นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๒๔ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ชุมชนแห่งลุ่มแม่น้ำม้า
ชาร ทิคัมพร
...​​และวันหนึ่ง​​​​เมื่อถึงเวลา ​​เขา​​จะ​​แต่งงาน​​และมีลูกเต้าสืบสายชีวิตอย่าง​​ที่พ่อแม่​​เขา​​แต่งงาน​​และมีพวก​​เขาขึ้น​​มา ...​​...
pic_no_1081_1_60562.jpg
​ที่นี่มีฟ้ากว้าง​เป็นหลังคา มีดอยสูง​เป็นกำแพง มี​ที่ราบลุ่มอันอุดมสมบูรณ์​ซึ่ง "แม่น้ำม้า" แม่น้ำสายเล็กๆ​​ที่ใสสะอาดพัดพาดินตะกอนอันโอชะสำหรับธัญญพืชไหลผ่าน มันหล่อเลี้ยงนานาชีวิตของชุมชนแห่งนี้มานาน ..นานนับหลายชั่ว อายุคน

pic_no_1081_2_64601.jpg
บรรพบุรุษของ​เขาลงหลักปักฐานกัน​ที่นี่มานับร้อยๆ​ปีแล้ว​ พวก​เขาเกิด​ที่นี่ โต​ที่นี่อยู่​​ที่นี่ ​และคง​จะตาย​ที่นี่เหมือนอย่าง​ที่บรรพบุรุษของพวก​เขาเคยอยู่​​และตาย​ไป

pic_no_1081_3_57958.jpg
พวก​เขาทำนาอย่าง​ที่บรรพบุรุษเคยทำ เลี้ยงไก่เลี้ยงหมู​และจับปลาอย่าง​ที่บรรพบุรุษเคยทำ

pic_no_1081_4_16585.jpg
ในน้ำมีปลา​และในนาก็มีข้าว เงินทอง​คือมายา ข้าวปลา​คือของจริง ! น้ำมัน​ซึ่ง​เป็นพลังงานสำคัญยิ่งของคนค่อนโลก ไม่มี​ความหมาย​กับ​ที่นี่สักเท่าใด

pic_no_1081_5_62108.jpg
วิถีชีวิต​ที่นี่ไม่เคยมีปัญหาเรื่อง​น้ำกิน​และน้ำ​ใช้ พวก​เขา​เป็น​และอยู่​อย่าง​ที่บรรพบุรุษเคย​เป็น​และเคยอยู่​ ​เขาไม่รู้จักระบบเงินผ่อน ไม่เคย​ได้ยินคำว่าเงินเฟ้อ ​ที่นี่ไม่มีคนเครียดจน​ต้อง​ไปกระโดดตึก

pic_no_1081_6_22700.jpg
ชีวิตพวก​เขาช่างเรียบง่าย มี​ความพอเพียง​ที่​จะอยู่​​กับทุ่งนาป่า​เขา​และสายน้ำ​ที่ใสสะอาด

pic_no_1081_7_92280.jpg
​ที่นี่ไม่มีห้างใหญ่​ที่ขายสารพัดสิ่ง​ซึ่งมีลดแลกแจกแถม ​แต่มีตลาดสด​ที่ซื้อขายต่อรองกัน​ได้ตามอัธยาศัย ​เป็นอย่างนี้มานับร้อยปี

pic_no_1081_8_14325.jpg
สร้อยทองเส้นนี้ไม่ใช่มายา ​และข้าวปลาก็​เป็นของจริง

pic_no_1081_9_49656.jpg
เธอยิ้มจากใจ ​และภาคภูมิใจในเข็มขัดเงิน​ที่คาดอยู่​ มัน​เป็นสิ่งแสดงสถานะของ​ที่นี่

pic_no_1081_10_20167.jpg
เด็กๆ​หน้าตาสดใส​และอ่อนโยน บริสุทธิ์เหมือนข้าวกล้า​ที่เขียวขจีในต้นฤดูฝน...​

พวก​เขาพอใจ​ที่​ได้อยู่​บ้าน​กับพ่อแม่ ​และพอใจ​ที่​ได้อยู่​โรงเรียน​ซึ่งไม่​ต้องมีกวดวิชาตอนค่ำหลังเลิกเรียน ไม่เคยรบเร้าให้พ่อแม่ซื้อโทรศัพท์มือถือ...​ พวก​เขาไม่รู้จักระบบ SMS ...​ไม่เคย​ได้ยินคำว่าเกมออนไลน์​แต่ก็มี​ความสนุกสนาน​และร่าเริงตามประสาเด็ก

pic_no_1081_11_17747.jpg
​เขา​จะโตขึ้น​อย่าง​ที่พ่อ​เขาโตขึ้น​มา ​เขา​จะทำนาทำไร่อย่าง​ที่พ่อ​เขาทำ ​เขา​จะจับปลา เลี้ยงไก่​และเลี้ยงหมูอย่าง​ที่พ่อทำ ​เขา​จะ​เป็นช่างไม้ปลูกบ้านอย่าง​ที่เคยเห็นพ่อ​และปู่ทำ

pic_no_1081_12_13140.jpg
​และวันหนึ่ง​​เมื่อถึงเวลา ​เขา​จะ​แต่งงาน​และมีลูกเต้าสืบสายชีวิตอย่าง​ที่พ่อแม่​เขา​แต่งงาน​และมีพวก​เขาขึ้น​มา ...​

...​หวังว่าเทพแห่งแม่น้ำม้าคง​จะช่วยปกปักรักษาพวก​เขาไว้ มิให้ลัทธิทุนนิยม​และวัตถุนิยมเข้า​ไปทำลายวิถีชีวิต​ที่เรียบง่าย สงบ​และงดงามของ​เขาเร็วนัก...​ อย่าง​ที่มัน​กำลังทำลายเราอยู่​ !

​แม้​จะ​เป็นเพียงชนกลุ่มน้อยของประเทศ ​แต่วิถีชีวิตของพวก​เขาช่างน่าอิจฉา ​เขา​คือ "คนไต" แห่งเมืองลาในรัฐฉาน​ที่อยู่​ติดประเทศจีน พวก​เขาเลือกเกิดไม่​ได้ อย่าง​ที่เราก็เลือกเกิดไม่​ได้ ...​ เช่นเดียวกัน​กับผม​ที่เลือกเกิดไม่​ได้ ! ​แต่​ถ้าเลือกเกิด​ได้ผมคงไม่รังเกียจ​ที่​จะเกิด​ที่นี่ !

ด้วย​ความรู้สึก​ที่แสนดี

ชาร ทิคัมพร
24 กรกฎาคม 2548

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1081 Article's Rate 18 votes
ชื่อเรื่อง ชุมชนแห่งลุ่มแม่น้ำม้า
ผู้แต่ง ชาร ทิคัมพร
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๔ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ รูปภาพเล่าเรื่อง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๓๓๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๗ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๖๖
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ลุงเปี๊ยก [C-5376 ], [210.86.155.202]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ค. 2548, 06.19 น.

เงินทอง​คือมายา ข้าวปลา​คือของจริง <-- ชอบคำนี้จริง ๆ​ ใน​ความคิด​ส่วนตัวผมว่าระบบเงินตรานี่แหละ​​ที่ทำให้ผู้คนห่างเหินกัน ​ถ้าไม่มีระบบเงินตรา การ​จะซื้อขายของกินของ​ใช้ ก็คง​ใช้ระบบแลกเปลี่ยน (bartering) สินค้าต่างชนิด​จะแลกเปลี่ยนกัน​ได้ ก็​ต้องประนีประนอม ​ต้องผ่อนปรนถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน มิเช่นนั้น​​จะแลกเปลี่ยนกันไม่สำเร็จ เช่น​ต้องการ​เอาไข่ ​ไปแลกข้าว ​จะ​ต้อง​ใช้ไข่จำนวนเท่าใดแลกข้าวสักหนึ่ง​ถัง ​ทั้งสองฝ่ายหนีไม่พ้น​ต้องประนีประนอม ผล​ที่​ได้​คือ หลังจากการซื้อขาย​ทั้งสองฝ่าย​จะเกิด​ความสัมพันธ์ รู้สึกติดค้าง มีเยื่อใย จากการ​ที่​ทั้งสองฝ่ายผ่อนปรนต่อกัน

​แต่พอมีระบบเงินตรา ของทุกอย่างถูกตีค่า​เป็นจำนวนเงิน การซื้อขายก็ง่าย ไม่​ต้องรู้จักกันก็ซื้อขายกัน​ได้ ซื้อขายแล้ว​ก็แล้ว​กัน ไม่เหลือเยื่อใยผูกพันอะไร​ต่อกัน ​และทุกวันนี้พ่อค้าก็พัฒนาวิธีการซื้อขาย​ที่ซับซ้อนขึ้น​ จนไม่​ต้องเห็นหน้าค่าตากันก็โกงกัน​ได้แล้ว​

สรุปว่า เงินนะแหละ​ ไอ้ตัวดี ว่าไม๊ !

ว่า​แต่ว่าชุมชนนี้มีอินเตอร์เน็ตไหมครับ​ ​ถ้ามีผม​จะขอ​ไปอยู่​ด้วยคน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : add [C-5377 ], [203.188.14.29]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ค. 2548, 06.54 น.

​เป็นชีวิต​ที่งดงามมากค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ดอกเข็ม [C-5384 ], [202.57.175.37]
เมื่อวันที่ : 24 ก.ค. 2548, 12.22 น.

อยากให้​ความงดงามเช่นนี้คงอยู่​นานๆ​นะคะ​ เสียดาย​ที่หลายแห่งถูกทำลายด้วยเงิน​และกิเลสของมนุษย์ ​แม้​แต่เด้ก​และผู้หญิงยังถูกหลอก​ไปขายเยี่ยงสินค้า

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : Rotjana Geneva [C-5389 ], [212.152.28.39]
เมื่อวันที่ : 25 ก.ค. 2548, 19.12 น.

​เป็นชุมชน​ที่สวยงามมากค่ะ​ อยากให้โลกนี้มีชุมชนแบบนี้เหลืออยู่​อีกเยอะ ๆ​ อย่างนี้สิจึง​จะเรียกว่า "เจริญ" จากข้างใน ไม่ใช่เจริญ​แต่วัตถุ ​แต่เสื่อมข้างใน...​
ขอบคุณคุณชาร​เอาเรื่อง​ดี ๆ​ สถาน​ที่สวย ๆ​ ผู้คนงดงามมาเล่าสู่กันฟังนะคะ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : pilgrim [C-5396 ], [158.125.1.112]
เมื่อวันที่ : 25 ก.ค. 2548, 21.58 น.

​เมื่อสิ่ง​ที่เรียกว่า "​ความเจริญ" เข้าถึง ​ความงดงามเหล่านี้ก็​จะหมด​ไป ค่ะ​ คุณชาร ยังโชคดีนะคะ​ ​ที่ยังมีโอกาส​ได้เห็น

รูปถ่ายสวยมากค่ะ​สะท้อนวิถีชีวิต​และวัฒนธรรม​ได้ดีมากๆ​เลย​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๖ : องอาจ [C-5401 ], [203.121.135.72]
เมื่อวันที่ : 27 ก.ค. 2548, 09.56 น.

ชอบแนวการเขียนแบบ รูปภาพเล่าเรื่อง​ ​และสํานวนของคุณชารจริงๆ​ ภาพสวยมาก​และสํานวนกัดกระดองใจดี

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๗ : Poceille [C-5423 ], [202.57.175.164]
เมื่อวันที่ : 30 ก.ค. 2548, 15.13 น.

...​​คือชีวิตเรียบง่าย​ที่ไม่​ต้องการอะไร​ปรุง​แต่งก็งดงามสมบูรณ์อยู่​ในตัวแล้ว​...​


ขอบคุณสำหรับรูปงาม ๆ​ ​และบท​ความสวย ๆ​ บทนี้ค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น