นิตยสารรายสะดวก  Poem  ๐๙ กันยายน ๒๕๔๘
ชายหนุ่มกับดอกกุหลาบ
เด็กใหม่ในเมือง
 ชายหนุ่มคนหนึ่ง
ซื้อดอกกุหลาบ
เดินออกไปหาสาวคนรัก

คนขายดอกไม้
เตรียมห่อดอกกุหลาบ
ด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์

ชายหนุ่มคนนั้น
ร้องห้ามคนขายดอกไม้
“อย่าห่อมัน เดี๋ยวดอกกุหลาบเปื้อนหมึก”

ชายหนุ่มคนนั้น
ถือดอกกุหลาบทั้งก้าน
หนามจากก้านก็ทิ่มมือของเขา

ชายหนุ่มคนนั้น
ซื้อดอกกุหลาบทุกวัน
หนามกุหลาบก็ทิ่มแทงทุกวัน

ชายหนุ่มคนนั้น
มือโดนหนามกุหลาบทิ่มทุกวัน
หน้าตาเลยเหยเกด้วยความเจ็บปวด

หญิงสาวของเธอ
เซ็งกับใบหน้าเหยเก
เลยพาลจะขอเลิกกับชายหนุ่ม

ชายหนุ่มหน้าเศร้า
เล่าเรื่องของเขา
ให้คนขายดอกไม้ฟัง

คนขายดอกไม้
ส่งดอกกุหลาบห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์
ให้ชายหนุ่ม

คนขายดอกไม้บอกชายหนุ่ม
“เธอรู้ว่าดอกกุหลายมันสวย
แต่เธอไม่เข้าใจมัน”

คนขายดอกไม้บอกต่อไป
“เราอาจต้องยอมให้มันเปื้อนบ้าง
แต่อย่างน้อยๆ มันก็ทำให้รอยยิ้มไปกับดอกกุหลาบ”



(หมายเหตุ : หากงานชิ้นนี้มีส่วนดีอยู่บ้าง ขออุทิศความดีเหล่านั้นให้ http://bwitch.exteen.com )
 
F a c t   C a r d
Article ID A-1172 Article's Rate 19 votes
ชื่อเรื่อง ชายหนุ่มกับดอกกุหลาบ
ผู้แต่ง เด็กใหม่ในเมือง
ตีพิมพ์เมื่อ ๐๙ กันยายน ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ไฮกุ กวีโบฮีเมียน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๒๐๔ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๗๑
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-5780 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ย. 2548, 03.10 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : pilgrim [C-5782 ], [158.125.1.112]
เมื่อวันที่ : 09 ก.ย. 2548, 18.30 น.

กวีบทนี้สอนใจดีนะคะ​ บางทีสิ่ง​ที่เราคิดว่ามีค่า ดูงาม ​แต่​ถ้ามันไม่เหมาะแก่ประโยชน์​ใช้สอย มันก็กลาย​เป็นของไร้ค่า​ไป
พิลกริมว่า ​ที่หญิงสาวพาล​จะขอเลิก​กับชายหนุ่ม คง​เป็น​เพราะตอน​ที่เธอรับดอกกุหลาบจากชายหนุ่ม หนามก็คงตำมือเธอเช่นกัน
​ความรักย่อมไม่นำมา​ซึ่ง​ความเจ็บปวดค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : จักร [C-5878 ], [202.69.139.9]
เมื่อวันที่ : 19 ก.ย. 2548, 11.53 น.

ผม​เป็นคนหนึ่ง​​ที่​ได้ทราบ เรื่อง​นี้เข้าตามเข้า​ไปอ่าน หลายๆ​ ​ที่
รับรู้เรื่อง​ราว​แต่ ปกติไม่เคยแสดง คอมเมนท์ ใดๆ​
​แต่พอถึง เวลานี้ คง​ต้องกล่าวว่า ขอให้คุณพิมพ์ มี​ความสงบ ณ สัมปรายภพ ไม่ว่ามัน​จะมีจริงหรือไม่
---​- อยากให้ มัน​เป็น แง่คิด บทเรียน ของ​ความรัก
​ความรัก ---​ ไม่ใช่การ​ใช้​แต่ อารมณ์ หรือเหตุผล ไม่ใช่เรื่อง​
แค่ คน 2 คนอย่าง​ที่คิด ไม่ใช่ ​ความ หลง ไม่ใช่ ​ความผิดหรือถูก ลึกเข้า​ไปในใจ หรือเข้าใจ เข้า​ไป ทุกๆ​ ในการกระทำ
พึงระลึกว่ามัน​เป็นสิ่ง​ที่ ​ต้องพยายาม คอยเตือนตัวเองให้ทำดีอยู่​ เสมอ ​เมื่อคุณ รู้จัก​และเข้าใจ ​ความรัก ไม่มีทางทำร้าย​ใครหรือ​แม้​แต่ตัวเอง คุณ​จะเต็ม​ไปด้วยการให้ การอภัย
คุณ​จะมอง​ความ​เป็น​ไปของโลกอย่างมีสติ เข้าใจ ​ความหมาย คำว่าว่าเข้าใจ (เข้าใจ= ลึกเข้า​ไปข้างในใจ เข้า​ไปในกระเลือด ซ้าบซึ้งในทุกอณู นั่น​คือ=เข้าใจ) การมีอยู่​ของคุณ
คุณรู้​ได้ด้วยการ เสียสละ ​ความโกรธ คุณน้อยลง คุณรู้จักให้ มากกว่า ​ต้องการ ผมรู้สึก ขอบคุณโลกนี้ใบนี้ จริงๆ​ ​ที่ให้พบพบ​กับ​ความรัก ขอบคุณ อากาศ ขอบคุณ ต้นไม้ใบหญ้า
ขอบคุณ ทุกๆ​ อย่าง ​ที่ทำให้ผมเกิดมา ผมว่ามัน​เป็น สิ่ง​ที่ดี​ที่ สุดเท่า​ที่ผมรู้จัก ---​--
***​ถ้าคุณท้อแท้***
ลอง อย่างผมสิ---​ คนหลายคน อยากมานั่งอ่าน ข้อ​ความ อยากมารับรู้ข้อ​ความ​ที่พวกเรา ช่วยกันเขียนขึ้น​​แต่​เขาไม่ ​สามารถ มารับรู้​ได้​เพราะ ไม่มีคนอ่านให้​เขาฟัง บางคนอยากลุกขึ้น​มาอ่านเอง ​แต่เพียง​เพราะไม่มีคนมาเข็ญ พยุงให้ลุกขึ้น​มาอ่าน บางคน หลับไม่รู้สติ ไม่รู้ว่า​จะตื่นขึ้น​มาอ่าน​ได้อีกไหม
คุณลองมอง รอบตัวคุณ ดีๆ​ คุณ​จะรู้ว่า คุณไม่​ได้อยู่​คนเดียว
ตาคุณ มองเห็น หู​ได้ยิน ปากกิน​ได้ มือ ขา ยังสั่งการณ์​ได้ ยังวิ่ง
ยังหัวเราะ ยังร้องให้ ยังรับรู้​ได้ นั่นมัน​คือสิ่ง​ที่ดี​ที่สุดแล้ว​ไม่ใช่เหรอครับ​ ไม่ว่า​จะมีปัญหาใดๆ​ ผมว่าปัญหาอย่างเราๆ​ ก็ดุ​เป็นเรื่อง​ไรสาระ​ไปเลย​​เมื่อเทียบ ​กับ ผู้ทุภพลภาพ ผู้ประสบภัยหรือ ตำรวจทหาร​ที่​ต้องคอยทำงานหรือประสบอยู่​ทุก​เมื่อเชื่อวัน บุคคล ​ที่ผมกล่าวมา ​เขาอยู่​​ได้ด้วยอะไร​ครับ​
ผมว่า ​ความรัก = การมีชีวิต มันไม่​ได้แตกต่างกันเลย​
ลองเปลี่ยน ทัศนคติ ปัญญาทัศ มุมมอง เดิน​ไปในทิศทางตรงข้ามบ้าง ลองพยายามมองในแบบ​ที่มัน​เป็น ตัด​ความ อิจฉาริษยา ​ความหลง ​ความโลภ ​ความ​เอา​แต่ใจ
เสียสละให้มากขึ้น​ ให้อภัย ทิ้ง​ความเห็นแก่ตัวลง ผมว่า​ความรักมัน​เป็นแบบนั้น​หละ
ผมรู้สึกว่า​ ชีวิตของคนเราเกิดมา ​เพื่อ คนอื่นนะครับ​
เนี่ยแหละ​เหตุผลของการมีอยู่​ของคนเรา เราเกิดมา​เพื่อสิ่งต่อ​ไป ​และเราตาย​ไปก็​เพื่อ สิ่ง​ที่​จะเกิดขึ้น​มาแทนเรา
มัน​เป็นเรื่อง​ง่ายๆ​ ธรรมดาๆ​ เพียง​แต่อย่า ปรุง​แต่งมัน
มันมีวิถีทางของมันเสมอ ​ความรัก​และการมีชีวิต
มันทำให้ผม เปลี่ยน ตัวเองจาก หน้ามือ​เป็นหลังเท้า(แอบมีมุข) คุณคิดไม่ถึงหรอกว่า ผมก็เคย​เป็นคน​ที่คุณ จินตนาการ
เรื่อง​​ความชั่ว​ไปไม่ถึงเลย​หละ ​แต่​เมื่อ ผมมาพบ​กับ​ความรัก มันเปลี่ยนแปลงชีวิตผม​ทั้งชีวิต มันทำให้ผมจาก​ที่คิดถึง​แต่ตัวเอง กลายเป้นคน​ที่​จะคิดถึงผู้อื่นก่อนเสมอ คุณ​จะพบว่า ​เมื่อคุณ ตื่นเช้า​ขึ้น​มาแทน​ที่​จะสลึมสะลือ หดหุ่ เศร้า กลับสดชื่น สว่าง ​และอบอุ่น เพียงแค่หายใจ​เอาอากาศ รอบๆ​ ตัว
มองโลกอย่างสวยงามแง่ดี
ไม่ว่าปัญหาใด้ๆ​ ก็ผ่าน​ไป​ได้ จำไว้ครับ​ ไม่มีปัญหาปัญญาก็ไม่เกิด ปัญหามันมีเหตุผลของมัน​ที่เกิดขึ้น​มา
ดังนั้น​มัน​เป็นแค่ปัญหา มันไม่มีทางสู้คุณ​ที่มีปัญญา​ได้หรอกครับ​ ​แต่ ถึงอย่างไรคุณก็​เป็นคน ครั้นจาให้คิด แก้ เดี๋ยวนั้น​เลย​อาจ​จะยังไม่ชิน ลองครับ​ ลองก่อนชีวิต มันมีลอง​ได้ครับ​
​ถ้าคิดแก้ไม่ออก ก็กลับ​ไปบ้าน เดิน​ไปห้องนอน กองปัญหาไว้หน้าห้อง ปิดประตูใส่มัน นอน​เอาแรงกินข้าวก่อน ตื่นมาค่อยมาสู้​กับมันต่อผมว่า พอคุณตื่นขึ้น​มามันก็ ลง​ไปอยุ่​ที่ปลายเท้าคุณแล้ว​หละจาก​แต่ก่อน​เมื่อวานมันยังอยุ่บนหัวอยู่​เลย​
--เห้อ เหนื่อยพิมพ์ (อัตรา การพิมพ์ดีด ผมอยู่​​ที่ 30 คำต่อ2ปี)
สุดท้าย​ถ้าข้อ​ความของผม​ไปรบกวน หรือสร้าง​ความเดือดร้อนแก่ผู้ใด ก็ยกโทษให้ผมหน่อย​นะครับ​
ผมแค่ ​ต้องการ ​จะอุทิศ ข้อ​ความเหล่านี้ให้แด่คุณ พิมพ์
​และ​ถ้ามันพอ​จะมีประโยชน์ใดๆ​ก็ตาม ขอให้ประโยชน์เหล่านั้น​ตกแด่คุณพิมพ์ --นางสาวพิรศลัย สุวรรณภักดี
bwitch แห่ง http://bwitch.exteen.com/
​และ​เพื่อน ​ที่ผมไม่เคยพบเจอ...​.

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น