นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๗ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ถ้อยคำที่อยากให้รับรู้...
นทีไท
...​​แม้ว่าต่อหน้า​​จะแข็งกร้าวเพียงใด​​แต่ภายในใจนั้น​​ยังรู้สึกเสียใจ​​กับสิ่ง​​ที่เกิดขึ้น​​
​​และยังรู้สึกรัก เทิดทูนผู้​​ที่มี​​พระคุณเสมอ...

ในวันหนึ่ง​​ที่การกระทำ ทำให้รู้สึกผิดในใจ...​​แต่ไม่กล้า​ที่​จะกล่าวคำ​ที่สำคัญออก​ไป ​เพราะกลัวเสียหน้า คิดว่าไม่ผิด​แต่ภายในใจแล้ว​รู้สึกผิดมหันต์ในสิ่ง​ที่ทำลง​ไป ทำร้ายจิตใจของผู้​ที่มี​พระคุณ​ได้อย่างไร ทำให้​ต้องเสียใจ เสียน้ำตาจากการกระทำของเรา เพียง​เพราะ​ความ​เอาแก่ใจจนเกิน​ไป...​ ​แต่อยากบอกเหลือเกิน ​แม้ว่าต่อหน้า​จะแข็งกร้าวเพียงใด​แต่ภายในใจนั้น​ยังรู้สึกเสียใจ​กับสิ่ง​ที่เกิดขึ้น​ ​และยังรู้สึกรัก เทิดทูนผู้​ที่มี​พระคุณเสมอ...​


ถ้อยคำ​ที่อยากให้รับรู้...​ขอโทษ...​


...​.คุณเคย​ใช้คำพูด​ที่พูดออก​ไปด้วยอารมณ์ ​ความคะนอง
​แต่แล้ว​คำพูด​ที่พูดออก​ไป ทำร้าย​ความรู้สึกดี ๆ​ ของอีกฝ่าย
ผู้ฟังฟังแล้ว​เสีย​ความรู้สึกดี ๆ​ ​ไป...​

​จะ​เป็นด้วย​ความตั้งใจ​ที่​จะพูดออก​ไปหรือไม่ก็ตาม​แต่
สุดท้ายคน​ที่รับฟังประโยคเหล่านั้น​รู้สึกผิดหวัง​ที่​ได้ยินอย่างนั้น​

...​.คุณอาจ​จะรู้สึกดี​ที่​ได้พูดอย่างนั้น​ออก​ไป ​ได้ระบาย​ความรู้สึก
​แต่ภายหลัง...​คุณกลับมานั่งขบคิดในสิ่ง​ที่คุณทำลง​ไป
คุณ​กำลังทำลาย​ความรู้สึกดี ๆ​ ​ระหว่างกันลง​ไป
คุณเริ่มรู้สึกเสียใจต่อสิ่ง​ที่ทำลง​ไป

...​.คำพูด​ที่หลุดออกจากปาก​ไปแล้ว​
มัน​คืออดีต​ที่แก้ไขอะไร​ไม่​ได้เลย​...​

มี​แต่สติเท่านั้น​​ที่ควบคุมคำพูด​ที่​จะออกจากปากไม่ให้พลั้งเผลอพูด
ในสิ่ง​ที่ไม่สมควร เพียง​แต่เราขาดสติควบคุม
คำพูด​ที่หลุดออก​ไปก็​จะกลาย​เป็นสิ่ง​ที่ทำร้าย​ความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่ง​ทันที

...​.บางครั้งคุณอยาก​จะ​เป็นฝ่ายกล่าวขอโทษในสิ่ง​ที่คุณกล่าว​ซึ่งทำร้าย
​ความรู้สึกดีๆ​ ของอีกฝ่าย เพียง​แต่คุณไม่กล้า ..คุณมีทิฐิ

คุณ​เป็นฝ่ายลังเล​ที่​จะกล่าว อยากให้อีกฝ่ายยกโทษให้คุณ
​แต่ในใจคุณ...​​ความมีทิฐิ กลัวเสียหน้า
ข่ม​ความกล้า​ที่​จะทำให้คุณ​เป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน
คุณกลับรอเวลาให้ผ่าน​ไปด้วยหวังว่าเวลา​ที่ผ่าน​ไป...​ทุกอย่างก็​จะดีเอง

...​.คุณเคยคิดบ้างไหม ว่า
เวลา​ที่ผ่าน​ไปยิ่งทำให้ทุกอย่างไม่ดีขึ้น​เลย​ อีกฝ่าย​ที่รับฟังคำพูดของคุณ
ถึง​แม้ว่าคำพูด​ที่ผ่าน​ไปมันกลาย​เป็นอดีต
​แต่​ความรู้สึกมันยังคงค้างอยู่​ในใจ


...​.​ถ้าทิฐิมันทำลาย​ความรู้สึก​ที่ดี​ระหว่างกัน
มีประโยชน์อะไร​​ที่คุณ​จะถือทิฐิ​เอาไว้​กับตัว
คุณควร​จะปล่อยทิฐิตรงนั้น​​ไป

การกล่าวขอโทษดูเหมือน​จะ​เป็นเรื่อง​ยิ่งใหญ่
​และยากในยาม​ที่​ความรู้สึกดี ๆ​ ​ระหว่างกันเกิดรอยร้าวขึ้น​
​ความรู้สึกดี ๆ​ ​จะกลับมาก็เพียง​แต่...​
คุณกล้า​ที่​จะเริ่มต้นกล่าวคำขอโทษออก​ไป


...​.ถามใจตัวคุณเอง ว่า
คุณยังให้​ความสำคัญ​กับคนๆ​นั้น​อยู่​ไหม
ไม่​ต้องกลัวเสียหน้า​ถ้าคุณ​จะ​เป็นฝ่ายเริ่มต้นกล่าวก่อน

หลังจากกล่าวออก​ไป คุณ​จะรู้สึกว่า​จิตใจคุณบางเบา
อีกฝ่ายคงรู้สึกดี​ที่​ได้ยินอย่างนั้น​​และยินดี​จะให้อภัยคุณ

...​.การมีทิฐิ​และไม่ยอม​ที่​จะลดละ​ความมีทิฐิ
สุดท้าย​จะพบว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร​จากการทำแบบนั้น​
แล้ว​กลับมานั่งเสียใจ​กับสิ่ง​ที่ทำลง​ไปแทน

...​.​ถ้า​ความรักหมายถึง การไม่โกรธ ​และให้อภัย
คน​ที่คุณรัก​เขาคงยินดี​และไม่โกรธ​เมื่อ​ได้ยินคำขอโทษจากคุณ
​และ​เขาก็ยินดี​ที่​จะให้อภัยคุณตราบเท่า​ที่​เขายังรักคุณอยู่​...​


หากไม่สายเกิน​ไปก็อยากให้ผู้มี​พระคุณนั้น​รับรู้ไว้ว่า...​ รับรู้​และเข้าใจการกระทำ
ให้อภัย​กับสิ่ง​ที่ผ่านมา​ที่เกิดขึ้น​เสมอ...​


ขอบคุณสำหรับข้อ​ความ​ที่มีค่า​และมี​ความหมายจากสหาย​ที่น่ารักเสมอมา...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1072 Article's Rate 30 votes
ชื่อเรื่อง ถ้อยคำที่อยากให้รับรู้...
ผู้แต่ง นทีไท
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ บันทึกเงาความคิด
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๖๘๒ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๑๔๙
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-5337 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 17 ก.ค. 2548, 17.11 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-5366 ], [202.57.159.190]
เมื่อวันที่ : 21 ก.ค. 2548, 21.53 น.

อ่านแล้ว​ "โดน" อย่างแรงค่ะ​


ด้วย​ความ​ที่​เป็นคนปากพล่อย พูดก่อนคิดเสมอ ทำให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อยู่​บ่อย ๆ​ ​แม้กระทั่งคุณหมอประจำตัวยังเคยเปรย​เอาไว้ว่า "ให้คิดอะไร​เสียก่อน​ที่​จะพูดนะ ​เพราะสิ่ง​ที่พูด​ไปแล้ว​เรา​เอากลับคืนมาไม่​ได้"


มีหลายครั้ง​ที่พูด​ไปแล้ว​​ต้องมานั่งเสียใจภายหลังเหมือนกันค่ะ​ ​แต่เท่า​ที่จำ​ได้​คือไม่เคยขอโทษเลย​สักครั้ง มี​แต่​ไปง้อ ​เพราะไม่กล้าเอ่ยคำว่าขอโทษ มันเขิน เลย​เฉไฉทำ​เป็นชวน​ไปกินข้าว ​ไปดูหนังอะไร​แทนเสีย ​ได้ผลบ้าง ไม่​ได้ผลบ้าง ​แต่อย่างน้อยก็ทำให้​ความรู้สึกผิดในใจลดน้อยลงค่ะ​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น