นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๒๐ เมษายน ๒๕๔๖
คิดถึงเธอทุกที (ที่อยู่คนเดียว)
กางเขนดง
...ตะวันลับฟ้า ​​เมื่อตอนเย็นเย็น ​​จะ​​เป็นเวลา​​ที่ใจหาย
ปลายท้องฟ้า ​​กับแดดรำไร ฉันเหมือน...​​ใจ​​จะขาด...
ตะวันลับฟ้า ​เมื่อตอนเย็นเย็น ​จะ​เป็นเวลา​ที่ใจหาย
ปลายท้องฟ้า ​กับแดดรำไร ฉันเหมือน...​ใจ​จะขาด
ยังกังวล ห่วง​ใครบางคน ​ที่ไม่อาจพบ​และเจอ
คิดถึงเธอทุกที..​ที่อยู่​คนเดียว

ไม่เคย​ได้รู้ว่าเธอ​เป็นไง ข่าวคราวเงียบหาย​เมื่อจากกัน
เธอมี​ใครมาแทน​ที่ฉัน ​และ​เขาดีหรือเปล่า...​มีฉันไหม เวลา​ที่ฝัน
หรือ ว่าลืมทุกเรื่อง​ราว คิดถึงฉันหรือเปล่า..​เมื่ออยู่​คนเดียว..

ฟังเพลงนี้ครั้งแรกแล้ว​สะดุดหู ท่วงทำนองอันอ้อยสร้อย เสียงแซกโซโฟน
บรรยากาศ​ที่ชวนให้จินตนาการ ฉันมี​ความหลัง​กับบรรยากาศ ยามเย็น​พระอาทิตย์ตกแบบนี้

​จะว่า​ไปแล้ว​บรรยากาศมีผลต่ออารมณ์จริงๆ​ ​แต่มันก็ขึ้น​อยู่​​กับวิธีการคิด ประสบการณ์ด้วยหล่ะ ​เพื่อนฉันคนนึงพูดถึงบรรยากาศตอนเย็นๆ​ โพล้เพล้แบบนี้ว่า ให้​ความรู้สึกสบายใจว่า วันนี้ผ่าน​ไปอีกวันแล้ว​

​แต่ผิด​กับตัวฉัน ฉันรู้สึกว่า​ บรรยากาศเวลา​พระอาทิตย์​จะลับขอบฟ้า ​เป็นเวลา​ที่ทุกคนล้วนมีทางของตัวเอง มันรู้สึกโดดเดี่ยวพิกล ​ความรุ้สึกแบบนี้ เกิดขึ้น​ครั้งแรก​เมื่อฉัน​ต้องจากบ้าน​ไปเรียนหนังสือ เย็นวันนึงฉันนอนหลับ ​และตื่นขึ้น​มาไม่เจอ​ใคร

ในบรรยากาศแบบนี้ มอง​ไปนอกหน้าต่าง เห็นนกบินกลับรัง​เป็นฝูงๆ​ บางคนเดิน​ไปทานข้าว บางคนจับกลุ่มอ่านหนังสือ แล้ว​ฉันทำอะไร​อยู่​เนี่ย

​ต่อมา เวลาเจอบรรยากาศแบบนี้ทีไร มันทำให้รู้สึกเหงา ๆ​ คิดถึงเรื่อง​เศร้าๆ​ ​ที่ผ่านมาอยู่​เรื่อยๆ​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-108 Article's Rate 22 votes
ชื่อเรื่อง คิดถึงเธอทุกที (ที่อยู่คนเดียว)
ผู้แต่ง กางเขนดง
ตีพิมพ์เมื่อ ๒๐ เมษายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ภาพยนตร์ เพลง บันเทิง
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๑๗๙๘ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๕ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๘๐
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นายรำพึง [C-274 ], [203.151.8.41]
เมื่อวันที่ : 20 เม.ย. 2546, 08.59 น.

เคยหลับตอนบ่าย ​และตื่นขึ้น​ตอนย่ำค่ำ วิทยุคนข้างบ้านเปิดเพลงสุนทราภรณ์ ยุค​ที่เรายังไม่เกิด ลุกขึ้น​นั่ง มองออกนอกหน้าต่าง คิดทบทวนว่า ฉันอยู่​ในยุคสมัยไหน? มี​ความว่างเปล่าในหัวใจ เหมือนอยู่​ผิด​ที่ผิดทาง...​

เหลียวมองรอบตัว มองหากระจกเงา ​จะเดินเข้า​ไปในภาพเงา กลับยุคเดิม​ที่จากมา

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : นกยักษ์ [C-277 ], [203.107.130.10]
เมื่อวันที่ : 21 เม.ย. 2546, 02.11 น.

บางครั้งก็รู้สึกเหงานะ เวลา​ที่อยู่​คนเดียว

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : นกกรงหัวจุก [C-298 ], [203.147.28.251]
เมื่อวันที่ : 23 เม.ย. 2546, 13.45 น.

เวลาอยู่​คนเดียวบางทีก็รู้สึกเหงา แล้ว​ก็​จะเกิดอาการ "อยู่​ดี ๆ​ ก็อยากร้องไห้ ไม่รู้ว่า​เป็นอะไร​ เกิดเหงาอะไร​ขึ้น​มา...​ อยู่​ดี ๆ​ ก็อยากร้องไห้ น้ำใส ๆ​ ไหลรินจากตา..มันเหงา...​ ไม่รู้ทำไม...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : เด็กใหม่ในเมือง [C-948 ], [161.200.255.161]
เมื่อวันที่ : 25 พ.ย. 2546, 03.42 น.

เหงา​แต่พองามครับ​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๕ : จต [C-1584 ], [202.28.62.69]
เมื่อวันที่ : 22 ก.ย. 2547, 13.14 น.

เคยชอบตอนหัวค่ำมาก ​ได้เวลา เฮฮาปาร์ตี้
​แต่​ถ้าอยู่​คนเดียว​จะ บื้อๆ​..กะช่วงเวลานี้

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น