นิตยสารรายสะดวก  Fiction  ๑๕ ตุลาคม ๒๕๔๘
เมื่อเราถูกเขากล่าวหา
โดโรที
...​​เมื่อเราถูก​​เขากล่าวหา สี่โมงเย็นวันพฤหัสขณะ​​ที่​​กำลังนั่งคุย​​กับ​​เพื่อนๆ​​​​เพื่อ​​เป็นการผ่อนคลายหลัง จาก​​ที่ทำการทดลองมาตลอดวัน ก...
​เมื่อเราถูก​เขากล่าวหา

สี่โมงเย็นวันพฤหัสขณะ​ที่​กำลังนั่งคุย​กับ​เพื่อนๆ​​เพื่อ​เป็นการผ่อนคลายหลัง

จาก​ที่ทำการทดลองมาตลอดวัน การสนทนา​ต้องจบลง เมือหญิงสูงอายุคนหนึ่ง​​ซึ่งเรา

คุ้นเคย​กับเธอมา​เป็นระยะเวลาประมาณ 3 เดือนเศษ​กำลังยืนเคาะประตูอยู่​หน้าห้องพัก​ที่

มหาวิทยาลัย เราลุกขึ้น​​และเดินยิ้มแย้ม​ไปหาเธอด้วยไมตรีจิต ​แต่ใบหน้าเธอนั้น​

ประกอบ​กับรอยริ้ว​ที่ดวงตาดูเหมือนว่ามีอารมณ์โกรธ​และเศร้าคละเคล้ากัน​ไป เกิดอะไร​

ขึ้น​​กับเธอ?????? เราคิดอยู่​ในใจ ​เมื่อประตูถูกเปิดออกการสนทนา​ระหว่างเรา​และเธอ

เริ่มขึ้น​ ประโยคแรก​ที่ออกมาจากปากเธอ​คือ "เธอ​เอาเงินฉัน​ไป" รอยยิ้ม​ที่ระรื่นอยู่​บน

หน้าเรากระเด็นหาย​ไปอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิภายในร่างกายพุ่งขึ้น​มาแทน​ที่

​ความรู้สึกตอนนั้น​รู้สึกโกรธอย่าง​ที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ​แต่เรา​ต้องควบคุมอารมณ์ ควบคุม

สีหน้าไม่ให้เกรี้ยวกราดตามอารมณ์​ที่​กำลังใกล้เดือด เราถามเธอกลับ​ไปว่าเกิดอะไร​ขึ้น​

เธอบอกว่า "เงินฉันหาย​ไป​และฉัน​ต้องการค้นกระเป๋าเธอ" เราพาเธอมา​ที่โต๊ะ​พร้อมหยิบ

เป้งามจากเนปาลให้เธอค้น ​ระหว่างนั้น​​เพื่อนๆ​ใน office ต่างงุนงงว่ายายคนนี้มาจุ้นจ้าน

ค้นกระเป๋าเราทำไม เธอลงมือค้นอย่างไม่สนใจ​ใครเราก็​ได้​แต่ยืนดูด้วย​ความสงบ

เสงี่ยม แล้ว​เธอก็ไม่เจออะไร​ เธอเดินออกจากห้อง​ไป​โดยมีเราเดินตามเธอ​ไป ​เมื่อพ้น

จากห้องแล้ว​เธอมาบอกเราว่าเรา​ต้อง​เอาเงินเธอ​ไปซ่อนไว้​ที่ไหนสักแห่ง ​เอาล่ะสิเธอคน

นี้เริ่มมามั่ว​กับเราแล้ว​ เธอบอกว่าเธอมั่นใจว่าเรา​เอาเงินเธอ​ไป เราชวนเธอ​ไปหา

security ของมหาวิทยาลัย ​แต่เธอไม่​ไป ​พร้อม​ทั้งหันมาสะบัดหน้าใส่​กับคำพูดแย่ๆ​ให้

เราก่อนเดินจาก​ไป เราเลย​​ไปติดต่อคนเดียว​พร้อม​ทั้งให้ security มาเช็คกล้อง

โทรทัศน์ ​แต่น่าเสียดาย​ที่มันไม่มีกล้องอยู่​ทีห้องแลปนั้น​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​..

เรากลับมา​ที่ office ...​...​ David รีบเข้ามาถามว่าเกิดอะไร​ขึ้น​ ​พร้อม​ทั้งดุเรา

ว่าให้ยายนั่นมารื้อกระเป๋า​ได้อย่างไร ​ที่ออสเตรเลียถือว่า​เป็นการกระทำ​ที่ผิดกฎหมาย

​และ​เป็นการละเมิดสิทธิ โธ่ แล้ว​เรา​จะรู้ไหมเนี่ย David เรียกกลุ่ม​เพื่อนใน office มา

ปรึกษาหารือเรื่อง​ปัญหาของเราหลังจาก​ที่เราเล่าเรื่อง​​ทั้งหมดให้ฟัง Benjamine รีบถาม

ทันทีว่าเงิน​ที่หาย​ไปมันจำนวนเท่าไหร่ เราตอบ​ไปว่า 30 bucks Rainer ถึง​กับขำก๊าก

บอกว่า Shit David ส่ายหัวแล้ว​บอกว่า​ถ้า​เป็น 1000 $ ​จะไม่ว่าอะไร​เลย​ Benjamine

นั่งหัวเราะแล้ว​บอกว่าไม่​ต้อง​ไปสนใจ ​แต่เราไม่ขำ​กับพวก​เขาด้วยน่ะสิ เกิดมาไม่เคยถูก

​ใครมาดูถูก​และกล่าวหาว่า​เป็นขโมยเลย​ แถมมาอยู่​ต่างถิ่นแบบนี้อีก สุดท้าย​เพื่อนๆ​

บอกว่าให้มารายงานเรื่อง​​ทั้งหมดให้ supervisor ฟังในวันรุ่งขั้น​เพราะตอนนี้​ที่ office ก็มี

​แต่​เพื่อนๆ​อยู่​อาจารย์กลับกันหมดแล้ว​ เรา​กับ​เพื่อนๆ​ ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

เรากลับมาบ้านด้วยอาการเซ็งสุดขีด ทำไมมันเรา​ต้องมาเจอเรื่อง​แบบนี้ด้วย พรุ่งนี้ก็วาง

แผน​ที่​จะ​ต้องทำแลปต่อ ​แต่​เพื่อนๆ​บอกให้หยุดเข้า​ไปในห้องนั้น​ก่อนจนกว่าเรื่อง​

ทุกอย่าง​จะจัดการเรียบร้อย​ เราก็เลย​กังวลเรื่อง​งานมากๆ​​ที่มัน​ต้องล่าช้า​ไปอีก​เพราะไม่รู้

​เมื่อไหร่เรื่อง​นี้มัน​จะถูกจัดการ ​จะโทรกลับบ้านก็กลัวพ่อแม่​จะไม่สบายใจ คืนนั้น​​ทั้งคืน

ก็นอนหน้าแฉะ​ไป​กับน้ำตาจนม่อยหลับ​ไป​โดยไม่รู้ตัว ...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​...​.
​ส่วน​จะเกิดอะไร​ขึ้น​ต่อ​ไปนั้น​รออ่านในตอนข้างหน้าค่ะ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1223 Article's Rate 4 votes
ชื่อเรื่อง เมื่อเราถูกเขากล่าวหา
ผู้แต่ง โดโรที
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๕ ตุลาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ เรื่องยาว ซีรีส์
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๓๙๕ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-6053 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 15 ต.ค. 2548, 13.05 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-6055 ], [158.125.1.113]
เมื่อวันที่ : 15 ต.ค. 2548, 18.03 น.

อย่ายอมแพ้นะคะ​ คุณโดโรที ว่า​แต่พิลกริมยังงงๆ​ ว่ามันเกิดอะไร​ขึ้น​คะ​ ผู้หญิงคนนั้น​​เป็น​ใคร แล้ว​ทำไม​เขาถึง​ได้มุ่งสงสัย​แต่เรา ใน​เมื่อในออฟฟิศนั้น​ก็มีคนอยู่​กันตั้งหลายคน
ยังไง​เอาดอกไม้มา​เป็น​กำลังใจให้ก่อนค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : add [C-6056 ], [203.188.26.28]
เมื่อวันที่ : 15 ต.ค. 2548, 18.16 น.

เซ็งจังนะ เจอคนแบบนี้

คุณโดโรทีขึ้น​ย่อหน้าใหม่ก็ดีค่ะ​ เวลา​ที่โพสต์คำพูด ใน "...​." ​เพราะ​จะทำให้ดูอ่านง่ายขึ้น​ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : โดโรที [C-6136 ], [203.206.249.35]
เมื่อวันที่ : 29 ต.ค. 2548, 04.39 น.

สวัสดีค่ะ​คุณพิลกริม

ขอบคุณค่ะ​สำหรับ​กำลังใจ ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อย​ค่ะ​ เหลืออย่างเดียว​ที่ไม่เคยลงตัว​คือเวลา ไม่​สามารถจัดการ​กับเวลา​ได้จริงๆ​ เห็นคนอื่นๆ​​สามารถทำอะไร​​ได้หลายอย่างในเวลาเดียวกันแล้ว​รู้สึกชื่นชมค่ะ​ คุณพิลกริมสบายดีนะคะ​ รักษาสุขภาพด้วยค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : โดโรที [C-6137 ], [203.206.249.35]
เมื่อวันที่ : 29 ต.ค. 2548, 04.43 น.

มาสวัสดีคุณ Add ต่อค่ะ​
แรกๆ​ก็เซ็งค่ะ​ เบื่อ​ไปเลย​ ​แต่สุดท้ายก็หายโกรธเค้าแล้ว​ค่ะ​ ขอบคุณมากๆ​ สำหรับคำแนะนำค่ะ​ เรื่อง​ต่อ​ไป​จะดำเนินตามคำแนะนำขอรับ...​. คุณ Add สบายดีนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น