นิตยสารรายสะดวก  Memorandum  ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ฝันถึงจันทร์ดวงเก่า...
เด็กใหม่ในเมือง
...แค่เหงา...​​​​เพราะดาวไม่ยอมส่องแสง...
​จะมี​ใครบ้าง​ที่ไม่ชอบยามค่ำคืน ​แต่​ที่แน่ๆ​ คนๆ​ นั้น​คงไม่ใช่ผมแน่...​

ผมรักยามค่ำคืน ด้วยเหตุ​ที่ว่ามัน​เป็นช่วงเวลา​ที่เปิดโอกาสให้เรา​ได้เปิดประตูหัวใจ ให้​ความรู้สึกต่างๆ​ ​ได้ออกมาเดินแฝงกายกลาง​ความมืด ​โดยไม่มี​ใครมารบกวนมากนัก

​ซึ่งก็ใช่ผมคนเดียวซะ​เมื่อไหร่ ​ที่​จะรู้สึกแบบเดียวกันนี้ ​เพราะบรรดานักเขียน กวี ศิลปิน​ทั้งหลายต่างนำเวลาค่ำคืนมา​ใช้​เป็นฉากหลังในหลากหลายอารมณ์ ​ทั้งโศก สุข อบอุ่น เดียวดาย

ในฉากหลัง​ทั้งหลายนั้น​ ​พระจันทร์ก็ถูกนำมา​ใช้ประกอบฉากอยู่​บ่อยๆ​

​พระจันทร์เคยถูกนำ​ไปแทน​ความรู้สึกคำนึงหาแผ่นดินเกิด (คิดถึงบ้าน - อัศนี พลจันทร์) แทนห้วงเหงาของหนุ่มสาว (ลมหนาว​และดาวเดือน - ปนัดดา เรืองวุฒิ) ​เป็นสื่อ​เพื่อวอนขอสิ่ง​ที่เคยหวัง (ขอจันทร์ -วิยะดา โกมารกุล ณ นคร)

​ความใฝ่ฝัน ก็​เป็นสิ่งหนึ่ง​​ที่​ใช้​พระจันทร์​เป็นสัญลักษณ์...​

*ฟากฟ้า...​ ค่ำคืนนี้เดียวดาย
ดวงดาว​ที่เรียงราย หลบหาย​ไปแห่งไหน
ในคืนฝัน ฝันนั้น​จันทร์ยังอยู่​
ร้องเรียกเธออยู่​...​ ไม่รู้ลืม
หากว่าคน​ได้​เป็นดัง​ที่คิด ชีวิตมันคงง่ายดาย


ด้วย​ความ​ที่​พระจันทร์ดูสวยงาม ​และอยู่​สูงจากพื้นโลก ทำให้มันถูก​ใช้แทน​ความใฝ่ฝันอยู่​เสมอๆ​ ด้วย​ความหวังว่าสักวันหนึ่ง​​จะ​ไปถึง​ความฝันอันสุกสว่าง ​และมองลงมายังจุดเริ่มต้น ​และวิถีทาง​ที่เคยผ่านมันมาอย่างภาคภูมิใจ

​แต่​ความใฝ่ฝันก็เหมือน​กับ​พระจันทร์ ตรง​ที่นอกจาก​จะมีด้านสุกสว่างแล้ว​ ยังมีอีกด้าน​ที่​ถ้าหากเรามองมันใกล้ๆ​ เรา​จะพบ​กับมัน...​

*ฝัน​ไปไกลเกินใจ​จะไขว่คว้าให้​เป็นดังหวัง
ฝืนทำใจไม่เจ็บไม่ช้ำ ​กับทาง​ที่คนกำหนด
กฎเกณฑ์ของ​ใคร...​ กันหนอ


​เพราะเจ้า​ความใฝ่ฝันมันอยู่​ห่างตา มันจึงทำให้​ใครหลายคน​ที่พยายามเดินเข้า​ไปหามัน​ต้องพบ​กับ​ความเหนื่อยล้า​และผิดหวัง หรือ​แม้ว่า​จะก้าว​ไปถึงสิ่ง​ที่ตนเองคาดหวังแล้ว​ ใน​ความสวยงาม​ที่เราเห็นในระยะไกล ก็มีหลุมบ่อขรุขระ มีกรวดทรายอันหยาบกระด้าง​ที่เรา​ต้องทำใจยอมรับมัน

*แค่เหงา...​ ​เพราะดาวไม่ยอมส่องแสง
​เพราะจันทร์ในคืนข้างแรม ไม่เคยเปลี่ยนแปลงหัวใจ
ให้​ใคร​ที่ใจล้าแรง
​ได้หลับฝัน ถึงจันทร์ดวงเก่า
​ที่ส่องทางให้เราก้าวเดิน บนทางของตัวเราเอง...​


​แม้ใน​ความจริง สิ่ง​ที่เราใฝ่ฝันอาจกลาย​เป็นเพียงแค่โลก​ที่ไม่มีจริง ​แต่​ความใฝ่ฝันก็ยังมีคุณค่าในแง่​ที่ทำให้เรารู้ว่าอย่างน้อย​ที่สุด เราก็ยังรู้ว่าเรา​จะมีชีวิต​เพื่อสิ่งใด ​และเรายังมีบางสิ่งบางอย่าง​ที่สวยงามให้หัวใจยึดเหนี่ยว

เหมือน​ที่​แม้ว่าเรา​จะรู้ว่า​พระจันทร์​ที่เราเห็น​เป็นเพียงก้อนหินตะปุ่มตะปั่ม ​แต่จันทร์ในดวงใจก็ยังคงสวยอยู่​นั่นเอง...​

(หมายเหตุ มาจากเนื้อเพลง "จันทร์ดวงเก่า" ของวิศณุ เทศขยัน)

 

F a c t   C a r d
Article ID A-1068 Article's Rate 9 votes
ชื่อเรื่อง ฝันถึงจันทร์ดวงเก่า...
ผู้แต่ง เด็กใหม่ในเมือง
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๐ กรกฏาคม ๒๕๔๘
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ ฉันเขียนให้เธออ่าน
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๘๒๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๒ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๒๘
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : ศาลานกน้อย [C-5289 ], [000.000.000.000]
เมื่อวันที่ : 10 ก.ค. 2548, 01.44 น.

ผู้อ่าน​ที่รัก,

นิตยสารรายสะดวก​ ​และผู้เขียนยินดีรับฟัง​ความคิดเห็นต่อข้อเขียนชิ้นนี้
เชิญคลิกแสดง​ความเห็น​ได้​โดยอิสระ ขอขอบคุณ​และรู้สึก​เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ในการมี​ส่วนร่วมของท่านในครั้งนี้...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : Poceille [C-5332 ], [161.200.255.162]
เมื่อวันที่ : 15 ก.ค. 2548, 16.48 น.

ชอบ​พระจันทร์วันเพ็ญเดือนสิบมาก​ที่สุดเลย​ค่ะ​ ​เพราะดวง​จะกลมโตเรืองรอง รูป​พระจันทร์เต็มดวง​ที่มีอยู่​ล้วน​แต่ถ่ายในเดือนตุลาคม​ทั้งนั้น​


เคยสังเกตไหมคะ​ว่ากระต่ายใน​พระจันทร์หันหน้า​ไปทางซ้ายหรือทางขวาเอ่ย? ฮิฮิ

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น