นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๘
ศิลาจารึก
ชาร ทิคัมพร
...​​เมื่อตอนย่าเล่าเรื่อง​​นี้ให้ฟัง ผมก็ลืมถาม​​ไปว่า ย่าเคยพบนางแว่นแก้ว​​กับน้อยไจยา​​ซึ่ง​​เป็นคู่นางคู่​​พระของนิยายรักแห่งเวียงพิงค์บ้างหรือเปล่า...
ครั้งหนึ่ง​นานมาแล้ว​ ย่าเล่าให้ผมฟังว่า​เมื่อสมัยย่ายังสาว นานๆ​ทีบรรดาสาวๆ​ชาวเชียงใหม่ในเมืองรุ่นย่า​จะนัดกันเดิน​ไปน้ำตกห้วยแก้ว​ที่อยู่​ตีนดอยสุเทพ ก็ประมาณสองหรือสามเดือนครั้งหนึ่ง​​เพื่อ​เอาผ้า​ไปซัก​ที่นั่น ​ที่ว่าเดินนี้​คือการเดินเท้าออกจากประตูเมือง ​ระหว่างทาง​เป็นนาอยู่​หน่อย​หนึ่ง​ แล้ว​ก็ลัดเลาะ​ไปตามทางเดินในแนวป่าต่อ​ไป

ย่า​กับบรรดาสาวๆ​เหล่านี้​จะห่อข้าวปลาอาหาร​ไปด้วย สำหรับ​เป็นอาหารกลางวัน ออกเดินกันตั้งแต่เช้า​ กว่า​จะถึงน้ำตกก็เกือบเพล

ย่าว่าน้ำในธารห้วยแก้วนั้น​ใสไหลเย็น พอถึงแล้ว​สาวๆ​ก็​จะพากัน​เอาผ้า​ที่หอบ​ไปจากบ้านลงซักในธาร ซักผ้าเสร็จ​เอาผ้าตากไว้ จากนั้น​ก็ "กระโจมอก " ลงเล่นน้ำวี้ดว้ายกระตู้วู้​เป็น​ที่สนุกสนาน !

​ได้เวลาอันควรก็ขึ้น​จากน้ำ ผลัดเสื้อผลัดผ้าเสียใหม่แล้ว​ล้อมวงกินข้าว​ที่ห่อมา ก็ใกล้ๆ​​กับน้ำตกนั้น​แหละ​ แถวน้ำตก​เป็นป่าไม้ร่มรื่น มีนก​กับกระรอกเยอะแยะ​ไปหมด

​เมื่อตอนย่าเล่าเรื่อง​นี้ให้ฟังผมก็ลืมถาม​ไปว่า ย่าเคยพบนางแว่นแก้ว​กับน้อยไจยา​ซึ่ง​เป็นคู่นางคู่​พระของนิยายรักแห่งเวียงพิงค์บ้างหรือเปล่า ​เพราะเธอ​กับ​เขาแอบมาพบกัน​ที่นี่บ่อยๆ​ ​เนื่องจากอายุย่า​กับนางแว่นแก้ว​และน้อยไจยาดูว่า​จะร่วมยุคเดียวกัน

​และ​เมื่อ​เป็นวัยรุ่น ผมก็​ได้เห็นน้ำตกห้วยแก้วจริง ๆ​ ​แม้น้ำตกห้วยแก้วอาจ​จะไม่​เป็นธรรมชาติเท่า​กับสมัยย่ายังสาว ผมก็ว่ามันสวย ผมชอบป่าชอบ​เขามาก ​และด้วยเหตุนี้​ต่อมาผมจึง​ได้ตะเกียกตะกายเดินขึ้น​​ไปพิชิตยอดดอยอินทนนท์จน​ได้ ​เพื่อฉลองวันเกิดปีเบญจเพสของผม

การเดินทางขึ้น​ดอยอินทนนท์ ​ต้องเดินเท้าจากน้ำตกแม่กลางขึ้น​​ไป ​เพราะถนนยังไม่​ได้สร้าง ​และ​ต้องจ้างลูกหาบๆ​ข้าวของ​ไปด้วย ผมเดินเท้าถึงสามวันจึงพิชิตแผ่นดิน​ที่สูงสุดของประเทศ​ได้ ช่วงสุดท้ายเราออกเดินทางกัน​แต่เช้า​ ทางชันมาก ! เหนื่อยแทบขาดใจตาย เราไม่​เอาของอะไร​ติดตัว​ไปเลย​นอกจากกระติกน้ำ ​เพื่อลดน้ำหนักให้​กับ ตัวเอง

พอถึงตรง​ที่​เป็น "กู่" บรรจุอัฐิเจ้าอินทวิชยานนท์ ​ซึ่ง​เป็นจุดสูงสุดของแดนสยาม ผมก็​ต้องประหลาดใจอย่างยิ่ง ​เพราะต้นไม้เกือบทุกต้นบริเวณนั้น​ มีคน​เอาสีมาเขียนชื่อตัวเองไว้เปรอะ​ไปหมด ​เพื่อ​เป็นหลักฐานว่า​เขา​ได้ขึ้น​มาถึงบนนี้แล้ว​ ผม​ได้เห็นชื่อบางคน​ที่ผมรู้จักด้วย

​ที่ว่าประหลาดใจ​ที่สุดก็​เพราะว่า ผมเองยังลืม​เอาข้าวของ​ที่จำ​เป็นหลายอย่าง​ซึ่ง​จะ​ต้องนำมาด้วยจากในเมือง เช่นไม้ขีดไฟ หมวกกันแดด​เป็นต้น ​แต่คนอย่างไรหนอจึงมีแรงบันดาลใจแกร่งกล้า อุตส่าห์แบก​เอากระป๋องสี ไม่ลืม​แม้กระทั่งพู่กัน เดินขึ้น​ดอยสูงชันมาตั้งสามวัน​เพื่อ​เอาสีมาเขียน​ที่ต้นไม้บนนี้ ...​.

เดี๋ยวนี้การเ​ที่ยวขีดเขียนตาม​ที่ต่าง ๆ​ ดู​จะ​เป็นวัฒนธรรมประจำชาติเสียแล้ว​ ผมพอ​จะจำถึง​ที่มา​ได้ มันเริ่ม​เมื่อสมัยกรุงเทพยังมีสามล้อรับจ้าง ​เขามัก​จะเขียนข้อ​ความไว้​ที่ประทุนรถให้คนอ่าน ​ที่ผมจำ​ได้ก็มี "ลมพัดชาย​เขา" ​คือ​ถ้านั่งสามล้อแล้ว​ลม​จะโชยเบาๆ​เหมือนลมพัดอยู่​​ที่ชาย​เขา ฟังดูก็คลาสสิคดี​เพราะ​เป็นชื่อเพลงไทยเดิมด้วย

​ต่อมารถเมล์ก็เริ่มบ้าง ​เขา​จะเขียนไว้​ที่กระจกเหนือหัวคนขับ ​เป็นสุภาษิต​ที่ระบาย​ความน้อยเนื้อต่ำใจนิดๆ​ เช่น "สุขใจ​แต่ไร้เกียรติ"...​. "สุขใจ​แต่ไร้รัก " ...​"ถึงจน​แต่ก็สุขใจ" สุภาษิตรถเมล์​จะมีอยู่​เพียงแค่นี้

จากยุคสุภาษิตรถเมล์ ก็มาถึงยุคสุภาษิตท้ายรถบรรทุก​ซึ่งหวือหวามาก มี​ทั้งรำพึงรำพัน ตัดพ้อ ถากถาง​และหยาบโลน สะท้อนชีวิตจริงของคนไทยกลุ่มหนึ่ง​ตอนนั้น​​ได้ดี ​แต่ก็มีคนเก็บ​เอามาเขียนเล่าไว้เยอะแล้ว​จึง​จะไม่เล่าอีก

ในขณะเดียว​กับ​ที่สุภาษิตท้ายรถบรรทุกเฟื่องฟูนี้ ก็เกิดนักเขียนหัวก้าวหน้าแบบถอยหลังขึ้น​มาอีกกลุ่มหนึ่ง​ ถือว่า​เป็นศิลปินร่วมสมัย​ที่ทำ​ความสกปรกเลอะเทอะให้​กับบ้านเมืองก็​ได้ พวกนี้​เป็นนักเรียน ​เขา​จะ​ใช้สีสเปรย์พ่นข้อ​ความไว้ตามกำแพงบ้าง เสาไฟฟ้าบ้าง บางทีก็ตาม​ที่พักรอรถเมล์ เช่น " กนกพ่อเปรม"...​. " เปรมพ่อ ก.ท.ช " " ไทยสู้ยับพ่อเปรมพ่อกนก" บางอัน​ต้องเรียกว่าข้อเขียน ไม่ใช่ข้อ​ความ​เพราะยาว เช่น "ข้าพเจ้ากนก เปรม อุเทน ไทยสู้ยับ ขอ กราบมาแทบเท้า ก.ท.ช." อย่างนี้ก็มี !

ตามต่างจังหวัดก็มีการจารึกตาม​ที่สาธารณะเหมือนกัน ​แต่ไม่ใช่การจารึกข่มทับกันอย่างนักเรียนในกรุงเทพ ​และมัก​จะจารึกไว้ตามสถาน​ที่ท่องเ​ที่ยว...​. ​ถ้าคุณ​ไปเ​ที่ยวน้ำตก ก็​จะเห็นสีพ่นไว้ตามก้อนหินว่า " ส.ส.ร. รุ่น 1 " บ้าง หรือ " ป.ป.ช. 191 " บ้าง ​เพื่อยืนยันการมาถึงของพวก​เขา สำหรับบางคน​ที่ไม่บ้ารุ่น ไม่บ้าสถาบัน ​แต่บ้ารัก ก็​จะจารึกข้อ​ความน่ารักว่า "พี่แดงรักน้องอ้อย" อะไร​ทำนองนี้

​แต่บางทีคุณก็​จะพบข้อ​ความดุดันสลักด้วยมีดปลายแหลมไว้บนต้นไม้ว่า " อีน้อยตอแหล" นี่คง​จะ​เป็นบันทึกของคนรักคุด ! บางคนก็จิตใจดี รัก​เพื่อนมนุษย์​และมองโลกด้วย​ความงดงาม ​แม้มือ​จะบอน ​เขา​เอาสีเขียนไว้​ที่ก้อนหินว่า "รักคนอ่าน" ​และ​ที่น้ำตกห้วยแก้วครั้งหนึ่ง​ผมก็เคยเห็นจารึกของศิลปินมือบอนผู้มีอารมณ์ขันอยู่​ในหัวใจ ​เขาพ่นสีสเปรย์ประทับไว้บนหินก้อนมหึมาว่า " ห้ามยกเล่น " !

น้ำตกห้วยแก้ว​ที่ย่าผมเคยเล่าให้ฟังถึง​ความงดงามในอดีต ในระยะหลังๆ​ไม่มีน้ำไหลเสียแล้ว​ ​เพราะถูกผู้คน​ที่เข้า​ไปตั้งถิ่นฐานหากินแถวนั้น​ชักน้ำทางต้นน้ำ​ไป​ใช้เสียหมด ทางการจึง​ได้มีโครงการ "คืนน้ำใสให้ห้วยแก้ว" ​ซึ่งใน​ที่สุดก็​สามารถทำ ​ได้จริง

น้ำตกห้วยแก้วมีน้ำกลับมาไหลอีกครั้ง ​เป็น​ที่ยินดีของชาวบ้านชาวเมือง ​และมีข่าวว่าคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง​ก็ดีใจด้วย ถึงขนาด​ไปเขียนจารึกไว้​ที่ก้อนหิน​ที่น้ำตกห้วยแก้วว่า "ดีใจ​ที่​ได้เห็นน้ำตกห้วยแก้วอีกครั้ง" แล้ว​ก็ลงชื่อกำ​กับไว้

เข้าพรรษาแล้ว​ ​แต่ฝนต้นพรรษายังไม่ชุกเท่าใด ผม​ไป​ที่น้ำตกห้วยแก้วอีกครั้ง​เมื่อเร็วๆ​นี้ ​เพื่อ​จะฟื้น​ความหลังถึง​ความงามของน้ำตกห้วยแก้ว​ที่ย่าเคยเล่าให้ฟัง​เมื่อนานมาแล้ว​ ​และ​จะ​ไปดูศิลาจารึก​ที่ว่าไว้​เมื่อกี้นี้ว่ามีจริงหรือไม่

​ที่ทางเดินจากอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยเจ้า​ไปจนถึงธารน้ำตกห้วยแก้วนั้น​ ผมรู้สึก​ได้ถึง​ความร้อนระอุจากพื้นถนน​และ​ความร้อนจากเตาไฟร้านไก่ย่าง​และไส้กรอกปิ้งข้างทาง​เมื่อเดินเข้า​ไป ต้นไม้รอบๆ​ใบโกร๋นเหมือนหน้าแล้ง น้ำตกห้วยแก้ว​ที่ถูกคืนสายน้ำให้แล้ว​ไหลระรวยอย่างเสียไม่​ได้ หนุ่มสาวพากันซอกซอนหา​ที่นั่ง​ที่นอนซุกกันอยู่​ตามใต้เงาไม้โปร่งบาง ทั่วบริเวณน้ำตกดูแข็งกระด้าง ไม่มีต้นเฟิร์น ไม่มีตะไคร่เขียว ไม่​แม้​แต่เสียงนก...​. ไม่สวยเลย​

​แต่ผมก็ไม่พบศิลาจารึกก้อน​ที่ว่า ข่าวนี้คงไม่​เป็น​ความจริง ​และรอยขีดเขียนตามก้อนหิน​ที่ผมเคยเห็น​เมื่อก่อนก็ไม่มีอีกแล้ว​ ทางการคงลบออก​ไปหมดแล้ว​ ​แต่ก็มี​ที่หลงหูหลงตา​ไปบ้าง ผมพบรอยจารึกตัวเล็กๆ​​ที่ซอกหินก้อนหนึ่ง​ว่า "กูนึกแล้ว​มึง​ต้องอ่าน" เพียง​ที่เดียว

แดดร้อนเปรี้ยง ! ผมเ​ที่ยวปีนป่ายหาศิลาจารึกเสีย​เมื่อย จึงนั่งลงพัก​ที่ข้างสายธารเล็กๆ​ กว้างสักสองศอก​ซึ่งไหลรินแยกแขนงมาจากธารห้วยแก้วสายใหญ่

ผมลองสร้างจินตนาการสมมติให้ตัวเอง​เป็นน้อยไจยา ​พระเอกแห่งนิยายรักล้านนา​กำลังนั่งรอนางแว่นแก้ว​ที่นัดกันไว้...​.

น้อยไจยาร้อนจัง ! ตรง​ที่มีร่มเงาคนอื่น​เขาก็นั่งกัน​ไปหมดแล้ว​ น้อยไจยาวักน้ำใสจากธารน้อยมาลูบหน้า ชื่นใจ ! ​เมื่อไรหนอแว่นแก้วสาวเจ้าจึง​จะมา พอ​จะวักน้ำมาลูบหน้า​เป็นครั้ง​ที่สอง ก็เห็นน้ำในธารสายน้อย​ที่ไหลอยู่​ตรงหน้าขุ่นคลั่ก

เอ๊ะ ! นี่มันเรื่อง​น้อยไจยานะ แล้ว​ก็ไม่​ได้อธิษฐานเสี่ยงน้ำอะไร​อย่าง​พระลอสักหน่อย​ทำไมน้ำขุ่น ! น้อยไจยามองย้อนขึ้น​​ไปทางต้นน้ำ ...​ นางแว่นแก้วใส่เสื้อสายเดี่ยวเฉิดฉาย ถกกางเกงยีนขึ้น​ เธอ​กำลังล้างตีนอยู่​ !

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1151 Article's Rate 30 votes
ชื่อเรื่อง ศิลาจารึก
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๘๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๓๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๒๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-5648 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 21 ส.ค. 2548, 05.37 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : add [C-5649 ], [203.188.23.116]
เมื่อวันที่ : 21 ส.ค. 2548, 10.35 น.

ก๊ากๆ​ ขอร้องเพลงหน่อย​...​...​...​

คน​จะงามศักดิ์ศรี​ที่​ความซื่อตรง รักมั่นคงถือ​ความรักคงเหนือยิ่งสิ่งใด
ไม่ผันไม่แปร​ความรักพี่แน่แก่ใจ ไม่มีรักใดดังรักของน้อยไจยา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : Poceille [C-5684 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : 27 ส.ค. 2548, 15.39 น.

โอ้...​ น้อยไจยาผู้น่าสงสาร เผลอล้างหน้าตรงปลายน้ำ​ไปหน่อย​เดียวเท่านั้น​เอง (แอบขำคิก ๆ​ ตรง​ที่น้อยไจยาบ่นว่าร้อนจัง ฮิฮิฮิ)

ศิลาจารึกชิ้น​ที่อ่านแล้ว​ประทับใจมาก ​คือ​ที่จารึกไว้หลังรถตู้​ที่จอดติดไฟแดงอยู่​ตรงหน้า ​เขาจาร​เอาไว้ว่า

​เพราะชีวิตไม่ใช่ D-TAC เราจึงไม่ D-Promt


...​เออแฮะ จริงของ​เขานะ...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : kim [C-7694 ], [203.113.16.241]
เมื่อวันที่ : 22 พ.ค. 2549, 19.56 น.

null

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : kim [C-7695 ], [203.113.16.241]
เมื่อวันที่ : 22 พ.ค. 2549, 19.56 น.

null

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : คิมคับ [C-7696 ], [203.113.81.132]
เมื่อวันที่ : 22 พ.ค. 2549, 20.00 น.

พ่ อ กูชื ประ นอมแ มก ชื นา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : คิมคับ [C-7697 ], [203.113.81.132]
เมื่อวันที่ : 22 พ.ค. 2549, 20.00 น.

พ่ อ กูชื ประ นอมแ มก ชื นา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๘ : ผู้ไร้นาม [C-7794 ], [58.8.49.197]
เมื่อวันที่ : 31 พ.ค. 2549, 21.11 น.

อ่านไม่ค่อยเข้าใจ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๙ : อภิเชษฐ์ [C-7894 ], [125.24.84.152]
เมื่อวันที่ : 05 มิ.ย. 2549, 14.20 น.

ศิลาจารึกมี​ความสำคัญต่อคนไทยมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๐ : มามามา [C-8104 ], [125.24.74.199]
เมื่อวันที่ : 19 มิ.ย. 2549, 14.57 น.

ราราราราราราราราราร ารารารารารา ราราราราร

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๑ : ทศพร [C-8161 ], [203.172.214.122]
เมื่อวันที่ : 23 มิ.ย. 2549, 12.35 น.

ก็ดีคะ​​ได้​ความรู้ดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๒ : ทศพร [C-8162 ], [203.172.214.122]
เมื่อวันที่ : 23 มิ.ย. 2549, 12.35 น.

ก็ดีคะ​​ได้​ความรู้ดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๓ : ไม่บอก [C-8261 ], [124.120.235.21]
เมื่อวันที่ : 30 มิ.ย. 2549, 16.02 น.

น่าเบื่อ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๔ : คนรักประเทศไทย [C-8309 ], [203.172.213.1]
เมื่อวันที่ : 06 ก.ค. 2549, 11.56 น.

nullตัวหนา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๕ : พนิดา [C-8320 ], [58.10.171.49]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ค. 2549, 14.19 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๖ : สุพัตรา สุดเลิศศิลป์ [C-8321 ], [58.10.171.49]
เมื่อวันที่ : 07 ก.ค. 2549, 14.21 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๗ : nhhffhnb [C-8373 ], [58.10.170.42]
เมื่อวันที่ : 12 ก.ค. 2549, 14.20 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๘ : ก็คุโดไงครับ [C-8500 ], [210.86.222.95]
เมื่อวันที่ : 19 ก.ค. 2549, 17.27 น.

ผมคุโด ชินอิจิครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๑๙ : 5555 [C-8577 ], [61.19.154.74]
เมื่อวันที่ : 26 ก.ค. 2549, 16.09 น.

เคยมีsexมันมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๐ : งง [C-8701 ], [61.19.82.98]
เมื่อวันที่ : 02 ส.ค. 2549, 09.08 น.

ศิลาจารึกของพ่อขุนรามคำแหงดีค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๑ : [C-8718 ], [203.151.33.238]
เมื่อวันที่ : 03 ส.ค. 2549, 16.35 น.

nullnull

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๒ : [C-8719 ], [203.151.33.238]
เมื่อวันที่ : 03 ส.ค. 2549, 16.35 น.

nullnull

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๓ : [C-8720 ], [203.151.33.238]
เมื่อวันที่ : 03 ส.ค. 2549, 16.35 น.

nullnull

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๔ : ยุพเรศ [C-8788 ], [210.4.142.253]
เมื่อวันที่ : 07 ส.ค. 2549, 17.47 น.

ศิลาจารึก​และภาษาไทย​เป็นสิ่ง​ที่น่าอนุรักษ์(ผิดหรือเปล่าก็ไม่รู้​แต่​ถ้าผิดขอโทษด้วยนะ ขอบคุณ null )​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๕ : ขวัญ [C-9148 ], [61.19.38.130]
เมื่อวันที่ : 11 ก.ย. 2549, 11.54 น.

ข้อมูลในการศึกษาดีมาก

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๖ : น้องนก โรงเรียนราชดำริ [C-9155 ], [124.120.137.50]
เมื่อวันที่ : 12 ก.ย. 2549, 21.04 น.

ศิลาจารึกมี​ความสำคัญต่อคนไทยทุกคน​เพราะศิลาจารึก​เป็นมรดดกอันล้ำค่าของคนไทย

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๗ : เบ โทร038-384555 [C-9273 ], [125.24.171.154]
เมื่อวันที่ : 25 ก.ย. 2549, 14.36 น.

น่า​จะ​เอาออกมาให้ประชาชน​ได้เห็น

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๘ : อรรกเงย ก้ด่ก้ดากดกำ [C-10523 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 10.26 น.

55555555555555555555555555+

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒๙ : อรรถพล มนตรีวัต ม2/2 บางปะหัน [C-10524 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 10.29 น.

สวัสดีก้า 555555+

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๐ : อรรถพล มนตรีวัต ม2/2 บางปะหัน [C-10525 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 10.31 น.

สวัสดีก้า 555555+ จากเต ตาหม่อง พ่อไอ้แมน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๑ : จากคนที่ด่าตาหม่องคนแรก [C-10526 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 10.41 น.

สวัสดีตาหม่อง ตาเนตร ตาสาร จากเต

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๒ : จากลูกตาตือ [C-10527 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 11.29 น.

ตันลูกตาตือ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๓ : จากลูกตาฑิษ [C-10528 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 11.32 น.

ผมลูกตาฑิษ ผมอยากดัง

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๔ : จากแมน [C-10529 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 11.34 น.

สันติ เสียงประเสริฐ ลูกพ่อหม่อง แม่นอม จากวัดไก่

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๕ : น้าเพชร [C-10530 ], [125.24.200.151]
เมื่อวันที่ : 15 ม.ค. 2550, 11.38 น.

น้าเพชร ผิวฉ่ำ

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๖ : คนบ้า [C-10622 ], [210.203.180.240]
เมื่อวันที่ : 23 ม.ค. 2550, 19.40 น.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓๗ : เพลง [C-11571 ], [222.123.111.164]
เมื่อวันที่ : 19 พ.ค. 2550, 18.24 น.

ศิลาจารึก​ที่มี​ความสำพันธ์มาก

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น