นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๔ กันยายน ๒๕๔๘
ทาร์ซานมาแล้ว !
ชาร ทิคัมพร
...เจนผู้สวยงามมีผมยาวสลวยจึงถอดกระโปรงทิ้ง หันมานุ่งห่มหนังสัตว์ผืนน้อยอยู่​​กิน​​กับทาร์ซานตั้งแต่นั้น​​มา เจน​​เป็นคนสอนให้ทาร์ซานพูดภาษาคน...
"โฮ่ ฮี้ โฮ่ ฮี้ โฮ่ ...​" มีเสียงโห่ดังขึ้น​ ชายหนุ่มคนหนึ่ง​ยืนอยู่​บนคบไม้​กำลังป้องปากโห่เสียงก้องป่า ร่างกายของ​เขาสูงใหญ่ปราดเปรียวดูเต็ม​ไปด้วยพละ​กำลัง ​เขานุ่งผ้าเตี่ยวผืนเดียว​และไม่ใส่เสื้อ ​ที่เอวมีมีดพกห้อยอยู่​...​

เสียงปรบมือของเด็กๆ​ดังขึ้น​สนั่นลานวัด ตามด้วยการโห่ประสานเสียงเลียนแบบของจ้าวป่า ผม​เป็นเด็กคนหนึ่ง​ในพวกนั้น​ นั่งอยู่​หน้าจอหนัง...​ ทาร์ซานมาแล้ว​ !

แล้ว​ทาร์ซานก็คว้าเถาวัลย์เส้นหนึ่ง​ข้างคาคบ ห้อยโหนโจนทะยาน​ไปยังต้นไม้​ที่อยู่​ห่างออก​ไป ​เขาแข็งแรง ว่ายน้ำเก่ง กล้าหาญ มีฝูงช้าง​เป็นสมุน ​และมีฝูงสัตว์ป่า​เป็นบริวาร

ทาร์ซาน​เป็นขวัญใจของ​ทั้งเด็ก​และผู้ใหญ่แห่งจอเงินของฮอลลิวู๊ดมาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้ง​ที่สอง ​และ​เป็นขวัญใจของเด็กไทยด้วย ​เมื่อหนังเรื่อง​ทาร์ซานเสียงในฟิล์มเข้ามาฉายในเมืองไทยหลังสงครามเลิกแล้ว​ เกือบไม่มีเด็กไทยคนไหนไม่รู้จักทาร์ซาน

ทาร์ซาน​เป็นตัวเอกของหนังสือชื่อเดียวกันนี้เขียน​โดย Edgar Rice Burroughs ชาวอเมริกัน เริ่มตีพิมพ์​เป็นเล่มครั้งแรกในปี ค.ศ.1914

เริ่มเรื่อง​มีอยู่​ว่าฝรั่งสองคนผัวเมีย​กับลูกน้อยอีกหนึ่ง​คน เดินทาง​ไปอัฟริกา​และพ่อแม่​ต้องตายลงกลางป่าของกาฬทวีป ทิ้งลูกน้อยอายุเพียงขวบเดียวไว้ เด็กคนนี้โชคดี​ที่แม่ลิงชิมแฟนซี​เอา​ไปเลี้ยง​เป็นลูกจนโต​เป็นหนุ่ม กลาย​เป็นมนุษย์วานร​และ​เป็นจ้าวป่า ​เขา​คือทาร์ซานของเรานั่นเอง !

ในหนังเรื่อง​ทาร์ซาน​ที่ผมเคยดูสมัยเด็ก​เป็นหนังขาวดำ ตอนนั้น​ยังไม่มี "หนังสี" เข้ามาฉายในเมืองไทยเลย​ หนังทาร์ซานนี้​จะมีฉาย​เป็นตอนๆ​​ไป ตอนแรกชื่อว่า "ทาร์ซาน-มนุษย์วานร" ตัวละครก็มี​แต่ทาร์ซาน​กับลิงชิมแฟนซีแสนรู้​ที่ชื่อว่า "ชีต้า" เท่านั้น​​ที่​เป็นตัวละครเอก ​ส่วนตัวประกอบก็มีช้าง ฝ่ายผู้ร้ายมีคนป่า​และสิงสาราสัตว์​ซึ่งทาร์ซาน​จะ​ต้องต่อสู้หรือควบคุม มีม้าลาย ยีร๊าฟ​และแอนติโลป​เป็นตัวเดินผ่านหลังฉาก​ไปๆ​มาๆ​

เจ้าชีต้า​จะ​เป็นตัวชูโรงตัวหนึ่ง​ มันแอบเข้า​ไปช่วยแก้ทาร์ซาน​ที่ถูกคนป่าจับมัดไว้ ​ส่วนโขลงช้างก็พากันบุกเข้าทะลายบ้านคนป่า ​เมื่อทาร์ซานส่งเสียงโห่ให้มาช่วย

หนังตอน​ต่อมามีนางเอกโผล่ขึ้น​มาชื่อว่า "เจน" เจนมาอัฟริกา​กับพ่อ​และคู่รักหนุ่ม​เพื่อค้นหาป่าช้าช้าง ทาร์ซานแอบมาเห็นเข้าเกิดชอบ เลย​จับตัวโหนเถาวัลย์หนี​เอา​ไปอยู่​ด้วยเสียดื้อๆ​

เจนผู้สวยงามมีผมยาวสลวยจึงถอดกระโปรงทิ้ง หันมานุ่งห่มหนังสัตว์ผืนน้อยอยู่​กิน​กับทาร์ซานตั้งแต่นั้น​มา เจน​เป็นคนสอนให้ทาร์ซานพูดภาษาคน ​และทาร์ซานก็ทำบ้าน​เป็นห้องหออยู่​บนต้นไม้​กับเจน แทน​ที่​จะนอนบนคบไม้​กับชีต้าอย่างลิงเหมือน​แต่ก่อน

หนังทาร์ซานเริ่มสนุกขึ้น​​เพราะมีนางเอกแล้ว​ !

ทาร์ซานมีผมสีดำ ​เขาไว้ผมยาวระต้นคอ​เพราะในป่าไม่มีร้านตัดผม ​แต่ก็แปลก​ที่ทาร์ซานไม่มีหนวดเคราเลย​ คง​ใช้มีดพกคมกริบของ​เขาโกนออก หนุ่มๆ​ไทยสมัยนั้น​บางคน​จะไว้ผมยาว เรียกกันว่า "ผมทรงทาร์ซาน"

ทาร์ซานมีมีดพกใหญ่อยู่​เล่มหนึ่ง​​เป็นสมบัติจากพ่อ​ที่ตาย​ไป ​เขาพกมีดเล่มนี้ติดเอวไว้ตลอดเวลา ​แต่​จะพกไว้​ที่เอวข้างซ้ายหรือข้างขวาผมก็จำไม่​ได้ มีดนี้​ใช้​เป็นอาวุธต่อสู้​กับศัตรู​ซึ่งมี​ทั้งคนป่า​และสัตว์ร้ายต่างๆ​ หนังตอน​ที่​ได้เจนมาอยู่​ด้วยมีฉากทาร์ซานปล้ำสู้​กับจระเข้อยู่​ใต้น้ำ ​และใน​ที่สุดทาร์ซานก็​ใช้มีดพกเล่มเก่งแทงจระเข้
ตัวนั้น​ตาย

เรื่อง​ทาร์ซานนี้​เมื่อคนเขียนๆ​ขึ้น​ปีแรกๆ​ มีประมาณเจ็ดตอนชื่อ " Tarzan of the Apes" ​เป็นตอนแรกของหนังสือชุดทาร์ซาน ตีพิมพ์ในหนังสือแมกกาซีนก่อน แล้ว​จึงมารวมพิมพ์​เป็นเล่มขาย ​ต่อมามีผู้นำ​ไปออกอากาศ​เป็นละครวิทยุ ​เขาอัดเทปเสียงสัตว์ต่างๆ​ใส่​เป็นซาวด์เอฟเฝ็คประกอบด้วย ​ซึ่งถือ​เป็นเท็คนิคใหม่ ชาวบ้านร้านช่องฝรั่งติดกันงอมเเงม พอ​ได้เวลาออกอากาศพ่อแม่ลูกก็พากันเข้าห้อมล้อมวิทยุฟังเรื่อง​ทาร์ซานกัน (ตอนนั้น​อเมริกายังไม่มี ที.วี.)

​เมื่อบริษัทเมโทรเข้า​ไปซื้อเรื่อง​ทาร์ซาน​เพื่อ​จะสร้าง​เป็นหนัง ตาคน​ที่​เป็นคนเขียนดันขายเรื่อง​นี้ให้บริษัททำหนังแห่งหนึ่ง​​ไปเสียแล้ว​ ตะแกจึง​ได้เขียนขึ้น​มาใหม่สำหรับทำหนังให้เมโทร เปลี่ยนชื่อเรื่อง​​เป็น "Tarzan, the Ape Man" แล้ว​ตัดรายละเอียดบางตอนออก​ไป ดัดแปลงบางตอนเสียใหม่ เช่นไม่มีบท​ที่มาของทาร์ซานว่ามาอยู่​อัฟริกา​ได้ยังไง ​ส่วนเจนนั้น​ก็เปลี่ยนจากสาวอเมริกัน​เป็นอังกฤษเสีย ​เอากันง่ายๆ​ อย่างนี้เอง !

ทาร์ซาน​กับเจน​ไป​ได้เด็กชายคนหนึ่ง​จากเครื่องบินตก พ่อแม่เด็กตายหมด ​เอามาเลี้ยงดู​เป็นลูก เด็กคนนี้ชื่อว่า "บอย" หนังตอนนี้ชื่อว่า "ลูกทาร์ซาน" (Tarzan Finds a Son) ดังนั้น​ครอบครัวทาร์ซานจึงมีสมาชิกสามคน​กับหนึ่ง​ตัว ​คือทาร์ซาน​กับเจน​และบอยรวมสามคน ​กับชีต้าลิงแสนรู้อีกหนึ่ง​ตัว

เรื่อง​ทาร์ซานยิ่งสนุกขึ้น​​ไปอีก ​เมื่อบอยถูกคนป่าจับตัว​ไป ทาร์ซาน​กับสิงสาราสัตว์ของ​เขา​ต้องบุกเข้า​ไปช่วย

ทาร์ซานผจญภัยต่อ​ไปเรื่อยๆ​​โดยไม่เหน็ดเหนื่อย ​เขา​ต้องต่อสู้​กับนักจับสัตว์ผิวขาว​ที่มาจับสัตว์ในป่าอัฟริกาถิ่นของ​เขา เรื่อง​บางตอนทาร์ซานก็เดินทาง​ไปค้นหาป่าช้าช้าง บางเรื่อง​​ไปค้นหาสมบัติในนครเก่าแก่ ทาร์ซานเคยเดินทาง​ไปถึงอเมริกา หนังชุดทาร์ซานสร้าง​ความสนุกสนานให้​กับเด็กๆ​อย่างยิ่ง

​เมื่อผม​เป็นเด็ก หนัง​ที่เด็กผู้ชายทุกคนชอบ​ที่สุดก็​คือเรื่อง​ทาร์ซาน ​แต่เด็กอย่างผมไม่มีโอกาส​ได้​ไปดูหนังตามโรง​กับ​เขา ​เพราะพ่อแม่ไม่มีเงินพอ​ที่​จะพาลูก​ไปดูหนังโรง​ได้ ผม​จะ​ได้ดูหนังก็ต่อ​เมื่อ​เขา​เอามาฉายตามงานวัด หรือ​เอามาฉายสลับ​กับการขายยา​ที่เรียกว่า "หนังขายยา" ​ซึ่งก็ฉายกัน​ที่ลานวัดอีกนั่นแหละ​ ดังนั้น​​ความทรงจำเรื่อง​ทาร์ซานของผมจึงมาจากลานวัด​ทั้งหมด

​และบางครั้ง​ความทรงจำนี้ก็​ได้มาด้วยการ​เอาก้นแลก​กับไม้เรียวของพ่อ​ที่ห้ามไม่ให้​ไปดูหนังตอนกลางคืน​เพราะหนังเลิกดึกเกิน​ไป ​แต่ก็แอบหนี​ไป ! ไม่มีอะไร​​จะมาห้ามผมไม่ให้​ไปพบ​กับทาร์ซาน​ได้

​และ​ที่โรงเรียนสมัยผม​เป็นเด็ก ห้องสมุดของโรงเรียนมีหนังสือการ์ตูนทาร์ซานอยู่​เล่มหนึ่ง​ พิมพ์จากต่างประเทศ​เป็นสีขาวดำ การ์ตูนเล่มนี้มีคิวการยืมยาวเหยียด ผม​ต้องลงชื่อรอด้วย​ความกระวนกระวายอยู่​ถึงเดือนกว่าจึง​ได้อ่าน ​และ​เมื่อหนังสือมาถึงมือผมมันก็เก่ามากทีเดียว

คน​ที่แสดงหนัง​เป็นทาร์ซานคนแรก ​และสร้างชื่อเสียงให้หนังทาร์ซานโด่งดังเหมือนพลุ​คือ "จอนนี่ ไวสมูลเล่อร์" (Johnny Weissmuller)

จอนนี่ เข้ามารับบททาร์ซาน​ได้อย่างเหมาะเหม็ง ​เขา​เป็นอเมริกันหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวอายุเพิ่ง​จะยี่สิบเจ็ด ​และ​เป็นแชมเปียนว่ายน้ำฟรีสไตล์ร้อยเมตรของโอลิมปิกถึงสองสมัยซ้อน ในปี ค.ศ. 1924 ​และ 1928

​ส่วนเจนแสดง​โดย Maureen O'Sullivan สาวสวยรูปร่างงามไม่มี​ที่ติ มัวรีนแสดง​เป็นเจนคู่​กับจอนนี่นานทีเดียว ​แต่ไม่ทุกเรื่อง​

จอนนี่ว่ายน้ำเก่ง​ซึ่ง​เป็นบทสำคัญ​โดยไม่​ต้องมีตัวแสดงแทนอีก บ​ทว่ายน้ำนี้สำคัญมาก​เพราะ​ที่ผมดูมาหลายตอน ไม่มีตอนไหนเลย​​ที่ทาร์ซานไม่ว่ายน้ำ สงสัยอยู่​ว่า​เขาเขียนบทหนังให้มีการว่ายน้ำมากๆ​ ​เพราะจอนนี่​เป็นนักว่ายน้ำระดับโลกหรือเปล่า !

​และแน่นอนในหนังเรื่อง​นี้ทาร์ซานสร้างจอนนี่ ​และจอนนี่ก็สร้างทาร์ซาน ! ภาพในใจของคนดูนั้น​ทาร์ซาน​คือ จอนนี่ ไวสมูลเลอร์ ​เอา​ใครอื่นมาเล่นนั่น​เป็นทาร์ซานตัวปลอม !

เช่นเดียวกัน​กับบทโหนเถาวัลย์ ทาร์ซาน​จะ​ต้องโหนเถาวัลย์ทุกตอน​ไป ​ถ้าไม่โหนเถาวัลย์ก็ทาร์ซานปลอมอีกเหมือนกัน ​และการ​ที่​เป็นนักว่ายน้ำนี่เองจอนนี่จึงมีปอดใหญ่ (หรือว่ามีปอดใหญ่จึง​เป็นนักว่ายน้ำ - ก็แล้ว​​แต่) ​เขาโห่เสียงทาร์ซานตามบท​ได้ก้องป่า​เป็น​ที่ถูกใจ​ทั้งผู้สร้างหนัง​และคนดูมาก เสียงโห่ของจอนนี่​เป็นสัญลักษณ์ของหนังทาร์ซาน​ซึ่ง​จะขาดเสียไม่​ได้เช่นกัน

การเดินทางของทาร์ซานมีอยู่​สี่วิธี​คือเดินหรือวิ่ง​ไปตามทางในป่า โหนเถาวัลย์​ไปตามต้นไม้จากต้นหนึ่ง​​ไปอีกต้นหนึ่ง​เรื่อยๆ​ ​เขา​จะว่ายน้ำ​ไป​ถ้า​ต้องข้ามแม่น้ำลำธาร ​และวิธีสุดท้าย​คือขี่ช้าง​ไป

​เมื่อหนังทาร์ซานของเมโทรออกฉายในอเมริกาใหม่ๆ​ มีผู้ชมผู้ใหญ่​ที่เคร่งจริยธรรมจำนวนหนึ่ง​ติติง​และวิจารณ์หนังไว้สองข้อ ข้อ​ที่หนึ่ง​​คือการ​ที่ทาร์ซาน​กับเจนมาอยู่​กินด้วยกันเฉยๆ​​โดยไม่มีพิธี​แต่งงานกันนั้น​ดูชอบกล ไม่ถูก​ต้อง ! พวก​เขารับไม่​ได้ ​และอีกข้อหนึ่ง​เห็นว่า​ทั้งทาร์ซาน​และเจนนุ่งน้อยห่มน้อยเกิน​ไป พวก​เขาก็รับไม่​ได้อีก เหมือนกัน

ทาร์ซาน​จะป้องปากโห่ออก​ไป​เมื่อ​เขา​ต้องการเรียกฝูงช้างให้มาช่วย หรือ​เมื่อ​จะขี่ช้าง ​แต่มีหลายตอน​ที่ทาร์ซาน​กับเจนเกาะเถาวัลย์เส้นเดียวกันโหนข้ามลำธาร​ไป แล้ว​ทาร์ซานก็โห่ขึ้น​มา​โดยไม่มีเหตุผล

ตรงนี้เองทำให้แฟนหนังชาวไทยช่างคิดบางคนติติง​และตั้งปุจฉาว่า ทำไมทาร์ซาน​จะ​ต้องโห่ในตอนนั้น​ ​และ​เขาก็วิสัชนาเสียเองว่า ​ที่ทาร์ซาน​ต้องโห่​ระหว่าง​กำลังโหนเถาวัลย์​ไป​กับเจนนั้น​ เกิดจากอุบัติเหตุ​ซึ่ง​เป็น​ความสะเพร่าของเจน ! ​แต่ผู้กำ​กับเห็นว่าเสียงของทาร์ซานตอนนั้น​โหยหวนดี ตั้งแต่นั้น​มาก็เลย​สั่งให้ทาร์ซานโห่​เมื่อโหนเถาวัลย์ทุกครั้ง​ไป ​ใครอ่านตรงนี้แล้ว​ไม่เข้าใจก็ลอง​ไปถาม​เพื่อนดู !

ผมเคยดูหนังทาร์ซานสมัย​ที่มี​แต่หนังขาวดำเท่านั้น​ ​ต่อมามีการทำหนังทาร์ซานขึ้น​อีกหลายชุด​เป็นหนังสีรวม​ทั้งหนังที.วี. ​และเดี๋ยวนี้ทำ​เป็นหนังการ์ตูน VCD ออกขายทั่วโลกปีละ​เป็นล้านๆ​แผ่น

​แต่​เขาว่าหนังทาร์ซานรุ่นหลังๆ​ ชักเพี้ยนออก​ไปจากเนื้อเรื่อง​​และบรรยากาศเดิม ยิ่ง​ใคร​ที่อ่านจากหนังสือ​ซึ่งพิมพ์จากต้นฉบับ​เดิมยิ่งแล้ว​ใหญ่ ​เพราะสิ่ง​ที่​เขาจินตนาการ​ได้จากหนังสือทาร์ซานนั้น​ไม่ตรง​กับในหนัง​ที่​ได้ดู

ทาร์ซาน​เป็นนวนิยายผจญภัยเกี่ยว​กับป่าดงพงไพร สร้างภาพของอัฟริกาให้คนทั่วโลก​ได้เห็น ​แต่ก่อน​ที่ Edgar Burroughts ​จะเขียนเรื่อง​ทาร์ซานขึ้น​ในอเมริกา มีนักเขียนอังกฤษผู้ยิ่งใหญ่สองคน ​ได้เขียนนวนิยายผจญภัยเกี่ยว​กับป่าดงพงไพรขึ้น​แล้ว​ก่อน​เขา ​คือ Rudyard Kipling เขียนเรื่อง​ "เมาคลี" ​และ Sir H. Rider Haggard เขียนเรื่อง​ "สมบัติ​พระศุลี" (King Solomon's Mines) เรื่อง​ "สาวสองพันปี" (She) ​และเรื่อง​ชุดผจญภัยในอัฟริกาชื่อ "อัลลันควอเตอร์เมน" (Allan Quatermain) อันโด่งดัง

เชื่อว่าหนังสือของนักเขียน​ทั้งสองคน มีอิทธิพล​ที่ทำให้ Edgar Burroughs เขียนเรื่อง​ทาร์ซานขึ้น​ ​และเรื่อง​ทาร์ซานก็​เป็นแนวแฟนตาซีแบบง่ายๆ​มากกว่า ดังนั้น​​เมื่อ​เอามาสร้าง​เป็นหนังจึงทำให้ทาร์ซานโดดเด่น​เป็นขวัญใจของเด็กๆ​​ไปทันที

ตัวนาย Kipling นั้น​​ใช้ชีวิตโชกโชนอยู่​ในอินเดีย ​เขาจึงเขียนเรื่อง​เมาคลี-ลูกหมาป่า​ได้อย่างดีเยี่ยม ​ส่วน Sir Rider Haggard ก็ท่องอยู่​ในอัฟริกาหลายปีจนทะลุปรุโปร่งเช่นกัน เรื่อง​ของ​เขาจึงกลมกลืน​กับป่าอัฟริกา​ได้​โดยไม่มี​ที่ติ ​แต่สำหรับ Edgar Burroughs ​เขาเขียนเรื่อง​ทาร์ซานขึ้น​​โดยไม่เคย​ไปอัฟริกาเลย​

ทาร์ซานสร้าง​ความหฤหรรษ์ให้เด็กๆ​ พวก​เขา​ได้เห็นสัตว์ป่า ธรรมชาติ​และการผจญภัย​ที่น่าตื่นเต้น สร้างให้เด็กจินตนาการ​ที่​จะอยู่​​กับธรรมชาติร่วม​ไป​กับตัวทาร์ซานมาแล้ว​อย่างน้อยก็สามชั่วคน

ในอนาคตอันใกล้ เด็กไทยของเราอาจ​จะ​ได้เห็นสัตว์ป่า​และป่าคงพงไพรเฉพาะ​แต่ในหนังทาร์ซานก็​เป็น​ได้ ​เพราะป่าของเราถูกทำลายลง​ไปทุกๆ​วัน

ผมลองเข้า​ไปค้นหาทาร์ซานของผมในเว็บไซด์ต่างๆ​ พบเรื่อง​ราวของทาร์ซานมากมาย​จนอ่านไม่หวาดไม่ไหว ​ใครสนใจก็เข้า​ไปค้นดู​ได้​ที่ชื่อ Edgar Rice Burroughs นักประพันธ์ชาวอเมริกัน​ที่​แต่งเรื่อง​ทาร์ซานขึ้น​​เมื่อเกือบร้อยปีมาแล้ว​ หรือค้นชื่ออื่น​ที่เกี่ยวข้องดู ​ถ้าค้น​ได้เรื่อง​อย่างไรก็​เอามาเล่าสู่กันฟังบ้าง...​O

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1192 Article's Rate 6 votes
ชื่อเรื่อง ทาร์ซานมาแล้ว !
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ กันยายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ภาพยนตร์ เพลง บันเทิง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๔๑๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๒
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-5905 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ย. 2548, 05.20 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-5915 ], [202.57.140.62]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ย. 2548, 16.40 น.

ก๊ากกกกกกกกกก ทฤษฏีการเกิดเหตุการณ์ "โห่​ระหว่างโหน" น่ารักมากเลย​ค่ะ​ แหม...​ ​ใครหนอช่างคิด ​เพราะว่ามันมีโอกาสเกิดขึ้น​จริงเสียด้วยสิคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : pilgrim [C-5936 ], [158.125.1.112]
เมื่อวันที่ : 27 ก.ย. 2548, 20.41 น.

สนุกดีค่ะ​คุณชาร พิลกริมเคยดูเรื่อง​ทาร์ซานมาบ้างเหมือนกันตอน​เป็นเด็กๆ​ ​แต่จำไม่ค่อย​ได้แล้ว​ค่ะ​ มาตอนหลัง​ได้ดูเวอร์ชันหลังๆ​ ก็เห็นเหมือนกันว่า แล้ว​​แต่คนเขียนบท​จะต่อเติม ดัดแปลงกัน​ไป
เรื่อง​เกี่ยว​กับทาร์ซานเข้าเมืองก็มีค่ะ​ ​เพราะทนาย​ความประจำตระกูลมาสืบหาตัวให้​ไปรับมรดกพันล้าน​ที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ ก็ดูสนุกดีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น