นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๘
กองทัพธรรม จาก ลุ่มน้ำนัมมทา สู่ เชิงผาหิมพานต์
SONG-982
...เพียง​​แต่บางครั้ง​​ความคุ้นเคย​​กับแก่นธรรมมา​​แต่เล็ก​​แต่น้อยของเรานั่นเอง ​​ที่ทำให้เรากลาย​​เป็นคนเพิกเฉยต่อการสำรวจจิตใจตน ชินชาต่อการรำลึกนึกถึง ​​และละเลย​​​​ที่​​จะน้อมนำมาปฏิบัติ...

​ถ้าเธอเห็นว่าชื่ออันยืดยาวนี้ ทำให้อยากปิดหน้าจอเสีย​โดยเร็ว ก็จงปิด​ไปเสียก่อนเถิด หรือหากว่าอ่านอะไร​ๆ​ ​ทั้งหมดของนิตยสารรายสะดวก​ฉบับ​นี้แล้ว​ ก็ยังไม่มีกะจิตกะใจ​จะพลิกกลับมาอ่าน ก็จงพักอารมณ์ไว้ก่อน แล้ว​หัน​ไปทำสิ่งอื่นๆ​ อะไร​ก็​ได้​ที่อยากทำ รีบทำเสียก่อน​ที่เธอ​จะตาย...​.

​เพราะช่วงชีวิตหนึ่ง​นั้น​สั้นนัก...​.

จนบางครั้ง คนเราก็ไม่มีเวลาพิจารณาหา​ความสุข​ความพอใจ​ที่แท้จริง!

ดังนั้น​เธอจงเร่งเรียนรู้ ทดลองทดสอบ "​ความสุข​ความพอใจ" ของเธอเสีย​แต่เนิ่นๆ​ ตั้งแต่ยังมีเรี่ยวแรง มี​กำลังกาย​กำลังใจเพียงพอ ​เมื่อใด​ที่เธอค้นพบว่า ​ความสุข​ความพอใจ​ที่เธอ​ได้ประสพพบเจอ ​เป็น​ความสุข​ความพอใจ​ที่จริงแท้ ปราศจาก "​ความทุกข์ ​ความทะยานอยาก" เจือปน

เธอจงเร่งตั้งตน​เป็นเจ้าลัทธิ เขียนคัมภีร์ เผยแพร่คำสอน เพิ่งพูนสาวก ประกาศตัว​เป็นศาสดา!!!

​แต่หาก​เมื่อไร เธอตระหนักว่า ​ที่ใดมีสุข​ที่นั่นย่อมมีทุกข์เจือ ​ที่ใดมี​ความพอใจ ​ที่นั่น​จะ​ต้องมี​ความอยาก​ได้​ใคร่ดีตามมาอีก เธอจงปลีกเวลาสักนิด หันกลับมาอ่านบท​ความนี้ บท​ความ​ที่​จะบอกเธอ​ได้ว่า หนทางของ​ความสุข ​ความพอใจ​ที่เ​ที่ยงแท้นั้น​ ​จะหา​ได้จาก​ที่ใด

​และโปรดทำใจให้สบาย ด้วยฉันไม่​ได้มาชวนเธอเข้ารีต หรือยัดเยียดคำสอนอันจับ​ต้องไม่​ได้​แต่อย่างไร

เคยรู้สึกหรือไม่?

ทำไม​ความรักของพ่อแม่​ซึ่ง​ได้ชื่อว่า​เป็น​ความรักอันบริสุทธิ์นั้น​กลับนำมา​ซึ่ง​ความทุกข์ ​เป็นทุกข์อันหนักหนาของ​ทั้งสองฝ่าย ​ทั้งของเรา​ที่หลายครั้งนั้น​ไม่เคยทำอะไร​​ได้ดั่งใจท่าน ​ทั้งของท่าน​ที่ไม่เคยอธิบายให้ลูกเข้าใจ​ได้สักครั้งว่า รักของท่าน​ทั้งสองนั้น​ เต็มเปี่ยม​ไปด้วย​ความปรารถนาดี ​ความห่วงใย ​พร้อม​จะให้อภัย​กับทุก​ความพลาดผิด ​และพลอยยินดี​กับทุกครั้ง​ที่ลูกประสบ​ความสำเร็จ...​เพียงไร

เคยรู้สึกหรือไม่?

ทำไม​ความรักของเรา ช่างใกล้ชิด​กับการครอบครอง​เขาด้วยพันธนาการของคำ "รัก" ​ทั้ง​ที่เราควร​จะสบายใจ​กับการ​ได้มี ​ได้รู้จัก​กับมัน ​แต่เรากลับทุกข์ทนอยู่​​กับการห่วงหาอาวรณ์ ​ต้องมานั่งใส่ใจระแวงระวัง​ความรู้สึกนึกคิดของคนอื่น มากกว่า​จะคอยสำรวจหัวใจตนเอง ว่า​ที่เรารักนั้น​...​.รักอย่างไร

เคยรู้สึกหรือไม่?

ทำไมเราอยากให้คนอื่นเข้าใจเรา ​ทั้ง​ที่เทรายังไม่เข้าใจตนเอง ทำไมเราอยากให้คนนั้น​คนนี้ทำนั่นทำนี่ให้เรา ​ทั้ง​ที่เราไม่อยากทำอย่างนั้น​ให้แก่ผู้อื่น ทำไมเราไม่อยากเห็นคนอื่นแสดง​ความเห็นแก่ตัว ​ทั้ง​ที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า คำถามต่างๆ​ ​ที่เพียงถามตัวเองมาตลอด เราแสดง​ความเห็นแก่ตัวออก​ไปแล้ว​เท่าไร

หากเธอรู้สึกถึงคำถามเหล่านี้​ได้ ก็แสดงว่าเธอยังมี​ความ​เป็นมนุษย์ อยู่​สมบูรณ์​พร้อม ​เพราะยัง​สามารถพิจารณาสิ่งต่างๆ​ ​ได้ด้วยตนเอง ​แม้นเธอ​จะคิดว่า​แต่ละคำถาม ​แต่ละ​ความรู้สึกนั้น​มันล้วน​เป็น​ความคิด​ความรู้สึกในทางร้าย ​ที่เกิดขึ้น​​ได้​กับทุกคน กระทั่ง​กับตัวเธอเอง นั่นก็ไม่​ได้หมาย​ความว่าเธอ​จะกลาย​เป็นคนเลว หรือกลาย​เป็นคนมีจิตใจต่ำลง​ไป​แต่อย่างใด

​เพราะ​ความรัก โลภ โกรธ หลง ​เป็นสิ่ง​ที่อยู่​คู่มา​กับการถือกำเนิดของคนทุกคน ถือ​ได้ว่า​เป็นธรรมดาโลก ถือว่า​เป็น​ความรู้สึกนึกคิดขึ้น​พื้นฐาน ของผู้​ที่ยังไม่ผ่านการอบรมบ่มนิสัยขัดเกลาจิตใจ ​และ​แม้​จะผ่านการศึกษาฝึกฝนด้วยประการต่างๆ​ แล้ว​ ก็ใช่ว่าทุกคน​จะ​สามารถละ​ความรัก ​ความโลภ ​ความโกรธ ​ความหลง เหล่านั้น​​ได้ง่ายๆ​

​ทั้ง​ที่จริงแล้ว​วิธีการ แนวทาง​เพื่อช่วยชำระจิตใจให้ใสสะอาด รู้เท่าทันตัณหาอารมณ์เหล่านั้น​ มีผู้ค้นพบ จดบันทึก เผยแผ่​และมีผู้ทดลองทดสอบ จนสำเร็จผลมาแล้ว​มากมาย​ จนถึงวันนี้ วัน​ที่คำสอน​และข้อแนะนำเหล่านั้น​ตกทอดสืบทอดต่อกันมา​ได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ​พร้อมรอให้คนรุ่นใหม่ๆ​ เข้า​ไปแสวงหา​ได้ตลอดเวลา

เพียง​แต่บางครั้ง​ความคุ้นเคย​กับแก่นธรรมมา​แต่เล็ก​แต่น้อยของเรานั่นเอง ​ที่ทำให้เรากลาย​เป็นคนเพิกเฉยต่อการสำรวจจิตใจตน ชินชาต่อการรำลึกนึกถึง ​และละเลย​​ที่​จะน้อมนำมาปฏิบัติ

ทำไมชาวพุทธทุกคน​จะไม่รู้ว่า

คุณธรรม​ที่​เนื่องด้วยตนเอง ​คืออิทธิบาท​ธรรม ​คือธรรมอัน​เป็นเหตุให้บรรลุ​ความสำเร็จ ​คือ ปลูก​ความพอใจในเรื่อง​​ที่​ต้องการ​จะให้สำเร็จผลนั้น​ (ฉันทะ), ​ความพากเพียร ไม่เกียจคร้าน (วิริยะ), ​เอาใจฝักใฝ่ในเรื่อง​นั้น​ (จิตตะ), ​ใช้ปัญญาพิจารณาสอบสวนเรื่อง​นั้น​ (วิมังสา)...​

ทำไมชาวพุทธทุกคน​จะไม่รู้ว่า

คุณธรรม​ที่​เนื่องด้วยผู้อื่น ​คือสังคหวัตถุธรรม ​คือธรรมอัน​เป็น​ที่​ต้องแห่งการสงเคราะห์กัน ๔ ประการ ​คือ การให้ปัน (ทาน), การเจรจาไพเราะอ่อนหวาน (ปิยวาจา), การประพฤติ​เป็นประโยชน์ต่อกัน (อัตถจริยา), ​ความ​เป็นผู้วางตนสม่ำเสมอ (สมานัตตตา) ธรรม​ทั้งสี่ประการนี้ ​เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวน้ำใจกัน​และกัน

ทำไมชาวพุทธทุกคน​จะไม่รู้ว่า

เมตตา ​คือไมตรีจิต คิด​จะให้ผู้อื่นสิ่งอื่นมี​ความสุข ตรงข้าม​กับพยาบาท​​คือ​ความคิดปองร้าย, กรุณา ​คือคิดเอ็นดูช่วยให้ผู้ประสบ​ความทุกข์​ได้พ้นทุกข์ ตรงข้าม​กับ​ความโหดร้ายทารุณคิดเบียดเบียน, มุทิตา ​คือพลอยยินดี​เมื่อผู้อื่น​ได้ดี ตรงข้าม​กับ​ความริษยา, อุเบกขา​ความวางใจ​เป็นกลาง ตรงกันข้าม​กับ​ความลำเอียง คุณธรรม​ทั้ง ๔ ประการนี้เรียกพรหมวิหารธรรม ​คือธรรมอัน​เป็นเครื่องอยู่​ของพรหม ​คือ ผู้ประเสริฐ

​ใครก็ตาม​ที่มีคุณธรรมเหล่านี้ ​แม้​เป็นคนธรรมดา ก็ชื่อว่า​เป็นผู้ประเสริฐ ​แม้​เป็นเด็ก ก็ชื่อว่า​เป็นผู้ใหญ่

สาเหตุหนึ่ง​​ที่ทำให้เรา ละเลย​เพิกเฉยต่อคำสอนดังกล่าว ก็​เพราะอุปสรรคทางภาษา การสื่อ​ความหมาย การยกตัวอย่างให้เข้าใจ​ได้แจ่มชัด เช่น หากหนังสือคำสอนสักเล่มขึ้น​ต้นว่า

"...​.นานมาแล้ว​ มหาบุรุษหนึ่ง​ ผู้ทรงละทิ้งโลกียสุข มุ่งสู่การแสวงหาโลกุตรธรรม จนสำเร็จ​เป็นโลกวิทู...​"


เราก็คงวางเสียตั้งแต่แรก ​เพราะไม่รู้​จะแปล โลกียสุข โลกุตรธรรม หรือ โลกวิทู ​ได้อย่างไรให้ลึกซึ้ง ครั้น​ไปเปิดพจนานุกรม​เพื่อไขข้อสงสัย ก็​ได้​ความหมาย​แต่เพียงว่า

"โลกียสุข (น.) ​ความสุขทางโลก, ​ความสุขทางกามารมณ์, เช่น การดูมหรสพ​เป็นโลกียสุขอย่างหนึ่ง​.

โลกุตรธรรม (น.) ธรรม​ที่พ้นวิสัยของโลก มี ๙ ​คือ มรรค ๔ ผล ๔ ​และ นิพพาน ๑

โลกวิทู (น.) "ผู้รู้แจ้ง​ซึ่งโลก" ​คือ ​พระพุทธเจ้า"


จึง​เป็นธรรมดา ​ที่ว่า​เมื่อ​ใครสักคนชวนให้เธออ่านหนังสือธรรม เธอย่อม​ต้องมีสีหน้าบอกบุญไม่รับ

​แต่​ถ้าฉัน​จะบอกว่า มีหนังสืออ่านเล่นอยู่​อย่างน้อยสามเล่ม ​ที่​เมื่อเธออ่านแล้ว​​จะเข้าใจลึกซึ้งใน​พระธรรมคำสั่งสอนของ​พระบรมศาสดา ​และ​เมื่อเธออ่านจบแล้ว​ เธอก็​จะ​พร้อมทันทีใน​การปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

หนังสือ​ที่ว่า ​ได้แก่ กองทัพธรรม, ลุ่มน้ำนัมมทา, ​และ เชิงผาหิมพานต์ บทประพันธ์ของ อ. สุชีพ ปุญญานุภาพ

หนังสือสามเล่มนี้​คือเรื่อง​เล่าแบบผูกเรื่อง​ ​ซึ่งเธอ​จะ​สามารถเพลิดเพลิน​ไป​กับอรรถรสแห่งถ้อยภาษา ​เมื่อราวของผู้มีจิตใจสูง ​พร้อมๆ​ ​กับการแสดงตัวอย่างของเหตุแห่ง ทุกข์ -- สุข เหตุแห่ง​ความ​เป็นธรรมดาโลก ผลแห่งทุกข์ สุข นั้น​ ​และผลแห่ง​ความ​เป็นธรรมดาโลกนั้น​ ไว้อย่างกลมกลืนจับ​ต้อง​ได้ ​เป็น​ไป​ได้ ​และเกิดขึ้น​​ได้​กับทุกคน ทุกชนชั้น ทุกเพศทุกวัย ​โดยไม่จำกัดกาล​และสถาน​ที่ มี​ทั้งธรรมขั้นสูงไว้ให้เธอ​เป็น​ที่หมาย ​และธรรมขั้นพื้นฐานไว้ให้เธอยึดถือปฏิบัติ

ใน​ที่นี้ฉัน​จะลองยกตัวอย่าง วิธีการนำเสนอ​ข้อธรรมอย่างกระชับแจ่มชัด ให้เธอดูสักเล็กน้อย เช่น

"ผู้จับชายสังฆาฏิองค์​พระพุทธเจ้าเดินตาม​ไปทุกแห่ง ก็ไม่ชื่อว่าอยู่​ใกล้ ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ​แม้อยู่​ไกลก็เหมือนอยู่​ใกล้"

"รากฐานของการช่วยผู้อื่น​ได้นั้น​มาจากการช่วยตัวเอง​ได้ก่อน"

"​ถ้า​จะเปรียบวิชา​ทั้งหลาย​เป็นดิน ก็ควรเปรียบวิชาศาสนาหรือศีลธรรม​เป็นน้ำ ดิน​ที่ไม่มีน้ำผสมอยู่​ย่อม​เป็นฝุ่นฟุ้ง คนมีวิชา​ที่ไม่มีศีลธรรม ย่อมฟุ้งซ่าน ปราศจากเครื่องยึดเหนี่ยว"

หากเธอเห็นจริงอย่าง​ที่ฉัน​ได้ยกมาไว้นี้ เธอคงรู้แล้ว​ว่า ควร​จะหาหนังสือเล่มไหนมาอ่านต่อจากนิตยสารรายสะดวก​ฉบับ​นี้

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1230 Article's Rate 33 votes
ชื่อเรื่อง กองทัพธรรม จาก ลุ่มน้ำนัมมทา สู่ เชิงผาหิมพานต์
ผู้แต่ง SONG-982
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ มุมแนะนำหนังสือ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๘๓๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔๖
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-6081 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 20 ต.ค. 2548, 23.14 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : ลุงเปี๊ยก [C-6082 ], [203.151.217.61]
เมื่อวันที่ : 21 ต.ค. 2548, 05.06 น.

​ไปร้านหนังสือคราวหน้า ​จะลอง​ไปหาดูครับ​ ขอบใจมาก​ที่แนะนำ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Song982 [C-6085 ], [202.183.162.238]
เมื่อวันที่ : 21 ต.ค. 2548, 12.49 น.

อะแฮ่ม...​..(กระแอมกระไอ)...​...​

กราบสวัสดีครับ​ลุงเปี๊ยก...​..

ช่วง​ที่ผ่านมา ผมมีโอกาส​ได้เขียนบท​ความค่อนข้างหลากหลายรูปแบบครับ​

​ส่วนหนึ่ง​​คือ​ที่(ขออนุญาต)นำมาลงไว้ใน​ที่นี้ ​คือ การปฏิทัศน์หนังสือ(เชิงสร้างสรรค์)

มีโอกาส​ได้ทำคอลัมน์​เพราะ​เขาเห็นแววอย่างไรไม่ทราบ รู้​แต่ว่าการ​ได้หาหนังสือดีๆ​ มาอ่านนี่ โห...​มันมี​ความสุขนะครับ​...​สุข​กับการ​ได้กล่อมเกลาจิตใจตัวเอง (หุหุหุหุ )​

กะ ขอจัดงานเขียนชุดนี้ไว้ในหมวดบันเทิงนี่นะครับ​ แบบว่าหาหมวดแนะนำหนังสือน่าอ่านไม่เห็นอ่ะครับ​

ด้วยมิตร​และจิตคารวะ
สรอง ​และคณะ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : ลุงเปี๊ยก [C-6087 ], [203.151.217.61]
เมื่อวันที่ : 21 ต.ค. 2548, 15.21 น.

ยินดี​กับ​ความก้าวหน้าในสิ่ง​ที่รักครับ​
ลุงเปี๊ยกตัดสินใจเปิดคอลัมน์ใหม่ "มุมแนะนำหนังสือ" อยู่​ใต้ประเภทบท​ความให้แล้ว​ครับ​ ​และ​ได้ย้ายเรื่อง​นี้​ไปประเดิมในคอลัมน์ใหม่ด้วย

ขอให้เจริญก้าวหน้ายิ่งๆ​ขึ้น​ครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : (P_P) [C-7361 ], [58.9.96.175]
เมื่อวันที่ : 20 เม.ย. 2549, 20.52 น.

หนังสือ​ทั้ง 3 เล่ม ดีจริงๆ​นะ
อ่านบทต้นบ้างคนอาจ​จะงงอยู่​บ้าง ..
อ่านแล้ว​ทำให้วางไม่ลงเลย​..

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : ทศ [C-9890 ], [203.113.17.142]
เมื่อวันที่ : 28 พ.ย. 2549, 14.30 น.

น่า​จะ​เอาเรื่อง​ของกองทัพธรรมมา​ทั้งหมด​เพื่อ​จะ​ได้คนหาทำรายงานส่งครู ขอบคุณมากครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : ทศ [C-9891 ], [203.113.17.142]
เมื่อวันที่ : 28 พ.ย. 2549, 14.30 น.

น่า​จะ​เอาเรื่อง​ของกองทัพธรรมมา​ทั้งหมด​เพื่อ​จะ​ได้คนหาทำรายงานส่งครู ขอบคุณมากครับ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น