้อย ตลอดเวลาหลายปี​ที่วนเวียนอยู่​ ​ได้อะไร​มากมาย​ครับ​ ป้าหมอเคยบอกไว้ว่า อยากเห็นผม​เป็นคอลัมนิสต์​แต่​ความ​สามารถคงไม่ถึง ​แต่เรื่อง​อารมณ์ศิลปินอันนี้มีเต็มร้อยครับ​ ขาด​แต่ทักษะการเขียน​ที่ยังไม่ค่อยดีนักครับ​

นกยักษ์ครับ​ รอหน่อย​นะครับ​ ..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : นกกรงหัวจุก [C-385 ], [203.150.11.11]
เมื่อวันที่ : 30 เม.ย. 2546, 10.51 น.

รออ่านต่ออยู่​เหมือนกันจ้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : BaRBy [C-933 ], [208.147.1.3]
เมื่อวันที่ : 18 พ.ย. 2546, 12.23 น.

คนบางคนออกเดินตามหารักแท้
​และบางคน​กำลังรอคอย​ที่​จะ​ได้เจอรักแท้จาก​ใครอีกคน​ที่​กำลังเดินมา
​แต่ระยะทาง​ที่เดินไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้า​จะไกลหรือใกล้
​และเวลา​ที่​ใครอีกคนรอก็ไม่รู้ว่า​จะผ่าน​ไปอีกกี่เดือนกี่ปีถึง​จะ​ได้เจอ

ปล.รออ่านตอนต่อ​ไปค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : kiew [C-13044 ], [125.27.251.113]
เมื่อวันที่ : 25 ต.ค. 2550, 10.24 น.

ก็อ่านดูแล้ว​รู้สึกว่า​ชอบมากค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น