นิตยสารรายสะดวก  Articles  ๑๗ เมษายน ๒๕๔๖
ไม่เห็นเป็นไร...
ปราย ตะวัน
...​​เมื่อฉันเหงา...​​.ฉันมักเฝ้ามองดูดวงดาว...​​
ดวงดาวนับล้านดวง...​​ส่องประกายระยับ...​​
ท้องฟ้าสำหรับฉัน...​​อาจ​​เป็นเพียงม่านผืนใหญ่...​​...

​เมื่อฉันเหงา...​.ฉันมักเฝ้ามองดูดวงดาว...​ดวงดาวนับล้านดวง...​ส่องประกายระยับ...​

ท้องฟ้าสำหรับฉัน...​อาจ​เป็นเพียงม่านผืนใหญ่...​​ที่​แต่งแต้มด้วยริ้วของดวงดาว...​

พ่อเคยบอกฉันว่า...​​เมื่อเรามองดูดาว...​.นั่น​คือเรา​กำลังมองอดีตของมัน...​

ดวงดาว​ที่เราเห็นหยอกล้ออยู่​ใกล้ๆ​กัน...​นั่นแท้จริงแล้ว​ไม่ใกล้กันเลย​...​

ไม่ห่างไกลในแนวตั้ง...​ก็​ต้องห่างกันในแนวนอน...​

ไม่มีดาวดวงไหน...​​ที่ซ้อนทับกันใกล้...​อย่าง​ที่เราเห็นด้วยตา...​

เช่นเดียว​กับเรา...​สิ่ง​ที่เห็นอยู่​แค่เอื้อม...​อาจไกลเกินกว่า​ที่​จะไขว่คว้า...​

บางสิ่ง​ที่อยู่​ไกลลับตา...​อาจ​ได้มาอย่างไม่ตั้งใจ...​.



พ่อบอกว่าการค้นหาตัวเองนั้น​...​ยากยิ่งกว่าการงมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก...​

​เพราะว่าการงมเข็มในมหาสมุทรนั้น​...​ เรายังรู้ว่าเรา​กำลังหาอะไร​...​

​แต่​กับการค้นหาตัวเอง...​บางครั้งเราไม่รู้​แม้​แต่ว่าเรา​กำลังหาอะไร​...​

​และบางคนก็​ใช้เวลา​ทั้งชีวิต...​​แต่ก็ยังหาไม่เจอ...​



ฉันแหงนหน้ามองท้องฟ้า...​นึกถึงคำพ่อ...​แล้ว​ก็อดยิ้ม​กับตัวเองไม่​ได้...​

ก็มหาสมุทรของฉันน่ะ...​มีเข็มให้งมหลายเล่มเชียว...​

​แม้บางครั้งมัน​จะเหงาบ้าง...​ก็ไม่เห็น​เป็นไร...​

 

F a c t   C a r d
Article ID A-102 Article's Rate 8 votes
ชื่อเรื่อง ไม่เห็นเป็นไร...
ผู้แต่ง ปราย ตะวัน
ตีพิมพ์เมื่อ ๑๗ เมษายน ๒๕๔๖
ตีพิมพ์ในคอลัมน์ สัพเพเหระ
จำนวนผู้เปิดอ่าน ๗๒๓ ครั้ง
จำนวนความเห็น ๔ ความเห็น
จำนวนดอกไม้รวม ๓๓
| | | |
เชิญโหวตให้เรตติ้งดอกไม้แก่ข้อเขียนนี้  
R e a d e r ' s   C o m m e n t
ความเห็นที่ ๑ : นกกระจาบ [C-270 ], [203.151.8.41]
เมื่อวันที่ : 20 เม.ย. 2546, 03.46 น.

เขียน​ได้ดีครับ​ ชอบท่อน​ที่พูดถึงระยะห่างของดวงดาว "..ไม่ห่างไกลในแนวตั้ง...​ก็​ต้องห่างกันในแนวนอน...​ " ชอบครับ​ เขียนอีกนะครับ​ ​จะตามอ่าน

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๒ : นกกรงหัวจุก [C-297 ], [203.147.28.251]
เมื่อวันที่ : 23 เม.ย. 2546, 13.16 น.

ชอบบท​ความนี้จังเลย​ค่ะ​ ชอบตรงการค้นหาตัวเอง ​เพราะบางครั้งก็รู้สึกเหมือนกันว่า เรา​กำลังค้นหาอะไร​ หรือ​ต้องการอะไร​กันแน่...​

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๓ : ดอกหญ้า [C-537 ], [208.147.1.2]
เมื่อวันที่ : 02 มิ.ย. 2546, 11.08 น.

...​การงมเข็มในมหาสมุทรนั้น​...​ เรายังรู้ว่าเรา​กำลังหาอะไร​...​

...​​แต่​กับการค้นหาตัวเอง...​บางครั้งเราไม่รู้​แม้​แต่ว่าเรา​กำลังหาอะไร​...​

ชอบจังอันนี้ เหมือนชีวิตเราจริง ๆ​ เลย​

ไม่รู้ว่า​ที่​เป็นอยู่​ ​เพื่ออะไร​
ไม่รู้ว่าต่อ​ไป มัน​จะ​เพื่อ​ใคร
...​คำตอบมันหายากเนอะ...​.

แจ้งลบข้อความ


ความเห็นที่ ๔ : กระต่ายอิงจันทร์ [C-14177 ], [202.29.86.254]
เมื่อวันที่ : 10 มิ.ย. 2551, 10.58 น.

ชอบนะคะ​ ​โดยเฉพาะ​ที่บอกว่า ​เมื่อเรามองดูดาว...​​.นั่น​​คือเรา​​กำลังมองอดีตของมัน...​​​เพราะก็เคยพูดประโยคนี้​กับคนรักเหมือนกัน ​และเวลา​ที่​กำลังเศร้าใจ ทุกข์ใจ ให้มองดูดวงดาว ​ความทุกข์​ที่เคยหนักหนาสาหัสสำหรับเราก็​จะแทบไม่มี​ความหมายใดๆ​ เลย​

แจ้งลบข้อความ


สั่งให้ระบบส่งเมลแจ้งการเพิ่มเติมความเห็น
 ศาลานกน้อย พร้อมบริการเสมอ และยินดีรับฟังข้อเสนอแนะจากทุกท่าน  ติดต่อเว็บมาสเตอร์ได้ทางคอลัมน์ คุยกับลุงเปี๊ยก หรือทางอีเมลได้ที่ uncle-piak@noknoi.com  พัฒนาระบบ : ธีรพงษ์ สุทธิวราภิรักษ์  โลโกนกน้อย : สุชา สนิทวงศ์  ภาพดอกไม้ในนกแชท : ณัฐพร บุญประภา  ลิขสิทธิ์งานเขียนในนิตยสารรายสะดวก เป็นของผู้เขียนเรื่องนั้น  ข้อความที่โพสบนเว็บไซต์แห่งนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้โพสทั้งสิ้น